Widgets

TTIP: Η ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΗΣ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΗΣ ΥΠΟΔΟΥΛΩΣΗΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ


Οι οικονομικοί παράγοντες
αποκτούν την δύναμη να επιβάλλονται
στα Εθνικά και κυρίαρχα κράτη,
για οποιονδήποτε λόγο.

Ενα όνομα παράξενο το οποίο κρύβει μέσα του μια βόμβα που εάν σκάσει θα αποτελέσει και την ταφόπλακα της οικονομίας της Ευρώπης. Μιλάμε για το ΤΤΙΡ (Transatlantic Trade and Investment Partnership), του οποίου οι διαπραγματεύσεις έχουν ξεκινήσει εδώ και μήνες και θα πρέπει να ολοκληρωθούν σύμφωνα με το πρόγραμμα στο τέλος της φετινής χρονιάς. Εκτός από κάποιο άρθρο που μία στο τόσο διαβάζουμε, δεν υπάρχει καμία ενημέρωση για ένα τόσο σοβαρό θέμα. Και αυτό δεν γίνεται τυχαία.

Οι χειριστές των διαπραγματεύσεων είναι από την πλευρά της ΕΕ ο Karel de Guch, επίτροπος του εμπορίου και ο Michael Froman ο εκπρόσωπος του Εμπορίου για το γραφείο του προέδρου των ΗΠΑ. Παρόλο που στην πρώτη θέση των επίσημων συζητήσεων βρίσκεται η μείωση των τελωνειακών δασμολογίων, δεν είναι όμως αυτό το κεντρικό σημείο του θέματος αφού είναι ήδη πολύ χαμηλό και σχεδόν αμελητέο σε σύγκριση με τον όγκο των εμπορικών συναλλαγών.

Ο πραγματικός σκοπός του TTIP είναι να σπάσει τους  «δασμολογικούς φραγμούς « του εμπορίου, δηλαδή εκείνους τους περιορισμούς και τους κανόνες με  χαρακτήρα των τεχνικό, νομικό, εμπορικό και πολιτικό, που με κάποιο τρόπο προστατεύουν  τους κατοίκους, τους παραγωγούς, και τους εργαζόμενους μιας χώρας. Η συμφωνία ακολουθεί το μοντέλο που υιοθετήθηκε για την συμφωνία της άλλης πλευράς, προς τον Eιρηνικό, το TPP (Trans Pacific Partnership), που μαζί με το TTIP έχει σκοπό να δημιουργήσει ένα οικονομικό και εμπορικό oγκόλιθο, ικανό να επηρεάζει προς το χειρότερο τις ζωές δισεκατομμυρίων ανθρώπων σε όλον το πλανήτη με όφελος, εννοείται, υπέρ των ΗΠΑ.



Στις διαπραγματεύσεις συμμετέχουν περίπου 600 λομπίστες πιστοποιημένοι ως σύμβουλοι, για λογαριασμό των αμερικανικών και ευρωπαϊκών  πολυεθνικών. Από την στιγμή που θα γίνει η συμφωνία, δεν θα υπάρχει άλλη επιλογή και τα Ευρωπαϊκά κράτη από το να τηρήσουν τους όρους της, δηλαδή να διαγραφτεί ή να αλλάξει το μέγεθος σε οτιδήποτε  μπορεί να είναι ένα εμπόδιο, ακόμη και έμμεσο, στην ελεύθερη λειτουργία των ιδιωτικών επιχειρήσεων σε όλα τα κράτη: την ασφάλεια των τροφίμων, όρια τοξικότητας, την ασφάλιση υγείας, οι κανονισμοί για τα φάρμακα (αρκετά αυστηροί στην Ευρώπη), ελευθερία του διαδικτύου, κοινωνική δικαιοσύνη, ενέργεια, ο πολιτισμός και τόσα άλλα.

