Widgets

ΕΜΠΡΟΣ για νέους Αγώνες!



Άρθρο της διευθύντριας της εφημερίδας "Εμπρός", Ειρήνης Δημοπούλου - Παππά στην στήλη "Εγέρθητι".

Από την τουρκική εισβολή και την προδοσία της Κύπρου το 1974, αλλά ιδιαίτερα μετά τα γεγονότα των Ιμίων, η άσκηση εξωτερικής πολιτικής εκ μέρους της ελληνικής πολιτικής ηγεσίας περιορίζεται σε υποχωρήσεις και άρδην συνθηκολογήσεις. Οι ελληνικές κυβερνήσεις επαναλάμβαναν ότι «ενισχύεται η θέση της Ελλάδος στα Βαλκάνια και την Ευρώπη» είτε επιλέγοντας να εξαπατηθούν και να εξαπατήσουν, είτε ούσες πραγματικά κοντόφθαλμες και αφελείς. Όπως και να έχει, η ηγεσία της χώρας απεδείχθη τραγικά ανεπαρκής.

Από την διακυβέρνηση Γεωργίου Παπανδρέου και εντεύθεν, η Ελλάδα δέχεται γενικευμένη επίθεση από τους υποτιθέμενους εταίρους της Ε.Ε. η οποία σε τίποτε δεν θυμίζει την συμμαχική και αλληλέγγυα Ευρώπη, στην οποία εντασσόμενη η Ελλάδα θα ευημερούσε όπως υπόσχονταν προωθώντας τους νόμους της και τις δεσμεύσεις τους οι εθνοσωτήρες. Από την αποδοχή ως την πλήρη και ομόφωνη, πλην Χρυσής Αυγής, υποταγή στην υποτιθέμενη αναγκαιότητα των μνημονίων, το πολιτικό σύστημα σύρεται σε πρωτοφανή εξευτελισμό.

Όχι μόνον δεν αναλαμβάνει πρωτοβουλίες, αλλά έχει καμφθεί κάθε αντίσταση. Δεν συζητούμε για τις ανύπαρκτες αντιστάσεις της Δεξιάς, η οποία υπήρξε ανέκαθεν δουλοπρεπής απέναντι στην Δύση, αλλά και για την Αριστερά, στην οποία πίστεψαν πολλοί συμπατριώτες μας σε δύο εκλογικές αναμετρήσεις και το δημοψήφισμα. Ενώ η Αθήνα βυθίζεται στο πολιτικό βέρτιγκο της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, οι διεθνείς εξουσιαστές εξωθεσμικοί, και μη εκλεγμένοι, επιβάλλουν σειρά αποφάσεων, οι οποίες σύντομα θα υιοθετηθούν από τους πολιτικούς υπαλλήλους τους. Από την μαζική εγκατάσταση φθηνών εργατικών χεριών ως την μαζική παρακολούθηση (Big Data) οι εξωτερικές εκφάνσεις της παγκόσμιας διακυβέρνησης, την οποίαν είχε μετ’ επιτάσεως αιτηθεί και προαναγγείλει ο Γιώργος Παπανδρέου, έχουν από πίσω τους την στήριξη μιας στιβαρής ιδεολογικής βάσης.

Την ίδια ώρα οι Ευρωπαίοι πελαγοδρομούν στα άλυτα προβλήματα της οικονομίας, -αποτελέσματα της ίδιας ιδεολογικής βάσης-, και απορρίπτουν ως εκτός χρόνου θεωρίες, την μελέτη και εφαρμογή του μοναδικού μοντέλου που έχει δοκιμαστεί και επιτύχει να αναστρέψει την οικονομική καταστροφή και να δώσει λύσεις ευημερίας και προόδου στους λαούς της Ευρώπης. Και όμως, ο ιδεολογικός δρόμος είναι και ο απόλυτα πρακτικός. 

Η αποσύνδεση από την εργασία, η αποξένωση του τεχνίτη από το προϊόν του και η μείωσή του σε εργάτη στην γραμμή παραγωγής, η μετατροπή των λαών σε μάζες καταναλωτών και η αντικατάσταση της ικανοποίησης από το αποτέλεσμα του μόχθου στην γη, στο ποιμνιοστάσιο ή το εργαστήριο, με το μοναδικά αποδεκτό κριτήριο του χρήματος, δεν υλοποιείται για να ικανοποιήσει την πλειοψηφία, τον Λαό, αλλά μια μειοψηφία, την ελίτ του χρήματος. Χρησιμοποιώντας ως μέτρο το χρήμα, το στοχευόμενο αποτέλεσμα είναι το μέγιστο κέρδος με το μικρότερο κόστος, και αυτό δεν μπορεί να είναι εις όφελος του παραγωγού.

Στις κοινωνίες της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης που επιβάλλουν οι ελίτ, το πάτημα ενός κουμπιού μπορεί να κατασκευάσει πλούτο ή να καταστρέψει εθνικές οικονομίες και ανθρώπινες ζωές. Αυτό ακριβώς το εμφανιζόμενο ως δήθεν αναπόφευκτο, αποτελεί και την καλύτερη επιβεβαίωση της εγγενούς αδυναμίας και της σαθρότητας του Συστήματος. Αποδεικνύει την σχετικότητα της αξίας του πλούτου και καταρρίπτει την γητειά της κίβδηλης παντοδυναμίας του. Η σημερινή «οικονομική κρίση» είναι σφάλμα του μοντέλου και όχι αποκύημα των συνεπειών του. Πίσω από τα φαινόμενα βρίσκεται η βαθιά ιδεολογική, τοτεμική επιδίωξη του θανάτου, εκ μέρους των ελίτ. 

Αυτός είναι ο τρόπος και το περιεχόμενο της σκέψης τους, και της εφαρμοζόμενης τώρα «στρατηγικής του χάους». Σπρώχνοντας ανθρώπους και έθνη στον οικονομικό αποκλεισμό, μετατρέποντας το χειροπιαστό της παραγωγής σε άυλο, δηλαδή ανύπαρκτο πλούτο (χρηματιστήρια, funds, απρόσωποι διεθνείς οργανισμοί) δημιουργούν κοινωνίες ασθενών. Αυτοί, αποκλεισμένοι από την παραγωγή και τα κέντρα αποφάσεων και αποκομμένοι από το αντικείμενο του μόχθου τους, θα έχουν ανάγκη από άυλες υπηρεσίες, ψυχολόγους, κοινωνικούς λειτουργούς και εν γένει εκπαιδευτές των συνειδήσεών τους. Ιδού η εξουδετέρωση του Ανθρώπου.

Στον αντίποδα, την μόνη εναλλακτική και αποδεδειγμένα βιώσιμη λύση έχουν οι Εθνικιστές. Για τους Εθνικιστές ο θάνατος είναι ένα μέσο προς την ζωή. Γι’ αυτό προκρίνουν τον αγώνα και την αυτοθυσία, για την Ελευθερία της Πατρίδας, τους Βωμούς των θεών και τους Τάφους των Προγόνων. Σκοπός των Εθνικιστών δεν είναι η παθητική και υποκριτική «φιλανθρωπία», η ιδρυματοποίηση, η κατασκευή πελατειακών «υποχρεώσεων». Στην βάση της ιδεολογίας μας βρίσκεται η αντίληψη του Έθνους και της Φυλής. Όπως δεν κρατά ζυγαριά και δεν αναζητά κανείς ανταλλάγματα από την οικογένειά του, κατά τον ίδιο τρόπο δεν απαιτεί από το Έθνος του άλλο από αυτό που μπορεί να δώσει. Αυτό μπορεί να το συλλάβει και να το υλοποιήσει μόνο μια εθνική διακυβέρνηση, στην περίπτωση της Ελλάδος, με πυρήνα και επικεφαλής των εθνικών δυνάμεων, την Χρυσή Αυγή.

Για εμάς τους Εθνικιστές πράξεις τιμής προς τους Προγόνους και τους Ήρωες, όπως αυτή που λαμβάνει σήμερα χώραν για την μαύρη επέτειο των Ιμίων, αποτελούν απαραίτητο συστατικό της δύναμης του Λαού μας. Η κοινωνία των ομοιόμορφων καταναλωτών αδιαφορεί για τους στρατιώτες μας που περιπολούν στον Έβρο, για τους αεροπόρους μας, οι οποίοι υπερασπίζονται τον εθνικό εναέριο χώρο στο Αιγαίο, απαξιώνει την αυτοθυσία των πυροσβεστών μας, οι οποίοι σώζουν ζωή και περιουσία, υποτιμά τον ιδρώτα των αγροτών μας, με τον οποίον ποτίζουν την γη μας και θρέφουν τις γενιές των Ελλήνων. Όταν όμως παύει η τιμή στους Ήρωες, παύει και η τιμή στην Πατρίδα.

Εμείς οι Εθνικιστές είμαστε εδώ για να εκτιμούμε, να υπενθυμίζουμε, να αγωνιζόμαστε και να τιμούμε.

www.xryshaygh.com



Δάφνινο στεφάνι έριξαν Συναγωνιστές στο σημείο όπου έπεσαν Ηρωικά οι τρεις γενναίοι Αξιωματικοί


Εκ μέρους της Χρυσής Αυγής Δωδεκανήσου ο υπεύθυνος πολιτικής οργάνωσης Αττιτής Νικόλαος με τον συναγωνιστή της Τ.Ο. Ρόδου Σωτήρη Αγγέλου, με τους συναγωνιστές από την Κάλυμνο Τυρίκο Στέλιο, Πέρο Δημήτρη και Τροικίλη Μαρία και με την βοήθεια του καπετάν Αναστάση τόλμησαν χθες το μεσημέρι και βρέθηκαν στην θαλάσσια περιοχή των Ιμίων έριξαν δάφνινο στεφάνι στην θάλασσα ως ελάχιστο φόρο τιμής προς τους τρείς ‘Έλληνες αξιωματικούς που έχασαν την ζωή τους μετά την πτώση του ελικοπτέρου τους από τουρκικά πυρά υπερασπιζόμενοι τα θαλάσσια σύνορα της χώρας μας.

