Widgets

ΝΑΟΥΣΑ, Γενάρης 1949: Ο ''ήρωας'' της αριστεράς Μπελογιάννης, μακελεύει τον πληθυσμό


Άλλη μια αιματηρή σελίδα, άλλη μια σφαγή στο πανδαιμόνιο του μαρξιστικού τέρατος που χύμηξε στην πατρίδα μας. Στη Νάουσα αυτή τη φορά, όπου πρωτοστάτησε στη σφαγή -όπως και στον Μελιγαλά- ο "ήρωας" των αριστερών Νίκος Μπελογιάννης. Αγριότητα και φρίκη που κανείς δεν μπορεί να πιστέψει ότι έγινε από Έλληνες, ακόμα περισσότερο ότι συνέβη μόλις πριν λίγες δεκαετίες! 

Πού κρυβόταν τόσος σαδισμός και τέτοιο μίσος προς τον συνάνθρωπο; Δεν κάνουν λάθος αυτοί που πιστεύουν ότι ο Κομμουνισμός είναι σατανική δύναμη που τρελαίνει αυτούς που τον αποδέχονται. Τα γεγονότα το αποδεικνύουν και εδώ αλλά και σε όλον τον κόσμο. Ας σκεφτεί ο καθένας τί θα συνέβαινε αν αυτοί οι μακελάρηδες είχαν νικήσει. Όχι, δεν θα γινόμασταν Βουλγαρία και Αλβανία όπως πολλοί λένε. Στην καλύτερη περίπτωση η Ελλάδα μας θα γινόταν Καμπότζη...

Τα γεγονότα στην Νάουσα τα περιγράφει το βιβλίο "ΤΟ ΚΑΤΗΓΟΡΩ ΤΩΝ ΝΕΚΡΩΝ ΤΗΣ ΝΑΟΥΣΗΣ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΥ".

Το έγραψε ο Δημήτριος Θεοχαρίδης, ο οποίος διετέλεσε υπουργός στην κυβέρνηση Κ.Τσαλδάρη.

Το βιβλίο βρίθει απο περιγραφές των σφαγών των κατοίκων από τους κομμουνιστές, εγώ θα παραθέσω τη σφαγή των Χωροφυλάκων στη χαράδρα της Παληομπούκαινας:
-----------

Η ΣΦΑΓΗ ΤΩΝ ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΩΝ


Αφού ολοκληρώθηκε ή κατάληψη τής Νάουσας καί οί Έλασίτες σέ μικροομάδες έπεδόθησαν στό έργο τής λεηλασίας τών περιουσιών τών κατοίκων της, μιά διμοιρία οπλισμένων μέ αύτόματα κατευθύνθη στό σπίτι τού Μπακαλιού. Εκεί σύμφωνα μέ τίς πληροφορίες πού έδωκαν οί άνδρες τοϋ έφεδρικοϋ ΕΛΑΣ, είχαν καταφύγει οί χωροφύλακες τής Ύποδιοικήσεως καί τού Τμήματος "Ασφαλείας Πυροβολώντας μέ αύτόμα­τα τό κτίριο εισήλθαν στό έσωτερικό του καί άφοΰ άφόπλισαν τούς λίγους χωροφύλακες πού έφεραν ακόμη τά άδειανά πιστόλια τους άρχισαν νά τούς δένουν άνά δύο. Έδεσαν άκόμη καί τούς βαρειά τραυματισμένους άνδρες τής χωροφυλακής Πέτρο Ξανθόπουλο, Χαραλ. Χριστοδουλίδη καί Νικόλαο Νικολόπουλο. Δυό άλλους χωροφύλακες ό ένας μέ θρυμματισμέ­νη τήν πλάτη καί ό άλλος μέ σπασμένα τά πόδια του, τούς φόρτωσαν σ' ένα άλογο. Τούς δύο τελευταίους τούς οδήγησαν στή θέση Παληομπούκαινα καί τούς κατέσφαξαν άμέσως κατά τόν άγριώτερο τρόπο.

Οπλίτες τής Χωροφυλακής μέ τούς αξιωματικούς τους. Από όλους αυτούς έζησαν τέσσερις...




Είχαν άπομείνει είκοσιένας χωροφύλακες στόν τόπο τής συγκεντρώ­σεως, όταν κατέφθασε ό Θεοχαρόπουλος συνοδευόμενος άπό τούς Καπεταναίους τοϋ Δ.Σ. Ήρθε άργότερα καί ό Μπελογιάννης μέ έντολή τοϋ όποιου όδηγήθησαν οί δεσμώτες στήν Παληομπούκαινα. Τήν ώρα πού ή φάλαγγα τών χωροφυλάκων ξεκινούσε, δυό Έλασίτες έφεραν τραυματι­σμένο τόν δασοφύλακα Δημήτριο Πέκκα. Ένώ έδεναν τά χέρια του μέ συρματόσχοινο, οί Έλασίτες οδηγούσαν στήν Παληομπούκαινα καί άλλους έννέα χωροφύλακες. Όλων οί στολαί ήταν σχισμένες καί οί περισσότεροι έφεραν τραύματα σέ όλο τους τό σώμα.

