Widgets

Έρχονται οι εκλογές - Έρχεται η ώρα της Χρυσής Αυγής!

Αφού έλαβε το πράσινο φως του Βερολίνου και έχοντας ολοκληρώσει τη βρώμικη δουλειά της ψήφισης του τρίτου Μνημονίου, ο Αλέξης Τσίπρας ανακοίνωσε την απόφασή του για παραίτηση της κυβέρνησης και πρόωρες εκλογές.

Η συνταγματική διαδικασία προβλέπει διερευνητικές εντολές από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας προς τα τρία πρώτα κόμματα. Τούτο σημαίνει ότι σύμφωνα με το Σύνταγμα της χώρας, ο Αρχηγός της τρίτης πολιτικής δύναμης, του Λαϊκού Συνδέσμου-Χρυσή Αυγή, αναμένεται να λάβει από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας την τρίτη -κατά σειρά- διερευνητική εντολή.

Η Χρυσή Αυγή, το Κίνημα των Ελλήνων Εθνικιστών, θα αγωνιστεί με όλες της τις δυνάμεις για να προασπίσει τα δικαιώματα όλων των Ελλήνων και να αποτρέψει το ξεπούλημα της Πατρίδος μας, από τις μνημονιακές δυνάμεις του Σύριζα, της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και του Ποταμιού. Με τη δύναμη του Ελληνικού Λαού, η Χρυσή Αυγή θα θριαμβεύσει!

ΟΧΙ στα Μνημόνια, ΟΧΙ στους λαθρομετανάστες - Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες! www.xryshaygh.com


ΕΛΛΗΝΑ, ΘΑ ΨΗΦΙΣΕΙΣ ΤΟ ΧΑΜΟ ΣΟΥ;


xrysh_augh
Γράφει ο Αντίοχος

Εκλογές, λοιπόν! Στις 20 Σεπτεμβρίου, γιατί… το γοργόν και χάριν έχει. Εκλογές, γιατί ο mister Tsipras και η παρέα του, θέλουν να σου ρίξουν την ευθύνη για τον μνημονιακό όλεθρο που θα ακολουθήσει!

Το δοκίμασαν και με το δημοψήφισμα που προκήρυξαν. Γνώριζαν βεβαίως εκ των προτέρων, ότι μόλις θα πουν τη λέξη «δημοψήφισμα», το επόμενο λεπτό θα κλείσουν οι τράπεζες. Και υπό την πίεση του χρόνου και με κλειστές τράπεζες, ήταν σίγουροι πως ο κοσμάκης θα ψήφιζε «ναι» στην πλειοψηφία του, για να του ρίξουν εν συνεχεία την ευθύνη για το τρίτο Μνημόνιο! Εμείς προσπαθήσαμε όσο μπορούσαμε, αντισταθήκαμε, μέχρι και δημοψήφισμα τολμήσαμε και κάνουμε, αλλά δυστυχώς η πλειοψηφία του λαού προτίμησε το Μνημόνιο. Σεβόμενοι, λοιπόν, τη θέληση της πλειοψηφίας πάμε να υπογράψουμε το Μνημόνιο που εσείς ψηφίσατε και το κρίμα στο λαιμό σας». Αυτά είχε σκοπό να πει τη νύχτα του δημοψηφίσματος το Αλεκάκι. Αλλά, δεν του’ κατσε!

Επανέρχεται, λοιπόν, τώρα και ζητά την ψήφο σου! Κι αν πριν από την 25η Ιανουαρίου δεν ήξερες και είχες μια κρυφή ελπίδα ότι ο Τσίπρας θα… σκίσει το Μνημόνιο, τώρα ξέρεις πολύ καλά τι σε περιμένει! Το νέο αριστερό Μνημόνιο έχει ήδη ψηφιστεί από την ελληνική βουλή και τα κοινοβούλια των διαφόρων χωρών της Ευρώπης. Δεν είναι όνειρο, είναι πραγματικότητα! Έχουν δημοσιευθεί όλες οι παράμετροί του, μέχρι και την τελευταία λεπτομέρεια. Τι σου ζητούν, λοιπόν; 

Σου ζητούν να ψηφίσεις ενσυνείδητα το χαμό σου! Κι αν το πράξεις (ψηφίζοντας οποιοδήποτε συστημικό-μνημονιακό κόμμα, δηλαδή οποιοδήποτε πλην της Χρυσής Αυγής) και αρχίσεις και… γκρινιάζεις όταν θα σου πέφτουν κατακούτελα οι εφαρμοστικοί του νόμοι, θα σου πούνε: «Γιατί διαμαρτύρεσαι τώρα; Δε στο κρύψαμε! Το ήξερες το νέο αριστερό μας Μνημόνιο κι από την όψη κι από την ανάποδη και παρόλα αυτά το ψήφισες! Τώρα σκάσε και… κολύμπα»!

Όπως ξέρεις, μετά την απομάκρυνση από το ταμείο, ουδέν λάθος αναγνωρίζεται. Και από την κάλπη, ομοίως! Γι’ αυτό: ψήφο στην Χρυσή Αυγή, την μόνη σταθερή αντιμνημονιακή επιλογή!

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ => Κυκλοφόρησε το νέο έντυπο υλικό με το πρόγραμμα της Χρυσής Αυγής. Κατεβάστε το έντυπο σε pdf ΕΔΩ και διαδώστε το παντού!

Προσδιορίζοντας τον άξονα της πολιτικής μας

Προσδιορίζοντας τον άξονα της πολιτικής μας

Άρθρο στην εφημερίδα "Χρυσή Αυγή".

Θα προχωρήσει στην προκήρυξη εκλογών ο κ. Τσίπρας και πότε; Θα επιλέξει να παρατείνει την παραμονή του στην Εντατική με μια κυβέρνηση «ειδικού σκοπού»; Όποια και αν είναι η επόμενη κίνησή του, η Χρυσή Αυγή είναι έτοιμη να παρουσιάσει στην κοινωνία την δική της πολιτική πρόταση, η οποία είναι και η εναλλακτική του συμβιβασμού με την σκλαβιά της Πατρίδας μας.  

Οι επιλογές του ΣΥΡΙΖΑ

Με την ψήφιση του τρίτου μνημονίου, ο ΣΥΡΙΖΑ εντάχθηκε και επισήμως στο στρατόπεδο των μνημονιακών πολιτικών δυνάμεων. Αυτών δηλαδή που εξασφαλίζουν την πολιτική τους ύπαρξη στηρίζοντας και στηριζόμενοι από ξένες δυνάμεις και συμφέροντα μεγάλα όπως το μεγάλο κεφάλαιο, και μικροπολιτικά όπως οι κομματικές πελατειακές εξαρτήσεις. O ΣΥΡΙΖΑ κατάφερε να καταρρίψει όλες τις προεκλογικές του δεσμεύσεις γρηγορότερα απ’ όσο υπολόγιζαν ακόμη και οι μνημονιακοί πατρίκιοι της Συγγρού. 

Ακόμη χειρότερα για τους Αριστερής προελεύσεως ψηφοφόρους του, εκτέλεσε τις εντολές ντόπιων και ξένων κέντρων, σε συνεργασία με τους υποτιθέμενους πολιτικούς του αντιπάλους. Τον λογαριασμό θα τον πληρώσει και πάλι ο Ελληνικός Λαός. Ο Πρωθυπουργός έχει κάθε λόγο να πάει σε εκλογές το συντομότερο, ώστε ο λαός να μην προλάβει να γευθεί τα πικρά μέτρα που του επιφυλάσσει το μνημόνιο τη Αριστεράς. Ελπίζει έτσι σε αυτοδυναμία που θα τον αποδέσμευε από την εκβιαστική σύμπραξη των λοιπών μνημονιακών κομμάτων που μάλλον γρήγορα παρά αργά θα απαιτήσουν συμμετοχή στην νομή της πίτας της εξουσίας. 

Το πλεονέκτημα της Χρυσής Αυγής 

Η ψήφιση του μνημονίου της Αριστεράς από το σύνολο του αυτοαποκαλούμενου «συνταγματικού τόξου» δεν αποτελεί έκπληξη για εμάς τους Εθνικιστές. Αποτελεί όμως υποχρέωσή μας, -και μοναδική ευκαιρία αποτίναξης των δεσμών της υποταγής και της μιζέριας, για τον Λαό και την Πατρίδα-, να καταλάβει η Χρυσή Αυγή την δεσπόζουσα πολιτική θέση που δικαιωματικά της ανήκει. Και της ανήκει τόσον από την ανάδειξή της σε τρίτη πολιτική δύναμη της χώρας στις πρόσφατες εθνικές εκλογές και ευρωεκλογές, όσον και από το συντριπτικό ΟΧΙ του ελληνικού λαού στο δημοψήφισμα του Ιουλίου, παρά τον αποκλεισμό και την τρομοκρατία.  

