Widgets

Η ομοιότητα της αρχαίας ελληνικής τραγωδίας με το σήμερα



Η σημασία της αρχαίας ελληνικής τραγωδίας στις μέρες μας είναι κάτι που έχει μείνει ασχολίαστο και δεν έχει δοθεί η σημασία που του πρέπει. Θα ξεκινήσω με μια χιλιοειπωμένη φράση που αποτελεί τον ορισμό της τραγωδίας. «Ἔστιν οὖν τραγῳδία μίμησις πράξεως σπουδαίας καὶ τελείας μέγεθος ἐχούσης, ἡδυσμένῳ λόγῳ χωρὶς ἑκάστῳ τῶν εἰδῶν ἐν τοῖς μορίοις, δρώντων καὶ οὐ δι᾽ ἀπαγγελίας, δι᾽ ἐλέου καὶ φόβου περαίνουσα τὴν τῶν τοιούτων παθημάτων κάθαρσιν.» δηλαδή "είναι λοιπόν η τραγωδία πράξη σημαντική και ολοκληρωμένη, η οποία έχει κάποια διάρκεια, με λόγο ποιητικό, τα μέρη της οποίας διαφέρουν στη φόρμα τους, που παριστάνεται ενεργά και δεν απαγγέλλεται, η οποία προκαλώντας τη συμπάθεια και το φόβο του θεατή τον λυτρώνει από παρόμοια ψυχικά συναισθήματα". 


Πόσα κοινά μπορούμε να βρούμε με τη ζωή που ζούμε στο σήμερα με την αρχαία ελληνική τραγωδία; Η κάθαρση σίγουρα δεν είναι ένα από αυτά τα κοινά. Η ζωή του έθνους μας είναι σίγουρα μια πράξη σημαντική και ολοκληρωμένη. Είναι η ζωή μιας οντότητας όπως είναι το ελληνικό έθνος που δε θα μπορούσε παρά να είναι σημαντική. Οι συνθήκες κάτω από τις οποίες η ζωή του λαού μας υπάρχει τίθενται προς συζήτηση. Η σημαντικότητα της ζωής αυτής προσβάλλεται καθημερινά από χίλιους εχθρούς εντός και εκτός των πυλών. 

Προσπαθούν όλοι να μειώσουν τη σημασία της ελληνικότητας, δίνοντας προτεραιότητα σε άλλα σάπια ιδανικά που με τη βοήθεια της έλλειψης μαθήσεως της ιστορίας ανθίζουν δυστυχώς στα μυαλά των παιδιών μας. Οι συνθήκες όμως αυτές πραγματώνουν τη διάρκεια αυτής της σημαντικής πάλης της επιβίωσης καθετί ελληνικού και άξιου. Οι πράξεις και οι κραυγές αγωνίας και αγώνα αποτελούν την επιτομή της σύγκρισης της καθημερινότητας μας με την αρχαία ελληνική τραγωδία. 

Είναι η κραυγή της μάνας που δεν έχει να ταΐσει το παιδί της, είναι ο πατέρας που έμεινε άνεργος, είναι ο νέος που έπεσε στα ναρκωτικά και μένει σε χαρτόκουτα, είναι η έφηβη που έπεσε σε κατάθλιψη, είναι το παιδί που εμφανίζει παιδική ψύχωση και νεύρωση από την ανησυχία του γι’ αυτά που ακούει στο σπίτι του, είναι ο μεσήλικας που απολύθηκε και δεν έχει να φάει, είναι ο αγρότης και ο εργάτης, είναι ο καθένας από αυτούς που ονομάζουμε μικροαστούς κι όμως περνάνε το δικό τους δράμα, τη δική τους ελληνική τραγωδία. Όχι μη νομίζετε πως τους δικαιολογώ. 

Σε καμία περίπτωση δε θα δικαιολογούσα τον αστούλη που το μόνο που έχει στο νου του είναι το χρήμα και τα υλικά αγαθά. Αλλά σίγουρα δε μπορούμε να μείνουμε και αδιάφοροι απέναντι στον ανθρώπινο ειλικρινή πόνο. Σε μια πράξη που ανεξαρτήτως πολιτικής ή ιδεολογικής προέλευσης αποτελεί μια πραγματική τραγωδία. Όπως έχουμε δει στις αρχαίες ελληνικές τραγωδίες αλλά και στην ιστορία την ίδια, αρκετοί «εμήδισαν» για να τα βγάλουν πέρα. 

Πρόδωσαν αξίες και ιδανικά που μάλλον ποτέ δεν είχαν. Άλλοι σαν σημερινοί Αίαντες αυτοκτόνησαν για να διαφυλάξουν την τιμή τους, είτε για να μη μπουν φυλακή, είτε γιατί δεν ήταν άξιοι ως οικογενειάρχες (έτσι όπως το βλέπουν οι ίδιοι). Κάποιοι άλλοι απλά έσκυψαν το κεφάλι. Από τις σημερινές ελληνικές τραγωδίες δε λείπει σίγουρα ο ποιητικός λόγος. Κάθε είδους τραγωδία έχει και το λυρικό της κομμάτι όπως επίσης έχει σημαντική διαφορά η φόρμα της μιας από την άλλη. Ακόμα, μπορούμε να είμαστε σίγουροι ότι είτε εμείς ως θεατές, είτε εάν υπάρχει κάποιος άλλος, απόκοσμος θεατής έχουμε νιώσει για τις καθημερινές ιστορίες δράματος που ακούμε τόσο φόβο όσο και συμπάθεια. 

Τρομερή λοιπόν η ομοιότητα των αρχαίων ελληνικών τραγωδιών με την καθημερινότητα του σήμερα. Κι όμως κάτι λείπει. Λείπει η κάθαρση, λείπει το στοιχείο εκείνο της δικαιοσύνης και της αλήθειας που κάνει το θεατή να ανακουφίζεται ψυχικά, να λυτρώνεται. Η Χρυσή Αυγή ως άλλη Νέμεσις διεκδικεί και έχει αποκτήσει σε μεγάλο βαθμό το ρόλο αυτό στις σύγχρονες ελληνικές τραγωδίες. Είναι η μόνη που καταγγέλλει τους κλέφτες και τους ανίερους πατριδοκάπηλους. Είναι η μόνη που βοηθά τον Έλληνα που πεινάει. 