Στήν Παληομπούκαινα έφθασαν έν τώ μεταξύ καί κομματικοί ύπεύθυνοι τής τοπικής όργανώσεως. Οί δυό άπ' αύτούς φορούσαν μάσκες. Οί Καπεταναίοι τού Δημ. Στρατού καί οί νεοελθόντες κομματικοί άρχισαν τό έργο τής έπιλογής. Πρώτον πήραν τόν άνθυπασπιστή Αλέξανδρο Φωκέα. Βλέποντας ότι ή τύχη του ήταν καθορισμένη, θέλησε πρός στιγμήν νά δελεάση τούς τρείς Έλασίτες πού τόν πήραν γιά έκτέλεση. Βγάζοντας άπό τήν τσέπη του μιά δεσμίδα δολλαρίων - πού τοϋ έστελνε άπό τήν Αμερική τακτικώτατα ό έκεϊ διαμένων πατέρας του - παρεκάλεσε τούς δήμιους του νά τού χαρίσουν τήν ζωή.

Ταυτόχρονα τούς παρέδωσε καί τά δολλάρια. Τά μέτρησαν οί δήμιοι καί καταχαρούμενοι γιά τό άπόκτημά τους, άρχισαν νά κτυπούν μέ τά μαχαίρια τους τόν Φωκέα. Ήταν σχεδόν νεκρός όταν οί δύο άπό τούς Έλασίτες άδειασαν στό πρόσωπο του τίς σφαίρες τών πιστολιών τους. Ύστερα κλώτσησαν τό άψυχο σώμα του, γυρίζοντας πρός τόν τόπο όπου ήταν συγκεντρωμένοι οί μελλοθάνατοι.

Οί δυό μασκοφόροι παρέδωσαν στούς δήμιους τόν Ενωματάρχη Γεώργιο Καπετανάκη καί τόν Ύπενωματάρχη Χρήστο Μητρόπουλο. Δεμένοι κι αύτοί μέ άγκαθωτό σύρμα σύρθη­καν μέ βιαιότητα στό ανθρωποσφαγείο. Εκεί τώρα ήταν καί άλλοι Ελασί­τες, οί περισσότεροι άπό τούς όποιους έφεραν μακρυές γενειάδες καί άνέμιζαν τά μαχαίρια τους.

Οί δυό ύπαξιωματικοί άντί νά καμφούν άπό τόν θάνατο πού τούς περίμενε έπέδειξαν λεβεντιά πού κατέπληξε καί τούς Ίδιους τούς Ελασί­τες. Ξέρουμε ότι θά μάς σκοτώσετε τούς είπαν άλλά νά είστε βέβαιοι ότι καί σεϊς γρήγορα θά μάς άνταμώσετε στόν άλλο κόσμο. Έσεΐς θά μάς έκτελέσετε άνανδρα γιατί δεμένοι όπως είμαστε δέν μπορούμε νά σάς άντιμετωπίσουμε. Οί συνάδελφοι μας όμως καί οί Έλληνες στρατιώται θά σάς σκοτώσουν παλληκαρίσια σέ κάποια μάχη πού ύποχρεωτικά θά βρεθήτε.

Οί Ελασίτες έξαγριωμένοι άπό τήν προειδοποίηση πού τούς έκαμαν οί δυό μελλοθάνατοι, έπέπεσαν μέ λύσσα έναντίον τών δεσμωτών. Τά μαχαίρια τους έσταζαν άπό τό αίμα τών δυό ήρωϊκών υπαξιωματικών τής Χωροφυλακής, πού έξακολουθούσαν άν καί τραυματισμένοι νά ύβρίζουν πλέον τούς δολοφόνους τους.

Τούς έρριξαν έν συνεχεία στό ύγρό χώμα τής Παληομπούκαινας καί συνέχισαν νά τούς κτυπούν μέ τά μαχαίρια τους, ώς τήν ώρα πού ένας άπό τούς μασκοφόρους - πού άσφαλώς θά ήταν Ναουσσαίος - έβγαλε άπό τήν τσέπη του τό περίστροφό του, ρίχνοντας άνά τρεις σφαίρες στόν κάθε τραυματία. Άλλοι Ελασίτες πού δέν είχαν πάρει μέχρι τότε μέρος στό όργιο τής σφαγής, έσυραν τούς δύο νεκρούς στό Ίδιο μέρος πού είχαν πετάξει προηγουμένως τό κουφάρι τού Φωκέα καί τούς πέταξαν κατ' έπάνω του.

