Widgets

Το χάσμα μεταξύ Ελληνικού και Δυτικού Πολιτισμού


Το χάσμα μεταξύ
Ελληνικού και Ευρωπαϊκού Πολιτισμού
Η σύγκρουση δύο διαφορετικών Πολιτισμών

Δρ Μάνος Δανέζης
Επίκουρος καθηγητής Αστροφυσικής ΕΚΠΑ

Η Πολιτισμική κατάρρευση
Ο Δυτικός Πολιτισμός διέρχεται μια περίοδο δραματικά αυξανόμενης κοινωνικής κρίσης, η οποία συν τω χρόνω αποσαθρώνει τις παγκόσμιες κοινωνικές δομές.
Η οικονομική  κατάρρευση που βιώνουμε, αλλά και η κατάρρευση όλων των κοινωνικών δομών, δεν είναι το αίτιο αλλά το αποτέλεσμα μιας ολοκληρωτικής κατάρρευσης αξιών και ιδεών.
Αυτό που καταρρέει είναι ολόκληρο το «Δυτικό Πολιτισμικό Ρεύμα»όπως αυτό διαμορφώθηκε μετά την μεγάλη επιστημονική επανάσταση του 16ου -17ου αιώνα.
Ο Δυτικός Πολιτισμός, άρα και η Οικονομία, από τότε ασπάστηκαν τα φιλοσοφικά και επιστημονικά δόγματα αυτής της Επανάστασης τα οποία όμως ήδη έχουν καταρρεύσει κάτω από τα πορίσματα της σύγχρονης Επιστημονικής Σκέψης.
Με βάση τα δόγματα της Επιστημονικής Επανάστασης του 16ου - 17ουαιώνα, το Δυτικό πολιτισμικό ρεύμα αναγόρευσε την ύλη ως πρωταρχικό και μοναδικό αξιακό γεγονός.
Στο βωμό αυτού του αγαθού και των παραγώγων του, ολόκληρος ο δυτικός πολιτισμός, επί αιώνες, θυσίαζε και θυσιάζει ακόμα, το σύνολο των ανθρώπινων αξιών του, ακόμα και την ίδια την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.
Με τον τρόπο αυτό, δημιουργήθηκε ένα υλιστικό και μηχανοκρατικό πολιτισμικό ρεύμα το οποίο κυριάρχησε σε όλο το δυτικό κόσμο, ως μια νέα Δογματική Θεολογία.
Θεός αυτής της θεολογικής δομής είναι η φιλοσοφική έννοια της ύλης. Είναι «πανταχού παρούσα και τα πάντα πληρούσα, ο θησαυρός των αγαθών και ζωής χορηγός».
Οι επί της Γης Απόστολοι και Νομοθέτες του νέου αυτού Θεού είναι οι Χρηματιστηριακοί Οίκοι, οι οποίοι συντάσσουν τις δέκα εντολές, δηλαδή τους κανόνες αγιοσύνης, τους οποίους οι πολίτες πρέπει να τηρούν αν θέλουν να έχουν τις ευλογίες του Θεού της «ύλης».
Το «Άγιο Πνεύμα» αντικαθίσταται από την έννοια του «χρήματος». το οποίο εκπορεύεται από τον θεό της Ύλης ως ανταπόδοση σε εκείνους τους πολίτες που τον υπηρετούν.
Ναοί του Θεού της ύλης, τα χρηματιστήρια και οι τράπεζες.
Το απάνθρωπο αυτό οικονομικό σύστημα το οποίο καταδυναστεύει τον σύγχρονο δυτικό πολιτισμό στηρίχθηκε σε μια παραχάραξη της έννοιας και της πρακτικής έκφρασης της έννοιας της Λογικής.
Ας δούμε όμως λίγο αναλυτικότερα τις ρίζες αυτού του προβλήματος.
Η έννοια της Λογικής
Ο Δυτικός Πολιτισμός, στη φάση της συγκρότησής του στηρίχθηκε, σε Θεολογικό επίπεδο, στα σκληρά δόγματα του Προτεσταντισμού. Τα θεολογικά αυτά δόγματα επηρέασαν δραματικά την επιστημονική και τεχνολογική συγκρότηση του νεοσύστατου δυτικού πολιτισμού δημιουργώντας το φιλοσοφικό σύστημα του Ορθολογισμού και την ακραία  έκφρασή του, τον Υπερασιοναλισμό.
Βέβαια ο δυτικός Ορθολογισμός, τον οποίο υπηρετούμε μέχρι σήμερα, δεν έχει καμιά σχέση με τον Αριστοτελικό «Ορθό Λόγο» και γενικότερα  με την Ηθική και τις Αξίες του Ελληνικού Πολιτισμού.
Τι είναι όμως ο Προτεσταντισμός;
Προτεσταντισμός
Προκειμένου να αποφύγουμε προσωπικές ή θεολογικές απόψεις θα αναφερθούμε στην κλασική κωδικοποίηση που έκανε σε κείμενό του ο αμερικανός Βενιαμίν Φραγκλίνος. Πρόκειται για την πιο συνοπτική παρουσίαση των βασικών παραμέτρων της Προτεσταντικής ηθικής και αναφέρονται σε κείμενο του Απόστολος Διαμαντή ο οποίος εργάζεται στο Εργαστήριο Κοινωνικών Επιστημών του Παιδαγωγικού Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Αθηνών και διδάσκει Νεότερη και Σύγχρονη Ελληνική Ιστορία στο Τμήμα Ιστορίας του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου.