Μέσα στο πολιτικό, οικονομικό και κοινωνικό πλαίσιο που έχει κατασκευάσει η ακραία συντήρηση η οποία δίνει τον υπέρ της Ευρωπαϊκής Ένωσης αγώνα, πολιτεύεται η Χρυσή Αυγή με ένα συγκριτικό πλεονέκτημα. Το πλεονέκτημα του αιφνιδιασμού. Το σύστημα έχει μάθει να παίζει στην πολιτική σκακιέρα με ένα συγκεκριμένο και εν πολλοίς προβλέψιμο τρόπο, ακόμα και όταν αυτός αγγίζει τις πρακτικές της μαφίας, όπως στην περίπτωση των πολιτικών διώξεων, των φυλακίσεων και των δολοφονιών εναντίον των μοναδικών πολιτικών του αντιπάλων, των αγωνιστών της Χρυσής Αυγής.  

Κάποτε και οι απλοί στρατιώτες μπορούν να ανατρέψουν τις αναμενόμενες κινήσεις. Κάποτε ο λαός με ικανή και εύστροφη ηγεσία, κινείται μεθοδικά ώστε να είναι το ίδιο αποτελεσματικός όσο τα «ανώτερα» πιόνια. Με αυτό το πνεύμα το Εθνικιστικό Κίνημα δίνει έναν πρωτοφανή αγώνα στην πολιτική σκακιέρα.   

Λαθρομετανάστευση και Μνημόνια 

Δύο σημεία προσδιορίζουν τον άξονα της εθνικιστικής πρότασης. Πρώτον, η έξοδος της χώρας από το καθεστώς των μνημονίων και δεύτερον η αντιμετώπιση της εισβολής των λαθραίων μεταναστών. Η λαθρομεταναστευτική εισβολή αποκαλύπτει σε ολοένα και μεγαλύτερη έκταση και σε ολοένα και περισσότερους Έλληνες την βασιμότητα όσων υποστήριζε και υποστηρίζει η Χρυσή Αυγή. Τον χειροπιαστό κίνδυνο της αλλοίωσης της πληθυσμιακής μας σύνθεσης. Την δραματική υποβάθμιση της καθημερινότητας και της ποιότητας ζωής των Ελλήνων. Τον μουσουλμανικό κίνδυνο και την έκρηξη του θρησκευτικού φανατισμού και της εγκληματικότητας. Και, στον αντίποδά τους, την αναγκαιότητα της προστασίας της εθνικής ταυτότητας η οποία στην περίπτωση των Ελλήνων και με βάση την Ιστορία μας είναι σαφώς φυλετική. 

Χωρίς την αντιμνημονιακή λεοντή ο ΣΥΡΙΖΑ είναι άλλο ένα κόμμα του πολιτικού κατεστημένου, το οποίο επιπλέον έχει όχι μόνον ιδεολογικές θέσεις, αλλά σαφείς δράσεις υπέρ των παράτυπων μεταναστών.  Το ίδιο υπέρμαχοι της πληθυσμιακής αλλοίωσης, όντες κοσμοπολίτες και διεθνιστές είναι οι Δεξιοί της ΝΔ και κάποιοι συντηρητικοί «πατριώτες» που διευκολύνουν τις πολιτικές του ΣΥΡΙΖΑ και της Αριστεράς με την συνένοχη σιωπή και «φιλάνθρωπη» αλλά εν τέλει αντεθνική στάση τους. 

Επιπλέον ο ελληνικός λαός σύντομα θα διαπιστώσει ότι τα μνημόνια που ήδη υπέστη αλλά και το τρίτο μνημόνιο του οποίου η εκτέλεση έρχεται, είναι καταστροφικά για τους Έλληνες, για τον κάθε ένα προσωπικά, για τον μικρόκοσμό του και την ιδιωτική του πραγματικότητα, είναι καταστροφικά για την εθνική μας υπόσταση, για την Ελλάδα και τον λαό ως σύνολο. Όλα αυτά, εμείς θα τον βοηθήσουμε να τα αποκρυσταλλώσει πολιτικά.

Το Σύστημα παρατάσσει τις δυνάμεις του 

Ο Έλληνας -και ως άτομο και ως μάζα- έχει να επιλέξει και στην κάλπη αλλά πρωτίστως στην συνείδησή του (και εκεί έγκειται η σοβαρότερη δουλειά της Χρυσής Αυγής) ανάμεσα στις δυνάμεις που τάσσονται υπέρ του μνημονίου και υπέρ της οργανωμένης μουσουλμανικής τριτοκοσμικής εισβολής και τις ενάντιες. Ποιες είναι αυτές; Από την μια μεριά είναι το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ, οι υπαίτιοι της οικονομικής καταστροφής. Ως ανίεροι σύμμαχοι, οι πρώην αντίπαλοι έδωσαν τις εξετάσεις τους στην διακυβέρνηση και απέτυχαν παταγωδώς και να τηρήσουν τις όψιμες προεκλογικές υποσχέσεις τους και να βγάλουν την χώρα από το αδιέξοδο.  

Είναι ακόμη το Ποτάμι, το κόμμα-φωτογραφία των διαπλεκόμενων συμφερόντων πολιτικής-εργολάβων-καναλαρχών. Το Ποτάμι είναι το κόμμα των ολιγαρχών, η πιο συστημική πολιτική πρόταση και η επιλογή των Βρυξελλών, ο ιδανικός συνεργάτης του Σουλτς και της παρέας του. Ακολουθούν τα κόμματα-αναχώματα που έχει στήσει το καθεστώς για την κινούμενη μάζα των απολίτικων και των κινουμένων με πυξίδα την τσέπη τους, σε ασφαλείς για αυτό επιλογές. Είναι το κόμμα Καμμένου που απεδείχθη όχι απλώς λίγο αλλά τραγικά γελοίο στην δήθεν πατριωτική του ρητορική, το κόμμα Γκλέτσου και το κόμμα Λεβέντη που ανασύρθηκε από την τηλεοπτική υποκουλτούρα.  
Το Σύστημα επομένως παρατάσσει:  

Τους παλαιοκομματικούς που απευθύνονται στους νοσταλγούς της Ελλάδας των δεκαετιών του 80 και του 90, η οποία εξέπνευσε μέσα στην κάλπικη χλιδή της. Τα κατασκευάσματα της τηλεοπτικής δημοκρατίας των δημαγωγών, τους πολιτικούς-τηλεπερσόνες Θεοδωράκη, Γκλέτσο, Λεβέντη, δηλαδή την ίδια την εικόνα της παρακμής. Και βέβαια τον εσχάτως προστεθέντα συμβιβασμένο μνημονιακό ΣΥΡΙΖΑ, πλήρως εξημερωμένο από τα απολειφάδια του ΠΑΣΟΚ και την λαιμαργία των στελεχών του για εξουσία και ακόμη περισσότερες καταθέσεις στα funds του εξωτερικού. 

Στο αντιμνημονιακό στρατόπεδο, αναγνωρίζουμε ήδη το ΚΚΕ, την Χρυσή Αυγή και το κόμμα Λαφαζάνη-ΑΝΤΑΡCIA. Το ΚΚΕ και με την στάση του στην τελευταία ψηφοφορία στην Βουλή, απέδειξε και πάλι ότι η Αριστερά είναι η πατερίτσα της Δεξιάς. Το ΚΚΕ λειτουργεί ως βαλβίδα ασφαλείας για τους «σκληρούς» που θέλει μαντρωμένους και ελεγχόμενους το Σύστημα. Στις επόμενες εκλογές θα έχει έναν αντίζηλο στο θέατρο της αντιμνημονιακής Αριστεράς, το κόμμα Λαφαζάνη, και τον ΑΝΤΑΡCIA,τον επιχειρησιακό βραχίονα του Συστήματος.  

Το καθεστώς, επομένως,  παρατάσσει και αναπτύσσει όλες του τις δυνάμεις, από την νεοφιλελεύθερη  Δεξιά,  τον όμιλο των μεγάλων συμφερόντων και της κρατικοδίαιτης ολιγαρχίας του πλούτου, τα αποκυήματα του κιτρινισμού και της πνευματικής εξαθλίωσης του λαού, και τα Τάγματα Εφόδου του Συστήματος. Πιθανώς και κάποιον νέο και ελεγχόμενο, «πατριωτικό» σχηματισμό. 

