Widgets

19η Μαΐου: Ημέρα Τιμής και Μνήμης για τη Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού (1916 - 1923)



Την 19η Μαΐου, ημέρα μνήμης των θυμάτων της Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού, ολόκληρος ο Ελληνισμός, όπου γης, με το βλέμμα στραμμένο στις σκληρές εκείνες σελίδες της ιστορίας, θρηνεί τους νεκρούς του και προσμένει δικαίωση. Δικαίωση για τις 353.000 ψυχές, άνδρες, γυναίκες, παιδιά, θεματοφύλακες μιας πατρίδας που ακόμη και σήμερα ζει στην μνήμη των απογόνων τους...


Η σιγή ιχθύος χιλιάδων ψυχών

Ενός λεπτού σιγή. στην ολομέλεια της Βουλής, μία ημέρα πριν την αιματηρή επέτειο της 19ης Μαϊου, εις ένδειξη σεβασμού για τους χιλιάδες των Ποντίων που σφαγιάστηκαν από τις τουρκικές ορδές. Ενός λεπτού σιγή και κάποια ξεπουλημένα έδρανα βουλευτών άδειασαν ξαφνικά, είτε γιατί τα συμφέροντα τους με την «γείτονα» χώρα είναι μεγάλα, είτε γιατί στο ντελίριο της ανθελληνικής τους ψυχής αρνήθηκαν να αποδώσουν τον ελάχιστο φόρο τιμής σ' αυτούς που αντιστάθηκαν, σ' αυτούς που κατακρεουργήθηκαν από το μίσος των τούρκων.

Αύγουστος του 1923, με την βοήθεια της Σοβιετικής Ένωσης, γερμανών συμβούλων και των δήθεν συμμαχικών δυνάμεων της Ελλάδας (Αγγλία-Γαλλία), ο Μουσταφά Κεμάλ έχει ήδη ολοκληρώσει το έργο του: περίπου 360,000 Πόντιοι έχουν εξοντωθεί και ο υπόλοιπος ελληνικός πληθυσμός εκτοπίζεται από την Πατρίδα του. Την ίδια στιγμή που οι Έλληνες μετρούσαν νεκρούς αδερφούς, πατέρες, βιασμένες μάνες και κόρες την ίδια στιγμή ο Κεμάλ αναφωνεί: «Επιτέλους τους ξεριζώσαμε».

Χάριν της «ελληνοτουρκικής» φιλίας η λέξη γενοκτονία ήταν απαγορευμένη στην Ελλάδα για 70 και πλέον χρόνια, οι ψυχές που χάθηκαν στα αφιλόξενα βουνά του Πόντου υπερασπιζόμενες τους τάφους των πατεράδων τους δεν ήταν αρκετές μπροστά στο πολιτικό συμφέρον και μόλις το 1994 αναγνωρίστηκε στην Βουλή των Ελλήνων η 19η Μαΐου ως ημέρα μνήμης για την γενοκτονία των Ποντίων.
Περιττό να αναφερθεί ότι ιστορικώς και εθνικώς ξένες προς εμάς γενοκτονίες όχι μόνον έχουν αναγνωριστεί από τις κυβερνήσεις της Ελλάδας, αλλά κάθε χρόνο τιμώνται μετά βαΐων και κλάδων από όλες τις πολιτικές παρατάξεις.

19η Μαΐου: αντί της σιωπής

Η έναρξη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου θα σημάνει την γενική επιστράτευση στην Τουρκία, οι Πόντιοι είναι οι μόνοι που αρνούνται να καταταχτούν στον τουρκικό στρατό. Οι «λιποτάκτες» που βρέθηκαν απαγχωνίστηκαν ενώ οι υπόλοιποι παίρνουν τον δρόμο για τα βουνά.

Το ανθελληνικό πρόσωπο της Τουρκίας παίρνει σάρκα και οστά στην Σαμψούντα και στην Πάφρα: στο όνομα της «ασφάλειας του κράτους» μεγάλο μέρος του Ελληνικού πληθυσμού του Πόντου μετακινείται στην ενδοχώρα μέσω των περιβόητων ταγμάτων Αμελέτ ταμπουρού. Τα τάγματα αυτά δεν ήταν τίποτα άλλο από τάγματα εξόντωσης όπου μεγάλος αριθμός γυναικόπαιδων οδηγήθηκε μέσα σε παγετώνες από τόπο σε τόπο με μόνο σκοπό να πεθάνουν στον δρόμο, χωρίς να υπάρχει ένας τελικός προορισμός, ο τελικός προορισμός ήταν ο θάνατος. 