O δεκάλογος του Προτεστάντη
Οι βασικές παράμετροι μπορούν να συνοψισθούν στο βασικό τρίπτυχο«λιτότητα, ακρίβεια, εργατικότητα», που χαρακτηρίζει κάθε καλό προτεστάντη.
Αυτές ακριβώς οι σχέσεις αποτελούν και την θεμελίωση του σχετικού έργου του Μαξ Βέμπερ και είναι οι ακόλουθες:
1. Ο χρόνος είναι χρήμα
Αυτό σημαίνει πως δεν πρέπει να υπολογίζεις μόνον αυτά που κερδίζεις κάθε μέρα, αλλά και το κόστος ευκαιρίας. Δηλαδή αυτό που χάνεις, όταν παραμένεις ανενεργός. Επομένως όχι στην ραστώνη και στο χάσιμο χρόνου, διότι έτσι χάνουμε χρήματα.
2. Η πίστωση είναι χρήμα
Δηλαδή εάν κάποιος μου αφήσει στα χέρια μου το χρήμα του- για παράδειγμα μια τράπεζα- με καλούς όρους πίστωσης, τότε έχω ευκαιρία να κερδίσω με καλή χρήση της πίστωσης και με εργασία. Το χρήμα φέρνει χρήμα.
3. Να τηρούμε ευλαβικά τις υποσχέσεις μας
Ο καλός πληρωτής έχει και το πορτοφόλι του δανειστή του. Διότι όποιος είναι γνωστός ότι πληρώνει στην προθεσμία του, όπως ακριβώς το υποσχέθηκε, μπορεί οποιαδήποτε στιγμή να σηκώσει όσο χρήμα θέλει. Είναι ο κανόνας λειτουργίας του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Όπως λέγεται στην αγορά, η καλή πίστη.
4. Δεν υπάρχουν ασήμαντες πράξεις.
Για τον Προτεστάντη όλα είναι σημαντικά. Και οι πιο καθημερινές πράξεις διαμορφώνουν την εικόνα του ατόμου, την πίστη που έχει στην κοινωνία. Επομένως η εργατικότητά σου αποδεικνύει πως θυμάσαι τις υποχρεώσεις σου, σε παρουσιάζει τίμιο άνθρωπος και αυτό πολλαπλασιάζει την πίστη σου στην αγορά
5. Να ζεις με όσα έχεις.
Δηλαδή να κάνεις υπολογισμό, ώστε να μην ξεφεύγεις ποτέ από τις δυνατότητές σου στην κατανάλωση. Η αποφυγή αυτού του κανόνα είναι όρος απαράβατος της ατομικής, της οικογενειακής και της κοινωνικής ειρήνης. Όλοι πρέπει να προσαρμόζονται στην πραγματικότητα.
6. Να μην ακολουθείς την παράδοση.
Πρόκειται για μια βασική προτεσταντική ιδέα. Η άρνηση της παράδοσης ξεκινά από την άρνηση της Πατερικής Εκκλησιαστικής Παράδοσης και την αποδοχή μόνον του κειμένου της Βίβλου.
7. Η φιλαργυρία είναι η πηγή όλων των κακών.
Για την προτεσταντική ηθική δεν είναι αποδεκτή μια συμπεριφορά αποθησαυρισμού, αλλά μια συμπεριφορά επένδυσης. Το ίδιο συμβαίνει και με την κατανάλωση. Η υπερβολή της συνδυάζεται με την φιλαργυρία. Και έτσι το πρότυπο είναι μια συμπεριφορά ταιριαστή στην προοπτική της επένδυσης και του κέρδους.
8. Η φιλανθρωπία δεν είναι λύση.
Για τον Προτεστάντη η ευθύνη ανήκει στο άτομο. Αυτό έχει τον απόλυτο έλεγχο των πράξεών του, οπότε η φιλανθρωπία συγκρούεται με την βασική ηθική αρχή της ατομικής ευθύνης.
9. Να είμαστε εργατικοί και παραγωγικοί.
Διότι έχουμε τοποθετηθεί στη γη από τον Θεό, για να είμαστε παραγωγικοί και να προστατεύουμε τα δημιουργήματά του. Εφόσον είμαστε κατ’ εικόνα του, θα πρέπει να τον ακολουθήσουμε. Όπως αυτός είναι παραγωγικός και δημιουργικός, έτσι πρέπει να είμαστε και εμείς.
10. Δεν έχουν σημασία τα έργα, αλλά η πίστη.
Αυτή είναι μια βασική ιδέα της προτεσταντικής θεολογίας. Θα σταθούμε ενώπιον του Θεού όχι με τα έργα μας, αλλά με την πίστη μας. Ωστόσο η θεία χάρις δεν είναι κάτι το απαθές, αλλά μια δύναμη που μας σπρώχνει προς την εργασία. Μέσω της εργασίας, που είναι μια ανάγκη, μας μεταδίδεται η παρουσία του Θεού.
Μετά όλα τα προηγούμενα ο Προτεσταντισμός των Δυτικών Κοινωνιών δεν αποτελεί μια θεολογία όπως την αντιλαμβανόμαστε στην Ελλάδα, αλλά μια «Οικονομική Θεωρία και αντίληψη» ενδεδυμένη το ένδυμα της Θεολογίας.