Η σημασία της πολιτικής αναμέτρησης 

Η σημασία της νέας αναμέτρησης δυνάμεων είναι ενδιαφέρουσα, όχι επειδή οι εκλογές ως διαδικασία θα έχουν καθοριστικό ρόλο στην πορεία της χώρας, αλλά γιατί η λαϊκή επιλογή, μέσα σε αυτές τις συνθήκες συμπαράταξης των δυνάμεων του Συστήματος, θα μετρήσει τα αντισώματα του ελληνικού λαού απέναντι στην γάγγραινα που κατατρώγει το Έθνος, την χώρα και τον Λαό. Όπως έδειξε το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος του Ιουλίου, οι συνθήκες είναι εξαιρετικά πρόσφορες. 

Με τον πολιτικό ορίζοντα να καθαρίζει, η Χρυσή Αυγή είναι η μοναδική αντιμνημονιακή, φιλολαϊκή, και εθνική επιλογή. Η μόνη πολιτική δύναμη που έχει το θάρρος να λέει την αλήθεια, έχει ξεκάθαρες θέσεις και πρόγραμμα, έχει ηγεσία και αγωνιστές που είναι αποφασισμένοι να παλέψουν για αυτές, και το έχει αποδείξει. Η ευθύνη επομένως της ηγεσίας και των στελεχών της  Χρυσής Αυγή έγκειται, πρώτον, στο να σχεδιάσει και να υλοποιήσει τις αναγκαίες ενέργειες ώστε να γίνει στον Λαό πεποίθηση ότι είναι η μόνη σοβαρή και αξιόπιστη εναλλακτική, και δεύτερον να ανταποκριθεί στην εικόνα του κινήματος που έχει δημιουργήσει στην κοινωνία.  

Όσοι Έλληνες θέλουν να δηλώσουν την αντίθεσή τους στα μνημόνια, όσοι αναγνωρίζουν την καταστροφικά αποτελέσματα που έχει η εφαρμογή τους στην οικονομία, την καθημερινότητα και την ατομική και συλλογική πορεία. Αλλά και όσοι καταλαβαίνουν τον κίνδυνο για την εθνική μας υπόσταση και θέλουν να αντισταθούν στην οργανωμένη εισβολή των μεταναστών από την Ασία και την Αφρική , όσοι αντιλαμβάνονται τον κίνδυνο από την δράση των μουσουλμάνων φανατικών στην Πατρίδα μας έχουν μία επιλογή που να απαντά και στις δύο απαιτήσεις τους: Την Χρυσή Αυγή.  

Ο συνεργάτης των δουλεμπόρων και προστάτης των λαθρομεταναστών ΣΥΡΙΖΑ και οι παραφυάδες του δεν αποτελούν για αυτούς επιλογή. Η συνένοχη Δεξιά ομοίως.  
Το μοναδικό πολιτικό κόμμα που αντιλαμβάνεται και το πρόβλημα των μνημονίων και το πρόβλημα της λαθρομετανάστευσης και είναι αποφασισμένο να απαλλάξει την χώρα μας και από τα δύο, είναι η Χρυσή Αυγή.  
Με βάση τα αντικειμενικά δεδομένα, στις επόμενες εκλογές η Χρυσή Αυγή θα πραγματοποιήσει μια εντυπωσιακή εκτίναξη. Είναι στο χέρι της να την πραγματοποιήσει, αρκεί να δουλέψει μεθοδικά γι’ αυτήν. 

ΕΙΡΗΝΗ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ-ΠΑΠΠΑ

Ο ατομισμός ως αιτία εθνικών δεινών

Ο ατομισμός ως αιτία εθνικών δεινών

Στη σημερινή εποχή, πολλοί αναρωτιούνται πώς μπορούμε να ξεφύγουμε από την κρίση που μας πνίγει. Οικονομικά μοντέλα και μνημόνια με μεσοπρόθεσμα είναι οι προτάσεις των προφεσόρων, που με ύφος προσπαθούν να μας πείσουν ότι η λύτρωση είναι κοντά. Η απάντηση ίσως να είναι πιο απλή.

Αν μελετήσουμε την ιστορία του έθνους μας, θα δούμε πως τέτοια φαινόμενα έχουν εμφανισθεί και στο παρελθόν. Πρώτο παράδειγμα είναι η αρχαία Σπάρτη. Η εισροή πλούτου στην πόλη της Σπάρτης, όπως και εκείνη που είχε προκαλέσει η νίκη του Λυσάνδρου σε βάρος της Αθήνας το 404 π.Χ. είχε – σύμφωνα με τον καθ. Ιστορίας Paul Cartledge (“The Spartans”) – ως αποτέλεσμα να υπονομευθούν οι ηθικές αξίες της Σπάρτης.

Η τάση αυτή για πλουτισμό, εκφράσθηκε πρώτη φορά τόσο έντονα σε πρακτικό επίπεδο και ως αποτέλεσμα είχε να οδηγήσει στην παραβίαση της Λυκούργειας νομοθεσίας. Οι δε γυναίκες είχαν πλέον ροπή προς την πολυτέλεια και οι άνδρες επεδίωκαν να ικανοποιούν τις επιθυμίες τους. Αυτός ήταν ένας παράγων που οδήγησε τη Σπάρτη στην παρακμή της.

Για πρώτη φορά η πόλη της Σπάρτης εκείνη την εποχή βίωνε τις συνέπειες του ατομισμού. Οι δε πολίτες με πλήρη πολιτικά δικαιώματα (οι καλούμενοι “όμοιοι”) είχαν μειωθεί λόγω των κοινωνικών συνθηκών που οδηγούσαν αρκετούς πολίτες της Σπάρτης στην απώλεια των πολιτικών τους δικαιωμάτων. Μάλιστα, επί βασιλείας Αγησιλάου, ανακαλύφθηκε η συνομωσία του Κινάδωνα, στην οποία συμμετείχαν οι περίοικοι, οι είλωτες, οι νεοδαμώδεις και οι υπομείονες (πολίτες δεύτερης κατηγορίας), οι οποίοι ευθαρσώς δήλωναν πως ευχαρίστως θα έτρωγαν τους Σπαρτιάτες πολίτες ωμούς. Ο ατομισμός τόσο πολύ είχε διαβρώσει τη Σπαρτιατική κοινωνία, ώστε η επανάσταση των ειλώτων να αποκτά και κοινωνικοανατρεπτικό χαρακτήρα, εκτός από εθνικοαπελευθερωτικό.

Ο λαός αδιαφορούσε πλέον για το ίδιο του το μέλλον το οποίο διαγραφόταν ζοφερό. Όμως και στην Αθήνα του 4ου π.Χ. η κατάσταση ήταν άσχημη. Στην πόλη επικρατούσε η οχλοκρατία. Τα χρήματα του δημοσίου ταμείου είχαν μειωθεί. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα την αλλοίωση των κοινωνικών και πολιτικών ηθών. Ο λαός ήταν πλέον αδιάφορος για τα πολιτικά θέματα, για το κοινό συμφέρον και για την εκτέλεση του στρατιωτικού τους καθήκοντος. Οι νέοι ασχολούνταν με αυλήτριδες και με εταίρες. Οι ηλικιωμένοι ασχολούνταν με τα ζάρια. Η ακολασία του όχλου δεν ήταν δυνατό να ελεγχθεί από κάποιον άρχοντα και αν κάποιος τολμούσε να προβεί σε κάποια τέτοια ενέργεια τότε θα αντιμετώπιζε τους υπόλοιπους ηγέτες που ασκούσαν εξουσία και τον ίδιο τον όχλο μαζί.

Ένα παράδειγμα της κατάπτωσης είναι το ακόλουθο: το 322 π.Χ. ο Αθηναϊκός στόλος ηττήθηκε από τον Μακεδόνα Κλείτο στην Αμοργό. Ο δημαγωγός Στρατοκλής εισήλθε στην πόλη δαφνοστεφανωμένος σα νικητής. Βεβαίωσε τον όχλο για τη νίκη των Αθηναίων και με ψήφισμά του οι Αθηναίοι γιόρτασαν το γεγονός με κρεοφαγία. Όταν έφτασαν οι ειδήσεις για την ήττα του στόλου τη δεύτερη μέρα, το πλήθος ξεσηκώθηκε. Η απάντησή του ήταν η εξής : «κι’ έπειτα τι το κακό πάθατε που περάσατε ωραία για δύο ημέρες;». 