Και αυτός ο θάνατος, το μόνο σίγουρο ήταν ότι θα ερχόταν αργά και βασανιστικά γιατί πέραν των κακουχιών αυτό το ποτάμι ελληνικών ψυχών δεχόταν καθημερινά επιθέσεις από οργανωμένες ομάδες τούρκων (Τσέτες - Οσμανλήδες), οι οποίοι επάνω στο ανθελληνικό μένος βίαζαν και δολοφονούσαν γυναίκες, μικρά παιδιά (κορίτσια-αγόρια) και γέρους σε καθημερινή βάση.


Τον Φεβρουάριο του 1918 οι μπολσεβίκοι ανταποδίδουν την υποστήριξη του παντουρκικού κινήματος που δρούσε στη Ρωσία κατά την Οκτωβριανή Επανάσταση, εγκαταλείποντας την Τραπεζούντα στην εκδικητική μανία των Τούρκων.

Στις 19 Μαΐου 1919 ο Μουσταφά Κεμάλ αποβιβάζεται στη Σαμψούντα για να ξεκινήσει τη δεύτερη και πιο άγρια φάση της Ποντιακής Γενοκτονίας, υπό την καθοδήγηση των γερμανών και σοβιετικών συμβούλων του έχοντας σαν αρχηγό τον αιμοσταγή Τοπάλ Οσμάν.

Ο Κεμάλ μεταξύ άλλων αναφέρει στον Οσμάν: «Aφού έχεις την υποστήριξη του τουρκικού λαού, φτιάξε αμέσως την οργάνωσή σου, πάρε το αξίωμα του αρχηγού, ώστε η πόλη να βρίσκεται εμπράκτως υπό την κατοχή τη δική σου και των ανθρώπων σου. Aντί να φύγεις εσύ και να πάρεις τα βουνά, ας φύγουν οι Πόντιοι και οι Pωμιοί. Mε την πάροδο του χρόνου και μόλις θα έχουμε ενδείξεις ότι παρανομούν θα τους καθαρίσουμε όλους».

Ο Τοπάλ Οσμάν με την έγκριση των τουρκικών κυβερνήσεων εξαπολύει τα τάγματά του για να εξοντώσει πλήρως τον ποντιακό ελληνισμό. Μεταξύ των βαρβαροτήτων που συντελέστηκαν όπως οι βιασμοί και οι δολοφονίες καθημερινό φαινόμενο ήταν και η 18ωρη ακατάπαυστη εργασία, η γυμνή πεζοπορία κάτω από δριμύ χειμωνιάτικο ψύχος κ.ά.

Και όλα αυτά γινόταν υπό το βλέμμα των συμμάχων της Ελλάδας. αξίζει να αναφερθεί πως ο Άγγλος ύπατος αρμοστής στην Κωνσταντινούπολη σερ Ραμπολντ σ' ένα σημείο της αναφοράς του προς την κυβέρνηση του, με ημερομηνία 10 Μαΐου 1922 επισημαίνει: «Νέες αποτρόπαιες εξορίες άρχισαν σ' όλα τα μέρη της Μικρασίας... τα 2/3 των εξόριστων είναι γυναίκες και παιδιά...Ένας συνεργάτης του είδε και μέτρησε 1500 πτώματα στο δρόμο προς Χαρπούτ. Στην Αμερικανική Επιτροπή Περίθαλψης Εγγύς Ανατολής δεν επέτρεψαν να περιμαζέψει τα παιδιά, των οποίων οι γονείς πέθαναν πάνω στο δρόμο...»

Ένα προμελετημένο έγκλημα που σώπασε όλα αυτά τα χρόνια κι ας το μαρτυρούν τόσο η διεθνής βιβλιογραφία όσο και τα κρατικά αρχεία πολλών χωρών. Η Ελλάδα βέβαια όλα αυτά τα χρόνια, παρά τις προκλήσεις της Τουρκίας φρόντισε να δείχνει με κάθε τρόπο τον γενιτσαρισμό της.

Η 19η Μαΐου έχει καθιερωθεί από την Τουρκία ως ημέρα γιορτής της νεολαίας αλλά και του ξεριζωμού των Ελλήνων. Το 1998 με την σφραγίδα του υπουργού πολιτισμού Ε. Βενιζέλου αποφασίζεται να σταλεί η κρατική ορχήστρα Αθηνών στην γιορτή της τουρκικής νεολαίας, η αποστολή δεν ακυρώνεται αλλά αναστέλλεται γιατί τα μέλη της ορχήστρας αρνήθηκαν να παρευρεθούν την συγκεκριμένη ημερομηνία. Δυο χρόνια μετά ο τότε υπουργός εξωτερικών Γ. Παπανδρέου καταθέτει στεφάνι στο μνημείο του σφαγέα των Ποντίων Κεμάλ Ατατούρκ. Τέλος, οι τούρκοι έως και σήμερα στα περίχωρα της Σαμψούντας έχουν ιδρύσει χωριό που φέρει την ονομασία 19 Μαΐου.