Χωρίς νά σταματήσουν τήν δραστηριότητά τους οί Ελασίτες, έφεραν σέ λίγο στόν τόπο τού μαρτυρίου τούς χωροφύλακες Σιώπη Χριστόφορο καί Αλέξανδρο Δούκα. Όταν άντίκρυσαν τά πτώματα τών ύπαξιωματικών πού έπλεαν σέ λίμνη αίματος πού είχε σχηματισθή, έκαμαν μιά προσπά­θεια άπεγνωσμένη νά λύσουν τά χέρια του γιά νά ξεφύγουν ή γιά νά έπιτεθούν έναντίον τών δημίων τους. Οί Έλασίτες πού άντελήφθησαν τίς προθέσεις τών ομήρων, άφησαν τήν όργή τους νά ξεσπάση μέ μιά ξέφρενη άγριότητα έναντίον τους. Άλλοι τούς κτυπούσαν μέ τούς ύποκοπάνους τών όπλων τους καί άλλοι τρυπούσαν τό κορμί τους μέ τά μαχαίρια τους. Τόν Σιώπη πού κατήγετο άπό τη Θεσσαλονίκη, τόν χτύπη­σαν μέ τά μαχαίρια τους στό στήθος ώστε ή καρδιά του φάνηκε νά είναι σχισμένη στή μέση. Καί σάν νά μήν έφθανε αύτό απέκοψαν τό λαιμό του άφήνοντας νά πέση στό χώμα τό άκέφαλο οώμα του.

Τόν Δούκα, πού κι αύτός ήταν Μακεδονόπουλο, άφού κατακομμάτιασαν τά χέρια του, τρύπησαν τό πρόσωπο του μέ άμέτρητες μαχαιριές. Πιστεύοντες ότι τό θύμα τους συνέχιζε νά ζή, έσπασαν τό κρανίο του. Όταν βεβαιώθηκαν ότι καί αύτός ήταν πιά νεκρός άρχισαν νά ερευνούν τίς τσέπες τών δύο χωροφυλάκων. Άφήρεσαν τά λίγα χρήματα πού είχαν στά πορτοφόλια τους. Τά ρολόγια τους, τό δακτυλίδι τών άρραβώνων τού Σιώπη έπειδή δυσκολεύθηκαν νά τό βγάλουν άπό τό δάκτυλό του άναγκάσθηκαν νά τό κόψουν. Έτσι ύπερήφανοι γιά τό έργο τους πήραν τό δρόμο πρός τό έμπεδο τών μελοθανάτων. Στάθηκαν όμως άτυχοι, γιατί τήν έκτέλεση τών καινούργιων θυμάτων, πού έσπευδαν νά κάμουν αύτοί, οί καπεταναίοι τήν άνέθεσαν σέ άλλους πέντε έλασίτας.

Αύτοί έχοντας στό μέσον τούς χωροφύλακας Δοξάκη Γιοβαννάκη καί Γρηγοριάδη Θεόδωρο, παραμέρισαν τούς έκτελεστάς πού τά χέρια καί τά ρούχα τους ήταν ματωμένα, καί προχώρησαν στήν Ίδια χαράδρα, όπου ήταν στιβαγμένα τά νεκρά σώματα τών προηγηθέντων θυμάτων. Όπως συνέβη μέ τούς άλλους έκτελεσθέντας, καί πάλι τά μαχαίρια είχαν τόν πρώτο λόγο. Θαρρείς καί οί φονηάδες είχαν έντολή νά κάμουν οικονομία σφαιρών.

Η σφαγή τών δύο συναδέλφων πού ήταν κι αύτοί δεμένοι μέ συρματόσχοινο γίνηκε κατά πανομοιότυπο τρόπο μέ τήν κατακρεούρ­γηση τών άλλων χωροφυλάκων. Υπήρξε ή έκτέλεση όλόϊδα μέ μιά μικρή διαφορά. 'Αντί νά τό σπάσουν τά χέρια τους, τά έκοψαν καί άντί νά τρυπήσουν τό κορμί καί τό πρόσωπο τους μέ τά μαχαίρια, χρησιμοποίησαν τά τελευταία γιά νά σχίσουν τίς κοιλιές τών δυστυχισμένων συνανθρώπων τους. Σπαρταρούσαν άπό τόν πόνο καί έκλιπαρούσαν καί οί δύο τους νά τούς σκοτώσουν μέ πιστόλι γιά νά τελειώση τό δράμα τους.

Οί Ελασίτες γεμάτοι ικανοποίηση γιά τήν τυραννία πού περνούσαν τά θύματά τους δέν άνταποκρίθηκαν στήν έκκλησή τους. Τουναντίον άρχίζοντας νά κόβουν κομμάτι-κομμάτι τίς σάρκες τών κορμών τους, κατέληξαν ύστερα άπό άρκετά λεπτά τής ώρας νά κόψουν τήν καρωτίδα τού ένός καί ολόκληρο τόν λαιμό τού άλλου. Έξετέλεσαν δηλαδή μιά άκόμη πράξη ήρωισμού, γιά τήν όποια πρέπει νά αισθάνονται έάν ζούν άηδία φρίκη καί ντροπή.