Αργότερα ο Στρατοκλής έγινε παντοδύναμος στην Αθήνα. Η αρχή της παρακμής για τη Βυζαντινή αυτοκρατορία συνετελέσθη με την άνοδο των αυτοκρατόρων στο θρόνο που διαδέχθηκαν τη δυναστεία των Μακεδόνων. Τα ταμεία της αυτοκρατορίας ήταν γεμάτα και εκείνοι τα ξόδευαν ασυστόλως. Το αποτέλεσμα ήταν να αδειάσουν σύντομα, το νόμισμα του Βυζαντίου που χρησιμοποιούνταν ως μέσω συναλλαγής σε όλες τις χώρες να υποτιμηθεί και σταδιακά αρκετοί καλλιεργητές να χάνουν τη γη τους λόγω χρεών.

Η επαρχία έβλεπε εχθρικά την πρωτεύουσα. Υπήρχαν περιστατικά κατά την εξάπλωση των Οθωμανών όπου οι άρχοντες πόλεων οικειοθελώς προσχώρησαν στους κατακτητές, διότι δεν άντεχαν άλλο την ανέχεια. Αν κοιτάξουμε σήμερα ποια είναι η κατάσταση, θα παρατηρήσουμε παρόμοια φαινόμενα. Ο ατομισμός κυριαρχεί. Ο κόσμος ενδιαφέρεται να εξασφαλίσει τη δυνατότητα για σίγουρο και ικανοποιητικό εισόδημα με κάθε τρόπο. Το κράτος επιβάλλει ληστρικές φορολογίες στους πολίτες και εκείνοι επιδιώκουν το κέρδος εις βάρος του δημοσίου, αδιαφορώντας για τις επιπτώσεις, που τις βιώνουμε σήμερα.

Αντί να υπάρχει μια αγαστή συνεργασία και η πολιτεία να συμπεριφέρεται στους πολίτες όπως ο πατέρας στα παιδιά του και οι πολίτες αντί να συμπεριφέρονται στο κράτος όπως τα παιδιά στους γονείς, παρατηρείται το αντίθετο φαινόμενο. Και οι δύο πλευρές ενδιαφέρονται να διασφαλίσουν τα δικαιώματά τους, για τις υποχρεώσεις τους όμως αδιαφορούν παντελώς. Όσο αυτό το κοινωνικό συμβόλαιο μεταξύ λαού και εξουσίας παραβιάζεται, τόσο η κρίση θα βαθαίνει και θα λαμβάνει και άλλες μορφές, μέχρι να επέλθει και η τυπική κατάλυση του πολιτεύματος και αφού ήδη έχει συντελεσθεί η οικονομική και πολιτική υποδούλωση της χώρας μας στα ξένα κέντρα αποφάσεων (Δ.Ν.Τ., Ε.Ε. κλπ.). Για να ξεπερασθεί αυτός ο σκόπελος πρέπει επιτέλους να φύγουμε από το «εγώ» και να πάμε στο «εμείς». Να τοποθετείται το γενικό συμφέρον πάνω από το ατομικό.

Γιατί όταν η κοινωνία ενδιαφέρεται για την πρόοδο του συνόλου, τότε παράγεται πολιτισμός και σημειώνεται πρόοδος σε κάθε επίπεδο. Ακόμα και όσοι αντιμετωπίζουν δυσκολίες, αυτές είναι βραχυπρόθεσμες, ενώ μακροπρόθεσμα όλοι ωφελούνται. Και όταν η πατρίδα προσφέρει υπηρεσίες στους πολίτες της, οι οποίες αναγνωρίζονται και αποδεικνύεται εμπράκτως ότι οι πολίτες αντιμετωπίζονται ως σεβαστές μονάδες, τότε και αυτοί με τη σειρά τους πρόθυμα θα υπομένουν κάποιες δυσκολίες όταν θα γνωρίζουν πως θα επωφεληθούν μακροπρόθεσμα.

Ένα άλλο αποτέλεσμα αυτής της τακτικής είναι ότι οι πολίτες από μόνοι τους θα επιδιώκουν να τοποθετούν στα κέντρα εξουσίας πολιτικούς και όχι κόλακες. Οι πολίτες θα είναι πολιτικοποιημένοι, θα ενδιαφέρονται για αντικειμενική ενημέρωση, θα έχουν λογική και κρίση, θα ασκούν τις πολιτικές τους υποχρεώσεις και πάνω απ’ όλα όταν θα διαπιστώνουν πως εξαπατήθηκαν από κάποιον πολιτικό ή ότι υπάρχουν φαινόμενα διαφθοράς, τότε θα απαιτούν την πολιτική και προσωπική του καταδίκη. Αυτό θα συντελέσει στο να ασχολούνται με την πολιτική άτομα περισσότερο ηθικά και εθνικόφρονες ενώ όσοι θα επιδιώκουν τον προσωπικό πλουτισμό και την αυτοπροβολή, θα εξαφανίζονται.
Όσο αδιαφορούμε για αυτό το θέμα, τόσο η κρίση θα βαθαίνει και θα γίνεται πολυδιάστατη. Και η όποια αναλαμπή φανεί, θα είναι εφήμερη.



Θερμοπύλες και Εφιάλτες



Όταν κάποτε οι Ιωνικής καταγωγής Κλαζομένιοι, γνωστοί για τον χυδαίο και άσχημο τρόπο συμπεριφοράς τους προς τον καθένα στην αρχαιότητα, φέρθηκαν απρεπώς και άσχημα προς τους Σπαρτιάτες, ο επικεφαλής των Λακεδαιμονίων είπε σε ένα συμπολεμιστή του που ήταν οργισμένος εναντίον τους, το περί- φημο: «Έξεστι Κλαζομενίοις ασχημονείν», δηλαδή, ότι επιτρέπεται στους Κλαζομενίους να ασχημονούν μόνον και μόνον επειδή είναι Κλαζομένιοι και κάτι τέτοιο είναι φυσικό για αυτούς.

Το ίδιο θα μπορούσαμε να πούμε και εμείς σήμερα για τους πολιτικούς σε σχέση με τον ελληνικό λαό, ότι δηλαδή οι (νέο) Έλληνες είχαν συνηθίσει τόσο πολύ τις προδοσίες των κυβερνήσεων και του πολιτικού κόσμου της μεταπολίτευσης, που τις θεωρούσαν φυσιολογικές και αναμενόμενες, και χρειάστηκε το δυνατό σοκ της οικονομικής κρίσης για να διαλυθεί η πυκνή ομίχλη που έντεχνα είχε σχηματισθεί από το παγκόσμιο κατεστημένο στα μάτια της κοινωνίας. Για, να είμαστε βεβαίως ειλικρινείς, μεγάλη μερίδα του Λαού είχε βολευτεί με αυτήν την παθογενή κατάσταση.

Έτσι λοιπόν, ένα μέρος του ελληνικού λαού σήμερα, κατάφερε να αναγνωρίσει το ανώμαλο της πολιτικής κατάστασης της Ελλάδας και να στραφεί στο κίνημα των Ελλήνων Εθνικιστών. Ο Πλούταρχος αναφέρει ένα αντιπροσωπευτικό περιστατικό για τις γυναίκες της Σπάρτης: “Μια άλλη Σπαρτιάτισσα, τον γιο της που ήταν λιποτάκτης, τον σκότωσε σαν ανάξιο της Πατρίδας λέγοντας: «Αυτό δεν ήτανε δικό μου παιδί». Έγραψε δε η ίδια στον τάφο του παιδιού της τούτα τα λόγια: «Πήγαινε στο σκοτάδι βλαστάρι κακό, που για σένα από μίσος ο Ευρώτας δεν κυλά. Πήγαινε επιτέλους στον Άδη άθλιε σκύλε, τιποτένιε. Πήγαινε γιατί για μένα εσένα που ήσουν ανάξιος της Σπάρτης είναι σαν να μη σε γέννησα»”. Αυτή ήταν η Σπάρτη και το ανώτερο ηθικό ιδεώδες της, το Δωρικό, και αυτά τα λέει μια μάνα για το παιδί της, ένα παιδί που λιποτάκτησε.

