Widgets

ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ 19 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ


Ανοίγοντας το χρονοντούλαπο του παρελθόντος, ανακαλύπτουμε καθημερινά και εμβαθύνουμε σε γεγονότα και προσωπικότητες που σημάδεψαν καθοριστικά την Ιστορία του τόπου και του έθνους μας γενικότερα. Γιατί...η Ιστορία είναι φιλοσοφία μέσω παραδειγμάτων. Δεν είναι ένα φορτίο για τη μνήμη, 
αλλά μια φώτιση για την ψυχή.

19 Φεβρουαρίου

/ Τα σημαντικότερα γεγονότα για τον απανταχού Ελληνισμό

356.—Ο Αρειανιστής [οπαδός της αιρέσεως του Αρείου] αυτοκράτορας Κωνστάντιος Β’, εκδίδει διάταγμα, σύμφωνα με το οποίο κλείνουν όλοι οι ναοί των εθνικών, στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. [Λιβάνιος περί ιερών : «τους ιερείς νυν δη σιγάν ή τεθνάναι»]

1589.—Η οσία Φιλοθέη, μαστιγωθείσα καί κακοποιηθείσα οικτρώς από τους τούρκους, πεθαίνει. Αφορμή για αυτό, ήταν το γεγονός ότι η Αγία παρείχε άσυλο σε νέες Ελληνίδες που λόγω της ομορφιάς τους κινδύνευαν από τις ορέξεις των οθωμανών κατακτητών. Γι’αυτό, το βράδυ της 29ης Νοεμβρίου 1588, ενώ η Αγία αγρυπνούσε στο ναῒδριο του μετοχίου των Πατησίων, εισέβαλαν οι οθωμανοί και την ξυλοκόπησαν μέχρι θανάτου. Δεν πέθανε αμέσως, αλλά οι κακώσεις την κράτησαν κλινήρη, μέχρι την 19η Φεβρουαρίου 1589, οπότε και παρέδωσε το πνεύμα. 




1822.—Στον Μητροπολιτικό ναό της Νάουσας, μετά την λειτουργία της Κυριακής της Ορθοδοξίας, ο Ζαφειράκης υψώνει την Σημαία της Επαναστάσεως, κηρύσσοντας έτσι την έναρξή της σε όλη την περιοχή. Στη Μονή Δοβράς, οι Δυτικομακεδόνες πρόκριτοι Ζαφειράκης Θεοδοσίου της Νάουσας, Ναούμ της Έδεσσας, Νιόπλιος της Σιάτιστας, Παπαρέσκος της Καστοριάς κ.ά.με τους αρματολούς Καρατάσο και Γάτσο, απεφάσισαν να αρχίσουν την εξέγερση με κέντρα την Νάουσα, την Καστανιά των Πιερίων και την Σιάτιστα. Στην Βέροια υπήρχε σοβαρός κίνδυνος αποτυχίας, αφού εκεί είχαν εγκατασταθεί πολυάριθμοι τουρκαλβανοί πρόσφυγες του Λάλα της Πελοποννήσου. Με τον ερχομό του αμφιλεγόμενου απεστελμένου του Υψηλάντη Γρηγορίου Σάλα, ο πρόκριτος Ζαφειράκης και ο ίδος ο Σάλας, ξεσήκωσαν τους Ναουσαίους που αφού άκουσαν τους γεμάτους πατριωτισμό λόγους τους στον μητροπολιτικό ναό του αγίου Δημητρίου, ξεχύθηκαν στην πόλη, ζητώντας εκδίκηση για τα όσα υπέστησαν επί αιώνες από τους τούρκους.

1828.—Ο Μιαούλης από τον Πόρο με ένα στολίσκο που τον αποτελούσε το δίκροτο «Ελλάς», οι κανονιοφόροι «Φιλελληνίς» και «Βαυαρία» και μια ένοπλη τράτα, έφθασε στην Σκόπελο όπου συγκέντρωσε όλα τα πλοία που βρήκε στο λιμάνι και στους όρμους του νησιού (41 πλοία), ζητώντας από όλους τους πειρατές να υπακούσουν στις διαταγές του Κυβερνήτη, ενώ μετά τους άφησε να συσκεφθούν και να του απαντήσουν. Στη συνέχεια μετέβη στη Σκιάθο, όπου κατάσχεσε όσα πλοία κατάφερε να βρει (38 περίπου). 