Τήν ώρα πού άποτελείωσαν μέ τά μαχαίρια τους τά θύματα τής έγκληματικής τους μανίας, τρείς Ελασίτες οπλισμένοι σάν άοτακοί, έφεραν στήν χαράδρα τού θανάτου ένα ζευγάρι χωροφυλάκων. Τόν ' Ανέοτη Χατζηανέστη καί τόν Κωνσταντίνο Μιχαηλίδη. Τούς γύμνωσαν αφήνοντας τους μόνον μέ τά έσώρουχά τους καί άρχισαν νά τούς κτυπούν άλλοι με βούρδουλα καί ό ένας μέ τόν ύποκόπανο τού όπλου του. Γρήγορα λύγισαν οί δεσμώτες καί έπεσαν σχεδόν έπάνω είς τά ματωμένα πτώματα τών συναδέλφων τους. Χωρίς νά χάσουν καιρό έσυραν τά στιλέττα τους καί έπεδόθησαν στή σφαγή τών άτυχων χωροφυλάκων. Κάθε φορά πού βύθιζαν τά στιλέττα τους στά κορμιά τών θυμάτων έβγαζαν καί μιά κραυγή ικανοποιήσεως. Άλλωστε δέν ήταν μικρό πράγμα νά σφάζης δύο όργανα τής μαρτυρικής χωροφυλακής, πού μισούσαν καί έξακολουθούν νά μισούν όλοι οί κομμουνισταί.

Τό μαρτύριο τών σφαζομένων κράτησε γιά άρκετή ώρα γιατί οί έκτελεστές ήθελαν νά βασανίσουν τά θύματά τους. Άπό τό σημείο πού ήταν συγκεντρωμένοι οί ύπόλοιποι μελλοθάνατοι άκούσθηκε ή έντολή τοϋ καπετάνιου, νά τελειώνουν γιατί ή ώρα δέν άφηνε περιθώρια γιά καθυστε­ρήσεις. Οί Ελασίται συμμορφωμένοι σάν ρομπότ στήν προσταγή τοϋ άρχηγού τους, έσπευσαν ν' άποτελειώσουν τούς δύο έτοιμοθανάτους κόβοντας τά κεφάλια τους μέ τούς μπαλτάδες πού είχαν κρεμασμένους στή μέση τους.

ΤΡΕΛΛΑΘΗΚΕ


Κινήθηκαν πρός τήν άνηφοριά οί δήμιοι, όταν μιά άλλη όμάδα Έλασιτών έφερνε στό σφαγείο δεμένον τόν άνθυπολοχαγό πού βλέποντας τά σωριασμένα κορμιά τών χωροφυλάκων καί τά διεσπαρμένα κεφάλια τών συναδέλφων του άρχισε νά χορεύη. Χόρευε γελώντας καί πηδώντας σάν άκροβάτης πού έκτελούσε θεατρικό νούμερο.

Άντί νά τόν κτυπήσουν, άρκέσθηκαν νά τόν καθηλώσουν στή θέση πού βρισκότανε, άκριβώς δίπλα στό πτώμα τού Φωκέα. Ένας Έλασίτης έσπευσε στό σημείο πού ήταν οί Καπεταναίοι έχοντας άνάμεσά τους τούς μελλοθανάτους χωροφύλακες.

Ανέφερε τό περιστατικό καί οί πέντε μέ τά πολιτικά καί ένας άπό τούς Καπεταναίους άκολούθησαν τόν Ελασίτη στόν τόπο τού σφαγείου. Έκεϊ ό άνθυπολοχαγός συνέχιζε τό τραγούδι του καί γεμάτος χαμόγελα ύποδέχθηκε τούς νεοφερμένους.

Ό μασκοφόρος μέ τά πολιτικά, έδωσε έντολή νά μήν πειράξη κανένας τόν άνθυπολοχαγό καί πρόσταξε νά τόν πάνε στό νοσοκομείο.

Όταν έκανα τήν έρευνά μου έπεδίωξα νά πληροφορηθώ ποιά ήταν ή τελική τύχη τού άνθυπολοχαγοϋ. Όπως μού άφηγήθηκε ό μόνος χωροφύλαξ πού έπέζησε καί πού τώρα διαμένει στήν Νάουσσα, τόν άνθυπολοχαγό πού πράγματι είχε παραφρονήση, οί Ελασίτες, τόν πήραν μαζί τους κατά τήν φυγή τους άπό τήν Νάουσσα. Ήταν ένας άπό τούς έξήντα όκτώ πού ύστερα άπό δύο ή μέρες κατώρθωσαν νά ξεφύγουν άπό τή φάλαγγα πού προχωρούσε πρός τό Μουχαρέμ Χάνι. Δυστυχώς μού είπε, ό άνθυπολοχαγός, όταν έφθασε μαζί μέ τούς άλλους δραπετεύσαντας συνέχισε νά βρίσκεται στήν Ίδια κατάσταση. Οί στρατιωτικοί γιατροί πού διέγνωσαν ότι συνέπεια τού κλονισμού πού ύπέστη παρεφρόνησε, έμερίμνηοαν γιά νά κλεισθή στό Ψυχιατρείο τών Αθηνών.