Είναι η μόνη που έχει τους θεούς με το μέρος της για την απόδοση δικαιοσύνης και μεγαλώνει μέρα με την ημέρα έτσι ώστε να έρθει η άγια εκείνη στιγμή της κάθαρσης! Κάθαρση πολιτική, κάθαρση ιδεολογική, κάθαρση πνευματική, κάθαρση ΟΛΙΚΗ! Είναι στο χέρι του καθενός να αποφασίσει και να διαλέξει ρόλο στη σημερινή ελληνική τραγωδία. 

Μπορεί να γίνει θύμα και να μην έχει κανένα απολύτως στήριγμα, να περιμένει να σωθεί ως δια μαγείας, μπορεί να γίνει μέρος του χορού, από αυτούς που πάντα λένε λένε λένε και ποτέ δε πράττουν κάτι που να αλλάζει τη ροή της τραγωδίας ή μπορεί από την άλλη μεριά να γίνει ένα με εμάς. Ένα με αυτούς που επιθυμούν και στο τέλος θα αποδώσουν αυτά που πρέπει σε αυτούς που πρέπει. Σύντομα οι ελληνικές τραγωδίες θα λάβουν τέλος. Ήρθε πλέον η ώρα των εθνικιστών. Η κάθαρση είναι εδώ. 


Ο.Μ.

http://antepithesi.gr/

ΤΑ «ΘΕΛΩ» ΚΑΙ ΤΑ «ΠΡΕΠΕΙ» ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ



 ΗΜΕΡΗΣΙΟ ΔΕΛΤΙΟ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ – 718 ΜΑΣ ΠΡΟΤΙΜΗΣΑΝ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ  Ελαφρώς μειωμένη σε σχέση με τις προηγούμενες ημέρες, ήταν η χθεσινή κίνηση των εξ’ Ανατολών απρόσκλητων επισκεπτών μας. Έτσι: εκατόν δεκαεπτά (117) λαθρομετανάστες εντοπίστηκαν στην ευρύτερη θαλάσσια περιοχή 40 ν.μ. δυτικά της νήσου Ζακύνθου, είκοσι επτά (27) στη θαλάσσια περιοχή  ''ΝΑΓΟΥ'' ν. Χίου,  εκατόν δέκα τέσσερις (114) στις θαλάσσιες περιοχές  “ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΟ” και “ΑΚΡΑ ΜΑΧΑΙΡΑ”  ν. Λέσβου,  σαράντα τρεις (43) στη θαλάσσια περιοχή ''ΣΥΚΑΜΙΑΣ΄΄ ν. Λεσβου,  σαράντα οκτώ (48) στη θαλάσσια περιοχή “ΡΟΔΟΣΙ” ν. Χίου,  σαράντα τέσσερις (44) στη θαλάσσια περιοχή μεταξύ νήσων Αγαθονησίου και Φαρμακονησίου,  πενήντα τέσσερις (54) στη θαλάσσια περιοχή  ”ΛΑΜΝΑΣ”  ν.  Λέσβου, εξήντα τρεις (63) στη θαλάσσια περιοχή ενός (01) ν.μ. νότια της νησίδας “ΑΓΙΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ” ν. Λέσβου,  σαράντα τρεις (43) στη θαλάσσια περιοχή ''ΣΥΚΑΜΝΙΑΣ'' ν. Λέσβου,  εκατόν τρεις (103) στη θαλάσσια περιοχή βορειοανατολικών ακτών ν. Κω και εξήντα ένα (61) σε δύσβατη βραχώδη περιοχή πλησίον όρμου ¨ΜΑΡΑΘΟΥΝΤΟΣ” ν. Σύμης. Σύνολο: 718 μέσα σε μια μέρα, μόνο δια θαλάσσης! (ΥΓ): Ζήτω οι… «κόκκινες γραμμές» του προέδρου Πάνου!


Άρθρο της Ειρήνης Δημοπούλου – Παππά στην εφημερίδα ''ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ''

«Κάνε ό,τι πρέπει, κι ας γίνει οτιδήποτε»; Όχι, δεν το συμμερίζομαι. Είναι χρήσιμο το «πρέπει» σε έναν βιομηχανικό εργάτη, αλλά η ζωή των ανθρώπων δεν είναι, δεν ταυτίζεται με την γραμμή παραγωγής εργοστασίου στην Σαγκάη.

Τα «πρέπει» που έμαθαν στο λαό μας είναι η αιτία της ατομικής και συλλογικής δυσπραγίας. Η υπακοή σε κάθε νομιμότητα που έχει την θέληση να προσδιορίζει τα «πρέπει», στραγγίζει τους χυμούς από το δέντρο του Εθνους. Τα καθήκοντα προσδιορίζονται και επιβάλλονται από ιδεολογίες και θρησκείες που θέλουν να επιβληθούν. Γιατί το Εθνος να υποτάσσεται σε θελήσεις έξω από το ίδιο;

Ας πάρουμε το τρίπτυχο «Πατρίς-Θρησκεία-Οικογένεια» που προβάλλει ο πατριωτικός χώρος ως πεμπτουσία της ιδεολογίας του, και δίδαξε με επιμονή αγροφύλακα όποτε η ακροδεξιά κυβέρνησε τον τόπο, σπρώχνοντάς το σαν κινίνο στον λαιμό του λαού.

Γιατί είναι υποχρέωση το να αγαπάς την Πατρίδα; Γιατί η φιλοπατρία διδάσκεται, ακόμη κι από τους Εθνικιστές, ως καθήκον; Γιατί να «πρέπει» να αγαπάω την Πατρίδα μου, όταν «θέλω» να αγαπάω την Πατρίδα μου; Τι είναι η φιλοπατρία παρά η αβάσταχτη έλξη να βρίσκεσαι κοντά στο αντικείμενο του φιλείν σου; Τι άλλο είναι ο νόστος των αρχαίων παρά το «θέλω» να είμαι μαζί με την γη μου όπως με αγαπημένο πρόσωπο;

Μια πολιτική ενοχής και τιμωρίας επιβλήθηκε. Διδαχτήκαμε πως η Ελλάδα πρέπει να ανήκει και να υπακούει. Στο ΝΑΤΟ, στην ΕΟΚ, στο ευρώ. Να ανήκει, μα να μην θέλει και να μην της ανήκει τίποτε. Ο λαός μας διδάχτηκε πως πρέπει να υποφέρει για να εξιλεωθεί, πως πρέπει να μεταμεληθεί για κάθε φορά που θέλησε να κάνει ό,τι θέλει, πως υπάρχουν κανόνες άνωθεν και έξωθεν, κι αν δεν συμμορφωθούμε, θα αναλάβει η ηθική της Βορειοευρωπαϊκής υποκρισίας να μας συμμορφώσει. Ξεφτίστηκε η πίστη των ανθρώπων, και χάθηκαν σε αναζητήσεις καρτεσιανές και νεοεποχίτικες, μέσα από την επιβολή και το πρέπει.