Αξίζει να σημειωθεί πως η συγκεκριμένη πράξη των Συναγωνιστών γίνεται ύστερα από 20 χρόνια ένοχης σιωπής του αμαρτωλού μεταπολιτευτικού κατεστημένου, όπου κανείς δεν έχει τολμήσει να αποτίσει φόρο τιμής στους Ήρωες στο συγκεκριμένο σημείο. Ακόμα και ο Καμμένος έχει πάει με ελικόπτερο την ώρα που οι τούρκοι πιλότοι τον κοροϊδεύουν πετώντας δίπλα του.

Αντιπλοίαρχος Χριστόδουλος Καραθανάσης
Αντιπλοίαρχος Παναγιώτης Βλαχάκος
Σημαιοφόρος Εκτορας Γιαλοψός
ΑΘΑΝΑΤΟΙ!


www.xryshaygh.com


Είκοσι χρόνια μετά... Οι Εθνικιστές ΔΕΝ ΞΕΧΝΟΥΝ: Επίκαιρο όσο ποτέ το μήνυμα της συγκέντρωσης των Ιμίων


Είκοσι χρόνια μετά... Οι Εθνικιστές ΔΕΝ ΞΕΧΝΟΥΝ: Επίκαιρο όσο ποτέ το μήνυμα της συγκέντρωσης των Ιμίων

Στις 25 Δεκεμβρίου 1995 το τουρκικό φορτηγό πλοίο Φιγκέν Ακάτ προσάραξε σε αβαθή ύδατα κοντά στις βραχονησίδες και εξέπεμψε σήμα κινδύνου. Το λιμεναρχείο Καλύμνου -το πλησιέστερο στην περιοχή- διέθεσε ρυμουλκό για να αποκολλήσει το τουρκικό πλοίο, αλλά ο πλοίαρχος αρνήθηκε, υποστηρίζοντας ότι βρισκόταν σε τουρκική περιοχή και άρα οι τουρκικές αρχές είχαν την αρμοδιότητα να του προσφέρουν βοήθεια.

Τελικά, στις 28 Δεκεμβρίου δύο ελληνικά ρυμουλκά αποκόλλησαν το τουρκικό φορτηγό και το οδήγησαν σε τουρκικό λιμένα. Το ίδιο πρωινό ένα πλήρως εξοπλισμένο τουρκικό μαχητικό αεροσκάφος κατέπεσε στα ελληνικά χωρικά ύδατα, στην περιοχή της Λέσβου, ύστερα από εμπλοκή με ελληνικά μαχητικά. Ο τούρκος πιλότος διασώθηκε με ελληνική βοήθεια. Στις 29 Δεκεμβρίου το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών επιδίδει διακοίνωση στο αντίστοιχο ελληνικό, όπου αναφέρεται ότι οι βραχονησίδες Ίμια είναι καταχωρισμένες στο κτηματολόγιο Μουγκλά του νομού Αλικαρνασσού και ανήκουν στην τουρκία. Το γεγονός στάθηκε αφορμή να τεθεί από την τουρκία θέμα ιδιοκτησίας των νησιών.

Στις 31 Ιανουαρίου και ώρα 01:40 τουρκικές ειδικές δυνάμεις αποβιβάζονται στη Μικρή Ίμια. Στις 05:30 της ίδιας μέρας ελικόπτερο του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού, που απονηώθηκε από τη φρεγάτα Ναυαρίνο για να διαπιστώσει την πληροφορία παρουσίας Τούρκων στη μικρή βραχονησίδα κατέπεσε κατά την επιστροφή του στη φρεγάτα και τα τρία μέλη του πληρώματος, ο υποπλοίαρχος Χριστόδουλος Καραθανάσης, ο υποπλοίαρχος Παναγιώτης Βλαχάκος και ο αρχικελευστής Έκτορας Γιαλοψός, πέρασαν στο πάνθεον των Ηρώων του Έθνους μας.

Χρόνια μετά την κρίση των Ιμίων και την θυσία των Ελλήνων Αξιωματικών του Πολεμικού μας Ναυτικού, το μήνυμα της τελετής Τιμής και Μνήμης της Χρυσής Αυγής παραμένει επίκαιρο όσο ποτέ. Η κρίση των Ιμίων ξεκίνησε από μία επιχείριση έρευνας και διάσωσης και κατέληξε στο τραγικό συμβάν. Τρεις νέοι άνθρωποι έδωσαν τη ζωή τους, διαφυλάττοντας την Εθνική μας Κυριαρχία στο Αιγαίο.

Σήμερα αυτό το κυριαρχικό δικαίωμα της έρευνας και διάσωσης τίθεται και πάλι υπό αμφισβήτηση. Υπό το πρόσχημα της «προσφυγικής» κρίσεως, η κυβέρνηση είναι έτοιμη να δεχτεί την αύξηση της τουρκικής επιρροής στο Αιγαίο, υπό τη μορφή των κοινών περιπολιών με τους τούρκους. Πρόκειται για μία πρωτοφανή ύβρη στη μνήμη των Ηρώων και μία εκχώρηση Εθνικής Κυριαρχίας.

Η τότε κυβέρνηση της χώρας, του σημιτικού Πασόκ, πρόδωσε την θυσία των Ηρώων «ευχαριστώντας την κυβέρνηση των ΗΠΑ». Σήμερα η κυβέρνηση των Τσιπροκαμμένων ευχαριστεί από την μία τους αμερικανούς για τα μνημόνια και από την άλλη προσβλέπει σε μία συνεργασία θύτη - θύματος στο θέμα της ροής των λαθρομεταναστών. Σε αυτή την προδοσία των Τσιπροκαμμένων, χειροκροτητές είναι οι μαρξιστές και οι φιλελεύθεροι, το Πασόκ, η νουδούλα, το ΚΚΕ και όλοι οι άλλοι.

Το Σάββατο 30 Ιανουαρίου συγκεντρωνόμαστε όλοι για να δηλώσουμε την ευγνωμοσύνη μας στους Ήρωες που δώσαν το Αίμα τους για την Ελευθερία του Έθνους μας και να στείλουμε το μήνυμα στο προδοτικό πολιτικό προσωπικό της χώρας ότι οι Έλληνες δεν ανέχονται την προδοσία, ούτε τους προδότες. 
Κώστας Αλεξανδράκης

www.xryshaygh.com


Μίσος και υποκρισία της πολιτείας προς κάθε τι Εθνικό


Μίσος και υποκρισία της πολιτείας προς κάθε τι Εθνικό

Γράφει ο Ηλίας Παναγιώταρος

Κύριε Αρχηγέ της ΕΛ.ΑΣ. και σεις οι εντολείς του! Τι κουράζεστε να γράφετε μακροσκελείς ανακοινώσεις, που και σε ποιους δρόμους δεν θα επιτρέψετε να γίνονται συγκεντρώσεις και κουραφέξαλα, δήθεν για λόγους ασφαλείας;

Πέστε ευθέως ότι δεν θέλετε να γίνει και φέτος, όπως δεν θέλατε και τις άλλες χρονιές να πραγματοποιηθεί η μοναδική γενόμενη και καθιερωμένη εκδήλωση τιμής και μνήμης για τους 3 ήρωες πεσόντες στα ίμια, που διοργανώνεται, από το βράδυ εκείνο του 1996 και κάθε χρόνο από τότε, από την Χρυσή Αυγή.

Γιατί σας ενοχλεί, ότι, κανείς άλλος δεν μπορεί και δεν θέλει να πραγματοποιεί τέτοιες μεγαλοπρεπείς εκδηλώσεις που θυμίζουν, αφυπνίζουν, σφυρηλατούν Έλληνες που αντιστέκονται, ΕΛΛΗΝΕΣ έτοιμους νε αντιμετωπίσουν κάθε σχέδιο επιβουλής!

ΕΛΛΗΝΕΣ που δεν υποστέλλουν σημαίες, δεν ευχαριστούν Αμερικανούς ή οποιονδήποτε άλλον, εκτός από τον Θεό και τους προγόνους τους.
ΕΛΛΗΝΕΣ που πιστεύουν στην πατρίδα, στην θρησκεία και στην οικογένεια.
ΕΛΛΗΝΕΣ που θέλουν μια μεγάλη Ελλάδα σε μια ελεύθερη Ευρώπη χωρίς μνημόνια και τοκογλύφους νταβατζήδες.

Γι’ αυτό, να θυμάστε κύριε Αρχηγέ της ΕΛ.ΑΣ και τονίστε και σε αυτούς που σας έδωσαν την εντολή, ότι με απαγορεύσεις και φυλακίσεις, διώξεις και δολοφονϊες, ποτέ κανείς δεν κατάφερε τίποτα.

Η εκδήλωση μας σήμερα θα γίνει και οι Ήρωες των Ιμίων θα τιμηθούν κανονικά, όπως τους αρμόζει από τους μόνους που δικαιούνται να το πράττουν: Την Χρυσή Αυγή! Τους ΕΛΛΗΝΕΣ Εθνικιστές, τους Πατριώτες! Όλα αυτα; έτσι και αλλιώς, έγιναν έννοιες ταυτόσημες με το όνομα της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ!

Γι΄ αυτό και θα συνεχίσουμε να τιμούμε τους ήρωες των Ιμίων ότι και αν μεθοδεύσετε, (προηγούμενοι νυν και ενδεχομένως και οι επόμενοι) τώρα ή αργότερα, γιατί η Πίστη μας είναι πιο Δυνατή και από τη Φωτιά. Και στην Χρυσή Αυγή, από τον Αρχηγό, μέχρι τον Χρυσαυγίτη που ήρθε στην τάξη μας πρόσφατα, ΠΙΣΤΗ, διαθέτουμε περίσσια. 

Όσο για τους όψιμους και τους υποκριτές πατριδοκάπηλους, που θυμήθηκαν τα Ίμια και τους συγγενείς των νεκρών, δεκαετίες μετά (Σαμαράς) ή εκείνους που προβαίνουν σε ρίψεις στεφάνων από ελικόπτερο, μην τυχόν και ενοχλήσουν τους Μογγόλους και τα συμφέροντα των αφεντικών τους, να τους πείτε χαιρετίσματα! Αν στην θέσης τους ήταν η Χρυσή Αυγή, το στεφάνι δεν θα «πετιόταν», αλλά θα κατατίθετο κανονικά και επάνω στην Ελληνική βραχονησίδα.