Άφού πέρασε λίγη ώρα, οί καπεταναίοι έδωσαν έντολή νά συνεχι­σθούν οί έκτελέσεις. Οί χωροφύλακες Νικόλαος Έμμανουηλίδης καί Γεώργιος Τασούλας δεμένοι πισθάγκωνα, άκολούθησαν τόν συνηθισμένο δρόμο πρός τή χαράδρα. Δέν άργησαν οί δήμιοι νά τεθούν έπί τό έργον. Τόν χρόνο πού έχασαν μέ τόν άνθυπολοχαγό πού τρελλάθηκε, έπρεπε νά τόν κερδίσουν. Χρησιμοποιώντας κι αύτοί τά μαχαίρια τους κατέσφαξαν τούς δύο χωροφύλακες σέ διάστημα ολίγων λεπτών. Στό τέλος ό έπί κεφαλής τών έκτελεστών πυροβολώντας τους, άφηνε τά κορμιά τους ν' ανακατευθούν μέ τούς άλλους νεκρούς συναδέλφους τους. Πριν φύγουν γιά νά παραλάβουν νέα θύματα, ένας άπό τούς Έλασίτας άντελήφθη νά κινείται τό σώμα τού Έμμανουηλίδη. Ανέφερε τό περιστατικό αύτό στόν καπετάνιο πού γυρίζοντας έρριξε στά κεφάλια καί τών δύο χωροφυλάκων τή χαριστική βολή.

Σειρά τώρα είχαν γιά έκτέλεση οί Αβίδας Ιωάννης καί Μανωλούδης Νικόλαος. Νέα παιδιά είχαν προτιμήσει νά ύπηρετήσουν στή Χωροφυλακή καταγέντες μετά τήν στρατιωτική τους θητεία. Δέσμιους κι αύτούς τούς οδήγησαν στό σφαγείο τής Παληομπούκαινας. Επιβραδύνοντας τό βήμα τους έδωσαν άφορμή στούς φρουρούς νά τούς κτυπήσουν μέ τούς ύποκοπάνους τών όπλων τους. Ό,τι είχε συμβή μέ τούς ύπαξιωματικούς τά δύο χωροφυλακάκια μίλησαν μέ σκληρότητα πρός τούς Ελασίτας.

- Αύτή είναι ή παλληκαριά σας τούς είπαν. Σκοτώσατε άοπλους ένώ δέν είχατε τό κουράγιο νά πολεμήσετε έστω καί μέ έναν Γερμανό. Εγώ - τού είπε ό Μανωλούδης - πολέμησα τούς Γερμανούς στά όχυρά καί είμαι ύπερήφανος γιατί έπραξα τό καθήκον μου πρός τήν Πατρίδα. Τό κορμί μου έχει άκόμη ένα βλήμα άπό γερμανικό πυροβόλο πού δέν μοϋ τό έβγαλαν οί γιατροί. Σεις τί έχετε γιά νά σας θυμίζει ότι άγωνισθήκατε γιά τήν Ελλάδα; Δύο άπανωτές μαχαιριές πού κατάφερε στό πρόσωπο τοϋ Μανωλούδη ένας άπό τούς Ελασίτας τοϋ έκοψαν τή λαλιά.

Οί ύπόλοιποι Ελασίταις άκολουθώντας τό παραδειγμα του συντρόφου τους ρίχθηκαν σάν τά θηρία έπάνω στούς δύο δεσμώτες, διασταυρώνοντας τά μαχαίρια τους στήν άμιλλα πού έκαναν γιά τό ποιός νά πρωτοκτυπήση τούς δύο ομήρους. Η σφαγή τών νέων αύτών θυμάτων τής κόκκινης θηριωδίας κράτησε γιά μισή περίπου ώρα. Υστερα ό άποκεφαλισμός τους πού σφράγισε τό τέλος τής ζωής τών παλληκαριών ήρθε νά έπιβεβαιώση γιά μιά άκόμη φορά τήν χιλιοειπωμένη διακήρυξη έκείνων πού παρηκολούθησαν τήν δραστηριότητα τών κομμουνιστών, ότι άποτελοϋν τό κόμμα τής προδοσίας καί τού έγκλήματος σέ μιά διακήρυξη πού τόσο έμφαντικά έκαμε ό Γεώργιος Παπανδρέου, ό πατέρας του σημερινού Πρωθυπουργού, στό μήνυμα πού άπηύθυνε στόν Ελληνικό Λαό τόν Δεκέμβριο του 1944.

Όταν οί έκτελεσταί έπέστρεψαν στήν βάση τους, οί έπιλογείς τών πρός έκτέλεση χωροφυλάκων, είχαν ξεχωρίσει τά καινούργια τους θύματα. Ήταν οί Τσερέπας Νικόλαος καί Παπαδόπουλος "Αθανάσιος. Είχαν προ­χωρήσει λίγα μέτρα πρός τό σφαγείο όταν ό Τσερέπας προσποιούμενος ότι σκουντούφλησε έγειρε πρός τό χώμα. Καί τότε συνέβη κάτι τό άνεπανάληπτο πού όλοι καί σήμερα άκόμη θυμούνται στή Νάουσσα. Βγάζοντας ένα πλακέ πιστόλι, πού άσφαλώς τό έκρυβε στήν κάλτσα του, έρριξε δύο σφαίρες έναντίον του ένός άπό τούς Έλασίτας καί ύστερα στηρίζοντας τό πιστόλι του στόν δικό του κρόταφο, αύτοκτόνησε άποφεύγοντας έτσι τουλάχιστον τήν τυραννία καί τούς βασανισμούς.