Σε περίπτωση που δεν τηρηθούν κάποιοι κανόνες, θα υπάρξουν βαρύτατες νομικές κυρώσεις από υπερεθνικά δικαστήρια, τα οποία έχουν δημιουργηθεί γι αυτόν τον σκοπό, και με όπλο τις κυρώσεις έναντι των κρατών, όπου οι δικαστικές επιτροπές θα αποτελούνται από δικηγόρους επιχειρήσεων. Με άλλα λόγια χάρις στο TΤΙp (και στο TPP), οι οικονομικοί παράγοντες αποκτούν την δύναμη να επιβάλλονται στα Εθνικά και κυρίαρχα κράτη, για οποιονδήποτε λόγο και αιτία. Στις ΗΠΑ υπάρχουν περίπου 15000 υποκαταστήματα επιχειρήσεων Ευρωπαϊκών, και στην ΕΕ υπάρχουν 50000 αντίστοιχες αμερικάνικες: 65000 δηλαδή επιχειρήσεις που μπορεί να μηνύσουν τις πολιτείες όπου έχουν επενδύσει. Ένα σύστημα ισχυρότατο και ισοπεδωτικό που βασίζεται σε μια γιγαντιαία σύγκρουση συμφερόντων.

Σε πρακτικό επίπεδο, για να γίνουμε πιο σαφείς: μια πολυεθνική μπορεί να μηνύσει ένα κράτος εάν, μετά το άνοιγμα για παράδειγμα, μιας εγκατάστασης στο έδαφος του, η κυβέρνηση υιοθετήσει μια οικονομική πολιτική διαφορετική από την προηγούμενη, όπως αυξάνοντας τους ελάχιστους  μισθούς ή κάνοντας πιο ανθρώπινες τις συνθήκες εργασίας των εργαζομένων. Είναι ο παράδεισος της παγκοσμιοποίησης. Έτσι, για να πούμε ένα παράδειγμα, η Digital Trade Coalition, πιέζει ώστε στο διαδίκτυο να  εξαλειφθούν τα εμπόδια που περιορίζουν την πρόσβαση στη ροή των πληροφοριών προσωπικού χαρακτήρα που θα χρησιμοποιηθούν για διαφημιστικούς ή εμπορικούς σκοπούς.

Και αυτό, είναι μόνο μια από τις τεράστιες ευκαιρείς που παρουσιάζονται στο υπερεθνικό κεφάλαιο, όταν οι εν λόγω συμφωνίες τεθούν σε λειτουργία. Σε έναν τέτοιον κόσμο, το Κράτος θα έπαυε  να έχει κάποιον σκοπό. Πρόκειται για μια τέλεια ενσάρκωση της ηγεμονίας του κεφαλαίου πάνω στην πολιτική, και του χρήματος πάνω στην ανθρώπινη ζωή.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ  ΜΠΟΒΙΑΤΣΟΣ


https://emprosnews.wordpress.com/

ΑΝΤΙΟ ΕΥΡΩ;

Ξεσκεπάζουμε τους βρυκόλακες
του χρήματος και της
εξαθλίωσης των λαών.

Σε άρθρο της προηγούμενης εβδομάδας περιγράψαμε τις μεθοδεύσεις του διεθνούς χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου, το οποίο σε συνεργασία πάντοτε με τους εγκάθετους διεκπεραιωτές, οδήγησε τη χώρα μας σε κατάσταση «αιμορραγική». Τότε βέβαια η μυρωδιά του «αίματος» – διάβαζε χρήματος – προσέλκυσε τους βρυκόλακες του χρήματος με νέα όπλα / μεθοδεύσεις που με μεγαλύτερη ένταση και αποτελεσματικότητα εκβίαζε άμεσα την Ελλάδα και έμμεσα τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις για ακόμα πιο περιοριστικούς όρους στην οικονομία και το λαό της πατρίδας μας.

Ας δούμε πώς και με ποιους έδρασε ο πιο γνωστός από τους εκπροσώπους των αγορών / δανειστών, η Goldman Sachs (GS). Η συγκεκριμένη εταιρεία έχει «ψαρέψει», στη πραγματικότητα έχει αυτή η ίδια επιβάλλει, έναν ασυνήθιστα μεγάλο αριθμό αξιωματούχων της Ευρωπαϊκής Ένωσης αλλά και των ΗΠΑ, οι οποίοι έχουν δικτατορική εξουσία με στόχο την προστασία όχι των λαών αλλά των συμφερόντων των τραπεζών και των χρηματοοικονομικών ιδρυμάτων / δανειστών.