Και η Χρυσή Αυγή, με την βοήθεια του Θεού και του Λαού, θα έρθει στην Εξουσία, και στην επέτειο των δολοφονημένων θα καταθέσει το στεφάνι της, επάνω σε μεγαλοπρεπές μνημείο.

Δόξα και τιμή στους ήρωες πεσόντες αξιωματικούς των Ιμίων! Καραθανάσης, Βλαχάκος, Γιαλοψός: Αθάνατοι!

www.xryshaygh.com


ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ: Πώς έζησε τα γεγονότα των Ιμίων ένας Αλεξιπτωτιστής της 1ης Μοίρας Αλεξιπτωτιστών


ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ: Πώς έζησε τα γεγονότα των Ιμίων ένας Αλεξιπτωτιστής της 1ης Μοίρας Αλεξιπτωτιστών

"Μια προσπάθεια να θυμηθούμε εκείνη την νύχτα όπως και την επόμενη μέρα των Ιμίων του 1996 όπως την ζήσαμε στην πρώτη μοίρα αλεξιπτωτιστών στο Μάλεμε.

Για εμάς εκεί κάτω τα δύσκολα είχαν ξεκινήσει δεκαπέντε μέρες νωρίτερα, μιας και η μοίρα βρισκότανε σε άσκηση χειμερινή διαβίωση στα Λευκά Όρη. Λίγοι μπορούν να καταλάβουν πως είναι να εκτελείς διάφορες δραστηριότητες, ασκήσεις, γυμναστική, πορείες, σκι, σκοποβολή και ασκήσεις επιβίωσης σε χιονισμένες ορεινές περιοχές που την νύχτα οι θερμοκρασίες έπεφταν κάτω τους -20 βαθμούς, μα κυρίως να πρέπει να κοιμηθείς είτε σε ιγκλού είτε σε σκηνή.

Δεκαπέντε συνεχόμενες μέρες ΔΕΝ βρέθηκε ΛΕΠΤΟ ο οργανισμός όλων μας να κατεβεί σε normal ρυθμούς, ούτε μέρα ούτε νύχτα. Όλοι μας είχαμε πάρει μια τεράστια βαθιά ανάσα και περιμέναμε με αγωνία να περάσουν οι μέρες και να γυρίσουμε στην μοίρα. Κανείς δεν φανταζότανε τι θα ακολουθούσε άμεσα μόλις θα επιστρέφαμε μέσα στο στρατόπεδο μετά από τόσα... Απόγευμα πλέον και η μοίρα είχε ξεκινήσει για την επιστροφή. Έχω την εντύπωση ότι ο διοικητής και κάποιοι άλλοι αξιωματικοί γνώριζαν ότι κάτι συμβαίνει. Δεν είχαμε ενημέρωση.

Τελειώσαμε μια δυο μέρες νωρίτερα την άσκηση και θα έπρεπε από τα βουνά να γυρίσουμε με τα πόδια στο στρατόπεδο. Κάποιοι είχαν ξεκινήσει με τα πόδια, οι υπόλοιποι μας παρέλαβαν φορτηγά, μέσα σε αυτούς με τα φορτηγά ήμουν και εγώ, μιας και θυμάμαι ότι έλεγα ότι είμαι τυχερός.

Μόλις μπήκαμε στο στρατόπεδο μετά από τόσες μέρες αν και βρισκόμασταν σε καιρό ειρήνης, εμείς νομίζαμε ότι γυρνάγαμε από τον πόλεμο. Εντολή να ανοίξουν τα ζεστά νερά και τα μεγάλα μπάνια. Από τα ζεστά μπάνια μόνο μια εικόνα έχω σαν να βρίσκεσαι στο παράδεισο. Φώτα και λευκοί ατμοί παντού μαζί με τον ήχο των ντουζ. Μέχρι εκεί περίπου κράτησε η χαρά μας που γυρίσαμε μέσα στο στρατόπεδο. Να θυμίσω ότι όλες τις μέρες στα Λευκά Όρη έβρεχε και πλέον δεν είχαμε τίποτα σχεδόν καθαρό που να μην είναι βρεγμένο. Επίσης βγάλαμε (νομίζω) όλη την χειμερινή διαβίωση με βρεγμένα ρούχα και σε πολικές θερμοκρασίες...

Έπειτα ξεκινάω να πάω στο ΚΨΜ, μπαίνοντας μέσα αντίκρισα κόσμο μπροστά στην τηλεόραση να βλέπει ειδήσεις, να λένε για Ίμια, σημαίες, τούρκους κλπ. Δεν πέρασε λίγη ώρα και δόθηκε σήμα για αναφορά όλης της μοίρας στην κεντρική πλατεία. Ακόμα δεν φανταζόμασταν τι θα ακολουθούσε. Συγκεντρωμένοι όλοι στην πλατεία κάτω από την βροχή με μια αγωνία να δούμε τι θα μας πει ο διοικητής, τι το σημαντικό ήταν και μας έχει κάτω από την βροχή μετά από τόσες μέρες; Μάλλον θα ήθελε να μας δώσει συγχαρητήρια. Αλλά δεν το πολυπιστεύαμε αυτό μιας και κρυφά μέσα μας κάτι καταλαβαίναμε ότι δεν πήγαινε καλά. Το έβλεπες από την στάση των στρατιωτών είχε κρυφτεί η χαρά και επικρατούσε μια αγωνία, ένα ερωτηματικό...

Μια ψύχραιμη εντολή από τον διοικητή μας να ετοιμαστούμε με πλήρη φόρτο μάχης και να αναμένουμε εντολές, έφτασε στα αυτιά μας σαν κεραυνός. Μας είπε ότι είμαστε σε ετοιμότητα και ότι αυτό δεν είναι κάποια άσκηση. Έπειτα πήγαμε στον λόχο και κατευθείαν στα ντουλάπια για ετοιμασία. Κάποιοι πήγαν στις αποθήκες οπλισμού. Άνοιξε η αποθήκη με τον βαρύ οπλισμό και κάπου εκεί τα πράγματα όλο και σοβάρευαν μέσα στο μυαλό μας. Μαχαίρια κομμάντος με την ξύλινη λαβή παραδόθηκαν άμεσα σε όλη την μοίρα.

Σε πρώτη φάση ο καθένας με τον ατομικό του οπλισμό ήμασταν έτοιμοι. Πλέον είχε πάει μεσάνυχτα, ο τότε διοικητής της μονάδας κ. Γεώργιος Φ. μας συγκέντρωσε και πάλι για αναφοράς Μοίρας. Κρύο, μεσάνυχτα, χιονόνερο, και όλοι μας με τον οπλισμό μας περιμέναμε να μάθουμε κάποια πληροφορία παραπάνω και τι θα μας ανακοινώσει κάτω από την βροχή. Φυσικά πληροφορίες δεν δόθηκαν απλά ανά πάσα στιγμή δύναται να ξεκινήσουμε και να συνεχίσουμε την προετοιμασία μας, κάπως έτσι μας είπε ο διοικητής. Ήταν μια από τις πιο ήρεμες, ψύχραιμες, σύντομες, και περιεκτική αναφορά που μέσα στα λίγα λεπτά που κράτησε δημιουργήθηκαν τόσες πολλές σκέψεις και τόσα πολλά συναισθήματα.

Επιστροφή στους λόχους και αδιαβροχοποίηση, ό,τι δηλαδή έπρεπε να μείνει προστατευμένο από την βροχή. Ο τότε λοχαγός του πρώτου λόχου, λοχαγός Ευάγγελος Α., μας ζήτησε η κάθε εντολή που θα δίνεται από κάποιον ανώτερο να εκτελείται ΑΠΛΑ ακαριαία χωρίς καθυστέρηση. Θυμάμαι ότι μας έδωσε να καταλάβουμε ότι οι τιμωρίες που ξέραμε για τα διάφορα παραπτώματα απλά να τις ξεχάσουμε. Το κάθε παράπτωμα από εκείνη την στιγμή και μετά δεν εμπίπτει σε ποινές εν καιρώ ειρήνης αλλά εν καιρώ πολέμου. Το βιβλιαράκι άνοιξε και μια γεύση από τις πιθανές τιμωρίες πήραμε όλοι μας, αν και απ΄ ότι θυμάμαι απλά δεν λέγονται τιμωρίες κάτι πολύ παραπάνω...

Μεσάνυχτα επιστρατεύτηκαν οπλουργοί εκτός μοίρας για να μας ενημερώσουν αν το κάθε όπλο από τα περίφημα FN όλων των εκδόσεων που είχαμε ήτανε επιχειρησιακό η έπρεπε να αντικατασταθεί η να διορθωθεί, αν ήταν εύκολη η διόρθωση. Να μην ξεχάσω να πω ότι τα τηλέφωνα στην μονάδα είχαν κλειδωθεί και κανείς πλην ελαχίστων τυχερών δεν πρόλαβε να ενημερώσει τους δικούς του ότι φεύγουν...Χαρακτηριστικά θυμάμαι ότι ο κ. Ευάγγελος χάιδεψε κάποιον που τόλμησε να παραβιάσει τον κανονισμό όπως και τον τηλεφωνικό θάλαμο. Εκείνη την νύχτα μετά από δεκαπέντε μέρες χειμερινή διαβίωση και νομίζοντας ότι θα γυρίσουμε και θα ξεκουραστούμε τελικά μόνο αυτό δεν έγινε. Μείναμε ξύπνιοι όλοι νύχτα ετοιμάζοντας με την παραμικρή λεπτομέρεια τον οπλισμό και κάνοντας σενάρια και υποθέσεις για το πού μπορεί να πάμε. Άλλοι λέγανε Κύπρο, άλλοι λέγανε Καστελόριζο, άλλοι κάπου στην Τουρκία κλπ.