19 Μαΐου: Ημέρα Τιμής και Μνήμης για τη Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού

Η ημέρα που ποτέ δεν θα ξεχάσω

Τι είναι μια ημερομηνία; Ένας αριθμός, ένας απλός αριθμός που άλλοτε σου θυμίζει ευχάριστες στιγμές και άλλοτε σε γεμίζει δάκρυα λησμονιάς, δάκρυα οργής.

Θυμάμαι, σαν παιδί τις ατέλειωτες ιστορίες της γιαγιάς μου και της προγιαγιάς μου, ιστορίες για ανθρώπους που αναγκάστηκαν να αποχωριστούν αδέρφια, μανάδες και πατέρες γιατί έτσι έπρεπε να γίνει. Ιστορίες που μιλούσαν για την μακρινή μου Πατρίδα, που μόνο στον χάρτη μπορώ να την βλέπω, ιστορίες που σε ταξιδεύουν μέσα από τα λόγια και τον τόνο της φωνής άλλοτε σαν απλό κάτοικο των πλακόστρωτων σοκακιών στον Πόντο και άλλοτε σαν αντάρτη πάνω σε ψηλά βουνά.

Στην ανάπλαση του σκηνικού μέσα στο παιδικό μου μυαλό, βοηθούσαν και τα ντοκιμαντέρ που έβαζε καμιά φορά η ελληνική τηλεόραση όπου και μαζευόταν όλη η οικογένειά μου και κρεμόταν από τα χείλη του παππού και της γιαγιάς.

Περίμεναν μια ιστορία, μια ανάμνηση μιας και δεν μας χρειάστηκε ποτέ κανένα βιβλίο ιστορίας για να μάθουμε. ξέραμε. και αυτό ήταν το πιο τραγικό όλων.
Κι αυτή μας η γνώση ήταν βίωμα κάθε ημέρας κάθε νύχτας που περνούσε. Και ήρθε εκείνο το το βράδυ το επιβεβαιώσει. ενώ κοιμόμασταν. «Τούρκοι, τούρκοι βοήθεια ήρθαν να με πάρουν, πήραν την μάνα μου θα πάρουν και εμένα. Κορίτσια θέλουν. θα με ατιμάσουν.» η προγιαγιά μου η Χριστίνα, στα τελευταία της τότε, έβλεπε εφιάλτες και στον ύπνο της και στο ξύπνιο της, τιναζόταν και κλαίγοντας φώναζε τις μαύρες σκιές των τουρκαλάδων που ερχόταν να την πάρουν και κάθε φορά προσπαθούσαμε να την συνεφέρουν στην πραγματικότητα. Μια πραγματικότητα που λίγα χρόνια μετά θα συγκλόνιζε εμένα.

Ήταν 20 Ιανουαρίου του 2000, όταν ο Γιώργος Παπανδρέου κατέθεσε στεφάνι στη μνήμη του Κεμάλ Ατατουρκ. Δεν θα ξεχάσω πόσο είχε παγώσει το αίμα μου και με μιας έτρεξα να βρω την γιαγιά μου, να της το πω. Δεν μπορούσα να συνειδητοποίησω τον βαθμό προδοσίας των δικών μου ανθρώπων, ενός προπάππου που δεν γνώρισα, μου ερχόταν συνέχεια στο μυαλό η παιδική εικόνα των παππούδων μου να κλαίνε και να ζητάνε τους γονείς τους και αντί γι αυτούς να αντικρίζουν τον βούρδουλα και την ανθρώπινη εξαθλίωση από τις κεμαλικές ορδές. Χιλιάδες εικόνες πλημμύρισαν το είναι μου, γυναίκες που βιάστηκαν, γυναίκες που έπνιξαν το παιδί τους στα αφιλόξενα βουνά του Πόντου γιατί εκείνη την ώρα περνούσε ο εχθρός και δεν έπρεπε να τους καταλάβει. Και οργή, αυτό ξεπήδησε, μόνο οργή!

Μαρία Σιδηροπούλου
Από το στο όγδοο τεύχος του περιοδικού "Μαίανδρος" που κυκλοφορεί.  www.xryshaygh.com

Α ΚΟΥΜΜΟΥΝΙΑ ΠΡΟΣΒΑΛΛΟΥΝ ΤΗΝ ΜΝΗΜΗ ΤΩΝ ΠΟΝΤΙΩΝ: ΔΕΝ ΥΠΗΡΞΕ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΟΥΤΕ ΕΘΝΟΚΑΘΑΡΣΗ, ΜΟΝΟ «ΔΙΩΞΕΙΣ» ΜΕ… ΤΑΞΙΚΑ ΚΡΙΤΗΡΙΑ!