Μαζί του κυλίσθηκε στό χώμα καί ό Παπαδόπουλος μέ τόν όποιο ήταν δεμένος ό αύτόχειρ. Σάν νά μήν είχε συμβή άπολύτως τίποτα ό Έλασίτης έσπευσε νά κόψη τό σχοινί πού ένωνε τά δύο χέρια τών χωροφυλάκων καί ζήτησε άπό τούς καπεταναίους πού είχαν ζήση άπό κοντά τά γεγονότα πού έξετυλίχθησαν νά συμπληρώσουν τό κενό πού άφήκε ό Τσερέπας.

Ένας πού έψερε πολιτικά τράβηξε άπό τό σωρό τόν δασοφύλακα Δημήτριο Πέκκα. Σφιχτόδεσαν τά χέρια τών δύο δεσμωτών καί τούς έσυραν στήν κυριολεξία στόν τόπο τού μαρτυρίου τους. Αφού τούς κατατυράννησαν καί τούς ύπέβαλαν στά πιό φρικτά βασανιστήρια πετσόκοψαν στό τέλος τά κορμιά τους. Γιά καλό καί γιά κακό ό έπί κεφαλής τών έκτελεστών έθεώρησε καλό νά ρίξη λίγες σφαίρες στά κρανία τών νεκρών ήδη Ελλήνων.

Τά πτώματα τών δέκα πέντε χωροφυλάκων είχαν καλύψει τή χαράδρα τού αίματος καί είχαν σχηματίσει πραγματικό βουνό γύρω άπ' αύτήν.

Εκεί ώδηγήθησαν εύθύς άμέσως μετά τή σφαγή τού Πέκκα οί τρείς χωροφύλακες Ιωάννης Οίκονομόπουλος, Βασίλειος Αλβανός καί Σταύ­ρος Κόντος. Όπως ήταν δεμένοι τούς έστησαν μπρός στά σώματα τών σκοτωμένων συναδέλφων των. Αύτούς δέν τούς κτύπησαν καί περιωρίσθησαν νά τούς βρίσουν μέ έκφράσεις τού ύποκόσμου. Ύστερα τούς κάλεσαν νά προσευχηθούν γιά νά πάνε στόν Παράδεισο, όπως τούς είπε, κάνοντας φθηνό χιούμορ, ένας Ελασίτης άξιωματικός πού δέν είχε πάρει μέχρι τότε μέρος σέ άλλη έκτέλεση χωροφυλάκων.

Ό Οίκονομόπουλος, πιό θαρραλέος άπό τούς άλλους άπάντησε όπως ταίριαζε σέ μαχητάς τής Χωροφυλακής.

- Ναι τούς είπε. Θά προσευχηθούμε γιατί ό Θεός θά μάς περιμένη γιά νά μάς έντάξη στό πάνθεον εκείνων πού ξέρουν νά πεθαίνουν γιά τήν Πατρίδα τους.

Ταυτόχρονα έκανε τρεις φορές τό σημείο τού σταυρού. Οί άλλοι χωροφύλακες μέ ψηλά τό κεφάλι σταυροκοπήθηκαν μέ τή σειρά τους ένώ ό Κόντος άπευθυνόμενος πρός τόν άξιωματικό τού ΕΛΑΣ τού είπε ότι είναι έτοιμοι νά πέσουν δολοφονημένοι άπό τίς σφαίρες τών Βουλγάρων μέ τίς όποιες ήταν έφοδιασμένος ό στρατός τού ΕΛΑΣ.

- «Πύρ», πρόσταξε ό άξιωματικός καί σχεδόν ταυτόχρονα τά τρία νεκρά σώματα τών παλληκαριών τής Χωροφυλακής, έπεφταν έπάνω στούς άλλους σωριασμένους νεκρούς ύψώνοντας έτσι τή στίβα τών συναδέλφων τους, πού έσφαγιάσθησαν στή χαράδρα τής Παληομπούκαινας στίς 14 Ιανουαρίου τού 1949.

Η ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΤΟΥ ΤΑΓΜΑΤΑΡΧΗ


Τελευταίος πού έγκατέλειψε τό Νοσοκομείο καί ένώ φλόγες άρχισαν νά ζώνουν ώρισμένους άπό τούς θαλάμους του, ήταν ό ταγματάρχης Ιωάννης Αθανασιάδης. Αν καί τόν βρήκε μιά σφαίρα στό άριστερό του χέρι άποφάσισε νά πάρη τό δρόμο πρός τήν Αράπιτσα γιά νά γλυτώση άπό τού χάρου τά δόντια. Τόν άκολούθησε στήν έξοδό του καί ή μαία Αικατερίνη Μιχαηλίδου.