1844.—Ψηφίζεται το άρθρο 107 [μετέπειτα 114], το τελευταίο του πρώτου Συντάγματος της Ελλάδος, διά του οποίου καθιερώνεται η συνταγματική μοναρχία. Μετά την υπογραφή των διαταγμάτων από τον Όθωνα, σχηματίσθηκε η κυβέρνηση Ανδρέα Μεταξά, η οποία προχώρησε στην σύγκληση της πρώτης εν Αθήναις εθνοσυνελεύσεως. Οι εργασίες της ξεκίνησαν στις 8 Νοεμβρίου του 1843, με συμμετοχή 244 πληρεξουσίων [και από σκλαβωμένα ακόμη μέρη της Ελλάδος] πρόεδρο τον 103 ετών Πανούτσο Νοταρά [εκπροσωπούμενο από τον Μαυροκορδάτο], και ολοκληρώθηκαν τον Μάρτιο του 1844, εν μέσω 75 συνεδριάσεων. «Η τήρηση του παρόντος Συντάγματος είναι αφιερωμένη στον πατριωτισμό των Ελλήνων».

1878.—Εγκαθίσταται προσωρινή κυβέρνηση της περιοχής Ολύμπου, αποτελεσθείσα εκ των Ε. Κοροβάγγου, Α. Αστερίου, ιερομονάχου Νικηφόρου, Α. Γεωργίου, Γ. Ζαχαριάδου, Ι. Βεργίδου και Ι. Νικολάου, στην οποία προστέθηκε αργότερα και ο επίσκοπος Κίτρους, Νικόλαος. [από άλλη πηγή] «Επαναστατικό σώμα από 500 άνδρες, υπό τον Λοχαγό (ΠΖ) Κοσμά Δουμπιώτη και τους οπλαρχηγούς Βαγγέλη Χοστέβα και Παναγιώτη Καλογήρου, αποβιβάζεται στην παραλία του Λιτοχώρου. Μέσα σε δύο ημέρες κινητοποιήθηκε ολόκληρη η περιοχή Ολύμπου-Πιερίων, με την βοήθεια του επισκόπου Νικολάου, ο οποίος ύψωσε την Σημαία της Επαναστάσεως στον Κολινδρό. Στο Λιτόχωρο σχηματίζεται “Προσωρινή Κυβέρνηση της Μακεδονίας” με πρόεδρο τον ιατρό Ευάγγελο Κοροβάγγο. Έτσι, ολόκληρη η περιοχή από τα Τέμπη μέχρι την Κατερίνη πέρασε κάτω από τον έλεγχο των επαναστατών». 




1878.—(π. ημερ.) ἤ 3/3 με το νέο ημ. Υπογράφεται η μεταξύ Ρώσων και τούρκων η Συνθήκη του Αγίου Στεφάνου με την οποία προσαρτούνται εδάφη της Μακεδονίας και Θράκης στην Βουλγαρία. Η συνθήκη αυτή ανετράπη από του Βερολίνου στις 13 Ιουλίου του ίδιου έτους.

1905.—Ο μακεδονομάχος Μιχάλης Τσόντος, μαζί με 5 άλλους, έχοντας οδηγούς ορισμένους χωρικούς ξεκίνησαν από το Λεμπίσοβο για τη Μογγίλα. Αφού έβαλε φρουρές γύρω από το χωριό, πήρε άλλους τρεις και κατέβηκαν στο χωριό, κύκλωσαν την εκκλησία στην οποία βρίσκονταν ο ιερέας, μερικές γυναίκες και παιδιά. Τους είπαν να μην φοβούνται και τους ρώτησαν αν υπήρχαν κομιτατζήδες στο χωριό, αυτοί απάντησαν αρνητικά και 3 γυναίκες έφυγαν για να καλέσουν τους άνδρες. Τελικά μετά από πολύ κόπο έμαθαν ότι στο χωριό βρίσκονταν 9 κομιτατζήδες κάτω από τις διαταγές του Κυριαζώφ, διαδόχου του Κωνστάντωφ. Οι αντάρτες απήγαγαν τον ιερέα και τους υπόλοιπους προκειμένου να τραβήξουν τους κομιτατζήδες προς το μέρος των φρουρών. Πράγματι έτσι έγινε, αλλά οι φρουροί είχαν φύγει από τις θέσεις τους. Τοιουτοτρόπως οι αντάρτες δέχθηκαν τα πυρά των κομιτατζήδων και αντιπυροβολώντας σκότωσαν τον ιερέα, έναν βλάχο και μερικές γυναίκες. Η μάχη κράτησε μια ώρα και τραυματίστηκε ελαφρά στο χέρι ο Βαρδής Κελαϊδής. 