Ο Ανορθολογισμός του Δυτικού Πολιτισμού
Απότοκο του δυτικού Προτεσταντισμού είναι ο Δυτικός Ορθολογισμός ο οποίος δεν έχει καμιά σχέση με ότι πιστεύουμε ότι αυτός εκπροσωπεί.
Ο Ορθολογισμός είναι μια πνευματική κατεύθυνση κατά την οποία μοναδική πηγή γνώσης είναι η λογική σκέψη που προέρχεται από τη δύναμη του νου και την αντιληπτική ικανότητα της αίσθησης (sensation) διαμέσου του ορθού λόγου (διάνοι - ratio).
Ο ορθολογισμός στηρίζεται στη Λογική, η οποία όμως δεν είναι ένα σταθερό και δογματικό κατηγόρημα, ενιαίο και αναλλοίωτο σε κάθε γωνιά της Γης, όλες τις ιστορικές περιόδους, αλλά αναπτύσσεται μέσω της ανάπτυξης της Γνώσης. Με λίγα λόγια όσο διαφοροποιείται η Γνώση τόσο διαφοροποιείται και η Ανθρώπινη Λογική.
Η Λογική λοιπόν είναι θέμα Παιδείας.
Με βάση όλα τα προηγούμενα ο Ορθός Λόγος έχει τοπικά, χρονικά, προσωπικά, πολιτισμικά και κοινωνικά χαρακτηριστικά. Με λίγα λόγια η έννοια της Λογικής δεν είναι αντικειμενικά προσδιορισμένη στο χρόνο και τον Χώρο.
Μετά όλα τα προηγούμενα το βασικό ερώτημα είναι ένα, «με ποια διαδικασία ο Δυτικός Πολιτισμός προσπαθεί να επιβάλει ενιαία Λογικά κριτήρια για όλες τις κοινωνίες που τον υπηρετούν; Ποιοι είναι οι κανόνες αυτοί και ποιός τους έχει καθορίσει»;
Η απάντηση είναι απλή όταν αναλύσουμε π.χ την σημερινή Ελληνική πραγματικότητα και την συνδέσουμε με τον δυτικό Προτεσταντικό  δεκάλογο τον οποίο κατέγραψε ο Βενιαμίν Φραγκλίνος, και αναφέραμε προηγουμένως.
«Λογικό είναι κάθε τι το οποίο προσδιορίζεται από την Προτεσταντική λογική. Μια Θεολογική Δομή και λογική, η Προτεσταντική, καθορίζει την Κοινωνική Λογική των ανθρώπινων σχέσεων στον Δυτικό Πολιτισμό.
Όποιος συμφωνεί με αυτήν είναι «Λογικός» και επιβραβεύεται, όποιος διαφωνεί καταδικάζεται.
Υπερασιοναλισμός.
Όμως η κατάρρευση και η απανθρώπιση του Δυτικού Πολιτισμού δεν σταμάτησε στα όρια του Ορθολογισμού, αλλά επεκτάθηκε μέσω της επιβολής μιας ακόμα απαράδεκτης και ακραίας φιλοσοφικής προσέγγισης, του Υπερασιοναλισμού.
Σύμφωνα με την φιλοσοφική αυτή αντίληψη, οι θεωρητικές επιστημονικές έννοιες έχουν κάποιο πραγματικό νόημα, μόνο αν καταλήγουν σε κάποια πράξη μέτρησης ως προς ένα καθορισμένο σύστημα μέτρησης.
Όπως αναφέρει ο πατέρας αυτής της φιλοσοφίας Μπρίντζμαν: «Η απαρχή του Υπερασιοναλισμού οδηγεί σε ένα ριζικό μετασχηματισμό των τρόπων σκέψης μας. Δεν επιτρέπεται πια να χρησιμοποιούμε για να σκεφτόμαστε έννοιες που δεν θα ήταν δυνατόν να ορίσουμε με μετρητικούς όρους»
Για να είναι λοιπόν κάτι Επιστημονικά αποδεκτό, πρέπει να επιδέχεται κάποιου είδους αντικειμενική μέτρηση μέσω οργάνων
Το μέτρο δηλαδή είναι σημαντικότερο του μετρούμενου γεγονότος.
Έτσι το ότι το Σύμπαν μπορεί είναι άπειρο και άχρονο, θεωρείται ως μια απορριπτέα ιδέα εφόσον σ’ αυτή την περίπτωση δεν θα επιδεχόταν κάποια συγκεκριμένη ανθρώπινη μέτρηση. Κάτι τέτοιο θα σήμαινε, σύμφωνα με τον υπερασιοναλισμό, ότι η μελέτη του Σύμπαντος έπρεπε να βρίσκεται εκτός του επιστημονικού πεδίου.
Σύμφωνα λοιπόν με την υπερασιοναλιστική λογική, η μελέτη του χώρου και του χρόνου απλώς συνίσταται στη μέτρηση της συμπεριφοράς ρολογιών και ράβδων μέτρησης ή οποιονδήποτε αντίστοιχων πιο σύγχρονων μετρητικών διατάξεων.
Ο ρόλος των Αξιών
O δυτικός ορθολογισμός και σε προέκταση ο υπερασιοναλισμός τον οποίο υπηρετεί, αποτελεί βέβαια έναν αναγκαίο παράγοντα αντιμετώπισης του αισθητού περιβάλλοντός μας.