Ακούω Σουσούδες να θαυμάζουν την ξένη γκουβερνάντα, να επαινούν τους ευρωπαϊκούς τύπους, τα «ευχαριστώ» και τα «παρακαλώ», κι αναρωτιέμαι τι αξία έχει και γιατί κανείς να θέλει να ξεγελαστεί με ένα ευχαριστώ κάλπικο; Πιστός γίνεται κανείς μονάχα από αμοιβαία θέληση και εμπιστοσύνη. «Εδώ είμαι», ψιθυρίζει από τα φύλλα του δέντρου ο Θεός, «δως μου το χέρι σου κι ανέβα». Σκαρφαλώνει, γδέρνεται, και κοπιάζει, μονάχα αυτός που θέλει να δει τον ανοιχτό ορίζοντα.

Και πώς να ευημερήσει το Έθνος όταν η οικογένεια είναι «πρέπει», προξενιό, συμβόλαιο, συμφέρον, απευκταίο τυχαίο γεγονός, ή ένα ακόμη τρόπαιο στο ράφι της επαγγελματικής και κοινωνικής καταξίωσης που «πρέπει» να επιτύχεις;

Τα πρέπει κατέπνιξαν σαν τα αγριόχορτα το άνθος. Πώς να βλαστήσει; Πώς να δημιουργήσει ανθρώπους δυνατούς και ελευθέρους; Πνίγοντας την πρωταρχική θέληση, χάθηκε η χαρά του πολέμου και της ζωής, αγιοποιήθηκε η ειρήνη κι η σταθερότητα, όσα επιβάλλει η τάξη που έχει την θέληση να επιβληθεί.

Τα «πρέπει» έχτισαν κοινωνίες δειλών. Στις κοινωνίες που έμαθαν να ζουν με τα «πρέπει» επιβλήθηκαν τα «θέλω» όσων είχαν το κουράγιο να τα διεκδικήσουν. Αυτών που μπορεί να κοιτάζουν κάποιοι με περιφρόνηση, όμως τα «θέλω» των μπολσεβίκων, των ομοφυλόφιλων, των πλουτοκρατών, έγιναν κυρίαρχα ενόσω εμείς πάψαμε να θέλουμε.

Δεν είναι τα «πρέπει» που κινούν τον κόσμο, αλλά τα «θέλω». Αυτό το «θέλω» όταν παίρνει το εμπρός πόδι, τραβάει και Έθνη, και ανθρώπους προς το Αύριο. Κι αυτά τα ισχυρά «θέλω» είναι που εγκαθιδρύουν τα «πρέπει». Δεν αγαπώ την γη της Πατρίδας μου γιατί πρέπει να την αγαπήσω. Δεν αγαπώ την Ελλάδα σαν το μουρουνόλαδο. Δεν αγαπώ τους Έλληνες με συγκατάβαση, σαν τον κακό γείτονα. Αγαπώ την Πατρίδα μου σαν το νερό που ξεδιψά το σώμα, το μυαλό και την καρδιά μου. Μα πρέπει πρώτα να θέλουμε αυτήν την Πατρίδα σαν το χέρι μας και το πόδι μας και την αναπνοή μας.

Την περασμένη Κυριακή ο ελληνικός λαός απέδειξε ότι, αν και θαμμένη για χρόνια κάτω από τα ευρώ που εξαγόρασαν την συνείδησή του, πάλλεται ακόμη η ελληνική καρδιά του.
Ας μην αμφιβάλλει κανείς. Την εβδομάδα πριν το δημοψήφισμα, οι οπαδοί της ξενοδουλείας είπαν ξεκάθαρα στον λαό, με κάθε τρόπο, πως, ένα ΟΧΙ του δεν θα ήταν ΟΧΙ σε μια συγκεκριμένη σύμβαση, αλλά ΟΧΙ σε όλα. Και ο λαός τους απάντησε ένα στέρεο ΟΧΙ.

Το πρόβλημα της χώρας δεν είναι μαθηματική εξίσωση θεωρητικών της Οικονομίας. Η απάντηση στο πού θα πάμε, θα ‘ρθεί από την γνώση του ποιοι είμαστε. Ο ελληνικός λαός δεν είναι «καθωσπρέπει» σύμφωνα με τα ευρωπαϊκά πρότυπα της εθελοδουλείας των λατιφούντιων και των φεουδαρχών. Μέσα του ζει το «θέλω». Αυτές οι μέρες οι αβέβαιες, οι μέρες της αμμοθύελλας, μακάρι να γεννήσουν στον λαό μας μιαν αβάσταχτη επιθυμία, μια θέληση να ζήσει. Ναι, μπορούμε ακόμη να λέμε ΟΧΙ.

Ριγμένοι βαρείς στο πηγάδι μιας καθημερινότητας που δεν θέλουμε, προς χάρην μιας καθημερινότητας που πρέπει, θα τεντώσουμε το πόδι να φθάσει ως τον πάτο. Κι εκεί ακριβώς θα βάλουμε όλη μας την θέληση στα κουρασμένα σώματά μας, με την ανίκητη δύναμη της ζωής που μας σπρώχνει προς τα επάνω, προς το Φως. Και θα ανέβουμε, επειδή θέλουμε να ζήσουμε. Κι αυτό το θέλω μας, είναι ίδιο με το ισχυρότερο πρέπει.