1908.—Εισάγεται η δημοτική γλώσσα στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση προκαλώντας θύελλα αντιδράσεων, ενώ διαιρείται η Φιλοσοφική Σχολή. Παραιτούνται μέλη των επιτροπών κρίσης διδακτικών βιβλίων.

1909.—Παραιτείται ο υπουργός Οικονομικών Δημήτριος Γούναρης, μετά την αποδοκιμασία των απόψεων του για την οικονομική πολιτική. Τον διαδέχεται ο Νίκος Καλογερόπουλος. Ο Γούναρης έγινε υπουργός Οικονομικών το καλοκαίρι του 1908, όταν μετά από μια ακόμα σκληρή του αγόρευση εναντίον της αντιλαϊκής οικονομικής πολιτικής της κυβερνήσεως , ο ίδιος ο πρωθυπουργός Γεώργιος Θεοτόκης, του πρότεινε να αναλάβει το υπουργείο και να εφαρμόσει την πολιτική του. Και ενώ ετοίμασε το φορολογικό του νομοσχέδιο, η ψήφισή του ανεβάλετο από τον πρωθυπουργό και κατόπιν άρχισαν οι παρεμβάσεις για τροποποιήσεις με αποτέλεσμα να παραιτηθεί. 




1911.—Έλληνες και τούρκοι αξιωματικοί συναντώνται στα ελληνοτουρκικά σύνορα με σκοπό να εξετάσουν τα πρόσφατα συνοριακά επεισόδια.

1912.—Οι Νεότουρκοι απελαύνουν Έλληνες δημοσιογράφους από την Κωνσταντινούπολη με την κατηγορία ότι, δρουν ως πράκτορες στις τάξεις των εθνοτήτων της αυτοκρατορίας.

1913.—Οι Ελληνικές δυνάμεις που δρούσαν στην περιοχή της Ηπείρου, επιτίθενται κατά μέτωπο εναντίον των οχυρωμένων τούρκων στην Μανωλιάσα Μπιζανίου. Η σφοδρή επίθεση των Ελλήνων επιφέρει κάμψη των τουρκικών δυνάμεων του Μπιζανίου. Την κάμψη δεν εκμεταλλεύθηκαν οι επιτιθέμενοι ενώ ως αποτέλεσμα της ημέρας ήταν να θρηνήσουμε νεκρούς. Την ίδια ημέρα οι προσκοπικές δυνάμεις επιτίθενται εναντίον των τούρκων. 




.—Τίθεται σε εφαρμογή το σχέδιο παραπλάνησης των τούρκων, με βολές πυροβολικού και επιθέσεις μονάδων πεζικού, από το Α’ τμήμα της ελληνικής Στρατιάς, στον τομέα Μπιζάνι – Κουτσελιά – Καστρίτσα. Το 2ο τμήμα της Στρατιάς, συγκεντρώθηκε με πλήρη μυστικότητα απέναντι από τον τομέα Μανωλιάσα – Άγιος Νικόλαος – Τσούκα.

1915.—Κατά τη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, ο βρετανικός και γαλλικός στόλος βομβαρδίζει τα τουρκικά οχυρά της Καλλίπολης, που φρουρούν την είσοδο στη θάλασσα του Μαρμαρά και την δίοδο προς την Κωνσταντινούπολη.

1918.—Εγκαίνια της νεοσύστατης έδρας της Αρχιτεκτονικής στο Πολυτεχνείο. 




1920.—Οι Ελληνικές δυνάμεις στην Μ. Ασία στην περιοχήν Τμώλου, καταδιώκουν τις τουρκικές δυνάμεις.

1921.—Στο μέτωπο της Μ. Ασίας, ο Ελληνικός στρατός δρα δια πυροβολικού και περιπόλων.

1922.—Η ελληνική στρατιά στη Μ. Ασία, βελτιώνει τις θέσεις της και προβαίνει εις αναγνωρίσεις των εχθρικών θέσεων. 




1932.—Σύμφωνα με τη νέα αγροτική πολιτική της Κυβέρνησης Βενιζέλου, θα πραγματοποιηθεί διανομή νέων γαιών στους ακτήμονες και θα λαμβάνουν μέριμνα για τη στέγασή τους.