Προχώρησαν άρκετά μέτρα έχοντας σάν όπλο άμύνης τό ύπηρεσιακό του περίστροφο. Γιά άρκετή ώρα τά πράγματα πηγαίνουν καλά. Δέν συνάντησαν έλασίτας στήν πορεία τους. Αρχισαν νά πιστεύουν ότι θά δώσουν πάλι παρόν, γιά νά κάμουν καί οί δυό τους τό καθήκον πού προσδιόριζε ή θέση των. Στή μέση σχεδόν τοϋ δρόμου πού άπέμενε γιά νά φθάσουν στό σταθμό, άρχισαν νά πέφτουν γύρω τους σφαίρες αύτομάτων όπλων. Ο Ταγματάρχης έμπειροπόλεμος ύπέδειξε στήν μαία νά πέση στό έδαφος. Τό Ίδιο έπραξε καί αύτός.

Παράξενα, οί σφαίρες έπαυσαν νά σφυρίζουν καί τίποτε δέν προοιωνί­ζει ότι τό κακό θά συνεχιζόντανε. Η άνάπαυλα όμως αύτή ήταν προσωρι­νή. Χωρίς καλά νά άντιληφθοϋν άρχισαν νά πέφτουν έπάνω τους γύρω στούς δέκα Έλασίτες πού τούς είχαν κυκλώσει άπό διάφορα σημεία καί κάλεσαν τόν ταγματάρχη νά παραδοθή. Ό Αθανασιάδης άντί άλλης άπαντήσεως, ύψώνει τό πιστόλι του καί άρχίζει νά πυροβολή. Τό Ίδιο έκαμαν καί οί συμμορίται, τραυματίζοντας βαρειά τούς δυό άγωνιστές.

Χωρίς νά έχη έστω καί μιά σφαίρα στό περίστροφό του, μιά πού όλες έχουν έξαντληθή, ό ταγματάρχης φέροντας δυό καινούργια τραύματα πέφτει στά χέρια τών φονιάδων. Τό Ίδιο γίνεται καί μέ τήν Μιχαηλίδου πού κι αύτή είναι χτυπημένη μέ τέσσαρες σφαίρες άπ' αύτές πού έρριξαν οί συμμορίται όταν είχαν κυκλώσει τούς δύο κυνηγημένους. Είχαν φθάσει καί οί δύο τους στήν περιοχή Γαλατσιάνου ή Μοσχόκι.

Λυσσασμένοι όρμησαν έπάνω τους οί Ελασίται. Κτύπησαν τούς τραυματίες μέ τίς λαβές τών πιστολιών τους καί μέ τά κοντάκια τών αύτομάτων τους. Χωρίς νά αισθανθούν τόν παραμικρό οίκτο γιά τήν μαία πού χαροπάλευε, τήν ποδοπάτησαν καί έρριχναν στό πρόσωπο της άμέτρητες σφαίρες. Νεκρή πιά ήταν ή μαία, όταν οί έκτελεστές της έσπρω­ξαν τό άψυχο κουφάρι της στό ποτάμι τής Αράπιτσας.


Εύθύς άρχισαν νά κατατυραννούν τόν ήρωϊκό ταγματάρχη. Τρύπησαν τό κορμί του μέ τά μαχαίρια τους, ένώ ένας άπ' αύτούς τόν πυροβόλησε στό στήθος. Ό Αθανασιάδης συνέχιζε ν' άναπνέει. Τότε ό έπικεφαλής τών 'Ελασιτών έδωσε τό σύνθημα τής σφαγής του. Συμμορφούμενοι οί ύποτακτικοί του, άρχισαν νά τόν πλήττουν σέ κάθε σημείο τοΰ κορμού του πιό είχε μείνει άτρύπητο άπό τίς προηγούμενες μαχαιριές. Καί ένώ ήταν νεκρός έξακολούθησαν νά πυροβολούν.

Η Νάουσα μή λησμονώντας τόν ήρωϊκό αύτό ύπερασπιστή της έτίμησε μετά τήν συντριβή τών Κομμουνιστών, άναγείροντας προτομή του. Ήταν μιά τιμή, ή όφειλομένη τιμή σ' έκείνον πού έδωσε τά πάντα γιά τήν Ελλάδα. Καί τό μνημείο αύτό πού θύμιζε τίς θυσίες τοΰ λαού μας γιά τήν πραγματική λευτεριά - γιατί ό Αθανασιάδης ήταν γέννημα θρέμμα τοϋ λαού μας - οί δημοτικοί άρχοντες θέλησαν μετά τήν νίκη του ΠΑΣΟΚ νά τό γκρεμίσουν. Τούς ένοχλούσε ή παρουσία τοϋ άνδριάντος του ήρωος πού θύμιζε στούς νεωτέρους ιδίως, ότι τό άποθνήσκειν διά τήν Πατρίδα άποτελεί τό ύπέρτατο χρέος όλων τών Ελλήνων.