Σενάρια τα οποία κάθε φορά ερχότανε και από ένα, άλλοτε για να μας βαρύνει και άλλοτε για να μας ελαφρύνει την ψυχολογία. Πλέον τα πράγματα μέσα στο μυαλό μας είχαν πάρει διαφορετική τροπή, τα ασήμαντα γίνανε σημαντικά και τα σημαντικά ασήμαντα... Κανείς δεν φαντάστηκε ότι έφτασε αυτή η ώρα του πόλεμου και ότι θα είμαστε εμείς οι τυχεροί-άτυχοι που θα το ζήσουμε. Άπειρες σκέψεις στο μυαλό μα πουθενά σκέψεις δειλίας. Απλά ΔΕΝ υπήρχε τέτοιο πράγμα εκεί... Οι πρώτες σκέψεις σίγουρα ήταν το ερωτηματικό για το που θα μας στείλουν, οι δεύτερες σκέψεις των αγαπημένων μας προσώπων που δεν θα γνωρίζουν εκείνη την στιγμή τι συμβαίνει, δηλαδή και πάλι το ερωτηματικό... Λίγος χρόνος χρειάζεται για να συνειδητοποιήσεις ότι αυτά τα ερωτηματικά δεν μπορούν να λυθούν εκείνη την στιγμή που σημαίνει ότι έπρεπε να προχωρήσουμε σε σημαντικότερες σκέψεις.

Οι σημαντικότερες σκέψεις ήταν να κλειδώσουμε το μυαλό και να ΜΗΝ υπάρχουν επιπλέον σκέψεις. Έτσι και σίγουρα έγινε, λίγο πολύ στον ίδιο χρόνο όλοι μας έπρεπε να συνειδητοποιήσουμε ότι κάθε σκέψη που θα κάναμε είτε μπρος είτε πίσω στο μέλλον απλά μας εμποδίζε να ενεργοποιήσουμε και να ξυπνήσουμε μέσα μας όλα αυτά που μας έφεραν σε αυτή την μονάδα και για ποιο ιερό σκοπό επέλεξε ο καθένας εθελοντικά να υπηρετήσει. Όλα αυτά τα κίνητρα έπρεπε να ενεργοποιηθούν ώστε να μπορέσουμε να επιβιώσουμε και να νικήσουμε πρώτα αυτά τα πρωτόγνωρα συναισθήματα που προκαλούν τρόμο και απλά αρκετοί άνθρωποι μη έχοντας συνείδηση της ιερής υποχρέωσης ότι κάποτε μπορεί να χρειαστεί να πολεμήσουν για την πατρίδα, απλά αυτοί θα πάγωναν κυριολεκτικά σαν παγοκολόνες με επόμενο στάδιο την φυγή.

Δεύτερο στάδιο να εκπληρώσουμε την οποία αποστολή μας ζητούσαν. Πιθανά σενάρια επιστροφής  δεν νομίζω ότι αρμόζουν στην παρούσα φάση. Ξημέρωσε και κανείς δεν είχε κοιμηθεί. Έξω από το στρατόπεδο και δίπλα στο παλιό αεροδρόμιο του Μάλεμε είχαν μαζευτεί δεκάδες φορτηγά για να μεταφέρουν την μονάδα στην Σούδα. Επίσης έξω από την πύλη του στρατοπέδου είχαν μαζευτεί Κρητικοί αλεξιπτωτιστές που είχαν απολυθεί και απλά περίμεναν να μπουν πρώτοι, να φύγουν πρώτοι και να πολεμήσουν πρώτοι. Κάποια στιγμή το πρωί μας ενημέρωσαν να βάλουμε στα "λουκάνικα" όλα τα πολιτικά μας και να γράψουμε τα στοιχεία μας, ώστε να τα στείλουν στα σπίτια μας Έτσι και κάναμε, τα συγκεντρώσαμε και τα παραδώσαμε στην αποθήκη θυμάμαι. Βρισκόμαστε έξω από τους λόχους μας καθιστοί για ξεκούραση και αναμονή για να ξεκινήσουμε.

Η εντολή έφτασε στα αυτιά μας. Ο πρώτος λόχος με πλήρη σύνθεση να ετοιμαστεί με τον οπλισμό του και τα πυρομαχικά και θα αναχωρήσει για Σούδα και από εκεί με μεταγωγικό C-130 για άγνωστο προορισμό. Τίποτα περισσότερο τίποτα λιγότερο. Σηκωθήκαμε φορτώσαμε τα φορτηγά με τον οπλισμό και αναχωρήσαμε κατά τις τρεις το μεσημέρι. Χαιρετηθήκαμε με τους παραμένοντες και μια μεγάλη φάλαγγα φορτηγών ξεκίνησε.

Η πλέον συγκινητική στιγμή ήταν όταν η φάλαγγα πέρασε μέσα από τα Χανιά. Κόσμος στους δρόμους να μας χειροκροτά και να μας δίνει ευχές. Κάποιοι στα μπαλκόνια, κάποιοι στους δρόμους και κάποιοι έξω από τα μαγαζιά τους να μας ρωτούν και να χειροκροτούν. Βγήκαμε από τα Χανιά και λίγα χιλιόμετρα έμεναν μέχρι την Σούδα και από εκεί πιθανόν περιμέναμε να μάθουμε την αποστολή μας. Διοικητής, υποδιοικητής μας συνόδευσαν στο αεροδρόμιο μαζί φυσικά με τον διοικητή λόχου και τότε λοχαγό μας κ. Ευάγγελο Α. Ο Υποδιοικητής μας ευχήθηκε καλή αντάμωση απέναντι. Και ο διοικητής μας Γεώργιος Φ. σαν πιο ψύχραιμος, μας ευχήθηκε με το καλό να πάμε και με το καλό να γυρίσουμε. Σε καμία περίπτωση εκείνη την ώρα δεν βρίσκαμε λογική για επιστροφή, που σημαίνει ότι ευχή του υποδιοικητή, μας ενημέρωνε για το πού θα μπορούσαμε να φτάσουμε.

Καμία επιπλέον πληροφορία δεν δόθηκε και απλά 103 αλεξιπτωτιστές μαζί με ατομικό φορτίο και οπλισμό και με τον επιπλέον εξοπλισμό, βάρκες, πυραύλους Μίλαν, ατομικούς πυραύλους RPG , πυραύλους strim και διάφορα άλλα έπρεπε να χωρέσουμε όλοι μαζί στο αεροπλάνο. Πλέον είχε πέσει το σκοτάδι και η αγωνία αν το αεροπλάνο θα καταφέρει να σηκωθεί μας είχε κυριεύσει. Χαλαρά όμως τα πράγματα, ο χάρος σηκώθηκε και το ταξίδι για όλα τα υπόλοιπα που περάσαμε στις γνωστές και άγνωστες αποστολές Αιγέα μόλις άρχιζαν.

Μια περίπου ώρα πτήση με το αεροπλάνο ώστε να προσγειωθούμε σε ένα σκοτεινό αεροδιάδρομο. Βγήκαμε έξω από το αεροπλάνο και ακόμα να καταλάβουμε αν βρισκόμαστε Ελλάδα, Κύπρο η Τουρκία. Πλέον είχαμε ξεχάσει την λέξη ύπνος, είχαμε ξεχάσει τι σημαίνει ζέστη, είχαμε ξεχάσει την καθαριότητα, είχαμε ξεχάσει πολλά...Μα ακόμα ήταν η αρχή μπροστά στις υπόλοιπες 50 μέρες της πρώτης αποστολής Αιγέα. 15 μέρες χειμερινή διαβίωση μαζί με 50 μέρες που κράτησε η πρώτη αποστολή του πρώτου λόχου, νομίζω ότι δεν χρειάζεται να προσθέσω ότι στην θητεία μας στον πρώτο λόχο βρεθήκαμε άλλες δύο φορές σε σύνολο 150 μέρες στο νότιο ανατολικό Αιγαίο, με όλες αυτές τις εμπειρίες που περάσαμε εκεί, να μας συντροφεύουν και να μας κάνουν να απευχόμαστε τον κάθε πόλεμο και να λέμε "Δόξα τω Θεώ".
ΠΑΝΤΑ στο μέλλον θα υπάρχουν οι λίγοι για να κάνουν υπερήφανους τους πολλούς, πάντα θα υπάρχουν άτομα σε αυτή την χώρα ΚΑΤΑΛΛΗΛΑ ΣΤΟΝ ΑΡΙΘΜΌ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΠΟΙΟΤΗΤΑ ώστε να διατηρούν την ελευθερία και την περηφάνια αυτής της χώρας. 

Χαλάλι και σε αυτούς ακόμα που στα δύσκολα σκοπεύουν να την κοπανήσουν, χαλάλι και στους προδότες, χαλάλι και σε αυτούς που μας φέρνουν κάθε φορά στην καταστροφή. Έτσι και αλλιώς αυτά τα παιδιά δεν κάνουν ότι κάνουν για κάποια ανταμοιβή ούτε καν για ηθική ανταμοιβή, το κάνουν για την Ελλάδα και το μέλλον της, ώστε να μπορούν οι επόμενες γενιές να ζήσουν και να αποχωρήσουν από αυτό τον κόσμο με τον καλύτερο δυνατόν και όμορφο τρόπο.

Θυμίζω σε όσους δεν γνωρίζουν ότι η θητεία μας εκείνη την περίοδο ήταν δεκαπέντε μήνες και μόλις το αεροπλάνο σηκώθηκε έγιναν δεκαοχτώ με αποτέλεσμα τρεις επιπλέον μήνες. Το παραπάνω κείμενο είναι μόλις μια μέρα από τους δεκαοχτώ μήνες και μόλις μια στιγμή για όλους τους αξιωματικούς των ειδικών δυνάμεων, οποίοι δωρίζουν την ελευθερία τους και την ψυχική και σωματική τους υγεία, μένοντας μακριά από τις οικογένειες τους με ό,τι συνεπάγεται αυτό...Έτσι ώστε κάποιοι άλλοι προχωρημένοι... συμπολίτες μας να έχουν τον χρόνο και την πολυτέλεια για συμπεράσματα και σκέψεις εκ του ασφαλούς και να προωθούν τις ηλίθιες σκέψεις τους για το καλό της χώρας ενώ το μόνο κρυφό καλό που έχουν άλλα δεν το αναγνωρίζουν είναι το προσωπικό τους συμφέρον. Το γεγονός ότι αυτοί βλέπουν το δέντρο ΜΟΝΟ την ημέρα και το βλέπουν πράσινο, δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν κάποιοι άλλοι που βλέπουν το δέντρο και την ημέρα και την νύχτα και από κοντά και από μακριά και από μπρος και από πίσω πίσω.