1936.—Μυστική συμφωνία μεταξύ του αρχηγού των Φιλελευθέρων Θεμιστοκλή Σοφούλη και του ηγέτη της κοινοβουλευτικής ομάδας του Παλλαϊκού Μετώπου (ΚΚΕ) Στυλιανού Σκλάβαινα, σύμφωνα με την οποία το Παλλαϊκό Μέτωπο δεσμεύεται να υποστηρίξει τον Σοφούλη για πρόεδρο της Βουλής και οι Φιλελεύθεροι να καταργήσουν το «Ιδιώνυμο» και να αμνηστεύσουν ηγετικά στελέχη του ΚΚΕ.

1939.—Ο Μεταξάς μεταβαίνει στο Βελιγράδι, συναντά τον βασιλέα Παύλο της Γιουγκοσλαβίας, που του εκμυστηρεύεται την συνάντηση της 1ης Νοεμβρίου, υποσχόμενος υποστήριξη σε περίπτωση προδοσίας, πράγμα το οποίο δεν θα τηρήσει. 




1941.—Παρά την πείσμονα αντίσταση των Ιταλών και τις πολύ δυσμενείς καιρικές συνθήκες, οι δρώσες νοτίως του ποταμού Αώου ελληνικές δυνάμεις, καταλαμβάνουν την Πεστάνη και το οχυρό όρος Γκόλικο. Οι Ιταλοί, διαβλέποντες απειλή κατά του Τεπελενίου, είχαν συγκεντρώσει μεγάλες δυνάμεις σε αυτήν την περιοχή. Το ΙΙΙ Τάγμα του 34ου ΣΠ της ΙΙ Μεραρχίας, ολοκληρώνει την κατάληψη του χωριού και συλλαμβάνει περισσότερους από 300 αιχμαλώτους, συμπεριλαμβανομένων 18 αξιωματικών.

.—Η από τις 13 Φεβρουαρίου ανανεωμένες ελληνικές επιθετικές ενέργειες, σύντομα θα αναγκαστούν σε διακοπή εξαιτίας πυκνών χιονοπτώσεων. Πολλοί παρατηρητές πίστευαν ότι αν δεν υπήρχε αυτό το εμπόδιο, οι Έλληνες θα είχαν καταλάβει το λιμάνι της Αυλώνας, πράγμα που ενδεχομένως να προκαλούσε και την κατάρρευση του ιταλικού μετώπου. «Ημέρα περιπετειώδης. Τα όσα υποφέραμε καθ’ οδόν δεν περιγράφονται, καθότι ο δρόμος ήταν λασπώδης. Προχωρούσαμε στον δρόμο νύκτα χωρίς να βλέπουμε που πατούσαμε. Ύστερα από αρκετές ώρας φθάσαμε στο χωριό Τσερέσνικο και, αφού συγκεντρώθηκαν άπαντες οι λόχοι και το επιτελείο του συντάγματος, έγινε η εκκίνηση εν μέσω χιονοθύελλας και βροχής, συνάμα δε λάσπης και κακό. Τα πόδια μας μέσα στα άρβυλα πλημμυρίσανε από νερά. Και με τα αντίσκηνα στους ώμους μας και μόλα ταύτα γίναμε μουσκίδι από την ακατάπαυστη βροχή. … στρώσαμε μέσα στα αντίσκηνα και επάνω στα νερά και τις λάσπες – καταμουσκεμένοι όλα τα ρούχα πλαγιάσαμε- και ευτυχώς βρεθήκαμε ζωντανοί την πρωίαν της 20ής». 




1942.—Δολοφονείται ο Νομάρχης Θεσπρωτίας Γεώργιος Βασιλάκος από τσάμηδες συνεργάτες των Ιταλογερμανών.

1947.—Αποφασίζεται η οργάνωση των στρατοπέδων της Μακρονήσου, των Πούρων και του Τρίκκερι. Το της Μακρονήσου αφορούσε τον Εθνικό Φρονηματισμό των στρατευσίμων. 




1952.—Η Ελλάδα επικυρώνει το Σύμφωνο του ΝΑΤΟ.