Σε αυτούς περιλαμβάνονται οι παρακάτω:

-ο διατελέσας υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ Robert Rubin (25 χρόνια στη GS, ιουδαίος στο θρήσκευμα), ο οποίος με τις αποφάσεις έδωσε τέλος σε περιοριστικά μέτρα στη δραστηριότητα των τραπεζών (κατάργηση των οδηγιών Glass-Steagall Act), οι οποίες στη συνέχεια προκάλεσαν με τις δραστηριότητές τους τη κρίση στο τέλος της δεκαετίας του 2000.

-Ο έτερος επίσης Υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ Henry Paulson (πρώην CEO της GS), o οποίος κατεύθυνε τη κρίση το 2008 υπέρ της διάσωσης των αρπακτικών του χρηματιστηρίου της Wall Street σε βάρος βέβαια των πολιτών.

-Ο Mario Draghi ( Αντιπρόεδρος και εκτελεστικός Διευθυντής της GS (2002-2005), επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ).

-Ο Mario Monti (σύμβουλος στη GS), ο οποίος ηγήθηκε κυβέρνησης τεχνοκρατών ως πρωθυπουργός της Ιταλίας.

-Τέλος, είναι και ο Διοικητής της Bank of England, Mark Carney (13 έτη στη GS), Πρόεδρος του Συμβουλίου Οικονομικής Σταθερότητας το οποίο επιβάλει τους οικονομικούς όρους για τις χώρες της ένωσης G20.

Αφού εξετάσαμε το «με ποιους» ας δούμε τώρα και το «πώς»: πρίν από τον Δεκέμβριο του 2014 και την πτώση της μνημονιακής ελληνικής κυβέρνησης, η Goldman επαναλαμβάνει την επίδειξη δύναμης, με την οποία από καιρό έχει υποδουλώσει την ευρωζώνη στη τραπεζική ελίτ. Έτσι αρχίζει με σειρά δημοσιευμάτων και αναφορών της να προειδοποιεί ότι π.χ. «δεν υπάρχει περιθώριο για την Ελλάδα για πισωγύρισμα στις μεταρρυθμίσεις που έχουν επιβληθεί». Γιατί το λέει αυτό; Γιατί όπως υποστηρίζει «μπορούν οι διεθνείς δανειστές να περικόψουν τη ρευστότητα των ελληνικών τραπεζών σε περίπτωση σοβαρής αντιπαράθεσης δανειστών – ελληνικής κυβέρνησης. 

Αυτό θα καθιστούσε τις τράπεζες αφερέγγυες». Όμως, όπως είναι γνωστό, ή μάλλον όπως έχουν χτίσει το νομισματικο-πιστωτικό σύστημα, όλες οι τράπεζες τεχνικά είναι αφερέγγυες. Όλες τους δανείζουν χρήμα που δεν κατέχουν πραγματικά. Βασίζονται στο ότι μπορούν να δανείζονται από άλλες τράπεζες, ή τις κεντρικές τράπεζες με στόχο να ισοσκελίζουν τα λογιστικά τους αρχεία. Η κάθε κεντρική τράπεζα, που έχει δικαίωμα έκδοσης χρήματος,  αποτελεί το τελευταίο ανάχωμα. Εάν και αυτή στερέψει τότε όλες οι τράπεζες καταρρέουν. Για τη περίπτωση της Ελλάδας η ΕΚΤ είναι αυτή και μόνο που εκδίδει χρήμα, το ευρώ. 

Προς αυτή λοιπόν τη κατεύθυνση, η GS προειδοποιεί πάλι: «σε περίπτωση σοβαρής διαφωνίας μεταξύ δανειστών και κυβέρνησης, διακοπή της ρευστότητας από την ΕΚΤ προς τις ελληνικές τράπεζες, θα οδηγούσε και σε μακρά τραπεζική αργία, εννοώντας περιορισμούς στη κίνηση κεφαλαίων – καταθέσεων, κατά το πρότυπο της Κύπρου». Έτσι εκβιάζεται η κάθε χώρα με οικονομικό στραγγαλισμό, εφόσον αντιστέκεται στην εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων που επιβάλλονται με μόνο κερδοσκοπικά, υπέρ των δανειστών, κριτήρια.