Η ΥΠΕΡΤΑΤΗ ΜΑΧΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΠΟΥ ΕΡΧΕΤΑΙ


ΑΘΗΝΑ 13-7-2015.
Η Ελλάδα που έρχεται στο τέλος τής κρίσης δεν θα μοιάζει καθόλου με αυτήν που έχουμε γνωρίσει. Δεν μάς πειράζει καθόλου, αφού ούτως ή άλλως αυτή που ζήσαμε έως τώρα δεν είναι μήτε η ένδοξη Ελλάδα τού παρελθόντος μήτε η καινούργια που έχουμε χαράξει στις καρδιές μας. Ας είναι λοιπόν, χρέος μας να το χαλάσουμε το μόρφωμα και να το φτιάξουμε κράτος ελληνικό, όταν ο προαιώνιος εχθρός θέλει κι αυτός να το χαλάσει, κάνοντάς το μια άχρωμη κουκίδα στο χάρτη.
Παιχνίδι στις πλάτες τού λαού η στημένη κρίση χρήματος για να μάς κλέψουν τον κόσμο μας. Μνηστήρες δόλιοι για τα σκήπτρα τής Ελλάδος οι σωτήρες τού σιωνιστικού νεοταξισμού, σαν τούς άλλους τούς παλαιούς μνηστήρες τής Πηνελόπης που βρήκαν κενό χώρο για να αλώσουν το Παλάτι τού Οδυσσέα. Κούφια τα λόγια τους, παραπλανητικά σαν τού Αντίνοου που θέλουν να στρέψουν τον νου στην αποδοχή τής τυραννίας και των ξένων ηθών ως «αναγκαίο μονόδρομο». Τρομολάγνοι και εξαχρειωμένοι προπαγανδιστές που πουλάνε την σάρκα τους στον διάβολο.
Η κόπωση, οι ατελείωτες αναζητήσεις και οι μάχες για την εύρεση στερεής γης για να πατήσουμε και να απλώσουμε τον Ελληνισμό μας έχουν και πληγές. Υπάρχουν απώλειες ικανών Ελλήνων και αναρρίχηση σάπιων, συχνά μη ελληνικών κυττάρων στο Σώμα τής Φυλής μας. Τα ψευτοπεριούσια και τα δήθεν ανέγγιχτα παράσιτα πάντα γυρόφερναν την αυλή και το σπιτικό μας. Πάντα σαν γυρολόγοι πραματευτάδες.
Αλλά και οι δικοί μας τάχα, οι διαβόητοι πολιτικάντηδες, έχουν διαχρονικά στραμμένο τον νου τους στο παζάρεμα τής σκλαβιάς και τής εξουσίας, όταν οι Πολεμιστές τής Φυλής ματώνουν για μια αυτοκρατορία ή για την λευτεριά των παιδιών τού Ελληνισμού μας. Για την γη όπου μάς ανέστησαν οι Πατέρες μας και κάναμε εμείς τα όνειρά μας. Αλλά για να αντισταθείς στα πλήθη των βαρβάρων και τις σειρήνες των καιρών, πρέπει να έχεις ανδρωθεί μέσα από τα λόγια των σοφών και τα αίματα των ηρώων, να είσαι εσύ ο συγγραφέας τής ιστορίας σου.
Ο δε δούρειος ίππος ποτέ δεν απουσίασε από την ζωή τού διαχρονικού Έλληνα. Όταν οι εμποράκοι και οι δυνατοί τής Εσπερίας θέλουνε να ρίξουν το Κάστρο τής Φυλής, σέρνουν στα πόδια της κάποιους τυχοδιώκτες «δυστυχείς» για να θρέψουν την πείνα τους και να στήσουν το κουφάρι τους πάνω στις σάρκες των Ελλήνων. Να γίνουν η πέμπτη φάλαγγα, ζητώντας προσκυνήματα και δικαιώματα στην ξένη γη. Να κάνουν τούς ιερούς πολέμους τους παρέα με τούς Εφιάλτες. Και αλίμονο σε κείνον που έχοντας ξεριζωθεί ήδη ο ίδιος πρωτύτερα, δώσει το υπόλοιπο έδαφος στον Δούρειο Ίππο Ανατολής και Δύσης.
Ζήτημα ζωής και θανάτου είναι λοιπόν η μάχη που δίδουμε. Διότι η υπέρτατη μάχη ξεκίνησε. Γίνεται μέσα στην κοινωνία. Στο ζωντάνεμα των ονείρων μας να ορίσουμε την Πατρίδα, να την ξανακάνουμε ελληνική, πάει να πει να την λευτερώσουμε. Γιατί η πρώτη λευτεριά είναι αυτή που γεννιέται στις ψυχές και ξεχύνεται στους δρόμους, στα εργαστήρια, στην εξουσία. Και η αμέσως επόμενη λευτεριά είναι αυτή τού πόθου για διάκριση, για νέες αναζητήσεις, για συντριβή των βαρβάρων.
Ο πλούτος τής γης μας ξεχειλίζει πρώτα απ’ όλα στην δίψα τής ψυχής μας να πατάξουμε εκείνον τον τυμβωρύχο που κίνησε να ασελγήσει πάνω της. Δεν βρίσκεται σε τραπεζικές θυρίδες και ενεχυροδανειστήρια ο θησαυρός μας. Βρίσκεται στα Πεδία τής Τιμής. Στην εξημέρωση τής φύσης. Στις Εντολές Θεού και Προγόνων. Βρίσκεται στην όρεξη για δημιουργία. Στην δίψα για την Νίκη των Ελληνικών Όπλων. Βρίσκεται στην απόφαση που έχουμε βγάλει και στις ενέργειες που κάνουμε ως Αρχή, ως Δύναμη, ως η δική μας Άριστη Ελλάδα.
Ναι λοιπόν, να σωριαστεί σε ερείπια η ηρεμία των νεκροζώντανων. Να ανατραπεί η ισορροπία τού φόβου. Όλα ξεκινούν από την μικρή φλόγα που την λένε Πίστη. Αυτή την Ιερή Φλόγα που την γιγαντώνει σε πυρκαγιά η νομοτέλεια τής επικράτησης των Δικαίων τής Ελληνικής Φυλής. Είναι ακόμη η Αντρειά που πρέπει να σκορπίσει τον εφήμερο και τον δειλό και τον αρνητή τής φύσης του. Με την Ευλογία τού Θεού. Με την Ευχή τού Γονιού. Με το Ή Ταν ή Επί Τάς τής ισάξιας συντρόφου. Για την Υπερηφάνεια και την Αιμάτινη Σκυτάλη που δίδεται στο Ελληνόπουλο. Για να χτιστεί πάλι η Ελληνική Αυτοκρατορία τού Ζωντανού Θρύλου.
Γκρεμίζουμε τούς πιστωτές και τούς καταπατητές τής Ιερής Ελλάδος. Στερούμε την φωνή στους Αντίνοες τού αντίχριστου καιρού τής παγκοσμιοποίησης. Θαρσείν χρει. Αρετή και Τόλμη. Ο εχθρός τού Έλληνα είναι αυτός που εξαϋλώνεται κάτω από την λόγχη του. Ο σύμμαχος τού Έλληνα είναι ο ίδιος ο αδερφός του. Το συμφέρον δεν είναι ομώνυμο τής συμμαχίας. Και η όποια συμμαχία βαφτίζεται έτσι μονάχα όσο υπηρετεί το ελληνικό στρατηγικό και γεωπολιτικό συμφέρον.
Ορθοδοξία, Πολιτισμός, Κυριαρχία Ελλήνων. Αυτός είναι ο οδοδείκτης τής πορείας μας. Ιερός Δεσμός των Ελλήνων επάνω στον στρατηγικό σκοπό τής υπάρξεώς μας. Να μάς θυμούνται οι μέλλουσες γενιές Ελλήνων. Μια Μεγάλη Ελλάδα που θα σκεπάζει και θα καθοδηγεί μια ελεύθερη οικουμένη. Ισάξιοι Απόγονοι Τρανών Προγόνων που ενσαρκώνουν στην πράξη τις αποφάσεις τής Φυλής μας. Για την χρυσάκτινη αυγή των ψυχών, για την σιδηρά ισχύ τού Εθνικιστικού Ελληνισμού μας.
ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΚΑΡΑΧΑΛΙΟΣ