Ο Ορθολογισμός όμως πρέπει να αποτελεί μόνο μιαν όψη, την ποσοτική, του πολιτισμού της κοινωνίας μας. Η άλλη όψη, η ποιοτική, συγκροτείται από αξίες, οι οποίες ορθολογικά κρινόμενες δεν έχουν μια πραγματική αντικειμενικότητα.
Οι ανθρώπινες αξίες όμως δεν επιδέχονται μέτρησης με όργανα, άρα είναι αντιεπιστημονικές και απορρίπτονται.
Επειδή όμως έγινε αντιληπτό, ότι η απόρριψη των αξιών θα μηδένιζε τη δυναμική αυτής της φιλοσοφίας στο πλαίσιο της κοινωνίας των ανθρώπων, μέσω της Ορθολογικής σκέψης των «κατασκευαστών» της Λογικής, οι αξίες αντικαθίστανται, αξιωματικά, αλλά και «πονηρά», με συνώνυμες λέξεις με διαφορετικό όμως νόημα. Με τον τρόπο αυτό πίστευαν ότι θα εξυπηρετούνταν τα κοινωνικά, οικονομικά και θεολογικά «συμφέροντα» του  καταρρέοντος δυτικού πολιτισμικού ρεύματος.
Έτσι η έννοια του «φίλου» αντικαθίσταται από την έννοια του  «συνεργάτη», η σχέση με τον οποίο «σχεδόν» τελειώνει με το τέλος της μεταξύ μας επαγγελματικής συνεργασίας.
Η έννοια της «Δικαιοσύνης» αντικαθίσταται από την έννοια της «Νομιμότητας», με την σημείωση όμως ότι το «Νόμιμο» μπορεί να μην είναι και «Ηθικό».
Τέλος η έννοια της «Σπατάλης» αντικαταστάθηκε με την τόσο διαδεδομένη πλέον έννοια της «Ρευστότητας» η οποία καλύπτει ψευδοφιλοσοφικά την κραιπάλη του άκρατου καταναλωτισμού και δανεισμού που μας έχουν φέρει στην σημερινή δραματική κατάσταση.
Το πλέον απαράδεκτο όμως αυτής της φιλοσοφικής αντίληψης είναι ότι επέβαλε την άποψη ότι όλα τα γεγονότα που μπορούσαν να μετρηθούν έπρεπε να μπορούν να συγκριθούν μεταξύ τους. Αυτό σήμαινε ότι έπρεπε  να καθορισθεί ένα κοινό μέτρο μέτρησης.
Ως τέτοιο μέτρο επελέγει το χρήμα…
Επειδή όμως και ο Άνθρωπος αποτελεί ένα μετρούμενο επιστημονικό γεγονός αποτιμήθηκε και αυτός εις χρήμα βάση τον επόμενο μαθηματικό τύπο:
Α = ΥnPa,nr
Όπου
Α  είναι η αξία ενός ανθρώπου σε χρήμα,
Υn  είναι η παραγωγικότητα ενός ατόμου ηλικίας (n), ενώ
Pa,n  είναι η πιθανότητα ενός ατόμου ηλικίας (a) να ζει στην ηλικία (n). Τέλος rείναι τα τρέχοντα τραπεζικά επιτόκια.
Με βάση αυτόν τον μαθηματικό τύπο, ζητήθηκαν πριν μερικά χρόνια από την γερμανική κυβέρνηση πολεμικές αποζημιώσεις για το χαμένο ανθρώπινο δυναμικό, αποτιμώντας  την αξία ενός χαμένου εργαζόμενου για 25 χρόνια δουλειάς στα 180 περίπου ευρώ.
Ομοίως στα πλαίσια των πολεμικών αποζημιώσεων κάθε έμβρυο το οποίο λόγω διαφόρων πολεμικών αιτίων πέθανε αποτιμήθηκε για 35 χρόνια πιθανής μέσης ζωής του, σε περίπου 204 ευρώ.
Όπως βλέπουμε η συμπαντική ενιαία ανθρώπινη ύπαρξη μετασχηματίστηκε από την εκφυλισμένη επιστημονική και κοινωνική φιλοσοφία του υπερασιοναλισμού σε χρήμα, όπως ακριβώς και ένα αυτοκίνητο, ένα μπουκάλι κρασί ή ένα πακέτο τσιγάρα.
Ο Δυτικός λοιπόν Ορθολογισμός δεν έχει:
1. Διαχρονική αντικειμενικότητα και
2. Δεν περιέχει Αξίες εφόσον και αυτές, μη επιδεχόμενες μέτρησης με όργανα, δεν έχουν καμιά αποδεδειγμένη μετρούμενη αντικειμενικότητα.
Η υποκρισία του Δυτικού Πολιτισμού
Το ερώτημα όμως που διατυπώνεται σήμερα όλο και πιο έντονα είναι: «Γιατί είναι τόσο δύσκολο να κατανοήσουμε και να αποδεχθούμε την ορθότητα των νέων επιστημονικών ιδεών όταν μάλιστα αυτές αποδεικνύονται πειραματικά και πολυεπίπεδα;
Η απάντηση είναι απλή. Η Νέα Επιστημονική Σκέψη ανατρέπει την λογική μιας καταρρέουσας πολιτισμικής δομής δίνοντας στην έννοια των αξιών ένα νέο αποδεικνυόμενο εννοιολογικό περιεχόμενο το οποίο  δημιουργεί νέα πολιτισμικά δεδομένα
Αυτή την ανατροπή αντιμάχεται το Παλαιό μέσω της δήθεν μη κατανόησης των Νέων Επιστημονικών Αληθειών.