Αυτό συνέβη και με τη Κύπρο το 2013, όπου ενώ οι τράπεζες είχαν περάσει τους απαραίτητους ελέγχους (stress tests), κηρύχθηκαν αφερέγγυες, ενώ δεν ήταν, σε σύγκριση με πολλές άλλες, και αυτό επειδή η τρόικα ζήτησε επιπλέον 600 δις για να διατηρήσει τη ρευστότητα προς τη κυπριακή κεντρική τράπεζα. Την ίδια απειλή άσκησαν και με την Ιρλανδική κυβέρνηση, την ίδια λοιπόν και στην Ελλάδα από το Δεκέμβριο. Ο τότε υπουργός, Γκίκας Χαρδούβελης, ανέφερε σε συνέντευξή του το γεγονός: «η οικονομία μας το 2015 εξαρτάται από τη στάση της ΕΚΤ. Αυτή μπορεί να μπλοκάρει τη χρηματοδότηση προς τις τράπεζες, σε χρόνο μηδέν, στραγγαλίζοντας την ελληνική οικονομία».

ΕΙΝΑΙ Η ΩΡΑ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΚΡΙΣΗΣ ΤΩΝ ΚΑΤΑΘΕΣΕΩΝ;

Με τις παραπάνω απειλές βέβαια θα υπήρχε ο κίνδυνος για την ΕΚΤ να «μπλοκαρισθεί» και να δεθούν τα χέρια της. Και αυτό γιατί εφόσον η Ελλάδα προχωρούσε σε στάση πληρωμών, αυτό θα σήμαινε ότι εκατοντάδες δις ελληνικών ομολόγων που κατέχονται από κυβερνήσεις της Ευρώπης, θα έχαναν την αξία τους σε μια νύχτα, επιφέροντας έτσι τεράστια ποσά ζημιών εκτός πρόβλεψης στους αρχικούς ευρωπαϊκούς προϋπολογισμούς, πράγμα που επιβεβαιώνει την άποψη ότι η Ελλάδα έχει διαπραγματευτική ισχύ.

Σε αντιστάθμισμα αυτού του κινδύνου τον Ιανουάριο του 2015, το γερμανικό περιοδικό Spiegel αναφέρει ότι η γερμανική κυβέρνηση πιστεύει, ότι η Ευρωζώνη μπορεί να αντιμετωπίσει χωρίς μεγάλες συνέπειες πιθανό ελληνικό Grexit, γιατί οι ευρωπαϊκές τράπεζες προστατεύονται πλέον καλύτερα από τη νέα ευρωπαϊκή νομοθεσία της ευρωζώνης (άνοιξη του 2014). Σύμφωνα με αυτή, τα μέτρα διάσωσης κάθε ευρωπαϊκής κυβέρνησης που αδυνατεί να εκπληρώσει τις δανειακές της υποχρεώσεις, προβλέπουν κατά προτεραιότητα την δήμευση / κατάσχεση κεφαλαίων των ιδιωτών, στους οποίους συμπεριλαμβάνονται οι καταθέτες των τραπεζών. Όπως και στην Κύπρο, θα είναι οι καταθέτες και όχι μόνο οι μέτοχοι των τραπεζών που θα σηκώσουν τον λογαριασμό!

Εδώ πρέπει να σημειωθεί, ότι δεν έχει συμφωνηθεί κανένα σχήμα ασφάλισης των καταθέσεων σε επίπεδο ευρωζώνης, παρά μόνο σε επίπεδο μεμονωμένης χώρας. Εάν αυτή η χώρα πτωχεύει, καταλαβαίνετε ότι είναι μάλλον αδύνατο να προβλεφθεί ασφάλιση των καταθέσεων των πολιτών της. Στο πλαίσιο των πρωτοκόλλων διάσωσης της νομοθεσίας, τα μόνα που προβλέπεται να διασώζονται είναι τα στοιχηματικά παράγωγα (derivatives) της Goldman Sachs και των άλλων μεγαλο-τραπεζών.

ΑΝΤΙΟ ΕΥΡΩ;

Με τις τελευταίες εξελίξεις φαίνεται να κερδίζει έδαφος (παρά τις δυσμενείς συνθήκες στις οποίες έχε περιέλθει εδώ και δεκαετίες η οικονομία της χώρας, λόγω των προδοτικών μεταπολιτευτικών κυβερνήσεων) το σενάριο ότι η Ελλάδα μπορεί να επανακτήσει την κυριαρχία της, αρνούμενη να πληρώνει το εν πολλοίς επονείδιστο χρέος της, είτε πτωχεύοντας εντός του ευρώ (θα αναλύσουμε το ενδεχόμενο αυτό σε επόμενο άρθρο μας), είτε εγκαταλείποντας την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το ευρώ και προχωρώντας στην έκδοση εθνικού νομίσματος μέσω της κεντρικής της τράπεζας. Βέβαια αυτό θα αποσταθεροποιούσε την ευρωζώνη και πιθανότατα θα έφερνε και το τέλος της. 