Μια μέρα πόλεμος αν γίνει όλοι αυτοί οι προχωρημένοι συμπολίτες μας θα γκρεμιστούν μαζί με τις προχωρημένες τους σκέψεις σαν τραπουλόχαρτα. Όχι Σταυρό ΔΕΝ θα βγάλουν από την σημαία, αλλά μετάνοιες θα κάνουν για να μείνουν ζωντανοί εκείνη την μια μέρα του πολέμου. Ναι, χρειάζεται σε αυτόν τον τόπο λίγες μέρες πόλεμο. Θα είναι ένα καλό χαστούκι για όλους μας, ώστε να ξυπνήσουμε και να κάνουμε επιτέλους το αυτονόητο και ο καθένας αυτό που πρέπει να κάνει. ΌΧΙ ΔΕΝ ΦΟΒΑΜΑΙ ούτε Θεό ούτε άνθρωπο γι΄ αυτό που είπα. Να φοβάται καλύτερα αυτός που αποδέχεται τα πράγματα ως έχουν και με τους χιλιάδες έμμεσους και άμεσους νεκρούς από την κρίση. Να φοβάται για τα παιδιά που διώξαμε από την χώρα και για άλλα τόσα που θα φύγουν, να φοβάται κάποιος τον εαυτό του και την ψυχική υγεία των παιδιών του.

Έχει πολλά περισσότερα να φοβάται κάποιος παρά έναν πόλεμο λίγων ημερών. Έτσι και αλλιώς όσοι αντιδράτε με αυτό που λέω και όσο και αν το πιστεύω ή όχι αυτό που λέω, λίγο σημασία έχει μιας και δεν βλέπω άλλη ΔΙΕΞΟΔΟ σε αυτό το πολυσύνθετο χάος και φοβάμαι ότι ο ΙΔΙΟΣ Ο ΘΕΟΣ ΘΑ ΤΟ ΕΠΙΤΡΕΨΕΙ. Όποιος αρνείται το παραπάνω, να φροντίσει από σήμερα κιόλας να γίνει και να συμπεριφερθεί ΛΙΓΟ καθώς πρέπει και προς κάθε κατεύθυνση στην καθημερινότητα του και να πάψει να βλέπει τόσο πολύ το ατομικό του συμφέρον. Έχουμε ξεπεράσει κάθε όριο και αγνοούμε ακόμα και το μέλλον των παιδιών μας.

Να θυμούνται κάποιοι ότι θα υπάρχουν άτομα τα οποία θα υπομένουν αδιαμαρτύρητα να τιμωρηθούν για τα λάθη κάποιων άλλων και τα οποία άτομα δεν είναι παιδάκια για να αποφεύγουν τις ευθύνες τους, αλλά είναι οι ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΙ καπετάνιοι αυτής της χώρας και οι οποίοι μια φορά θα χρειαστεί σε άγνωστο χρόνο και θα είναι αυτοί οι τυχεροί - άτυχοι οι οποίοι και θα γράψουν την ιστορία, ώστε να την χαίρονται οι φλώροι και οι προδότες! Και για να μην προσβάλω τους φλώρους και τους προδότες, απευθύνομαι στους συνειδητά φλώρους και προδότες.

Προσπάθησα να θυμίσω μια μόνο μέρα από από τις πολλές μέρες που και πάλι δεν τα κατάφερα να την περιγράψω σωστά εκείνη την ημέρα όπως την ζήσαμε, αλλά τέλος πάντων είναι μια τροφή για σκέψη και υπενθύμιση αυτής της ανάμνησης όπως την βιώσαμε εμείς από τον πρώτο λόχο. 1Μ.ΑΛ.

www.xryshaygh.com

Γιατί Τιμούμε τους Νεκρούς των Ιμίων


Γιατί Τιμούμε τους Νεκρούς των Ιμίων

Μια Μυσταγωγία Εθνική και όχι μια κοινή πολιτική σύναξη είναι για κάθε Έλληνα Εθνικιστή η Εκδήλωση Τιμής και Μνήμης των τριών Αξιωματικών του Πολεμικού μας Ναυτικού που έπεσαν στο Καθήκον της προάσπισης του Αιγαίου μας από τις ορδές της Ασίας. Έτσι ήταν, έτσι είναι κι έτσι θα παραμείνει.

Η Χρυσή Αυγή είναι ο πολιτικός εκείνος οργανισμός που οργάνωσε και καθιέρωσε την συγκεκριμένη εκδήλωση. Ξεκίνησε την επομένη της Εθνικής Προδοσίας, όταν λίγες εκατοντάδες Χρυσαυγιτών βρίσκονταν έξω από τη Βουλή διαμαρτυρόμενοι για τους υπαιτίους της εθνικής ταπείνωσης και της δολοφονίας των τριών Ελλήνων Αξιωματικών και έλαβε έκτοτε χαρακτήρα ξεκάθαρα εθνικιστικό, διότι μονάχα οι Έλληνες Εθνικιστές ήσαν εκείνοι που αρνήθηκαν να λησμονήσουν την Προδοσία και να συγχωρήσουν τους προδότες.

Πληρωμένοι από τα υπόγεια της ΝΔ δημοσιογραφίσκοι, είχαν μάλιστα τα τελευταία έτη το θράσος να κάνουν λόγο για απόπειρα καπήλευσης από τη Χρυσή Αυγή, των Νεκρών των Ιμίων. Πατριδοκαπηλία είναι να τιμάς συγγενείς των Νεκρών προ των εκλογών, σχεδόν 20 χρόνια μετά το γεγονός και αυτό το έκανε η Νέα Δημοκρατία και όχι το Λαϊκό Εθνικιστικό Κίνημα.

Αδύνατο όμως για τους νοσηρούς, αντεθνικούς εγκεφάλους που ηγούνται της ψευτοδεξιάς να συλλάβουν το νόημα αυτής της Μυσταγωγίας. Είναι βλέπετε εξόχως ξένο για την δική τους υλιστική κοσμοθεώρηση και ανεπίτρεπτα βαρύ για τα λεπτεπίλεπτα «δημοκρατικά» τους στομάχια. Είναι εκδήλωση πολύ εθνικιστική για τους νεόκοπους δεξιούς θιασώτες της «ελληνοτουρκικής φιλίας», του επιβαλλόμενου κρατικού «αντιρατσισμού» και του συμφώνου συμβίωσης των ομοφυλόφιλων. Δεν έχει την παραμικρή σχέση η δική μας Ελλάδα, των Ηρώων και Μαρτύρων με το δικό τους ψευτορωμαίικο της υποταγής και του ραγιαδισμού.

Εάν ο Γιαλοψός, ο Καραθανάσης και ο Βλαχάκος υπήρξαν ήρωες του ψευτορωμαίικου που έχτισε το αντισυνταγματικό τόξο, δεν θα είχαν ποτέ θυσιαστεί για την Πατρίδα αλλά θα ήσαν καλοπληρωμένα στελέχη δημοσίων οργανισμών, όπως τόσα και τόσα ψοφίμια του αισχρού κομματικού Κράτους. Δεν έπεσαν όμως για το Κράτος, αντιθέτως έπεσαν για μια Ιδέα που πολεμάται με λύσσα από τούτο το αντεθνικό Κράτος και τους παρακρατικούς μηχανισμούς του!

Για την Εθνική Ιδέα, για την Πατρίδα και το Λαό Έπεσαν οι τρεις Αξιωματικοί του ενδόξου Πολεμικού μας Ναυτικού!
Για να παραμείνει το Αιγαίο λίμνη ελληνική, όπως την παραλάβαμε από τους Προγόνους.
Για να αποτελέσει ξανά, σαν σημάνει η Θεία εκείνη Ώρα, το εφαλτήριο της εξορμήσεως του Λαού μας προς Ανατολάς, εκεί όπου η μισητή ερυθρά ημισέληνος μολύνει τα ιερά χώματα της ελληνική ιωνικής Πατρίδος!

Γι' αυτό η Χρυσή Αυγή τιμά τους Πεσόντες στο Εθνικό Καθήκον, Καραθανάση, Γιαλοψό και Βλαχάκο. Διότι, είτε το θέλουν είτε όχι οι φιλελεύθεροι και μαρξιστές διεθνιστές, τα τρία αυτά παλικάρια είναι Αίμα από το Αίμα μας και Σάρκα από τη δική μας Σάρκα, όχι τη δική τους.

Και θα ρωτήσει κάποιος: «τιμώ τους Ήρωες συμμετέχοντας στην εκδήλωση Τιμής και Μνήμης»;

Τους Τιμάς, αγαπημένε συμπατριώτη, διότι η φωνή που θα βγει απ' το δικό σου λαρύγγι και θα σείσει το κέντρο των Αθηνών, δεν είναι η δική σου φωνή, είναι η Φωνή των Νεκρών που απαιτούν δικαίωση!

Τους Τιμάς, φίλε πατριώτη, διότι σπας τη λήθη που επιχειρούν απεγνωσμένα να επιβάλλουν οι «δημοκράτες» εξουσιαστές, οι υπαίτιοι της Εθνικής Προδοσίας των Ιμίων, βροντοφωνάζοντας πως δεν έχουμε ξεχάσει ούτε τους Ήρωες αλλά ούτε και τους Προδότες!

Τους Τιμάς, Συναγωνιστή, διότι μέσα στο ασφυκτικό πλαίσιο ενός αντεθνικού Καθεστώτος που μισεί τον Ελληνισμό, ξεδιπλώνεις τις φοβερές μας Σημαίες διαλαλώντας προς κάθε γωνιά της αγαπημένης Πατρίδος πως δεν ήταν ούτε εκείνοι οι Τρεις αλλά ούτε εσύ οι τελευταίοι μιας Ιδέας που φεύγουν, αλλά οι Πρώτοι μιας Ελεύθερης Πατρίδος που έρχεται!

Το απόγευμα του Σαββάτου 30 Ιανουαρίου, χιλιάδες Βλαχάκοι, χιλιάδες Καραθανάσηδες και χιλιάδες Γιαλοψοί θα μετατρέψουν το κέντρο των Αθηνών από ψευτορωμαίικο σε Ελλάδα.

Ψηλά τις Σημαίες Συναγωνιστές, Ερχόμαστε και Είμαστε Χιλιάδες!