Το τέλος του Υπερασιοναλιστικού Δυτικού Πολιτισμού
Όπως γίνεται κατανοητό από όλα τα προηγούμενα, ο ορθολογισμός και ο υπερασιοναλισμός αποτελούν τον κύριο μοχλό κατάρρευσης του Δυτικού πολιτισμού, επειδή οι λεγόμενοι ορθολογιστικοί διοικητικοί κύκλοι :
1. Δεν αντιλαμβάνονται την συνεχή αλλαγή του περιεχομένου του όρου «Λογική» σε επιστημονικό κοινωνικό και οικονομικό επίπεδο, και το ότι η Λογική διαφέρει από περιοχή σε περιοχή.
2. Δεν κατανοούν ότι αν η «λογικής» του Ορθολογισμού μας στερεί τις «Αξίες» και την Ανθρωπιά, τότε η φιλοσοφία αυτή πρέπει να ακυρωθεί ως, κοινωνικά επικίνδυνη.
Οι τρεις αλήθειες του Νέου Πολιτιστικού Ρεύματος
Οι τρεις αλήθειες του Νέου Πολιτιστικού Ρεύματος αλλά και της Νέας Λογικής των Αξιών είναι οι επόμενες
Πρώτη Αλήθεια
Για τη σύγχρονη επιστημονική σκέψη η αισθητή υλική πραγματικότητα, σε οποιοδήποτε επίπεδο, αποτελεί ένα matrix, δηλαδή μια ψεύτικη εικόνα, την οποία δημιουργεί η ανθρώπινη φυσιολογία μέσω των εγκεφαλικών διαδικασιών.
Αυτό το οποίο αντιλαμβάνονται οι αισθήσεις μας, το μάτι, το αυτί μας, η όσφρησή μας δεν είναι πραγματικότητα, αλλά μια πλάνη των αισθήσεών μας. Η πραγματικότητα των αισθήσεών μας, αυτό το δημιούργημα το οποίο ονομάζουμε φύση ή κόσμο, δεν έχει καμία υπόσταση για τη σύγχρονη φυσική
Η αλήθεια αυτή:
1. Kαταρρίπτει την Λογική της κυριαρχίας της Ύλης και των παραγώγων της ως κυρίαρχο κριτήριο αξιολόγησης των ανθρώπων, των κοινωνιών και των έργων τους .
2. Η οικονομία και τα υλικά αγαθά καταλαμβάνουν  την αξία που τους αναλογεί δίνοντας απλά στον Άνθρωπο την δυνατότητα επίτευξης της πνευματικότητάς του .
3. Το «Μέτρο» αντικαθιστά τον πληθωρισμό των πλαστών αναγκών  οι οποίες εξυπηρετούν απλά το κέρδος των λίγων και την ένδεια των πολλών
4. Η κοινωνική καταξίωση και η «ευτυχία» είναι αποτέλεσμα του «Είμαι» και όχι του «Έχω»
 Δεύτερη αλήθεια
Η δεύτερη επιστημονική αλήθεια στην οποία θα στηριχθεί το νέο πολιτισμικό ρεύμα είναι ή έννοια της Ολικότητας. Το Σύμπαν της σύγχρονης επιστήμης είναι ένα ενιαίο σύστημα το οποίο δεν μερίζεται, ούτε αποτελείται από μέρη.
Τα πάντα μέσα στο Σύμπαν είναι Ένα, μια απέραντη ενιαία, και αδιαίρετη ενότητα
Η Ολικότητα συντρίβει την έννοια της διαίρεσης των πάντων σε ατομικότητες. Μια διαίρεση που ευνοεί την αποξένωση των ανθρώπων και την συντριβή κάθε ανθρώπινης ψυχικής επαφής με τους γύρω μας.
Αποδεικνύει την ανάγκη της συλλογικότητας έναντι του ατομικού συμφέροντος, μια ανάγκη που αποτελεί τη βάση της Δημοκρατίας.
Με τον τρόπο αυτό δίνει ένα νέο νόημα σε Συμπαντικές Αξίες όπως η Αγάπη, η Αλληλεγγύη, ο Αλτρουισμός, η Θυσία.
 Η τρίτη αλήθεια
Η Τρίτη αλήθεια είναι ο νόμος δράσης αντίδρασης που μας διδάσκει ότι, μέσα σε μια ενιαία και αδιάσπαστη συμπαντική ουσία, κάθε κακή δράση μας πάνω σε κάποιο συμπαντικό μέρος, δημιουργεί την αυτόματη και ενστικτώδη αντίδραση του συνόλου της Δημιουργίας πάνω σε μας
Με λίγα λόγια ότι κάνουμε το εισπράττουμε πολλαπλάσια από κάθε γωνιά της συμπαντικής ενότητας.
Οι πολιτισμοί δεν αλλάζουν λόγω της καλής θέλησης των διοικητικών δομών, μέσω νόμων και διαταγμάτων.
Οι πολιτισμοί αλλάζουν μόνο αν το μορφωτικό επίπεδο των πολιτών επιτρέψει την κατανόηση των συντελεσθέντων αλλαγών.
Σε αυτή την κατεύθυνση πρέπει να στρέφονται οι προσπάθειές μας.
Ο επιστήμονας τη στιγμή της μεγάλης πολιτισμικής κρίσης πρέπει να τολμήσει να αποτελέσει  τον ισχυρό βραχίονα ξεπεράσματός της, εκφραζόμενος ελεύθερα, ασχέτως του κοινωνικού και επαγγελματικού κόστους που πολλές φορές είναι αβάσταχτο.