Η δικαίωση της Χρυσής Αυγής
Η δικαίωση της Χρυσής Αυγής

Άρθρο της διευθύντριας της εφημερίδας "Εμπρός", Ειρήνης Δημοπούλου - Παππά στην στήλη "Εγέρθητι"

Οι επιλογές του κυβερνητικού σχήματος δικαιώνουν την στάση των Ελλήνων Εθνικιστών στο ΟΧΙ του δημοψηφίσματος, όσο και την άρνηση του Νίκου Μιχαλολιάκου να καθήσει στο ίδιο τραπέζι με ηγεσίες που έχουν ήδη παραδώσει ή ετοιμάζονται να παραδώσουν την χώρα στους ξένους, και έχουν συμφωνήσει την πορεία τους. Αν υποθέσουμε ότι η κυβέρνηση είχε ποτέ την πρόθεση να διαπραγματευθεί, η Ελλάδα έχει όλα τα μέσα για να βγει από την γωνία του ρινγκ και να περάσει στην αντεπίθεση, πριν φθάσει στην έξοδο που διακαώς επιθυμεί ο αμερικανικός παράγοντας.

Η ελληνική εξωτερική πολιτική όμως, είναι νωθρή και δειλή, παγιδευμένη στην μεταπολεμική αντίληψη ενός καθεστώτος ασφάλειας και σταθερότητας, για το οποίο εγγυητές είναι οι σύμμαχοι της Ε.Ε. και των ΗΠΑ. Το ΥΠΕΞ είναι απρόθυμο να διεκδικήσει το οτιδήποτε για λογαριασμό της Ελλάδος. Κι αυτό δεν είναι ίδιον του ΣΥΡΙΖΑ. Την ίδια μη-πολιτική εφάρμοσε η ΝΔ.

Οι σύμμαχοι δεν βοήθησαν ποτέ την Ελλάδα. Και στα δύο μείζονα εθνικά ζητήματα, το Κυπριακό και το Σκοπιανό, η Ελλάδα δεν είχε στο πλευρό της τους υποτιθέμενα συμμάχους. Χαμένη πήγε η ανθρωποθυσία των Ελλήνων στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και στον ξενοκίνητο εμφύλιο που ακολούθησε. Οι σύμμαχοι προτιμούν να στηρίζουν αυτούς που στάθηκαν απέναντί τους. Οι Έλληνες θεωρούνται οι δεδομένοι και ανεπιθύμητοι φτωχοί συγγενείς. Παρά τον αρχοντοχωριατισμό της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής, η πραγματικότητα άλλα μαρτυρά. Τα σύνορα του κόσμου έχουν αλλάξει δεκάδες φορές στην πρόσφατη Ιστορία, και δεν υπάρχει καμία ένδειξη που να μας κάνει να πιστεύουμε ότι αυτό δεν θα γίνει και πάλι.

Γεωγραφικά, ιστορικά, πολιτισμικά αλλά και οικονομικά, η Ελλάδα μπορεί να γίνει υπερδύναμη της Ευρώπης. Είναι καθαρά πολιτική απόφαση να είναι παρούσα ή απούσα. H Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είναι βεβαίως η Ευρώπη. Είναι όμως ό,τι καλύτερο θα μπορούσαν να ελπίσουν τα ευρωπαϊκά έθνη, απέναντι στις σύγχρονες απειλές του Ισλάμ και των αμερικανικών ελίτ. Ένας πολιτικός ηγέτης, έχοντας πίσω του το 61% του λαού μιας χώρας που αγωνίστηκε στο πλευρό των νικητών του πολέμου που εδραίωσε την Ευρώπη που ξέρουμε, δεν θα δεχόταν ποτέ από τον κάθε Βέμπερ, Σόιμπλε και Φερχόφσταντ που οι παππούδες τους πολέμησαν με τους ηττημένους εναντίον της Ελλάδος, να του λένε «Ξέρετε πώς ζουν οι Βούλγαροι;» ή να παίζουν στα ζάρια την Πατρίδα του, ανταλλάσσοντάς την με το Πόρτο Ρίκο.