Τι έχει όμως να πει η μεγαλύτερη μερίδα των σύγχρονων μελετητών της ιστορίας, οι γνωστοί θολοκουλτουριάρηδες, οι οποίοι ως γνωστόν έχουν μαρξιστικές καταβολές, για όλα αυτά; Χολή και μίσος φυσικά για την Αιωνία Πατρίδα των Πατρίδων, την Σπάρτη! Κακό παράδειγμα σε δύστυχους καιρούς, σε καιρούς προσκυνημένους, οι Θερμοπύλες και η αρχαία Σπάρτη, που και μόνο το άκουσμα τους είναι αρκετό για να κάνει να χλομιάσουν οι σύγχρονοι εγχώριοι ελλαδίτες εφιάλτες που μας εξουσιάζουν, αυτοί που με πλήρη συνείδηση εξουσιάζονται από τους ξένους εφιάλτες, τους εφιάλτες του εξωτερικού.
Τι ήταν όμως η Σπάρτη; Η Αρχαία Σπάρτη φαντάζει στα μάτια των ανίδεων (όπως τους έχει διδάξει το σύγχρονο κατεστημένο με τις ευλογίες αριστερών και δεξιών) σαν ένα απόλυτα τυραννικό και ακραίο καθεστώς. Φυσικά και δεν ήταν έτσι. 

Η Σπάρτη υπήρξε ένα πρότυπο Πολιτείας, στην οποία κυριαρχούσε η Δικαιοσύνη, η Ισοπολιτεία και προπαντός το κοινό συμφέρον, η Τιμή, η Αξιοπρέπεια, το Καθήκον. Ένα από τα πρώτα μέτρα που έλαβε ο Λυκούργος, ήταν ως γνωστόν η κατάργηση του νομίσματος και η αντικατάστασή του με δύσχρηστα ογκώδη σιδερένια νομίσματα. Χιλιάδες χρόνια αργότερα, ένας μεγάλος άνθρωπος του πνεύματος και της τέχνης της σύγχρονης εποχής, ο Βάγκνερ, απέδιδε στον χρυσό του Ρήνου όλα τα κακά του κόσμου. Το χρήμα ήταν το κακό, και αυτό που ο Λυκούργος το είχε διαπιστώσει πριν από 27 ολόκληρους αιώνες, το διαπιστώνουμε κι εμείς με την σημερινή μας κατάσταση.

Στην Αρχαία Σπάρτη, κριτήριο για τον καθορισμό των αξίων και των αρίστων δεν ήταν το χρήμα, αλλά η Αρετή. Ας διαβάσουμε πως ο Πλούταρχος περιγράφει την κατάσταση της κοινωνίας της Σπάρτης: “Δεύτερο έργο του Λυκούργου, και το πιο τολμηρό απ’ όλα, είναι ο αναδασμός της γης. Υπήρχε τότε φοβερή ανισότητα και έρχονταν στην πόλη πολλοί ακτήμονες και άποροι επειδή τα πλούτη είχαν συσσωρευτεί σε ελάχιστους. Γι’ αυτό, πολεμώντας την αναισχυντία και τον φθόνο και το έγκλημα και την τρυφηλότητα και τα δύο άλλα νοσήματα της πολιτείας, που είναι παλαιότερα και σοβαρότερα, τον πλούτο και τη φτώχεια, έπεισε όλους ανεξαιρέτως τους πολίτες να τα βάλουν όλα στη μέση για να γίνει αναδασμός και να ζουν μεταξύ τους όλοι ίσοι και με ίση περιουσία, επιδιώκοντας να πρωτεύουν στην αρετή, σαν να μην υπήρχε καμιά άλλη ανάμεσά τους διαφορά και ανισότητα παρά αυτή που την ορίζει η καταδίκη του κακού και ο έπαινος του καλού πολίτη”.

Το μέγα ζητούμενο σε όλους τους μελετητές της αρχαίας Ιστορίας είναι γιατί ούτε η Αθήνα, ούτε η Σπάρτη κατόρθωσαν να επιτύχουν αυτό που επέτυχε η Ρώμη. Την δημιουργία δηλαδή, μιας μεγάλης αυτοκρατορίας. Απαντήσεις με τον νόμο της λογικής θα μπορούσαν να υπάρξουν πολλές. Καμία όμως δεν θα ήταν ικανοποιητική. Προπαντός, γιατί η Ιστορία δεν ερμηνεύεται με την λογική και το νου και η αιτιοκρατία δεν είναι ικανή να ερμηνεύσει τους ρυθμούς του κόσμου τούτου. Πολλοί απορούν γιατί η Σπάρτη δεν άντεξε στο χρόνο και αποδίδουν μάλιστα την παρακμή της στον απόλυτο χαρακτήρα των νόμων του Λυκούργου. Ξεχνούν όμως ότι η Σπάρτη έζησε 6 αιώνες.

Ο Αρχαίος Ελληνικός Απολλώνιος πολιτισμός, ήταν ο πολιτισμός του χώρου και ταυτόχρονα της αιωνιότητας, σε αντίθεση με τον σημερινό δυτικό φαουστιανό πολιτισμό, που είναι ο πολιτισμός του χρόνου και της εφημερότητας. Φυσικό ήταν ως εκ τούτου, και η Αρχαία Σπάρτη να στέκεται πάνω από τον χρόνο. Δεν είναι τυχαίο ότι αδιάψευστοι μάρτυρες της Αιωνιότητος του Ελληνικού πολιτισμού, στέκουν τα λάμποντα στον ήλιο μαρμάρινα σημάδια του μεγάλου Λαού μας. Χαρακτηριστικά γράφει γι’ αυτό ακριβώς το θέμα στο περισπούδαστο έργο του «Η Παρακμή της Δύσεως», ο Όσβαλντ Σπένγκλερ: «Ο λίθος είναι το μέγα σύμβολο του πέραν από τον χρόνο αποτελέσματος του γίγνεσθαι».

Αυτό ακριβώς ήταν η Αρχαία Σπάρτη: μία Πολιτεία Αιωνία! Σημάδι περίλαμπρο μέσα στους αιώνες αυτής της Αιώνιας Πολιτείας είναι οι Θερμοπύλες και τα λόγια του εξοχότερου των Τριακοσίων, του Βασιλιά Λεωνίδα, που όταν ρωτήθηκε, γιατί οι Άριστοι προτιμούν τον θάνατο τον ένδοξο, από την άδοξη ζωή, αυτός απήντησε: «γιατί το μεν ένα είναι χαρακτηριστικό της φύσεως, ενώ το άλλο είναι ολότελα δικό τους». Αυτή ήταν η Σπάρτη και αυτός υπήρξε και ο Λεωνίδας, ο Βασιλιάς της Σπάρτης, που το Φάσμα Του και η Μνήμη Του ακόμη και σήμερα φοβίζουν τον κάθε επίδοξο Ξέρξη που θέλει να καταπατήσει την ελευθερία των Λαών, και τον κάθε Εφιάλτη όλων των αιώνων και όλων των εποχών, που θέλει να ξεπουλήσει την Πατρίδα του για μια ζωή προσκυνημένη, άδοξη, και αηδιαστικά προδοτική. www.xryshaygh.com