Οι Έλληνες Εθνικιστές έτοιμοι να πραγματοποιήσουν το «αχίλλειο πήδημα»

Οι Έλληνες Εθνικιστές έτοιμοι να πραγματοποιήσουν το «αχίλλειο πήδημα»

Δεν υπάρχει βρωμιά, δεν υπάρχει κοινωνική αναταραχή και αιματοκύλισμα, δεν υπάρχει φρικαλεότητα και πάσης φύσεως αθλιότητα, προστυχιά και αποκρουστική πράξη από αυτές που συμβαίνουν αυτή τη στιγμή στον κόσμο, που να μην επινοήθηκε, σχεδιάστηκε και υποστηρίχθηκε από τις δυνάμεις της δύσης. Μιας δύσης σιωνιστοκρατούμενης απ’ άκρου σ’ άκρο και από την κορυφή μέχρι τα νύχια και με επικεφαλής τις ολοκληρωτικά υποταγμένες στο σιωνιστικό λόμπυ, θλιβερές και καταρρέουσες ΗΠΑ.

Τις ΗΠΑ, που κυριολεκτικά και μεταφορικά «πάνε κατά Ισραήλ δηλαδή κατά διαβόλου» για να θυμηθούμε τη γνωστή ρήση του Μακαριστού Χριστόδουλου, που τόσο εύστοχα και θαρραλέα μας θύμισε αυτή την αρχαία, αλλά τόσο δόκιμη έκφραση, που εξηγεί την εγκληματική συμπεριφορά της τέως υπερδύναμης. Ποιες όμως είναι αυτές οι δυνάμεις που συγκροτούν την περίφημη δύση, που τόσο μονότονα και μανικά υποστηρίζουν τα  ελληνικά πολιτικά τζάκια, αλλά και οι νεόκοποι Έλληνες αμερικανοκομουνιστές;

Όποιος έχει δει την κινηματογραφική ταινία «ο μονομάχος» με τον Ράσελ Κρόου, θα θυμάται ασφαλώς την εντυπωσιακή σκηνή έναρξης του έργου. Οι Ρωμαίοι, φυσικοί κληρονόμοι του ελληνικού πολιτισμού και εκπρόσωποι του πολιτισμένου (δηλαδή εξελληνισμένου) κόσμου, βρίσκονται παρατεταγμένοι, έτοιμοι για μάχη, εναντίον βαρβαρικών φυλών του Βορρά, σε περιοχή της σημερινής Γερμανίας. Έχουν στο μεταξύ αποστείλει αγγελιοφόρο  προς τους βαρβάρους για σχετικές διαπραγματεύσεις, τον οποίο και αναμένουν να τους γνωστοποιήσει την απόφαση των αντιπάλων. Αντ’ αυτού βέβαια εμφανίζεται ο κερασφόρος αρχηγός των βαρβάρων, ο οποίος αφού πλησιάζει αρκετά κοντά εκσφενδονίζει προς τις ρωμαϊκές λεγεώνες το κομμένο κεφάλι του αγγελιοφόρου. Και ακολουθεί η μάχη. Ευτυχώς για την ανθρωπότητα σε ’κείνη τη μάχη νίκησε ο πολιτισμένος κόσμος.

Η μάχη αυτή σε επίπεδο κινηματογραφικού συμβολισμού, αποτυπώνει τον διαρκή αγώνα του πολιτισμένου κόσμου ενάντια στη βαρβαρότητα. Η υποχρέωση ανάσχεσης αυτής της βαρβαρότητας, αποκλειστικό «προνόμιο» των Ελλήνων από την έναρξη της ανθρώπινης ιστορίας, κληροδοτήθηκε από τον αρχαιοελληνικό κόσμο αρχικά στην εξελληνισμένη Ρώμη, θεματοφύλακα του ελληνικού πολιτισμικού κεκτημένου για να παραδοθεί εν συνεχεία στο ελληνικότατο Βυζάντιο.

Η διαφύλαξη δηλαδή του πολιτισμένου κόσμου, διαχρονικά υπήρξε υπόθεση ελληνική. Έτσι, όταν αλώθηκε η Πόλη, στην πραγματικότητα δεν έκλεισε απλά ο ιστορικός κύκλος μιας ένδοξης αυτοκρατορίας και στον κόσμο επικράτησε μια άλλη τάξη πραγμάτων. Όταν αλώθηκε  η Πόλη, ηττήθηκε ο πολιτισμός από τη βαρβαρότητα. Οι βάρβαροι νίκησαν όχι απλά σε μια μάχη, όπως αυτή της ταινίας, αλλά κέρδισαν τον πόλεμο εναντίον του πολιτισμού. Και σκοτάδι βαθύ έπεσε τον κόσμο.