Ο νεοφιλελευθερισμός που εκφράζουν οι γκάγκστερς του ευρώ, είναι κυρίαρχος πολιτικά, οικονομικά και ως μαζική αντίληψη της καθημερινότητας, και ο κομμουνισμός η επίφαση πλουραλισμού και δημοκρατικότητας, που επειδή έχει αποδειχθεί ανίκανος να κυβερνήσει καρποφόρα, είναι ακίνδυνος αντίπαλος, όπως αποδεικνύει και η σύντομη διακυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ.

Μοναδικός δρόμος ελπίδας και δημιουργίας, είναι ο δρόμος του Εθνικισμού. Κι αυτό θα γίνει ολοφάνερο αμέσως μετά την πτώση του ΣΥΡΙΖΑ, και την ολοκληρωτική υποδούλωση που θα φέρει μια κυβέρνηση των κομμάτων του μνημονιακού τόξου και τεχνοκρατών. Στην Ευρώπη υπάρχει αυτήν την ώρα ένδεια ηγετών. Οι ηγέτες που είχαν ένα κάποιο όραμα για την Ευρωπαϊκή Ένωση, δεν υπάρχουν πια. Η Ευρώπη έχει βρεθεί στα χέρια μιας μαφίας Αμερικανικών συμφερόντων την οποία υπηρετεί η γερμανική ηγεσία.

Όμως «Τα πάντα ρει». Εκτός από καταστροφικό, είναι και αφελές να αγκιστρώνεται η ελληνική πολιτική σε έναν κόσμο ο οποίος καταφανώς αλλάζει. Η σταθερότητα δεν βρίσκεται παρά στις φαντασιώσεις κάποιων που ζουν στο παρελθόν. Ένας νέος κόσμος αγωνίζεται να γεννηθεί. Και εμείς είμαστε μέρος της Ιστορίας του. Ο Ελληνικός Εθνικισμός, και η έκφρασή του στον Λαϊκό Σύνδεσμο Χρυσή Αυγή, αποτελούν την πιο ρεαλιστική οδό για την ανασυγκρότηση της Ελλάδος και την ενδυνάμωση του Λαού μας.

Εάν λαός και ηγεσίες έχουν την δύναμη να απαγκιστρωθούν από τις ιδεοληψίες του παρελθόντος, και αν πραγματικά υπάρχει η θέληση οι Έλληνες να κυβερνήσουμε την Ελλάδα, οι λύσεις υπάρχουν και είναι μπροστά στα μάτια μας. Η πατρίδα μας έχει ένα υπέροχο κλίμα, γόνιμο έδαφος, πλούσιο υπέδαφος, και επί χιλιετίες έζησε και μεγαλούργησε με συγκριτική πενία. Ο λαός μας δημιούργησε σε αυτήν την γη την Φιλοσοφία, την Λογοτεχνία, το Θέατρο, την Μουσική, τον Χορό, τις Επιστήμες και την Τεχνολογία, την Αρχιτεκτονική και τις Καλές Τέχνες

Ποιος μπορεί να πει πως δεν μπορούμε να ζήσουμε καλλιεργώντας αυτήν την κληρονομιά, και πρέπει να εξαρτόμαστε από το διευθυντήριο των Βρυξελλών; Αυτά τα αγριογούρουνα της Βόρειας Ευρώπης, δεν θα έκαναν προκοπή αν δεν μαυρίζονταν στο κάρβουνο πριν δυο αιώνες. Πώς ανεχόμαστε το κάρβουνο των εργοστασίων τους να βαρύνει στην ζυγαριά μας;

Η ΕΛΛΑΣ ΣΥΝΤΡΙΒΕΙ ΤΟΥΣ ΣΚΕΥΩΡΟΥΣ




ΑΘΗΝΑ 11-7-2015.
Η σκευωρία αποκαλύφτηκε έως τις έσχατες αυτής λεπτομέρειες και οι σκευωροί αποδέχτηκαν την ενοχή τους. Αυτό συνέβη με την προσχώρηση χθες στην Βουλή της ντροπής και της προδοσίας στο προσυμφωνημένο τρίτο μνημόνιο. Εσχάτη προδοσία από ολάκερο το συνταγματικό τόξο της αστικής δημοκρατίας που προχωρά στην θανατική ποινή της Ελλάδος. Όμως οι θανατικές ποινές αρμόζουν στους εθνοπροδότες και μόνον.
Μόνη η Χρυσή Αυγή τήρησε εθνική και πατριωτική στάση. Το καθεστώς της προδοσίας είναι έκπτωτο. Μόνοι εγγυητές της Ελλάδος είναι ο ελληνικός λαός, ο ελληνικός στρατός και ο λαϊκός εθνικισμός μας. Η Ελλάς εγείρεται, σώζεται, νικά και κατατροπώνει το ντόπιο και διεθνές νεοταξικό μίασμα. Δεν πεθαίνει ποτέ γιατί είναι η ζεύξη Θεού και Ηρώων. Η Ελλάς συντρίβει τους σκευωρούς.
ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΚΑΡΑΧΑΛΙΟΣ


