Widgets

Βωμοί και οι Λαμπαδηφόροι των Αρχαίων χρόνων αναβιώνουν στις Πορείες του Μαιάνδρου και της Ελληνικής Σημαίας


Την Κυριακή 1η Νοεμβρίου οι άνθρωποι της Χρυσής Αυγής πενθούσαμε τους νεκρούς μας. Τον Γιώργο Φουντούλη και τον Μάνο Καπελώνη. Ωστόσο η έννοια του πένθους για εμάς τους χρυσαυγίτες έχει και μιαν άλλη διάσταση, απ' αυτή που του δίδουν οι σημερινοί νεοέλληνες, εμποτισμένοι εξ' ολοκλήρου πια, από τα ανόητα στερεότυπα της δυτικής μικροαστικής κουλτούρας. Το δικό μας το πένθος είναι σαν το πένθος της Ηλέκτρας: απαιτεί ταυτόχρονα τη διαρκή ενθύμηση αλλά και τη σταθερή υπενθύμιση, ενός ορατού μέλλοντος, που το δικαιώνει. Δεν αναθυμόμαστε μοναχά έναν θάνατο [που έτσι κι' αλλιώς τον νοηματοδοτούμε ως ουσιαστικό κομμάτι της ίδιας της Ζωής] αλλά επιθυμούμε την πραγμάτωση του νοήματος του. Την επανάσταση του, στην ζώσα ιστορική πραγματικότητα.

Δεν θρηνούμε επειδή έφυγαν από τη ζωή δυο δικοί μας άνθρωποι, εφόσον η ζωή τους ήταν ταγμένη σε έναν αγώνα που ξεπερνούσε την ατομική τους υπόσταση. Ίσα-ίσα η επιμνημόσυνη ακολουθία μας, είναι τελετή ευαγγελισμού. Ο θάνατος τους είναι το ευαγγέλιο της ζώσας συλλογικής μνήμη μας μας, που τάσσει στον Ελληνισμό αιώνια ζωή, κάτω από τον ζεστό ήλιο της Ιστορίας. Γι αυτό και οι πυρσοί μας είναι αναμμένοι. Όπως μπροστά στο μνημείο των Θερμοπυλών. Θα σας πω ότι το πλήθος και το ήθος των χρυσαυγιτών που έλαβαν μέρος στην τελετή μνήμης, εντυπωσίασε τον κόσμο, που παρακολουθούσε από τα μπαλκόνια, την σιωπηλή πορεία προς το νεκροταφείο του Ηρακλείου. Ποιοι είναι αυτοί οι άνθρωποι, αναρωτιόντουσαν, που ακόμα σέβονται τη μνήμη των νεκρών και δεν ασχημονούν με κουβεντούλες και πηγαδάκια;

Αν δεν έχετε καμία εμπειρία από τελετές μνήμης της Χρυσής Αυγής, είναι πολύ δύσκολο να αντιληφθείτε αυτή τη μέθεξη, που διακατέχει τους ανθρώπους της, ενώ βαδίζουν εν σιωπή και με απόλυτη τάξη, υπό τον ήχο των τυμπάνων να μετρούν τον ρυθμό της Ιστορίας. Πρόκειται για ένα είδος προ-έλασης, στο οποίο το κάθε ένα άτομο ξεχωριστά βιώνει την ύπαρξη του ως μέλους μιας ανώτερης συλλογικότητας, η οποία τη νοηματοδοτεί και της χαράσσει μια σαφή πορεία, μέσα στον κόσμο. Η προέλαση και η παρέλαση των χρυσαυγιτών, είναι πρώτ' απ' όλα μια πράξη μύησης. Το άτομο μυείται στον ρόλο του ως οργανικό κομμάτι του Όλου, αποκτώντας έτσι την ιστορία και το κοινό Πεπρωμένο της εθνικής του συλλογικότητας.

Η αλλοτρίωση της κοσμικής μοναξιάς του σύγχρονου ανθρώπου και ο μεταφυσικός τρόμος της έλλειψης νοήματος στη ζωή, αίρεται από την εκ-πλήρωση του συλλογικού Χρέους, που εξακτινώνεται τόσο στον κόσμο των νεκρών, όσο και στον κόσμο των ζωντανών. Ο χώρος και ο χρόνος του χρυσαυγίτη, δεν είναι ατομικός αλλά συλλογικός και κατά τούτο, οι ωραίοι νεκροί του είναι παρόντες, όχι ως σχήμα λόγου αλλά ως σύγχρονη πραγματικότητα, που προτάσσει το Εμείς έναντι του Εγώ. Γι αυτό και τα τύμπανα μας εναρμονίζονται με τον ρυθμό του Κόσμου. Δεν επιμνημονεύουμε με στείρα δάκρυα για το ήδη τετελεσμένο παρελθόν αλλά με στέρεο βηματισμό προς το εν τη τελέσει του μέλλον. Στα μνημόσυνα μας, ενθυμούμεθα το μέλλον, με τον τρόπο που το είχε θέσει ο Πλάτωνας. Ως κατανόηση του παρόντος μας.