Ευάγγελος Καρακώστας


www.xryshaygh.com

ΙΜΙΑ 1996 - ΙΜΙΑ 2016: Οι Έλληνες Εθνικιστές δεν ξεχνούν τους Ήρωες


31 Ιανουαρίου 1996. Ένα ακόμη παγωμένο βράδυ βρίσκει τους πάντες στα σπίτια τους να προσπαθούν να ζεσταθούν. Ένα ακόμη βράδυ, που απέδειξε πως ο καθηγητής  Παναγιώτης Κονδύλης είχε απόλυτο δίκιο όταν έγραφε στη Θεωρία του Πολέμου του σχετικά με τις ελληνοτουρκικές σχέσεις ότι:  «Οι μετριότητες, υπομετριότητες και ανθυπομετριότητες, που συναπαρτίζουν τον ελληνικό πολιτικό και παραπολιτικό κόσμο, δεν έχουν το ανάστημα να θέσουν και να λύσουν ιστορικά προβλή­ματα τέτοιας έκτασης και τέτοιου βάθους ίσως να καταρρεύσουν ακόμα και στην περίπτωση όπου θα βρεθούν μπροστά στη μεγάλη απόφαση να διεξαγάγουν έναν πόλεμο γιατί, αν o πόλεμος είναι συνέχεια της πολι­τικής, ποιός πόλεμος θα συνεχίσει μια σπασμωδική πολιτική;»

Η κρίση των Ιμίων κορυφώθηκε τις πρώτες πρωινές ώρες της 31ης Ιανουαρίου 1996, σε μια εποχή που η κυβέρνηση Σημίτη ξεκινούσε το ολέθριο έργο της, με τις πολλαπλές συνέπειες για την Πατρίδα μας, συνέπειες οι οποίες ελλόχευαν για αρκετό καιρό.

Το επεισόδιο εντάσσεται στο πλαίσιο των τουρκικών διεκδικήσεων  στο ελληνικό Αιγαίο, που εμφανίσθηκαν στο προσκήνιο μετά τη λεγόμενη «Μεταπολίτευση». Η τουρκία θέτει τα θέματα του εναερίου χώρου (αναγνωρίζει 6 και όχι 10 μίλια), του FIR Αθηνών, της αποστρατιωτικοποίησης των νήσων του Αιγαίου και με το συμβάν των Ιμίων το καθεστώς κάποιων βραχονησίδων («Γκρίζες Ζώνες»).

Τα Ίμια είναι δύο μικρές ακατοίκητες βραχονησίδες μεταξύ του νησιωτικού συμπλέγματος των Δωδεκανήσων και των νοτιοδυτικών ακτών της Τουρκίας. Απέχουν  5,5 ν.μ. από την Κάλυμνο και 2,5 ν.μ. από το πλησιέστερο ελληνικό έδαφος, τη βραχονησίδα Καλόλιμνος.

Τα Ίμια παραχωρήθηκαν στην Ελλάδα από την Ιταλία το 1947 με τη Συνθήκη των Παρισίων, ακολουθώντας την ενσωμάτωση των Δωδεκανήσων μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Το τουρκικό κράτος είχε αποδεχτεί το καθεστώς επικυριαρχίας της Ελλάδας στα νησιά αυτά. Η αμφισβήτηση της ελληνικότητας των Ιμίων ξεκίνησε από ένα ναυτικό ατύχημα που συνέβη στις 25 Δεκεμβρίου 1995. Οι τούρκοι προσπάθησαν να εφαρμόσουν για την περίσταση τη δική τους ερμηνεία στη Συνθήκη της Λωζάνης (1923), με την οποία είχαν παραχωρηθεί τα Δωδεκάνησα στην Ιταλία στο σύνολό τους και όχι ονομαστικά, και να αμφισβητήσουν την ελληνική κυριαρχία κάποιων βραχονησίδων.

ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ

25 Δεκεμβρίου 1995: Το τουρκικό φορτηγό πλοίο «Φιγκέν Ακάτ» προσαράζει σε αβαθή ύδατα κοντά στην Ανατολική Ίμια και εκπέμπει σήμα κινδύνου. Ο πλοίαρχός του αρνείται βοήθεια από το Ελληνικό Λιμενικό, υποστηρίζοντας ότι βρισκόταν σε τουρκική περιοχή και ότι οι μόνες αρμόδιες για να τον βοηθήσουν είναι οι αρχές της χώρας του.
26 Δεκεμβρίου 1995: Το Λιμεναρχείο Καλύμνου ενημερώνει το Υπουργείο Εξωτερικών και αυτό με τη σειρά του το τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών ότι αν δεν παρέμβει ρυμουλκό, το τουρκικό πλοίο θα κινδυνεύσει.
27 Δεκεμβρίου 1995: Το τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών ενημερώνει την ελληνική πρεσβεία ότι, ανεξαρτήτως του ποιος θα αναλάβει τη διάσωση του πλοίου, υπήρχε θέμα γενικότερα.
28 Δεκεμβρίου 1995: Δύο ελληνικά ρυμουλκά αποκολλούν το τουρκικό φορτηγό και το οδηγούν στο λιμάνι Κιουλούκ της τουρκίας. Το πρωί της ίδιας μέρας ένα τουρκικό μαχητικό αεροσκάφος συντρίβεται στα ελληνικά χωρικά ύδατα, στην περιοχή της Λέσβου, ύστερα από εμπλοκή με ελληνικά μαχητικά. Με ελληνική βοήθεια, ο τούρκος πιλότος διασώζεται.
29 Δεκεμβρίου 1995: Το τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών εκμεταλλεύεται την κατάσταση και επιδίδει ρηματική διακοίνωση στο αντίστοιχο ελληνικό, στην οποία αναφέρεται ότι οι βραχονησίδες Ίμια είναι καταχωρισμένες στο κτηματολόγιο Μουγκλά του νομού Μπουντρούμ (Αλικαρνασσού) και ανήκουν στην τουρκία.
9 Ιανουαρίου 1996: Το ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών απαντά με καθυστέρηση, απορρίπτοντας τη διακοίνωση.
15 Ιανουαρίου 1996: Παραιτείται ο πρωθυπουργός Ανδρέας Παπανδρέου, που νοσηλεύεται στο «Ωνάσειο».
16 Ιανουαρίου 1996: Το Υπουργείο Εξωτερικών αντιλαμβανόμενο το παιγνίδι των τούρκων ζητά αυξημένα μέτρα επαγρύπνησης στην περιοχή των Ιμίων από το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας.
19 Ιανουαρίου 1996: Η κοινοβουλευτική ομάδα του κλέφτο-ΠΑΣΟΚ εκλέγει νέο πρωθυπουργό τον Κωνσταντίνο Σημίτη.
26 Ιανουαρίου 1996: Ο δήμαρχος Καλύμνου, Δημήτρης Διακομιχάλης, θορυβημένος από το γεγονός της αμφισβήτησης της ελληνικότητας των Ιμίων, υψώνει την ελληνική σημαία σε ένα από τα δύο νησιά, συνοδευόμενος από τον αστυνομικό διευθυντή Καλύμνου, τον ιερέα και δύο κατοίκους του νησιού. Θα κατηγορηθεί αργότερα από τους συντρόφους του στο ΠΑΣΟΚ ότι ήταν αυτός που έριξε λάδι στη φωτιά.
27 Ιανουαρίου 1996: Δύο δημοσιογράφοι της εφημερίδας «Χουριέτ» στη Σμύρνη μεταβαίνουν με ελικόπτερο στη Μεγάλη Ίμια. Υποστέλλουν την ελληνική σημαία και υψώνουν την τουρκική. Η όλη επιχείρηση βιντεοσκοπείται και προβάλλεται από το τηλεοπτικό κανάλι της «Χουριέτ».
28 Ιανουαρίου 1996: Το περιπολικό του Πολεμικού Ναυτικού «Αντωνίου» κατεβάζει την τουρκική σημαία και υψώνει την ελληνική. Το βράδυ έλληνες βατραχάνθρωποι αποβιβάζονται στη Μεγάλη Ίμια, χωρίς να γίνουν αντιληπτοί από τα παραπλέοντα εκεί τουρκικά πολεμικά. Η πολιτική εντολή προς τους Έλληνες στρατιωτικούς είναι να αποφευχθεί κάθε κλιμάκωση της έντασης.
29 Ιανουαρίου 1996: Ο κατ’ ευφημισμόν  πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης, στις προγραμματικές του δηλώσεις στη Βουλή, στέλνει μήνυμα προς τη Τουρκία, ότι σε οποιαδήποτε πρόκληση η Ελλάδα θα αντιδράσει άμεσα και δυναμικά. Η πρωθυπουργός της τουρκίας Τανσού Τσιλέρ ζητά διαπραγματεύσεις για το καθεστώς των βραχονησίδων του Αιγαίου. Τουρκικά πολεμικά παραβιάζουν τα ελληνικά χωρικά ύδατα και πλησιάζουν τα Ίμια. Γίνονται διαβήματα από την Ελλάδα σε Ε.Ε. και ΗΠΑ.
30 Ιανουαρίου 1996: Ο πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης έχει τηλεφωνική επικοινωνία με τον αμερικανό πρόεδρο Μπιλ Κλίντον. Του εκφράζει την ελληνική θέση ότι η χώρα μας δεν επιθυμεί την ένταση. Η κυβέρνηση δηλώνει έτοιμη να αποσύρει το άγημα, όχι όμως και την ελληνική σημαία. Στα Ίμια σπεύδουν τα πολεμικά πλοία «Ναυαρίνο» και «Θεμιστοκλής». Ο τούρκος Υπουργός Εξωτερικών δηλώνει ότι υπάρχουν και άλλα νησιά του Αιγαίου με ασαφές νομικό καθεστώς και δεν αποδέχεται την ελληνική πρόταση (αποχώρηση του αγήματος, όχι και της σημαίας).