Από την άλλη, για να προχωρήσει η Ελλάδα σε μια τέτοια λύση απαιτούνται σημαντικά εφόδια που  με τα σημερινά δεδομένα δεν φαίνεται να υπάρχουν. Εθνική πολιτική ηγεσία αποφασισμένη για θυσίες υπέρ του εθνικού συμφέροντος, προετοιμασία του λαού και συμπόρευση με την ηγεσία του, νέες διεθνείς συμμαχίες, λύσεις στα θέματα  χρηματοδότησης και ανάπτυξης είναι τα βασικά από αυτά τα εφόδια.

Από την άλλη υπάρχουν οι απέναντι γνωστοί και ως εταίροι… Θα αναλάβουν οι «θεσμοί», η «τρόικα», δηλαδή οι αχυράνθρωποι των δανειστών αυτό το ρίσκο του παραπάνω σεναρίου; Όλα αυτά θα αποσαφηνισθούν σύντομα και πάντως εντός του 2015.

ΑΚ


https://emprosnews.wordpress.com/

ΓΑΛΛΙΑ: ΤΖΑΜΙ-ΕΚΚΛΗΣΙΑ-ΣΥΝΑΓΩΓΗ ΣΕ ΕΝΑΝ ΝΑΟ

Ο θρησκευτικός συγκριτισμός, η πολυπολιτισμική προπαγάνδα και η επιβολή της πανθρησκείας, δοκιμάζουν τις ανοχές των κοινωνιών σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες. Ιδιαίτερα στην Γαλλία, προνομιακό πεδίο πειραματισμών που εν συνεχεία εφαρμόζονται στην υπόλοιπη Ευρώπη, τα ρεύματα αυτά βρίσκουν εύφορο έδαφος στο κυρίαρχο πνεύμα της γαλλικής επανάστασης που επιφυλάσσει προνόμια σε οτιδήποτε αντιπαρατίθεται στον ευρωπαϊκό πολιτισμό.

Αυτό που συμβαίνει τώρα στην Γαλλία είναι ίσως μια δικαίωση της ιστορικής φύσης και όσων υποστηρίζουν πως οι τρεις αποκαλούμενες ιστορικά «θρησκείες της ερήμου» έχουν κοινή ρίζα, προορισμό και κατάληξη. Αυτό τουλάχιστον διαφαίνεται ήδη από το γαλλικό πείραμα. Δυο προτάσεις αναφορικά με την θρησκευτική λατρεία συζητώνται αυτήν την στιγμή στην Γαλλία.

Η μία, είναι η μετατροπή των εκκλησιών που δεν χρησιμοποιούνται ενεργά από τοπικές κοινωνίες, σε τζαμιά. Ένα παράλληλο ρεύμα πηγαίνει ακόμη παραπέρα, ζητώντας οι τόποι λατρείας να είναι κοινοί και να μοιράζονται μεταξύ των τριών κυρίαρχων θρησκειών. Με το σύστημα αυτό, οι «τόποι λατρείας» θα είναι τζαμιά την Παρασκευή, συναγωγές τα Σάββατα, και χριστιανικές εκκλησίες την Κυριακή.

Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε σε συνέντευξή του στο γαλλικό ραδιόφωνο Europe 1 την Δευτέρα που μας πέρασε, ο Πρόεδρος του Γαλλικού συμβουλίου της Μουσουλμανικής Θρησκείας (CFCM), και επικεφαλής του Μεγάλου Τζαμιού του Παρισιού, Νταλίλ Μπουμπακέρ, «είναι ο ίδιος Θεός, οι τελετουργίες είναι γειτονικές, μπορούμε να συνυπάρξουμε».