Η πολύ αγαπημένη φίλη Γιούλα Αγαπάκη, που δεν είχε τύχει να ξαναβρεθεί σε αυτές τις πράξεις μυσταγωγίας, μου λέγει πως το μνημόσυνο των ωραίων νεκρών, ήταν ότι πιο αληθινό έχει ζήσει ποτέ της. Χιλιάδες άνθρωποι βάδιζαν εν σιωπή, ενώ γύρω τους αλυχτούσαν τα σκυλιά του καθεστώτος, που έχουν βάνει στόχο να εξαφανίσουν οποιαδήποτε Ελληνική συλλογική μνήμη. Κι όντως η χρυσαυγίτικη πομπή, διαμέσου των έκπληκτων θεατών ενός λαού που έχει πια παραδώσει τα όπλα στους προδότες, δεν μπορεί παρά να ξενίζει. 

Ο κοσμάκης έχει συνδέσει τις εθνικές συλλογικές δράσεις, με τις μαζικές ασχημίες, των διάφορων πορειών διαμαρτυρίας, στις οποίες τα μόνα ζητούμενα είναι τα επιδόματα και οι αρπαχτικές από τον δημόσιο κορβανά. Οι Έλληνες έχουν λησμονήσει την πομπή του Ίακχου προς το ιερό της Δήμητρας ή την πομπή των Παναθηναίων, με τους πυρσούς που φώτιζαν τον πέπλο της Αθηνάς και μπερδεύουν τις πράξεις συλλογικής δράσης των εθνών, με τις κουτοπονηρίστικες μαζώξεις της αριστεράς, του "άρπαξε να φας και κλέψε να ΄χεις". Όχι! Ο Ελληνισμός δεν περιορίζεται αποκλειστικά στα κομματόσκυλα του ΠΑΜΕ, ούτε στους καραγκιόζηδες της ΓΣΕΕ και των λοιπόν κρατικοδίαιτων συμμοριών.

Οι βωμοί και οι λαμπαδηφόροι που μετέφεραν άλλοτε τα σύμβολα της συλλογικής εθνικής μας μνήμης, επιβιώνουν ακόμα στις επιμνημόσυνες πορείες του Μαιάνδρου και της Ελληνικής Σημαίας, [την οποία βαστούν αποκλειστικά και μόνον Έλληνες]. Δεν έχετε παρά να βρεθείτε μια φορά σε μια τέτοια τελετή, με την ίδια σοβαρότητα όμως και την ίδια κατάνυξη με την οποία θα παρακολουθούσατε τον Προμηθέα Δεσμώτη του Αισχύλου. Και το ένα και το άλλο εξασφαλίζουν τη συνέχεια του Ελληνισμού στην Ιστορία και επιμνημονεύουν το ποιοι είμαστε...      

Ναι. Η επιμνημόσυνη ιεροτελεστία του Γιώργου και του Μάνου, ήταν πρώτ' απ όλα μια τελετή μνήμης. Αλλά μνήμης του Μέλλοντος. Όσοι πέθαναν εν ζωή ας μνημονεύουν μνημόνια και αρπαχτικές. Εμείς τιμούμε τους νεκρούς μας, δίνοντας όρκους Πίστης σε κείνα που δεν έχουν Χρόνο, ούτε μετριούνται με βρώμικα δάχτυλα, ούτε ανταλλάσσονται στα διεθνή χρηματιστήρια, με δανεικά και γυριστές. Για εμάς ο θάνατος είναι μια Τραγωδία, που στο φινάλε της παίρνουν τον Λόγο η Κάθαρσις και η Λύτρωσις.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ 84959666900581615

Δημοσίευση σχολίου

Translate

ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ

SOCIAL

ΤΩΡΑ

ΑΡΘΡΑ

ΔΗΜΟΦΙΛΗ

Widget by:Blogger Tips
Pro Blogger Tricks
Instagram Επισκεφτείτε το προφίλ του EΛΛΗΝΩΝ στο Pinterest.

ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ

ΟΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΜΑΣ ΣΤΟ EMAIL ΣΟΥ. ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΕ ΤΟ EMAIL ΣΟΥ ΚΑΙ KANE CLICK ΣΤΟ ΚΟΥΜΠΙ "ΕΓΓΡΑΦΗ".:

Delivered by FeedBurner

ΕΛΛΗΝΩΝ ΔΙΚΤΥΟ VIDEO
Recommended Post Slide Out For Blogger

ΕΝΙΣΧΥΣΤΕ ΜΑΣ...

Embed Calculator requires a newer version of Adobe Flash Player.

You must have the current version of the adobe flash player to use this online calculator.

item