31 Ιανουαρίου 1996
00:00 Συγκαλείται σύσκεψη στο γραφείο του Πρωθυπουργού. Ο Υπουργός Εξωτερικών, Θεόδωρος Πάγκαλος, φθάνει καθυστερημένα, επειδή παίρνει μέρος σε τηλεοπτική εκπομπή. Αυτό είναι και ενδεικτικό της σοβαρότητά του.
01:40 Στο ΓΕΕΘΑ καταφθάνουν πληροφορίες ότι τούρκοι κομάντος αποβιβάζονται στη Μικρή Ίμια.
04:30 Ελικόπτερο του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού απονηώνεται από τη φρεγάτα «Ναυαρίνο» για να επιβεβαιώσει την πληροφορία. Επικρατούν άσχημες καιρικές συνθήκες.
04:50 Το πλήρωμα του ελικοπτέρου αναφέρει ότι εντόπισε περί τους 10 τούρκους κομάντος με τη σημαία τους. Δίνεται εντολή να επιστρέψει στη βάση του κι ενώ πετά μεταξύ των βραχονησίδων Πίτα και Καλόλιμνος  χάνεται από τα ραντάρ. Αργότερα θα ανασυρθούν νεκρά και τα τρία μέλη του πληρώματος, ο υποπλοίαρχος Χριστόδουλος Καραθανάσης, ο υποπλοίαρχος Παναγιώτης Βλαχάκος και ο αρχικελευστής Έκτορας Γιαλοψός. Σχετικά με τις αιτίες πτώσης του ελικοπτέρου έχουν διατυπωθεί διάφορες απόψεις. Η επίσημη άποψη του ελληνικού κράτους- με ξεκάθαρη πρόθεση εθελοτυφλίας- ήταν ότι το σκάφος κατέπεσε λόγω κακοκαιρίας και απώλειας προσανατολισμού του πιλότου, το γνωστό βέρτιγκο. Μια άποψη που εξυπηρετούσε άψογα τους σκοπούς τους. Το ελικόπτερο καταρρίφθηκε όμως είτε από το τουρκικό Ναυτικό είτε από τους τούρκους καταδρομείς που υπήρχαν πάνω στο νησί και το γεγονός αποκρύφτηκε, προκειμένου να λήξει η κρίση και να μην οδηγηθούμε σε γενικευμένη σύρραξη ή ακόμα και σε πόλεμο, κάτι που οι αστράτευτοι ριψάσπιδες πολιτικοί δεν άντεχαν ούτε σαν σκέψη.
06:00 Οι αμερικανοί διά του Υφυπουργού Εξωτερικών Ρίτσαρντ Χόλμπρουκ επιβάλλουν και στις δύο πλευρές τη θέληση τους. «No ships, no troops, no flags» διαμηνύουν ή σε πιο κομψή διπλωματική γλώσσα να ισχύσει το status quo ante. Μέχρι το μεσημέρι της 31ης Ιανουαρίου 1996 τα πλοία, οι στρατιώτες και οι σημαίες είχαν αποσυρθεί από τα Ίμια. Οι ελληνοτουρκικές μπίζνες και τα ζειμπέκικα ήταν πιο σημαντικά από την εθνική κυριαρχία και αξιοπρέπεια.

Νικόλαος Λεμοντζής

www.xryshaygh.com



Αξιωματικός του Λιμενικού αποκαλύπτει: Το βράδυ των Ιμίων ήμασταν έτοιμοι να πεθάνουμε για τη Σημαία, αλλά είχαμε διαφορετικές διαταγές...


Αξιωματικός του Λιμενικού αποκαλύπτει: Το βράδυ των Ιμίων είμασταν έτοιμοι να πεθάνουμε για τη Σημαία, αλλά είχαμε διαφορετικές διαταγές...

«Η ελληνική σημαία αποτελεί το διαρκές μνημόσυνο για όσους έχουν θυσιαστεί για την πατρίδα. Δεν είναι ένα πανί. Είναι η ψυχή των Ελλήνων. Όλων των Ελλήνων».

Μία συγκλονιστική μαρτυρία για τη νύχτα της προδοσίας του 1996 περιλαμβάνει ενημερωτική ιστοσελίδα, η οποία πήρε συνέντευξη από ε.α. Αξιωματικό του Λιμενικού Σώματος, ο οποίος βρισκόταν την εποχή εκείνη στην περιοχή των Ιμίων.

Η μαρτυρία του είναι εξόχως σημαντική και παρουσιάζει και το αξιόμαχο των Ένοπλων Δυνάμεων εκείνη την εποχή, αλλά και το εθνικό φρόνημα των Ελλήνων, οι οποίοι προδόθηκαν από το πολιτικό κατεστημένο της πασοκονουδούλας.

Σας παραθέτουμε την συνέντευξή του άνευ άλλου σχολιασμού: "Όλοι μας πιστέψαμε ότι η εξέλιξη είναι τελικά προσχεδιασμένη".

«Φθάνοντας προς την κορύφωση των Ιμίων, το ξημερώματα της 31ης  Ιανουαρίου, έβλεπες την ένταση να κορυφώνεται. Από τα πολεμικά πλοία που έφταναν στην περιοχή μέχρι και τις δεκάδες πτήσεις Ελληνικών και Τουρκικών μαχητικών στην ευρύτερη περιοχή.

Η διαταγή μας ήταν να περιπολούμε τα Ίμια και το βράδυ της κρίσης, ζήσαμε όλοι μας μια από τις χειρότερες καιρικές συνθήκες που βιώσαμε όσα χρόνια βρεθήκαμε στη θάλασσα. Θυμάμαι έκανα συνέχεια μανούβρες για να μην χτυπήσουμε στα βράχια των Ιμίων και όταν άστραφτε βλέπαμε τις φιγούρες των πολεμικών πλοίων, με μοναδικό βοήθημα μια πυξίδα και τους ασυρμάτους μας. Χωρίς ραντάρ ή άλλα μέσα.  Οι ώρες περνούσαν και φτάσαμε σε ένα σημείο να μην αντέχουμε από το κρύο.

Το οξύμωρο όμως είναι πως μιλώντας μέσω ασυρμάτου με άλλο σκάφος μας μετάφεραν ότι το κλίμα από την Αθήνα έβαινε προς εκτόνωση και αναρωτιόμασταν τελικά τι κάνουμε εδώ; Τι θα γίνει; Έφευγε η ιδέα του πολέμου και όλοι μας πιστέψαμε ότι η εξέλιξη είναι τελικά προσχεδιασμένη».

"Ήμασταν στο μισό μίλι και δεν μπορούσαμε να μετρήσουμε πόσοι ήταν"

«Όσο περνούσε η ώρα δεν υπήρχαν διαταγές για εμπλοκή. Ήταν ένα σκηνικό “φτιαγμένο – άφτιαχτο” και φθάνοντας πλέον τις πρώτες πρωινές ώρες της 31ης Ιανουαρίου, νιώθαμε μια “θολούρα” διαταγών να κυριεύει την ελληνική πλευρά. Συνεχίσαμε όμως τις περιπολίες μας. Άλλωστε, με τα φουσκωτά μας δεν μπορούσαμε να αντιμετωπίσουμε τα εχθρικά πολεμικά πλοία. Δεν είχαμε όργανα. Και δεν υπήρχε εντολή τι να κάνουμε αν οι Τούρκοι έκαναν κατάληψη στο νησί. Οι Τούρκοι όμως λειτούργησαν έξυπνα, κατέλαβαν τα Δυτικά Ίμια. Πέτυχαν γιατί εμείς αργήσαμε.
Την αποβατική ενέργεια των Τούρκων κομάντος την είδαμε. Μέσα σε αυτόν τον χαμό να λυσσομανάει ο αέρας και τα κύματα είδαμε μια τουρκική φρεγάτα να είναι πολύ κοντά στο νησί και να έχει ανοιχτό προβολέα για μικρό χρονικό διάστημα. Ακολούθησε κινητικότητα από μικρότερο σκάφος. Υπήρχε περίεργη κίνηση και καταλάβαμε πως με ένα μικρό σκάφος «έπιασαν» τα Δυτικά Ίμια και κάποια άτομα πάτησαν στο νησί. Ήμασταν στο μισό μίλι και δεν μπορούσαμε να μετρήσουμε πόσοι ήταν. Ήταν μια εχθρική κίνηση για την οποία ενημερώσαμε.

Ήταν κοντά μας, δίπλα μας σε μικρή απόσταση ελληνικά πολεμικά πλοία και είμαι σίγουρος ότι και άλλα πληρώματα είδαν και εντόπισαν  την απόβαση των Τούρκων. Κυρίως τους είδαν οι βατραχάνθρωποι του Πολεμικού Ναυτικού.

Το τραγικό σε αυτές τις τόσο κρίσιμες στιγμές είναι ότι εμείς δεν είχαμε καμία ενημέρωση. Καμία διαταγή.

Μέσα στο κρύο και την τρικυμία άστραφτε και έβλεπες στον ορίζοντα πολεμικά πλοία να βρίσκονται παντού. Τι άλλο όμως θα μπορούσαμε να κάνουμε; Πέντε βατραχάνθρωποι πάνω σε ένα φουσκωτό. Να εξαντλήσουμε τα 400 φυσίγγια που είχαμε και να πεθάνουμε».

"Δεν ξέρω γιατί τελικά πήραν την απόφαση να σηκώσουν το ελικόπτερο"

«Το ελικόπτερο δεν το ακούσαμε. Δυστυχώς, δεν μπορούσες να ακούσεις. Κανείς δεν νομίζω να το άκουσε παρά μόνο οι τούρκοι κομάντος οι οποίοι και το είδαν και το άκουσαν καθώς όλοι μας γνωρίζουμε λίγο πριν πέσει φώτισε με τον προβολέα του, τους δώδεκα τούρκους κομάντος. Εκείνες τις ώρες ο «Θεός με τον Θεό έβρεχε» και την πτώση του ελικοπτέρου την μάθαμε μετά από λίγη ώρα με την εμπλοκή μας γύρω από το ελικόπτερο να ξεκινά όταν μας δόθηκε εντολή να βοηθήσουμε στην ανέλκυσή του επικουρικά στο βαθυσκάφος.

Κάποια τμήματα του ελικοπτέρου τα βγάλαμε και εμείς όμως το κυρίως έργο για την ανέλκυση πραγματοποίησε ο Κώστας Θωκταρίδης που είχε και τις εξειδικευμένες γνώσεις.