Η πρακτική αυτή προωθείται αφ’ ενός ως τρόπος εξοικονόμησης χρημάτων, μετά τις κριτικές που δέχεται το πρόγραμμα ανέγερσης νέων τζαμιών στην χώρα –απόδειξη πως η αντιμετώπιση των νεοταξίτικων προκλήσεων με πολιτικώς ορθά μέτρα κάνει μια τρύπα στο νερό-, αλλά και ως μέσον «διαλόγου» και  αντιμετώπισης των εντάσεων μεταξύ των θρησκειών. Εντάσεις οι οποίες υποδαυλίζονται όταν δεν δημιουργούνται από τα ΜΜΕ με την κατασκευή ή την προβολή συγκεκριμένων ενεργειών, πραγματικών ή φανταστικών. 

Ετσι, για παράδειγμα, μετά την υποτιθέμενη επίθεση μουσουλμάνων εναντίον του περιοδικού Charlie, η γαλλική αστυνομία φρουρεί τους τόπους λατρείας της ιουδαϊκής θρησκείας. Αλλά δεν εμποδίζει τους βανδαλισμούς χριστιανικών ναών, τους εμπρησμούς ακόμη και το γκρέμισμά τους.

Ο παραλληλισμός της επίθεσης στο Charlie Hebdo την 7/1/2015 με την επίθεση της 11/9/2001 στην Νέα Υόρκη, ας παραμείνει στην βιβλιοθήκη της συνωμοσιολογίας. Ενόσω τουλάχιστον τα γεγονότα δεν μας οδηγούν στο να διαπιστώσουμε την επιβολή νέων περιορισμών των ανθρωπίνων ελευθεριών, όπως έγινε με αφορμή την 11η Σεπτεμβρίου, αυτήν την φορά στο επίπεδο της έκφρασης της γνώμης.

Η αντιμετώπιση του ζητήματος από τα κόμματα της αστικής δημοκρατίας είναι η αναμενόμενη. «Τίθενται κάποια προβλήματα στο ζήτημα της πολιτισμικής ταυτότητας. Η μετατροπή των εκκλησιών σε τζαμιά  είναι θέμα συμβολισμών», ψέλλισε ο εκπρόσωπος των Ρεπουμπλικανών (του διαδόχου σχήματος της Δεξιάς UMP του Σαρκοζί).

«Όλες οι εκκλησίες δεν είναι η Αγία Σοφία της Ιστανμπούλ (Κωνσταντινούπολης). Και γιατί να μην γίνουν και βουδιστικοί ναοί; Οι τόποι λατρείας δεν πρέπει να ανταλλάσσονται, γιατί αυτό θέτει σοβαρά προβλήματα πολιτισμού», ήταν η πιο δυναμική αντίδραση από τον (ανυποψίαστο και αφελή όπως φαίνεται από τα λεγόμενά του), βουλευτή της Μάγχης, Φιλίπ Γκοσλίν.

Όσο για το κόμμα της Μαρίν Λεπέν, όπως είναι του συρμού τον τελευταίο καιρό, η πολιτική εκφράστηκε μέσω… Τουίτερ: «Μπορούμε και να φύγουμε εντελώς», χαριτολόγησε ένας καθολικός γερουσιαστής. «Για όνομα του Θεού, δεν θα εγκαταλείψουμε τις εκκλησίες μας»,  εξανέστη άλλος. Και εκεί εξαντλήθηκε η οργή της Δεξιάς και η αντίδραση των Χριστιανών.


ΟΛΕΣ ΟΙ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΑΣ


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ 6134271615380048325

Δημοσίευση σχολίου

Translate

ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ

SOCIAL

ΤΩΡΑ

ΑΡΘΡΑ

ΔΗΜΟΦΙΛΗ

Widget by:Blogger Tips
Pro Blogger Tricks
Instagram Επισκεφτείτε το προφίλ του EΛΛΗΝΩΝ στο Pinterest.

ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ

ΟΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΜΑΣ ΣΤΟ EMAIL ΣΟΥ. ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΕ ΤΟ EMAIL ΣΟΥ ΚΑΙ KANE CLICK ΣΤΟ ΚΟΥΜΠΙ "ΕΓΓΡΑΦΗ".:

Delivered by FeedBurner

ΕΛΛΗΝΩΝ ΔΙΚΤΥΟ VIDEO
Recommended Post Slide Out For Blogger

ΕΝΙΣΧΥΣΤΕ ΜΑΣ...

Embed Calculator requires a newer version of Adobe Flash Player.

You must have the current version of the adobe flash player to use this online calculator.

item