Και το σκοτάδι βάφτισε «Αναγέννηση» τις μεσαιωνικές του φρικαλεότητες, την Ιερά Εξέταση  και το δεσποτισμό του και αναχρονιστικό σκοταδισμό το λαμπρό ρωμαίϊκο πολιτισμό της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, τις πατερικές διδαχές  και τους βίους των μαρτύρων και των αγίων της Ορθοδοξίας. Με τον πλούτο που λεηλάτησε έχτισε Βερσαλλίες για να δείξει πως έχει κι αυτό πολιτισμό. Έστησε πύργους του Άϊφελ για να ανταγωνιστεί τον Παρθενώνα. Έφτιαξε χλιδάτους καθεδρικούς ναούς για να επισκιάσει την Αγιά Σοφιά.   Ό,τι όμως κι αν έκανε, όσο κι αν προσπάθησε, «το πιο απλό κέντημα της Ελληνίδας χωριάτισσας συνέχισε να ζυγίζε περισσότερο από όλο το χρυσάφι των Λουδοβίκων».

Αυτός λοιπόν ο «πολιτισμένος» κόσμος που προέκυψε από την ανάδειξη των βαρβαρικών φυλών της Ευρώπης σε κράτη, μετά τη συντριβή της Βασιλεύουσας, συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ που είναι κι αυτές δικό τους δημιούργημα,  είναι η δύση. Και σα να μην έφθαναν όλα αυτά τα δεινά για την ανθρωπότητα, το 1789 η Γαλλική Επανάσταση «απελευθέρωσε» τις δυνάμεις του σιωνισμού που μέχρι τότε ζούσε περιθωριοποιημένος, λειτουργώντας σε κλειστά γκέτο. Όχι γιατί κάποιος τους επέβαλε να ζουν με αυτό τον τρόπο, αλλά γιατί όσο ο ελληνικός πολιτισμός ήταν στα πράγματα, είχε επιτρέψει να πέσει άπλετο φως στην παρασιτική και αντικοινωνική του δράση και ο κόσμος τους απέρριψε.

Έτσι ο σιωνισμός, αρπάζοντας την ιστορική ευκαιρία που του πρόσφερε η Γαλλική Επανάσταση με ταχύτατες κινήσεις συγκέντρωσε τον παγκόσμιο πλούτο στα χέρια του και με όπλο το χρήμα και την πανουργία του υπέταξε οικονομικά όλες τις πολιτισμικά ασπόνδυλες κοινωνίες του κόσμου. Η δολοφονική αυτή «μέγγενη» των βαρβάρων της Ευρώπης και των βαρβάρων της Ανατολής, που στραγγάλισε γεωπολιτικά την ελληνική αυτοκρατορία του Βυζαντίου, υπό τη «σοφή» πλέον καθοδήγηση του σιωνισμού, συνεχίζει μέχρι σήμερα την καταστροφική της περίσφιγξη γύρω από τον Ελληνισμό, επιδιώκοντας την ολοκληρωτική του εξαφάνιση από προσώπου γης. Έτσι εξηγείται η επίθεση που δέχεται σήμερα το ελληνικό κράτος σε όλα τα επίπεδα. 

Έτσι εξηγείται και ο «έρωτας» των ευρωπαίων «εταίρων» μας για τους Τούρκους. Αμφότεροι απέκτησαν οντότητα και πλούτο, διαλύοντας και διαγουμίζοντας την ελληνική αυτοκρατορία των Ρωμιών. «Τούρκοι, Εγγλέζοι, Γάλλοι κι Αμερικανοί, μαζί μας σφάζαν και μας πνίγανε μαζί !!! Θα αφηγηθεί θρηνητικά η κραυγή πόνου και αγωνίας των Ελλήνων της Σμύρνης κατά τον περίφημο «συνωστισμό». Επομένως κάθε προσπάθεια του ελληνικού έθνους να ξανασταθεί στα πόδια του πραγματικά ανεξάρτητο, προσκρούει στη συνδυασμένη αντίδραση της «Σκύλας» και της «Χάρυβδης». Των δυο τεράτων που πλέον τελούν υπό τις διαταγές του σιωνιστικού κτήνους.

Η συνειδητοποίηση όμως του από πού προέρχεται ο κίνδυνος για τον Ελληνισμό και του πως συντονίζεται η παρεμπόδιση της ανάστασής του, είναι ο μίτος που μπορεί να μας βγάλει από τον Λαβύρινθο στον οποίο μας έχουν εγκλωβίσει. Όχι μόνον δεν ανήκουμε στη δύση, αλλά κανένα κοινό συμφέρον και καμιά κοινή πορεία δεν μπορούμε να έχουμε εμείς σήμερα με αυτούς που μας κατέστρεψαν ιστορικά και η δική τους ύπαρξη συνεπάγεται τη δική μας εξαφάνιση. Τουλάχιστον όσο εμμένουν στις ίδιες τακτικές. Οποιαδήποτε συναλλαγή μαζί τους, αν πρέπει να γίνει για λόγους συμβατικούς, πρέπει να γίνει υπό το πρίσμα αυτού του ιστορικού πλαισίου.