ΙΕΡΟ ΚΑΙ ΑΝΟΘΕΥΤΟ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΑΙΜΑ



ΑΘΗΝΑ 10-7-2015.
Η συνηθέστερη μορφή κατοχής στους δημοκρατικούς καιρούς είναι η διασπορά τού φόβου στις πλατιές λαϊκές μάζες γύρω από ένα πλασματικά διαμορφωθέν πολιτικό περιβάλλον. Η ανάγκη τής πρόσδεσης των προσδοκιών καλυτέρευσης τής ζωής σε λιμένες διάσωσης ξένους. Κι όταν αυτές οι προσδοκίες διαψεύδονται, τότε ξεκινάει η μετάλλαξη τής κοινωνίας, η αντικατάσταση τού λαού από ξένους γυρολόγους τυχοδιώκτες σε μια διαδικασία φριχτής εσωτερικής γενοκτονίας. Η παράνομη μετακίνηση πληθυσμών και η απορρόφηση ξένων νοοτροπιών και δομών.
Οι νεοταξίτες που στήνουν κρίσεις και πολέμους, επιδιώκουν να διασπείρουν στην ελληνική κοινωνία το σύνδρομο τής ενοχής και την ευαισθητοποίηση των Ελλήνων πάνω σε έναν σκόπιμο και υπό αυτούς υποκινούμενο αναβρασμό ανά την υφήλιο. Να πιστέψουμε πως φταίμε τάχα όχι μόνο για την λεηλασία τής οικονομίας μας που έκαμαν οι ψευτοδημοκράτες με τούς διεθνείς και ντόπιους βαστάζους τους, αλλά και για την έλλειψη τάχα κατανόησης σε ξένα δράματα.
Αδυνατούν όμως όλοι αυτοί οι υπερευαίσθητοι να μάς πουν πως γίνεται να θεραπεύσεις την φτώχια με την προσθήκη αλλογενούς φτώχιας. Αδυνατούν να δικαιολογήσουν τα υψηλά κόστη τής μετακίνησης των λαθρομεταναστών και τον υψηλό επικοινωνιακό εξοπλισμό που συνοδεύει κάποιους εξ αυτών. Δεν απαντούν στην επισήμανση ότι οι εξωτερικές παρεμβάσεις σε χώρες προβληματικές γίνονται από τούς σιωνιστές εμπόρους των εθνών και τις υπό αυτούς ανδρωμένες «μεγάλες δυνάμεις». Αλλού μεν εν όπλοις, στο δε Ελληνικό Έθνος δια χρημάτων και πάντα στο τέλος με το αίμα.
Οι ραγιάδες όμως ξύπνησαν απότομα. Διαπίστωσαν πως οι εξαρτήσεις και οι κατοχές έχουν συνέχεια από τούς προδότες τής αστικής δημοκρατίας που προσποιούνται πως αποτελούν το ελληνικό κράτος. Όμως το Ελληνικό Αίμα είναι Ιερό και Ανόθευτο. Τα γερά έθνη κτίζουν τα κράτη τους, αναπτύσσονται και θωρακίζουν την εθνική τους ασφάλεια με τα δικά τους γεννήματα, με τούς δικούς τους σχεδιασμούς, με την δική τους αποφασιστικότητα να ποτίσουν τα χώματα που τούς γεννοβόλησαν με τον δικό τους ιδρώτα και με το δικό τους αίμα.
Κάθε λαός έχει τις δικές του αξίες και τις δικές του ανάγκες. Δεν γίνεται κανείς να μπει στην ψυχοσύνθεση και τις αναζητήσεις τις δικές σου. Η ευτυχία και η αυτοδιάθεση είναι ανθρώπινα δικαιώματα που ευδοκιμούν μέσα στα πλαίσια τής Εθνικής Κοινότητας και κατευθύνονται από την κοινή φυλετική συνείδηση.
Η δύναμη τής δημιουργίας και η διάθεση για τον αδούλωτο χαρακτήρα τής Πολιτείας συνδέονται με τον αδιάρρηκτο δεσμό τού ανθρώπου με την γη που πατά, με την αξιοπρέπεια και τον πολιτισμό που περνάει ως σκυτάλη διά μέσου των αιώνων. Αυτοί οι λαοί που κατάκτησαν την ζωή τους μπορούν να κατανοήσουν το έθνος κι όχι εκείνοι που κυνηγούν ξένους παράδεισους για πλιάτσικο.
Ο δυνατός λαός είναι εκείνος που φτιάχνει το Οικόπεδο τής Φυλής ως εργαστήριο και κάστρο καμωμένο για τα παιδιά του. Εργαστήριο και Κάστρο μαζί, η Πατρίδα δηλαδή σε όλες τις φάσεις της, στερεώνεται επάνω σε γερά θεμέλια, ικανή να σταθεί όρθια σε καιρούς νηνεμίας μα και σε καιρούς θυέλλης. Και τα ασφαλέστερα θεμέλια είναι η ψυχή και το σθένος που τρέφει μέσα του ο Ελληνισμός. Είναι οι Αληθινοί Έλληνες, οι Έλληνες στο Αίμα και την Ψυχή. Εθνικιστές και Ελληνόψυχοι μαζί, εκείνοι που θεωρούν τον βιολογικό παράγοντα και την φύση τού Έθνους μια και αδιαίρετη ενότητα.
Είδαμε τούς γραικύλους πολιτικάντηδες ολόκληρου τού συνταγματικού τόξου να ψηφίζουν το διαλυτικό νομοσχέδιο τής αντιφυσικής παροχής ιθαγένειας σε αλλοδαπούς. Να βαφτίζουν δηλαδή τον αλλοδαπό σε Έλληνα, να μετασχηματίζουν τον βιολογικό παράγοντα τού ξένου σε ελληνικό. Να κάμουν νεοταξικά αφεντικά και ψευτορωμιοί ηγετίσκοι τούς ψευτοθεούς στη θέση τού Θεού! Αυτό εστί η λαθροχειρία στην ιθαγένεια. Να σε αντικαθιστούν γιατί δεν τούς βολεύει η ύπαρξή σου.
Από την άλλη πλευρά, οι Τούρκοι μαζί με τούς φίλους τους, τούς αναρχοπράκτορες, οδηγούν τούς ισλαμιστές λαθρομετανάστες στα νησιά μας, τούς κατευθύνουν τα βήματα, τούς διοχετεύουν στα αστικά κέντρα. Την ώρα δηλαδή που ο λαός μας μαστίζεται από υπογεννητικότητα, από μεταναστευτική αναζήτηση, από αυτοχειριακά σύνδρομα, οι δημοκράτες και προστάτες των μη ελληνικών «δικαιωμάτων», οι ίδιοι που συμφωνούν στα νέα μνημόνια, φορτώνουν τα κενά με ξένο αίμα, καθιστάμενοι εκμεταλλευτές πάσης ψυχής.
Το κενό στην εξουσία είναι η κυριότερη γάγγραινα που έχουμε να αντιμετωπίσουμε. Η αφαίμαξη τής ελληνικής κοινωνίας είναι ένας πόλεμος, ένας σύγχρονος δούρειος ίππος που στήθηκε για να αλωθεί το κάστρο από μέσα. Να αδυνατίσουν τα αντισώματα τού οργανισμού που λέγεται Ελλάς. Και όπως σε κάθε οργανισμό, οι εντολές και οι λειτουργίες δίδονται από το κεφάλι.
Ένας ανθρώπινος οργανισμός είναι και η Ελληνική Φυλή. Οι κεφαλές που δεν διαθέτουν ίχνος ελληνικότητας αποκόπτονται από το Σώμα τής Ελληνικής Κοινωνίας. Τα χαλασμένα κύτταρα που δρουν ανεξέλεγκτα, που επιδιώκουν το σάπισμα των υγιών κυττάρων, απομακρύνονται βάσει τού Νόμου τής επιβιώσεως και τής ισχύος τής Φυλής.
Η Φυλή η Ελληνική ζει μονάχα ως Καθαρή, Κατακτητική, Απαιτητική Ενότητα Ελλήνων. Οι Έλληνες γεννιούνται, δεν γίνονται. Υπάρχουν εντός και εκτός των συνόρων. Στην Μητροπολιτική Ελλάδα, στην Σκλαβωμένη Ελλάδα, σε ολάκερη την υφήλιο με τούς ελληνόριζους που γεννήθηκαν όταν ο Ελληνισμός δημιουργούσε κτήσεις και κατόπιν κράτη.
Κανείς δεν θα μάς κρατήσει σκλάβους στην δούλεψη τόκων και λογχών. Ο Ελληνισμός μας είναι όλοι οι αιώνες που προηγήθηκαν και οι γενιές που ακολουθούν, ένας αιμάτινος χείμαρρος που θα ανθοβολήσει με το δίκαιο και το ατσάλι σε μια Λαϊκή και Εθνικιστική Ελλάδα. Μια αδιάσπαστη αλυσίδα με βάση τον πανελληνισμό και την κυριαρχική διάθεση.
ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΚΑΡΑΧΑΛΙΟΣ