1956.—Οι Ελληνίδες ψηφίζουν για πρώτη φορά στις βουλευτικές εκλογές. Το 1930 παραχωρήθηκε ένα υποτυπώδες δικαίωμα ψήφου για τις δημοτικές και κοινοτικές εκλογές σε όσες γυναίκες γνώριζαν ανάγνωση και γραφή και ήταν πάνω από τριάντα χρονών, χωρίς να έχουν δικαίωμα του εκλέγεσθαι. Η ουσία είναι ότι μέχρι το 1952, όχι μόνο δεν είχε κατατεθεί κανένα νομοσχέδιο στη Βουλή που να χορηγούσε πλήρη πολιτικά δικαιώματα στις Ελληνίδες, αλλά και τις φορές που δόθηκε κάποιο περιορισμένο εκλογικό δικαίωμα, γινόταν προσπάθεια να αναβληθεί η άσκησή του από το γυναικείο εκλογικό σώμα. Oι Ελληνίδες ψήφισαν για πρώτη φορά στις Δημοτικές εκλογές της 11ης Φεβρουαρίου 1934.

.—Σ’ αυτές τις εκλογές, επικράτησε η ΕΡΕ του Κ.Καραμανλή. Το κόμμα της ΕΡΕ, αν και λαμβάνει 26.000 ψήφους λιγότερες από το συνασπισμό κομμάτων Δημοκρατική Ένωση, σχηματίζει αυτοδύναμη κυβέρνηση (165 βουλευτές) λόγω του ισχύοντος εκλογικού συστήματος (τριφασικό).

1957.—Το κυπριακό έρχεται στην Πολιτική Επιτροπή της 11ης Συνόδου του ΟΗΕ και στις 22 η Γενική Συνέλευση, με 72 ψήφους έναντι 2 αποχών, συνιστά με μια γριφώδη απόφαση την εξεύρεση δημοκρατικής και δίκαιης λύσης με διαπραγματεύσεις μεταξύ «των ενδιαφερομένων μερών». Χωρίς να καθορίζει καν ποια είναι τα «ενδιαφερόμενα μέρη» [!!..] 




1958.—Δολοφονείται στη Λευκωσία, από “δυνάμεις ασφαλείας”, ο Ανδρέας Λοίζου 32 ετών από τη Λακατάμια.

1959.—Υπογράφεται στο Λονδίνο συμφωνία για τη ρύθμιση του Κυπριακού. Την συμφωνία υπέγραψαν ο πρωθυπουργοί Ελλάδος, Κ.Καραμανλής, Αγγλίας Μάκ Μίλλαν και τουρκίας Μεντερές, ο αρχιεπίσκοπος Μακάριος εκ μέρους της ελληνικής κοινότητος Κύπρου και ο δόκτωρ Κιουτσούκ εκ μέρους της τουρκικής κοινότητος. Διά ταύτης, ιδρύεται ανεξάρτητος Κυπριακή Δημοκρατία προεδρικού τύπου. Ο πρόεδρος αυτής θά είναι Έλλην, ο δε αντιπρόεδρος τούρκος. Αμφότεροι θα εκλέγονται διά περίοδον πέντε ετών. Η εκτελεστική εξουσία θα ασκήται διά του προέδρου και τού αντιπροέδρου, το δε υπουργικό συμβούλιο θα είναι δεκαμελές (7 Έλληνες και 3 τούρκοι). Διά της ιδίας συμφωνίας προβλέπεται η συγκρότηση Βουλής αντιπροσώπων με αναλογίαν 70% για τους Έλληνες και 30% για τους τούρκους. Η Μ.Βρεταννία διατηρεί δύο στρατηγικές βάσεις. Καθιερώνεται, εξ άλλου, τριμερές στρατηγείο, με έδρα τη Λευκωσία και το οποίον θ’ αποτελείται από αντιπροσώπους της Ελλάδος, της τουρκίας και της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ο στρατός της Κύπρου θα αποτελείται από 2.000 άνδρας, εκ των οποίων 60% θα είναι Έλληνες και 40% τούρκοι. Οι δυνάμεις ασφαλείας (αστυνομία κλπ.) ορίζονται επίσης εις 2.000 άνδρες (60% “Ελληνες καί 40% τούρκοι). Συνιστάται τέλος, Ανώτατον Δικαστήριον, του οποίου ο πρόεδρος θα είναι ουδέτερος κοινής εμπιστοσύνης, μέλη δε, δύο Έλληνες και ένας τούρκος.