Σημασία έχει ότι τελικά θα μπορούσαμε να μην είχαμε χάσει τα τρία παλικάρια. Δεν θα έπρεπε να σηκωθεί το ελικόπτερο. Άλλωστε τι έκανε; Αναγνώριση με τον προβολέα αν είναι 10 ή 12 Τούρκοι πάνω στο νησάκι. Θα μπορούσε να το κάνει ένα φουσκωτό με ειδικό πλήρωμα. Δεν ξέρω γιατί τελικά πήραν την απόφαση να σηκώσουν το ελικόπτερο, όπως και δεν μπορώ να πιστέψω ότι ένα τόσο ικανό πλήρωμα έπαθε όπως είπαν απώλεια προσανατολισμού και σκοτώθηκαν».

"Ήμασταν έτοιμοι να πεθάνουμε, αλλά οι διαταγές ήταν χαμένες"

«Από την επόμενη μέρα ξεκίνησε μια άλλη δύσκολη περίοδος. Δεχθήκαμε την απογοήτευση του κόσμου και κάποιες φορές την οργή των κατοίκων της Καλύμνου οι οποίοι μας έλεγαν γιατί υποστείλαμε την σημαία. Το ηθικό μας ήταν πεσμένο. Το ίδιο και το ηθικό των βατραχανθρώπων που ήταν επάνω στα Ίμια. Κάποιοι έκλαιγαν γιατί η ελληνική σημαία αποτελεί το διαρκές μνημόσυνο για όσους έχουν θυσιαστεί για την πατρίδα. Δεν είναι ένα πανί. Είναι η ψυχή των Ελλήνων. Όλων των Ελλήνων.

Όμως τι να έκαναν; Οι εντολές ήταν άλλες. Ήμασταν έτοιμοι να πεθάνουμε, αλλά οι διαταγές ήταν «χαμένες».

"Το ότι δεν φοβόμαστε να πεθάνουμε για την πατρίδα δεν σημαίνει ότι θέλουμε και τον πόλεμο"

«Πήγαμε αποφασισμένοι ότι θα γίνει σύρραξη. Έτσι είχαμε εκλάβει την αποστολή μας. Ήμασταν έτοιμοι να πολεμήσουμε. Όπως και όλοι όσοι βρεθήκαμε στην περιοχή. Όμως 20 χρόνια μετά αυτά που νιώθω είναι οργή και απογοήτευση. Ήμασταν όλες οι ειδικές δυνάμεις στην περιοχή και νομίζω τελικά πως έπρεπε εξ αρχής να επανδρωθούν και τα δυο νησιά με καταδρομείς. Η εκτίμησή μου είναι αυτή, αλλά οι τότε ανώτατοι αξιωματικοί άργησαν να σκεφτούν τα Δυτικά Ίμια.

Και θέλω να το ακούσει καλά ο κόσμος αυτό. Οι μόνοι που δεν είμαστε πολεμοχαρείς είμαστε εμείς. Ξέρουμε τις οδυνηρές συνέπειες ενός πολέμου. Εμείς ξέρουμε τις ζημιές που κάνουν τα όπλα και τα πυροβόλα. Είμαστε οι πρώτοι που δεν θέλουμε τον πόλεμο, ασχέτως αν η εκπαίδευσή μας είναι τέτοια ώστε να αντιμετωπίσουμε την οποιαδήποτε απειλή. Από όπου και αν προέρχεται. Γιατί όπως έχει πει και ο Βιργίλιος «αν θέλεις ειρήνη, να ετοιμάζεσαι για πόλεμο» και το ότι δεν φοβόμαστε να πεθάνουμε για την πατρίδα δεν σημαίνει ότι θέλουμε και τον πόλεμο».

Η κρίση των Ιμίων ξεκίνησε στις 29 Δεκεμβρίου 1995 όταν το υπουργείο Εξωτερικών της Τουρκίας με απόρρητη νόταμ επικαλέστηκε ότι τα Ίμια είναι Τουρκικό έδαφος. Η αμφισβήτηση της εθνικής κυριαρχίας ήταν γεγονός και η πρώτη εντολή από την τότε κυβέρνηση στο ΓΕΕΘΑ δόθηκε στις 17 Ιανουαρίου, ζητώντας να ενισχυθεί η επιτήρηση στην περιοχή, με αποκορύφωμα την 28η Ιανουαρίου όπου μετά από αίτημα του ΓΕΕΘΑ για έκτακτη συνάντηση στο ΥΠΕΞ με θέμα τα Ίμια η απάντηση ήταν αρνητική λόγω «φόρτου εργασίας!».

Τα λάθη ακολούθησαν το ένα το άλλο και τελικά έγινε αυτό που επιδίωκε η Τουρκία. Στα Ίμια δεν κυματίζει ελληνική σημαία και ουδείς μπορεί να ανέβει σε αυτή. Ηττηθήκαμε, λοιπόν, χωρίς καμία αμφιβολία, όμως ακόμη και σήμερα εν μέσω κρίσης, παραδείγματα όπως του πληρώματος του ελικοπτέρου και των ανθρώπων που βρέθηκαν στην πρώτη γραμμή, λειτουργούν ως φάροι που δεν θα πάψουν να φέγγουν υπερασπιζόμενοι την εθνική μας κυριαρχία.  Άλλωστε, όπως υπογράμμισε στο τέλος της συνομιλίας μας ο βατραχάνθρωπος του Λιμενικού και βρέθηκε όπως και οι συνάδερφοί του ένα βήμα πριν τον θάνατο  «ότι και αν συμβεί στο μέλλον, οι σημερινοί κομάντος και βατραχάνθρωποι, ναύτες και αξιωματικοί θα είναι παρόντες για να διαφυλάξουν την ακεραιότητα της Ελλάδος» καταλήγοντας με νόημα: «Μπορεί να έχουμε και στον στρατό τεράστιες περικοπές, όμως περικοπές στην ψυχή και στην ανδρεία των ελλήνων δεν μπορεί να καταφέρει κανένα μνημόνιο».

www.xryshaygh.com


Ίμια 31/1/1996: 20 χρόνια από τη νύχτα της ντροπής!



Ίμια 31/1/1996: 20 χρόνια από τη νύχτα της ντροπής!

Πέρασαν 20 χρόνια από τότε και όμως κάποιοι, όχι μόνο δεν ξεχνούν, αλλά και πάντα θα θυμούνται.

Είναι οι Έλληνες Εθνικιστές με την Επιτροπή Εθνικής Μνήμης που από τότε και κάθε χρόνο τιμούν τους τρεις ηρωϊκούς νεκρούς. Τιμούν τους τρεις γενναίους Αξιωματικούς του Πολεμικού μας Ναυτικού, που έπεσαν ηρωϊκά, τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι.

Τον Χριστόδουλο Καραθανάση, τον Έκτορα Γιαλοψό και τον Παναγιώτη Βλαχάκο!
Ήταν οι τρεις νέοι που εκείνη τη νύχτα πέταξαν με το μοιραίο ελικόπτερο πάνω από τη δυτική Ίμια, εκεί που τους είχε στείλει ως πρόβατα επί σφαγήν η προδοτική πολιτική και στρατιωτική ηγεσία της εποχής εκείνης, εκεί που καραδοκούσαν Τούρκοι κομάντος για να πέσουν ηρωϊκά από τα φονικά πυρά και να βάψουν τα νερά του Αιγαίου με το νεανικό τους αίμα.

Και σαν να μην έφτανε αυτό, την επομένη οι ίδιοι προδότες, είχαν και το απύθμενο θράσος, να παρουσιάσουν το τραγικό γεγονός και την θυσία, με τέτοιο αισχρό τρόπο, λες και οι οι τρεις Έλληνες Αξιωματικοί πέθαναν σε... τροχαίο ατύχημα!

Από την πρώτη εκείνη νύχτα, μια δράκα Ελλήνων Εθνικιστών, μία δράκα Χρυσαυγίτες, βγήκαν στους δρόμους των Αθηνών δυναμικά.

Μέσα σε μία παραιτημένη και αποχαυνωμένη πολιτεία, ήταν οι μόνοι που είχαν το θάρρος και βγήκαν να διαδηλώσουν και να καταγγείλουν την προδοσία που είχε συντελεστεί σε βάρος της Ιερής μας Πατρίδας.

Το πόσο δίκιο είχαν, φαίνεται κάθε χρόνο, την ημέρα της θλιβερής επετείου. Κάθε χρόνο δεκάδες χιλιάδες Έλληνες συγκεντρώνονται μπροστά στο ΜΝΗΜΕΙΟ ΙΜΙΩΝ στην Πλατεία Ρηγίλλης. Εκεί κάθε φορά θυμούνται την προδοσία, κάνουν προσκλητήριο νεκρών, τιμούν τους ιερούς νεκρούς και στη συνέχεια πορεύονται στους δρόμους των Αθηνών, σε μία πορεία Εθνικής Μνήμης !

Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος, θα είμαστε πάλι εκεί.

Δεν ξεχνάμε την προδοσία, τιμούμε τους νεκρούς.

ΕΧΟΥΜΕ... ΧΡΕΟΣ!

Νικόλαος Η. Σκαντζός

www.xryshaygh.com


ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΔΟΞΑ ΣΤΟΥΣ ΗΡΩΕΣ ΤΩΝ ΙΜΙΩΝ! ΑΘΑΝΑΤΟΙ!

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ 1707540464564017860

Δημοσίευση σχολίου

Translate

ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ

SOCIAL

ΤΩΡΑ

ΑΡΘΡΑ

ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΒΡΕΙΤΕ ΜΑΣ ΚΑΙ ΕΔΩ

ΒΡΕΙΤΕ ΜΑΣ ΚΑΙ ΕΔΩ
ΟΜΑΔΑ στο FACEBOOK
Widget by:Blogger Tips
Pro Blogger Tricks
Instagram Επισκεφτείτε το προφίλ του EΛΛΗΝΩΝ στο Pinterest.

ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ

ΟΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΜΑΣ ΣΤΟ EMAIL ΣΟΥ. ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΕ ΤΟ EMAIL ΣΟΥ ΚΑΙ KANE CLICK ΣΤΟ ΚΟΥΜΠΙ "ΕΓΓΡΑΦΗ".:

Delivered by FeedBurner

ΕΛΛΗΝΩΝ ΔΙΚΤΥΟ VIDEO
Recommended Post Slide Out For Blogger

ΕΝΙΣΧΥΣΤΕ ΜΑΣ...

Embed Calculator requires a newer version of Adobe Flash Player.

You must have the current version of the adobe flash player to use this online calculator.

item