Χρυσή Αυγή: Η επόμενη μέρα - Άρθρο του Ν.Γ. Μιχαλολιάκου


Χρυσή Αυγή: Η επόμενη μέρα - Άρθρο του Ν.Γ. Μιχαλολιάκου

Η απόφαση του Λαϊκού Εθνικιστικού Κινήματος να υποστηρίξει το ΟΧΙ στο δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου 2015 δικαιώθηκε πλήρως, όχι μόνον από το αποτέλεσμα, αλλά και από το ποσοστό το οποίο δείχνει ότι η πλειοψηφία των Ελλήνων παραμένει σταθερά ενάντια στην πολιτική των μνημονίων ασχέτως πολιτικής τοποθετήσεως.

Μίας πολιτικής τοποθετήσεως όμως που άμεσα επηρεάζεται από την θέση αυτή και υπ’ αυτήν την έννοια η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ όσο και εάν δεν αρέσει σε όλους αυτούς που αποτελούν το πολιτικό και οικονομικό κατεστημένο, είναι από τους νικητές αυτών των εκλογών! 

Κρίσιμο πολιτικό συμπέρασμα από αυτήν την ψηφοφορία το γεγονός ότι επιβεβαιώθηκε η αναξιοπιστία των μεγάλων τηλεοπτικών σταθμών, ενώ αντίθετα φάνηκε καθαρά η δύναμη την οποία έχει το διαδίκτυο, ένας χώρος στον οποίο πρέπει όλοι οι Χρυσαυγίτες και οι Χρυσαυγίτισσες να δώσουν μάχη. Απέναντι στην πολιτική τρομοκρατία και τις διώξεις κατά των Εθνικιστών πρέπει όλοι οι υπερήφανοι Έλληνες και οι υπερήφανες Ελληνίδες οι οποίοι εμπιστεύονται την ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ να αντισταθούν.

Μία πολιτική τρομοκρατία, η οποία έχει φθάσει στο σημείο να έχει κατ’ ουσίαν και στην πράξη αφαιρέσει τα πολιτικά δικαιώματα σε εκλεγμένους από τον λαό βουλευτές! Ανάμεσα στους οποίους είμαι και εγώ, ο οποίος ενώ δεν μου δόθηκε το δικαίωμα (ΠΑΡΑΝΟΜΑ) να ψηφίσω στο δημοψήφισμα, την επόμενη ημέρα με κάλεσαν στο… συμβούλιο των πολιτικών αρχηγών!!!

Είναι δεδομένο ότι στον πολιτικό χρόνο που ακολουθεί τόσο ο ΣΥΡΙΖΑ, εφαρμόζοντας τα μέτρα των διεθνών τοκογλύφων, όσο και η Ν.Δ. η οποία διαλύεται, θα υποστούν φθορά. Μη λησμονείτε ότι μέσα στους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ μόνον ένα μικρό ποσοστό είναι κομμουνιστές, ενώ και στην Νέα Δημοκρατία ελάχιστοι είναι οι υπέρμαχοι ενός απάνθρωπου καπιταλισμού χωρίς όρια.

Είναι βέβαιον ότι η Χρυσή Αυγή με την συνεπή και τίμια στάση της και την ακλόνητη εθνική της θέση θα κερδίσει πολλούς από τους συμπατριώτες μας αυτούς οι οποίοι σήμερα έχουν πέσει θύματα της εναντίον μας προπαγάνδας. Το μέλλον μας ανήκει και για αυτό επιβάλλεται η κλιμάκωση του αγώνα μας προς κάθε κατεύθυνση. Ο λαός περιμένει πολλά από εμάς και δεν πρέπει να τον προδώσουμε.

Ν.Γ.Μιχαλολιάκος

Γενικός Γραμματέας Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή


ΟΛΕΣ ΟΙ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΑΣ


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ 2284342235593777684

Δημοσίευση σχολίου

Translate

ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ

SOCIAL

ΤΩΡΑ

ΑΡΘΡΑ

ΔΗΜΟΦΙΛΗ

Widget by:Blogger Tips
Pro Blogger Tricks
Instagram Επισκεφτείτε το προφίλ του EΛΛΗΝΩΝ στο Pinterest.

ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ

ΟΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΜΑΣ ΣΤΟ EMAIL ΣΟΥ. ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΕ ΤΟ EMAIL ΣΟΥ ΚΑΙ KANE CLICK ΣΤΟ ΚΟΥΜΠΙ "ΕΓΓΡΑΦΗ".:

Delivered by FeedBurner

ΕΛΛΗΝΩΝ ΔΙΚΤΥΟ VIDEO
Recommended Post Slide Out For Blogger

ΕΝΙΣΧΥΣΤΕ ΜΑΣ...

Embed Calculator requires a newer version of Adobe Flash Player.

You must have the current version of the adobe flash player to use this online calculator.

item