1962.—Πεθαίνει ο μεγάλος ιατρός και ερευνητής Γεώργιος Παπανικολάου. Στην αρχή της επιστημονικής σταδιοδρομίας του, αποφασισμένος να συνεχίσει και να ολοκληρώσει τις πειραματικές έρευνες τις οποίες είχε αρχίσει στη Γερμανία, ο Παπανικολάου μελέτησε πειραματικά το κολπικό επίχρισμα σε ινδικά χοιρίδια με ενθαρρυντικά αποτελέσματα. Η δημιουργικότερη αλλά και σκληρότερη περίοδος των ερευνητικών του προσπαθειών ήταν η δεκαετία του 1920. Ήταν η εποχή που πραγματοποιήθηκαν και ευδοκίμησαν οι πρώτες κλινικοεργαστηριακές μελέτες του για τη διαγνωστική αξία της κυτταρολογικής εξέτασης του κολπικού επιχρίσματος στις γυναίκες. Η πρωτοποριακή κυτταροδιαγνωστική μέθοδος του «Dr Pap» έγινε γνωστή με τις ιατρικές συντμήσεις «Pap smear» (επίχρισμα Παπανικολάου) και «Pap test» (δοκιμασία Παπανικολάου). Το 1960 του προτάθηκε να αναλάβει τη διεύθυνση ενός κυτταρολογικού ινστιτούτου στο Μαϊάμι, στο οποίο θα δινόταν το όνομά του. Δυστυχώς δεν πρόλαβε να εγκαινιάσει το εν λόγω ινστιτούτο καθώς στις 19 Φεβρουαρίου του 1962, απεβίωσε ξαφνικά από οξύ έμφραγμα μυοκαρδίου.


.—Ολόκληρο το δημοτικό συμβούλιο του Καστελλόριζου, πλην του δημάρχου, μεταναστεύει στο εξωτερικό.

1964.—Ορκίζεται στα Ανάκτορα η νέα Κυβέρνηση του Γεωργίου Παπανδρέου. 




1978.—Μακελειό με πολλούς νεκρούς στο αεροδρόμιο της Λάρνακας. Αιγύπτιοι κομάντος επεμβαίνουν χωρίς την άδεια των κυπριακών αρχών για να σώσουν 12 αιγύπτιους ομήρους, που κρατούν δύο άραβες τρομοκράτες σε αεροπλάνο των Κυπριακών Αερογραμμών. Είχε προηγηθεί στις 18 η δολοφονία του Γιουσέφ ελ Σεμπάϊ, διευθυντού της εφημερίδος «Αλ Αχράμ» και ενθέρμου υποστηρικτού της Κύπρου. Στους δύο ενόπλους παραχωρήθηκα αεροσκάφος το οποίο αναχώρησε προς Λιβύη και Τζιμπουτί μαζί με 11 ομήρους μεταξύ των οποίων ο Βάσος Λισσαρίδης και ο Χριστόδουλος Βενιαμίν. Λόγω αρνήσεως όμως το χωρών να τους δεχθούν, το αεροσκάφος επέστρεψε στην Λάρνακα.

1998.—Εκρήξεις σε αντιπροσωπείες αυτοκινήτων από την τρομοκρατική οργάνωση 17Ν.


Βασική πηγή



ΟΛΕΣ ΟΙ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΑΣ


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΚΥΠΡΟΣ 6719114552497846157

Δημοσίευση σχολίου

Translate

ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ

SOCIAL

ΤΩΡΑ

ΑΡΘΡΑ

ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΒΡΕΙΤΕ ΜΑΣ ΚΑΙ ΕΔΩ

ΒΡΕΙΤΕ ΜΑΣ ΚΑΙ ΕΔΩ
ΟΜΑΔΑ στο FACEBOOK
Widget by:Blogger Tips
Pro Blogger Tricks
Instagram Επισκεφτείτε το προφίλ του EΛΛΗΝΩΝ στο Pinterest.

ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ

ΟΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΜΑΣ ΣΤΟ EMAIL ΣΟΥ. ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΕ ΤΟ EMAIL ΣΟΥ ΚΑΙ KANE CLICK ΣΤΟ ΚΟΥΜΠΙ "ΕΓΓΡΑΦΗ".:

Delivered by FeedBurner

ΕΛΛΗΝΩΝ ΔΙΚΤΥΟ VIDEO
Recommended Post Slide Out For Blogger

ΕΝΙΣΧΥΣΤΕ ΜΑΣ...

Embed Calculator requires a newer version of Adobe Flash Player.

You must have the current version of the adobe flash player to use this online calculator.

item