Αγωνίσου μαζί μας


Σε καιρούς που η νεολαία παραπαίει, που έχει γίνει έρμαιο των ναρκωτικών, που ζει μέσα στη σκλαβιά, χωρίς όνειρα, χωρίς ιδανικά, ερχόμαστε να δηλώσουμε παρών εμείς, οι νέοι εθνικιστές του Μετώπου Νεολαίας του Εθνικού Λαϊκού Μετώπου (Ε.ΛΑ.Μ.). Συνειδητοποιημένοι νέοι και νέες, γεμάτοι θάρρος και τόλμη αρνούμαστε να συμβιβαστούμε με τα δεδομένα της εποχής.
Το Μέτωπο Νεολαίας από τη πρώτη στιγμή που εμφανίστηκε το Λαϊκό Εθνικιστικό Κίνημα ήταν το πιο μάχιμο κομμάτι του. Παρών σε όλα τα εθνικά μνημόσυνα και επετείους. Συμβάλλοντας σε κάθε πράξη αλληλεγγύης του Κινήματος. Καλλιεργώντας οικολογική συνείδηση. Διοργανώνοντας κατασκηνώσεις και εκδρομές στη φύση. Αλλά και με τη συνεχή παρουσία στο δρόμο καταφέραμε με την αξία μας να βρισκόμαστε πρωτοπόροι στον αγώνα για εθνική επιβίωση.
Αντίθετα λοιπόν με τους υπόλοιπους νέους, εμείς οι νέοι του Εθνικού Λαϊκού Μετώπου (Ε.ΛΑ.Μ.) σπάμε τα δεσμά της καθημερινότητας και βαδίζουμε σε έναν έντιμο και αγωνιστικό βίο. Εφαρμόζουμε την ιδεολογία του Εθνικισμού κάνοντας την τρόπο ζωής, έχοντας ως πρότυπα μας, τους ένδοξους αγωνιστές του Ελληνικού Έθνους και όχι όλους αυτούς τους ξενόφερτους που προσπαθούν να μας πλασάρουν. Ονειρευόμαστε για το μέλλον μας και μαχόμαστε για να πάρουμε πίσω όλα αυτά που μας έχουν κλέψει όλα αυτά τα χρόνια. Δεν έχουμε προσωπικές φιλοδοξίες, δεν είμαστε οι πολιτικάντηδες του μέλλοντος, είμαστε οι συνεχιστές όλων αυτών που έχουν αγωνιστεί για τα ιδανικά τους και για την ελευθερία τους.  Εμείς δεν προσπαθούμε να κρύψουμε τη μίζερη ζωή μας πίσω από τα πλούτη και την ψεύτικη καλοπέραση, κοιτάζουμε την αλήθεια κατάματα και βαδίζουμε αγέρωχοι σε ένα δύσκολο αγώνα.
Επίσης, τασσόμαστε ενάντια στη νέα μόδα της εποχής, αυτή των ναρκωτικών. Μία μόδα την οποία έντεχνα προωθούν στην νεολαία κάποιοι καλοθελητές έχοντας ως στόχο τους τον πλήρη έλεγχο των νέων. Είμαστε λοιπόν ενάντια σε κάθε εξαρτησιογόνα ουσία, σε κάθε ουσία οι οποία καταντά το μυαλό μας άδειο και το σώμα μας αδύνατο.
Στόχος μας είναι η αφύπνιση της νεολαίας. Θέλουμε μία νεολαία μακριά από εξαρτήσεις, μία νεολαία με ιδανικά, η οποία θα γνωρίζει και θα αντιλαμβάνεται το βάρος της Ελληνικής ιστορίας όπου σαν ιερή παρακαταθήκη μας άφησαν οι ιεροί πρόγονοι μας. Μία νεολαία η οποία θα είναι αντάξια της νεολαίας του Ευαγόρα Παλληκαρίδη και των παλληκαριών της Ε.Ο.Κ.Α.
Όραμα μας να δούμε την εθνικιστική νεολαία να γιγαντώνεται, δίνοντας έτσι την ώθηση στο Εθνικιστικό Κίνημα να μπει και να συνθλίψει αυτό το σαθρό πολιτικό κατεστημένο που καταδυναστεύει την πατρίδα μας.
Εμείς έχουμε κουραστεί να βλέπουμε την πατρίδα μας να ξεπουλιέται καθημερινά από τους προδότες πολιτικούς του κατεστημένου. Έχουμε βαρεθεί να βλέπουμε όλους αυτούς τους λαθρομετανάστες να λεηλατούν τις γειτονιές μας και να εγκληματούν εις βάρος του λαού μας, να μας παίρνουν τις δουλειές μας. Δεν μπορούμε να ζούμε αβέβαιοι για το μέλλον μας. Δεν αντέχουμε να βλέπουμε συνομήλικους μας να βασανίζονται και να πεθαίνουν σε μια στιγμή «υπερβολικής δόσης». Εσύ;
Παίρνουμε επομένως την κατάσταση στα χέρια μας. Τα όνειρα μας, το μέλλον μας, εξαρτάτε μόνο από εμάς. Αρνούμαστε λοιπόν να συμβιβαστούμε στον ψεύτικο κόσμο που μας προσφέρουν και ερχόμαστε να χτίσουμε έναν άλλο. Πύκνωσε και εσύ τις γραμμές μας και βάδισε μαζί μας υπερήφανα ή ζήσε γονατιστός με αυτά που σου προσφέρουν. Η επιλογή είναι δική σου. Εμείς την επιλογή μας την έχουμε κάνει, για εμάς, για το μέλλον μας, για το μέλλον των παιδιών μας!
Δυο παράλληλοι «Κόσμοι»

Δυο παράλληλοι «Κόσμοι»

Σε μια γκρίζα κοινωνία, η κάθε μέρα δεν μπορεί παρά να είναι δηλωτική της πλήρους παρακμής της. Οι ίδιες απογοητευτικές εικόνες εκτυλίσσονται, επαναλαμβανόμενες, μπροστά σου για να σου θυμίζουν ότι ο Άνθρωπος «πέθανε». Σε μια πολτοποιημένη καθημερινότητα, όπου αξίες και ήθη σαρώθηκαν από την ισοπεδωτική λαίλαπα του διεφθαρμένου καθεστώτος των πλουτοκρατών και της υλιστικής ευδαιμονίας, αντικρίζεις καθημερινά τις ίδιες μαριονέτες, πρωταγωνιστές στην ίδια παράσταση, με τον ίδιο άθλιο ρόλο ξανά και ξανά. Ισχνές σκιές, απομεινάρια ενός παρελθόντος αλλοτινού αλλά ένδοξου, τώρα προσπαθούν να αντέξουν την σακατεμένη ύπαρξη τους, περιφέροντας την εδώ και εκεί, χωρίς ουσία και προορισμό. 

Η εξαθλίωση τους καταφανής, καθώς την μαρτυρούν οι πράξεις, οι λίγες κουβέντες που ανταλλάζουν, ακόμη και ο τρόπος που κινούνται και η έκφραση του προσώπου τους. Μορφές μίζερες, που κατάντησαν απρόσωπες και χλωμές, χαμένες στον προοδευτικό κόσμο που άλλοτε εξυμνούσαν και συντηρούσαν, γιατί δεν βρήκαν την δύναμη να αντισταθούν. Γιατί ποτέ, έστω και για μια φορά, δεν αναλογίστηκαν γιατί υπάρχουν. 

Δεν άφησαν για λίγο τον εγωισμό και την απληστία τους στην άκρη, για να μπορέσουν να συνειδητοποιήσουν ότι ηθελημένα υφαίνουν το εγκώμιο της αυτοκαταστροφής τους. Αλλά ακόμη και τώρα, που καταλαβαίνουν ότι οτιδήποτε πίστευαν ότι είχαν, στην πραγματικότητα δεν υπήρξε ποτέ, δεν ήταν παρά μια καλοστημένη ουτοπική παραίσθηση, ούτε τώρα αποφασίζουν να κοιτάξουν την αλήθεια κατάματα. Ο φόβος κατάφερε να κυριέψει ότι πολυτιμότερο είχαν, την ψυχή τους. Το πιο τραγικό, όμως, είναι ότι τώρα πια όχι μόνο καταλαβαίνουν ότι άφησαν να τους εξαπατήσουν, αλλά συνεχίζουν να βρίσκουν άθλιες δικαιολογίες για να κρύψουν από τον ίδιο τους τον εαυτό, από τη συνείδηση και την καρδιά τους, τους δήμιους τους.

Οι δήμιοι, όμως, δεν είχαν υπολογίσει ορθώς τα γεγονότα και τις καταστάσεις, ούτε τον αδιάψευστο ρου της ιστορίας. Δεν κατάφεραν ούτε αυτοί να βρουν τον τρόπο που καταστρέφεις αυτό που λάμπει. Και όχι μόνο λάμπει μέσα στο γκρίζο, αλλά είναι αυτόφωτο και αιώνιο. Είναι οι Ιδέες, οι οποίες δεν καίγονται, δεν καταστρέφονται, δεν φθείρονται, παρά μένουν αιώνια άφθαρτες, με μια δύναμη που ο επιφανειακός αστικός νους δεν είναι σε θέση να αντιληφθεί. Για αυτό το λόγο είναι και καταδικασμένοι να αποτυγχάνουν πάντα σε αυτή τους την προσπάθεια.

Οι Ιδέες αυτές καρποφόρησαν, δημιουργώντας έναν κόσμο παράλληλο του γκρίζου. Οι δυο κόσμοι υπάρχουν ταυτόχρονα, αλλά κινούνται με διαφορετικούς ρυθμούς, υποκινούμενοι από άλλες κινητήριες δυνάμεις. Έτσι, οι αθάνατες Ιδέες εμφύσησαν στον καινούριο αυτό κόσμο ανώτερες αρχές. Υγιή ένστικτα αναβίωσαν και καλλιεργήθηκαν δυνάμεις ακατανίκητες, ντύνοντας τον κόσμο αυτό με ένα χρώμα φωτεινό, με αποχρώσεις μαυροκόκκινες. Πολίτες του, εμείς. Η νέα σιδηρά γενιά. Ο υπέρμαχος φορέας και ακλόνητος υπερασπιστής της Ιερής Ιδέας του αρχέγονου Ιδανικού, που βρήκε χώρο να ανθίσει στις ατρόμητες και καθαρές ψυχές μας, αναζωπυρώνοντας ένα όραμα παλαιό, αλλά ισχυρό και αληθινό. Ε

ίναι η αλήθεια που πάντοτε κερδίζει και το φως της διαλύει το σκοτάδι. Και όλο αυτό χάριν της Πίστης, που λίγοι ρομαντικοί, με αγώνες σκληρούς και κακουχίες αμέτρητες, κατάφεραν να κρατήσουν τη φλόγα της ζωντανή και άσβεστη. Εμείς λάβαμε την κληρονομιά για την οποία προοριζόμασταν και την μετατρέψαμε σε πυρκαγιά. Σε μια πύρινη λαίλαπα που δεν μπορεί να σταματήσει προτού εκπληρώσει το χρέος της, γιατί υποκινείται από την δύναμη της αλήθειας. Είμαστε αυτοί που ο μικροαστικός νους αποκαλεί «ένοχη νεολαία», που ως φυσική διαδικασία συνάντησε το πεπρωμένο της και το ακολουθεί με όλο της το «Είναι». Που το πνεύμα της φυλής μιλάει μέσα της, γιατί αυτοί οι λίγοι ρομαντικοί φρόντισαν ώστε να μπορέσουμε να το αφουγκραστούμε και να πράξουμε ότι μας αρμόζει.