Στην παρούσα πάντως χρονική συγκυρία είναι απαραίτητο να γίνει ξεκάθαρο, ότι η θέση του Λαϊκού Συνδέσμου υπέρ του «όχι» στο δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου για την απόρριψη του προτεινόμενου μνημονίου των τοκογλύφων δεν πρέπει να εκληφθεί ως «ναι» στο μνημόνιο που προτείνει η κυβέρνηση των ΣΑΝΕΛ. Απαιτείται γεωπολιτική στροφή άμεση και κυριολεκτικά με οποιοδήποτε κόστος προς τις νέες αναδυόμενες δυνάμεις του κόσμου,  που αναγνωρίζουν τον ιστορικό ρόλο του Ελληνισμού και επιχειρούν να ξανακλείσουν τον «Γκοντζίλα» της δύσης στο κλουβί του.

Μέγιστο πρόβλημα στην εσωτερική πολιτική μας σκηνή, η απροκάλυπτη πλέον σύμπραξη και σύμπλευση των κατ’ «επάγγελμα» δυτικοφρόνων με τους αμερικανοκομουνιστές. Τα ορφανά του Μαρξ και του Στάλιν σε αγαστή συνεργασία με τους κατ’ επάγγελμα σφουγγοκωλάριους δυτικόφρονες, έχουν επιδοθεί σε ένα ανελέητο κυνηγητό του Ελληνισμού, βαφτίζοντας κάθε επίκληση ελληνικότητας: ναζισμό.    
      
Είναι αυτό που είπε στο γνωστό του τραγούδι ο Διονύσης Σαββόπουλος:
Ολαρία ολαρά, με σουραύλια και βιολιά
θα βρεθούμε όλοι μαζί στο πανηγύρι, θα ’ναι όλη η παλιά μας    
συντροφιά   και θα πιούμε από το ίδιο το ποτήρι και την πιο πικρή
γουλιά.

Ή αλλιώς αυτό που συνηθίζουν να επαναλαμβάνουν κοντά συχνά οι πολιτικάντηδες: «η δημοκρατία δεν έχει αδιέξοδα».

Όμως όλα αυτά τα «παιδιά της δημοκρατίας», που έχουν βρεθεί όλα μαζί αγκαλιά για να την «προστατέψουν». Αυτά τα παιδιά που ενώ προέρχονται από δυο «αντίπαλα στρατόπεδα», τα βρίσκουν μια χαρά μεταξύ τους όταν πρόκειται να καταπατήσουν τα νόμιμα  δικαιώματα της Χρυσής Αυγής. Αυτά τα παιδιά που αποδείχτηκαν, όπως πολύ εύστοχα αναφέρει κάπου μέχρι και ο... παθιασμένος «αντιφασίστας» καθηγητής Γιανναράς, μια: «σιαμαία συμφυΐα – δύο όψεις του ίδιου νομίσματος», θα πρέπει να γνωρίζουν ότι γίνονται από κοινού συνεργοί στα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας που διαπράττει η δύση με την υποστήριξή τους.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, όποια κι αν είναι  η εξέλιξη των τρεχουσών  πολιτικών εξελίξεων, οι Έλληνες Εθνικιστές είναι έτοιμοι να υπηρετήσουν και να κάνουν πράξη με οποιοδήποτε τίμημα, αυτό που τόσο ποιητικά διατύπωσε ο φιλόσοφος Νίτσε, γράφοντας: «… οι Έλληνες είναι οι ηνίοχοι κάθε επερχόμενου πολιτισμού και σχεδόν πάντα τόσο τα άρματα όσο και τα άλογα των επερχόμενων πολιτισμών είναι πολύ χαμηλής ποιότητας σε σχέση με τους ηνίοχους (Έλληνες), οι οποίοι τελικά αθλούνται οδηγώντας το άρμα στην άβυσσο, την οποία αυτοί ξεπερνούν με αχίλλειο πήδημα».

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΑΡΑΪΣΚΟΣ



ΟΛΕΣ ΟΙ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΑΣ


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ 523141212812863113

Δημοσίευση σχολίου

Translate

ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ

SOCIAL

ΤΩΡΑ

ΑΡΘΡΑ

ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΒΡΕΙΤΕ ΜΑΣ ΚΑΙ ΕΔΩ

ΒΡΕΙΤΕ ΜΑΣ ΚΑΙ ΕΔΩ
ΟΜΑΔΑ στο FACEBOOK
Widget by:Blogger Tips
Pro Blogger Tricks
Instagram Επισκεφτείτε το προφίλ του EΛΛΗΝΩΝ στο Pinterest.

ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ

ΟΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΜΑΣ ΣΤΟ EMAIL ΣΟΥ. ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΕ ΤΟ EMAIL ΣΟΥ ΚΑΙ KANE CLICK ΣΤΟ ΚΟΥΜΠΙ "ΕΓΓΡΑΦΗ".:

Delivered by FeedBurner

ΕΛΛΗΝΩΝ ΔΙΚΤΥΟ VIDEO
Recommended Post Slide Out For Blogger

ΕΝΙΣΧΥΣΤΕ ΜΑΣ...

Embed Calculator requires a newer version of Adobe Flash Player.

You must have the current version of the adobe flash player to use this online calculator.

item