http://xryshaygh.blogspot.com



ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ!!! =>
Στρατής Μυριβήλης για τον Κομμουνισμό «ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΗΣ και ΕΛΛΗΝ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ

23 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ: ΗΜΕΡΑ ΜΝΗΜΗΣ ΘΥΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΩΝ ΚΑΘΕΣΤΩΤΩΝ – ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ (ΚΚΕ, ΕΑΜ, ΕΛΑΣ, ΔΣΕ, ΟΠΛΑ, ΕΠΟΝ)

«ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΚΕ - ΕΑΜ - ΕΛΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ» ΑΘΗΝΑ 1945 - ΟΛΗ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΔΟΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ

ΙΔΟΥ ΤΟ ΑΛΗΘΙΝΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ ΚΚΕ! ΣΤΥΓΝΟΙ ΕΚΤΕΛΕΣΤΕΣ ΩΣ ΑΛΛΟΙ ΣΥΝΗΓΟΡΟΙ ΤΟΥ ΔΙΑΒΟΛΟΥ ΣΤΑΥΡΩΝΑΝ ΑΘΩΟΥΣ ΙΕΡΕΙΣ!...

Απρίλης 1947: Ο ιερέας Γεώργιος Σκρέκας ΚΡΕΜΑΤΑΙ ΕΠΙ ΞΥΛΟΥ από τους άθεους συμμορίτες του ΕΑΜ/ΕΛΑΣ!

Η κοινωνική σύνθεσις του ΕΑΜ (Ευάγγελος Λεμπέσης)

Αυτά που μας κρύβουν επιμελώς οι "αριστεροί προοδευτικοί" - ΦΕΝΕΟΣ 1943-44, η Φρίκη του ΚΚΕ

13-16 Σεπτεμβρίου 1944: 1.450 άνδρες, γυναίκες και παιδιά σφαγιάζονται από τους κομμουνιστοσυμμορίτες στον Μελιγαλά! (Βίντεο με Μαρτυρία Επιζώντα/φωτογραφίες)

7 Απριλίου 1944 - Γραμματικό: Άλλο ένα ειδεχθές έγκλημα των κομμουνιστών

Οι Εύζωνες του 5/42 και η ηρωική ιστορία τους - Η μεγάλη σφαγή 300 παλληκαριών από το εθνοκτόνο ΕΑΜ-ΕΛΑΣ!

Η σφαγή νεαρών αποφοίτων της Σχολής Αστυνομίας απ΄τους ελασίτες το Πάσχα του 1944

Σελίδες Ιστορίας: Λιτόχωρο 31 Μαρτίου 1946 – Η αρχή της κομμουνιστικής ανταρσίας

Βασιλική Παπαθανασίου: Η ηρωική δασκάλα του Σκρά που μαρτύρησε για την Ελλάδα στα χέρια των κομμουνιστοσυμμοριτών

ΑΦΙΕΡΩΜΑ - Ελένη Παπαδάκη. Ο Άγγελος Που Θα Θυμάσαι Για Πάντα...

Κ.Κ.Ε. ΚΑΙ ΠΡΟΔΟΣΙΑ ...ΕΝΝΟΙΕΣ ΤΑΥΤΟΣΗΜΕΣ!

ΒΙΝΤΕΟ "ΕΛΕΝΗ" ΓΚΑΤΖΟΓΙΑΝΝΗ (Ολόκληρη η ταινία) ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΗΝ ΔΕΙΤΕ απηγορεύθη υπό της κυβερνήσεως του ΠΑΣΟΚ!

Η εποποιία του Εθνικού Στρατού στο Γράμμο και στο Βίτσι


ΟΛΕΣ ΟΙ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΑΣ


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΠΡΟΔΟΤΕΣ-ΛΑΜΟΓΙΑ-ΑΝΘΕΛΛΗΝΕΣ 4319088849721711093

Δημοσίευση σχολίου

Translate

ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ

SOCIAL

ΤΩΡΑ

ΑΡΘΡΑ

ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΒΡΕΙΤΕ ΜΑΣ ΚΑΙ ΕΔΩ

ΒΡΕΙΤΕ ΜΑΣ ΚΑΙ ΕΔΩ
ΟΜΑΔΑ στο FACEBOOK
Widget by:Blogger Tips
Pro Blogger Tricks
Instagram Επισκεφτείτε το προφίλ του EΛΛΗΝΩΝ στο Pinterest.

ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ

ΟΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΜΑΣ ΣΤΟ EMAIL ΣΟΥ. ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΕ ΤΟ EMAIL ΣΟΥ ΚΑΙ KANE CLICK ΣΤΟ ΚΟΥΜΠΙ "ΕΓΓΡΑΦΗ".:

Delivered by FeedBurner

ΕΛΛΗΝΩΝ ΔΙΚΤΥΟ VIDEO
Recommended Post Slide Out For Blogger

ΕΝΙΣΧΥΣΤΕ ΜΑΣ...

Embed Calculator requires a newer version of Adobe Flash Player.

You must have the current version of the adobe flash player to use this online calculator.

item