Είμαστε ένοχοι για μια γνώμη, γιατί έχουμε όνειρα και ιδανικά πολλά, αλλά διαφορετικά από αυτά που αξιώνει η εκμαυλισμένη κοινωνία για να σε θεωρεί μέλος της. Γιατί «αισθανθήκαμε» τη μάχη και καταλάβαμε ποιος είναι ο νικητής και ποιος ο ηττημένος. Είμαστε τα παιδιά μιας απαγορευμένης ιδέας, που όμως μας κάνει κύριους του εαυτού μας σε ένα κόσμο σκλάβων. Είμαστε ένοχοι γιατί αντιστεκόμαστε στα δεσμά που θέλουν να μας περάσουν, γιατί δεν φοράμε παρωπίδες. Είμαστε ζωντανοί και ελεύθεροι. 

Μας θεωρούν ένοχους, λοιπόν, γιατί η νεότητα και η αστείρευτη Πίστη και Θέληση μας, μας εξοπλίζει με δύναμη και θάρρος να διεκδικήσουμε το σωστό και το δίκαιο. Μας θεωρούν ένοχους γιατί εμείς παραμείναμε Άνθρωποι και γιατί τώρα πρέπει να μας αντιμετωπίσουν. Αν για αυτούς τους λόγους θεωρούν ότι σφάλαμε, τότε παραδεχόμαστε την ενοχή μας και λέμε ότι θα το ξανακάναμε χίλιες φορές.

Για τους δήμιους, λοιπόν, είμαστε οι ένοχοι. Για τους πολίτες, όμως, του δικού μας κόσμου είμαστε αυτοί που κατάφεραν να διατηρήσουν την Τιμή και την Αξιοπρέπεια τους. Τα μόνα μας όπλα, μαζί με την Πίστη μας, που θα γίνουν τα θεμέλια του νέου κόσμου που έρχεται να διαλύσει την σημερινή, αλλά αδύναμη, αφύσικη εικόνα του γκρίζου μικρόκοσμου τους. Καθετί αδύναμο και αρρωστημένο είναι καταδικασμένο σε αφανισμό εκ προορισμού του, γιατί έτσι όρισε η σοφία της φύσης. 

Τους αντιστρέφουμε λοιπόν την ενοχή, μαζί με την πρόκληση να αντιπαρατάξουν τη δική τους αδυναμία έναντι σε ότι πιο υγιές και δυνατό έχει να επιδείξει η σημερινή κοινωνία. Όσες υπεκφυγές και αν αντιπαραβάλλουν, κάποια στιγμή η τελική αναμέτρηση θα είναι αναπόφευκτη. Μόνο που αυτή τη φορά γνωρίζουν και οι δυο πλευρές ποιος θα είναι ο νικητής και ποιος ο νικημένος. Αντεπίθεση

Οι Εραστές του Τέλους


Οι Εραστές του Τέλους
Ένα σώμα θανατηφόρα μολυσμένο, ένα κτήριο με τρεμάμενους τοίχους και σάπια θεμέλια, ένα μισητό μίασμα. Είναι ον τρομερά άσχημο και τρισάθλιο, που σπέρνει την κακοτυχία και την δυσθυμία. Είναι οικοδόμημα που προδίδει την καλαισθησία και διαφθείρει τον περίγυρό του με την δύστροπη παρουσία του. Απόρροια του δημιουργήματος αυτού, μονάχα η κακοδαιμονία και η παρακμή. Δίδυμα τέκνα, η γέννηση των οποίων προοικονομεί μια αργή, μα συνεχιζόμενη φθορά, μέχρις η ολοσχερής καταστροφή να επισκιάσει κάθε τι, έστω πρότερα γκρίζο. Ώσπου, το σκότος σαν άχρωμος μανδύας, καλύψει το κενό, γινόμενο ο πρωταγωνιστής τόσο του παρασκηνίου, όσο και του προσκηνίου. Το "τίποτε", σαν μόνος απόκληρος του γκρίζου θα γίνει ο κύριος μέτοχος της αναδημιουργίας, σε αυτό το ωδείο της ζωής.
Το εσωτερικό του κτηρίου κοσμούν με την περιττή παρουσία τους όντα γελοία και τιποτένια, καθώς αγνοούν την πρόχειρη κατασκευή διαβιώντας εντός μιας ανθρωποπαγίδας. Γνήσια τρωκτικά, χωρίς ίχνος αυτοσεβασμού διαιωνίζουν την κατάρα της σήψης, καυχούμενοι ακόμη για αυτό τους το κατόρθωμα. Προσπαθούν με κάθε τρόπο, είτε σκοπίμως είτε αφελώς, να επισκευάσουν τυχών ατέλειες που καταντούν πασιφανείς και τρομακτικές για τους υπόλοιπους κατοίκους. Προσπαθώντας να συγκρατήσουν τα παρηκμασμένα φύλλα του γερασμένου δένδρου, καθώς ο εκτελεστής του θέρους και προπομπός του παγερού χειμώνα θερίζει τους χιτώνες των κλαδιών, επιτελώντας τον αέναο κυκλικό σκοπό της Φύσης. Διαθέτουν την εντύπωση πως αυτές οι μάταιες επισκευές, μπορούν τελικώς να εξυγειάνουν την άρρωστη στέγη τους. Εθελοτυφλούν, καθώς επενδύουν στο ύστατο εκ των δεινών που εξήλθαν του χαιρέκακου δοχείου της Πανδώρας, την ελπίδα. Το κτίσμα δεν δύναται να σωθεί, ενώ κάθε παράταση της ζωής του, μπορεί να επιφέρει μονάχα τον πόνο. Μια φλεγματική ηθική είναι αυτή που το κρατά όρθιο. Η φυσική και πνευματική αδυναμία των θιασωτών, μεταμφιεσμένη σε μια συντηρητική ηθική. Όμως, το κτίσμα δεν δύναται να σωθεί, και ο τερματισμός του αποτελεί την μόνη αληθινή διέξοδο.
Το ετοιμόρροπο οίκημα, επιδεικνύει γοερά τη χολερική ορθοστασία του, γεμάτο αλαζονεία!
Ανάμεσα στα συντρίμμια που περικλείουν το κατασκευαστικό ανοσιούργημα, η εκκωφαντική νεκρική σιγή προδίδει μια σιωπηλή συνωμοτική ωδή, αποτελούμενη από άτακτες ανάσες, κιβωτούς μιας μακροχρόνιας απέχθειας για το οικοδόμημα αντίκρυ. Διακρίνοντας προσεκτικότερα, αινιγματικές λάμψεις ξεπροβάλλουν κρυμμένες πίσω από στοχαστικές ρωγμές και ερείπια. Ζεύγη και μη οφθαλμών, φορέων μια απύθμενης οργής, έτοιμης να ξεπηδήσει μέσα από τα έγχρωμα πετράδια που ενυπάρχουν στο μέσο τους. Παραμονεύουν, στις εσχατιές της βασανιστικής ζωής τους, αναμένοντας αυτή να λάβει τέλος. Είναι αυτοί οι μνηστήρες της καταστροφής, που πρέπει να επέλθει σαν αυτοδίκαιος κριτής, δίνοντας λήξη στο βδέλυγμα της ύπαρξης του εν λόγω κτιρίου. Δεν παραμένουν οκνηροί, αλλά υποβοηθούν οι ίδιοι την Μοίρα, υποσκάπτοντας όποιον κίονα φαίνεται να παρέχει στήριξη στο φοβερό εξάμβλωμα.
Είναι αυτοί, οι εθελουσίως εξόριστοι. Απόκληροι, που αρνήθηκαν να γίνουν κοινωνοί μιας μαζικής αποχαύνωσης τόσο μίζερης, όσο και ανάξιας. Παραδείγματα προς αποφυγήν, για
τους ταπεινούς ένοικους. Τρομερά δαιμόνια, αλήθεια ίσως, αναφερόμενα μονάχα κάποιες βουβές νύκτες, διαμέσου μιας σκοτεινής σιγής σε νεαρές και μη ψυχές, με σκοπό την πρόκληση φόβου. Κι ενώ το αισθητήριο του φόβου εξαπλώνεται, τόσο αυτές οι άτακτες ψυχές βαδίζουν στο περίεργο μονοπάτι που ο ίδιος ο Ηρακλής διάλεξε, πνοές πριν. Που ταιριάζοντας σε ξέφωτο εν μέσω πυκνών φυλλωμάτων, ένα απόκρυφο και συνάμα φιλόδοξο φως τις εθίζει, πείθοντας αυτές να συνεχίζουν. Και καθώς οι ψυχές ταξιδεύουν στις παρυφές της δαιδαλώδους γνώσης, ξυπνούν ξαφνιασμένα στο δίλλημα της οριστικής εξόδου από το οίκημα της αποτρόπαιης υποταγής. Διστάζουν, όμως μία απόκοσμη βίαιη ώθηση τις σπρώχνει εμπρός, καθώς αυτές βυθίζονται σταδιακά σε μια υπαρξιακή φλόγα που κατακαίει την ενδότερη φύση τους, σαν μια ιερή όξινη βροχή που εξαγνίζει το λιπαρό στρώμα λήθης που προϋπήρχε στην σωματική επιφάνεια των πρώην δεσμωτών. Ο μαινόμενος αγών μόλις ξεκινά. Είχαν γίνει οι ίδιοι δαιμόνια της ελευθέριας κραυγής τους.
Οφθαλμοί καρφωμένοι επάνω στο κτήριο, ενώ το βλέμμα σαν μια ακούραστη εμμονή αναζητεί κάποιο τρωτό σημείο, από το οποίο θα μπορούσε φέρει την νίκη. Ένα κενό στην κατασκευή, τόσο σωτήριο και ευπρόσδεκτο, αλλά αυτό ακόμη να φανεί. Στέκεται, μολύνοντας τον αέρα, ως το πηγαίο κακό που σκορπίζει δυσπιστία. Στέκεται, όμως αβάστακτο βασανιστήριο το θέαμα, αφού δείχνει ετοιμόρροπο κι ακόμη τόσο αργεί να πέσει. Κι όσο παραμένει ορθό, τόσο περισσότερο εμμένουν να το καταρρίψουν.
...
Κραυγές βροντόφωνες και με ανείπωτη οργή, Καταπονημένες απαστράπτουσες σχισμές, που μιλούν, χωρίς όμως ποτέ να ακούγονται... Μια ρωμαλέα σκέψη που κατήντησε ονειρική σπουδή, Ρυθμός αλλόκοτος, να ψιθυρίζει εις ολίγους μια διδαχή αρχέγονη, που θ'ακουστεί.
...
Το νόημα του στοχασμού μένει να αιωρείται από δεσμώτη σε δεσμώτη, μέχρις την εύρεση του κατάλληλου ωτακουστή, ώστε να τον στρέψει εκ νέου στο έρεβος της φωτοφόρου αλήθειας και τον αγώνα ενάντια στη δουλοπρεπή ψευδεπίγραφη πραγματικότητα που επικρατεί. Η στρατολόγηση νέων ατίθασων δαιμονίων, μπορεί να αποτελέσει το πιο σίγουρο και μακροπρόθεσμα αποτελεσματικό όπλο.
Σκοπός, η ρίψη του κτίσματος. Η λεπτομερής και όσο το δυνατόν πιο ταχεία αποδόμηση του πέτρα προς πέτρα. Η διαγραφή του, θα σημάνει την λήξη του κραταιού κόσμου και τάξης, των οποίων το οικοδόμημα που σκιαγραφείται δεν είναι παρά μονάχα μια εύκαμπτη και συγχρόνως εύπλαστη ζωηρή αναπαράσταση αυτών. Τρανή επιθυμία, η ισοπέδωση του κόσμου τούτου, αφού γέμισε το υπαρκτό με διαφθορά. Αγώνας παμμέγιστος, η εξαφάνιση του εκ θεμελίων. Αιώνιος πόθος, μολοταύτα, ο ερχομός ενός απομηχανή θεού που με θαυματουργό τρόπο θα εξαφάνιζε μια για πάντα το όλο κτήριο, χωρίς τον δέοντα κόπο, θα ήταν σίγουρα ευχάριστος, αφού μοιάζει με σωστό άθλο.
Όλα θα τελείωναν ανώδυνα, αν αυτό το τέλος ερχόταν με τρόπο εξωπραγματικό και από το μηδέν, πιο εύκολα θα χτιζόταν το αύριο, γνωρίζοντας πως το χθες σβήστηκε.
Αληθινά, τιτάνιος αγώνας η καταστροφή αυτού του κόσμου. Κι αν ο απομηχανής θεός δεν επέλθει, τότε έστω και αβοήθητοι, οι αυτοεξόριστοι θα συνεχίσουν να ξεσπαθώνουν κατά των βάσεων του κτηρίου, αγωνιώντας να αποκτήσουν την ευάρεστη οσμή της σκόνης του γειωμένου τεχνουργήματος. Διψώντας να δουν τα πάντα στο απόλυτο τίποτα, ώστε να μπορέσουν πλέον οι ίδιοι με περίσσεια ορμή και θέληση, να θέσουν τα δομικά συστατικά του δικού τους μέλλοντος. Να τοποθετήσουν τον θεμέλιο λίθο της νέας υγιούς τάξης που κλήθηκαν να επιφέρουν, ως διαρκής υπόσχεση στους πατέρες που αναχώρησαν και τους υιούς που θα καταφθάσουν. Το υλικό γίγνεσθαι καλείται να εκμηδενιστεί, χάριν της ολοτελούς εξυγίανσης του κόσμου, του κράτους, ώστε να ανυψωθεί ένα κτήριο που όμοιο του δεν υπήρξε. Η παρακμή θα δώσει την θέση της στο κενό. Το κενό με την σειρά του θα δώσει την θέση του στον μοναδικό νόμιμο διάδοχο, την ύστατη Νίκη.
Αλυσιδωτές εκρήξεις λάμψης, ξεπροβάλλουν σε ένα ερειπωμένο τοπίο, εμπλουτισμένο με στάχτη, ξεχασμένες προτροπές του παλαιού καιρού και χρησμούς νικητήριους. Η κακοτεχνία στέκεται τρεμάμενη, καθώς την αντικρίζουν αυτοί που επιζητούν το τέλος της με υπερμεγέθη προσμονή. Αγνό μίσος ξεχειλίζει, ενώ ένα υπόκωφο πάθος για την αναδημιουργία ξεχωρίζει.
Είναι οι φοβερότεροι πολέμιοι και φερέλπιδες γκρεμιστές του σήμερα, αλλά και αρχιτέκτονες της σχεδιαζόμενης ακμής. Είναι οι εραστές του Τέλους. Εμείς.

Αντεπίθεση


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

E.ΛΑ.Μ. 2670442411909812877

Δημοσίευση σχολίου

Translate

ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ

SOCIAL

ΤΩΡΑ

ΑΡΘΡΑ

ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΒΡΕΙΤΕ ΜΑΣ ΚΑΙ ΕΔΩ

ΒΡΕΙΤΕ ΜΑΣ ΚΑΙ ΕΔΩ
ΟΜΑΔΑ στο FACEBOOK

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ

Widget by:Blogger Tips
Pro Blogger Tricks
Instagram Επισκεφτείτε το προφίλ του EΛΛΗΝΩΝ στο Pinterest.

ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ

ΟΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΜΑΣ ΣΤΟ EMAIL ΣΟΥ. ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΕ ΤΟ EMAIL ΣΟΥ ΚΑΙ KANE CLICK ΣΤΟ ΚΟΥΜΠΙ "ΕΓΓΡΑΦΗ".:

Delivered by FeedBurner

ΕΛΛΗΝΩΝ ΔΙΚΤΥΟ VIDEO
Recommended Post Slide Out For Blogger

ΕΝΙΣΧΥΣΤΕ ΜΑΣ...

Embed Calculator requires a newer version of Adobe Flash Player.

You must have the current version of the adobe flash player to use this online calculator.

item