Την επέτειο της ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ των Ποντίων έχουμε σήμερα, την οποία προσβάλλουν βάναυσα οι λυσσαλέοι ανθέλληνες του σταλινισμού!

Οι οποίοι, όταν προέκυψε το θέμα με τον διακηρυγμένο αρνητή της γενοκτονίας, σύντροφό τους Φίλη, είχαν εκδώσει την παρακάτω ανακοίνωση: «Είναι γνωστό ότι η πορεία της συγκρότησης του έθνους – κράτους της τουρκικής αστικής τάξης συνοδεύτηκε από διώξεις των διαφόρων μειονοτήτων, ανάμεσά τους και οι Έλληνες του Πόντου. Τα πλήγματα δεν ήταν ίδια σε όλους, αφού ο φτωχός λαός ήταν αυτός που υπέστη τις μεγαλύτερες συνέπειες. Δεν είχαν απέναντί τους γενικά και αόριστα τους Τούρκους, αλλά την αστική τάξη της Τουρκίας, η οποία ήθελε να βγάλει από τη μέση το ελληνικό κεφάλαιο, καθώς και την αστική τάξη της Ελλάδας, η οποία τους άφησε στη μοίρα τους».

Παρατήρηση 1η: Μιλάνε γενικώς και αορίστως για «διώξεις» και όχι για «γενοκτονία».

Παρατήρηση 2η: Υποστηρίζουν, πως δεν εσφάγησαν όλοι οι Πόντιοι, αλλά μόνον οι φτωχοί! Άρα, απαλλάσσουν τους κεμαλομπολσεβίκους από την κατηγορία της εθνοκάθαρσης (που είναι η πεμπτουσία της γενοκτονίας…), εφόσον οι σύμφωνα με αυτούς «διώξεις» έγιναν με… ταξικά κριτήρια. Το ίδιο συμπέρασμα εξάγεται κι από την εξωφρενική άποψη, πως τις «διώξεις» δεν τις έκαναν όλοι οι Τούρκοι, αλλά μόνο η… αστική τους τάξη!!!

Συμπέρασμα: Μια φορά προδότες (στην Μικρασία)- για πάντα προδότες οι μπολσεβίκοι!   ΠΗΓΗ


Ιωάννης Αϊβατίδης: Ο Πόντος ζει! 


Ο βουλευτής Κερκύρας και Πόντιος στην καταγωγή Συναγωνιστής Ιωάννης Αϊβατίδης τοποθετήθηκε στην Ολομέλεια της Βουλής για την επέτειο Μνήμης των θυμάτων του Ποντιακού Ελληνισμού. Η 19η Μαΐου έχει ανακηρυχθεί ως ημέρα εθνικής μνήμης γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου υπό τις ορδές του Κεμάλ.  ΠΗΓΗ

Η ξεχασμένη επέτειος της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου


Η 19η Μαΐου έχει ανακηρυχθεί από το ελληνικό κοινοβούλιο ως «Ημέρα μνήμης για τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου». Η επιλογή της συγκεκριμένης ημέρας έχει να κάνει με μια ιστορική στιγμή κατά τη διάρκεια της γένεσης του τουρκικού κράτους. Είναι η μέρα κατά την οποία ο Μουσταφά Κεμάλ απεβιβάσθη στη Σαμψούντα και άρχισε τη δεύτερη και επώδυνη φάση της σφαγής των Ποντίων.

Η απόφαση της Βουλής των Ελλήνων απετέλεσε, ουσιαστικώς, το πιο καθοριστικό γεγονός μετά το τέλος του ποντιακού ζητήματος το 1923, η οποία το επανακαθόρισε, επισήμως από το ελλαδικό κράτος, ως ζήτημα συστηματικής και προμελετημένης εξόντωσης ενός λαού λόγω της ιδιαίτερης εθνικής και πολιτιστικής του ταυτότητας. Όμως, παρά τη σημασία της πράξης αυτής, η Ημέρα Μνήμης για τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου παραμένει σήμερα μια ξεχασμένη επέτειος και, κατ’ επέκταση, το ιστορικό γεγονός της γενοκτονίας παραμένει στο περιθώριο της νεοελληνικής ιστοριογραφίας. Παραμένει άγνωστη μια συστηματικά επεξεργασμένη και προμελετημένη πολιτική η οποία άρχισε με την εξαφάνιση των ανδρών στα εργατικά τάγματα και συνεχίσθηκε με τις μαζικές εκτοπίσεις, σφαγές και απαγχονισμούς στην Αμάσεια της πολιτικής και πνευματικής ηγεσίας των Ποντίων.

Περίπου 350 χιλιάδες Πόντιοι σε ένα σύνολο επτακοσίων πενήντα χιλιάδων εξαφανίστηκαν με τη μέθοδο των εκτοπίσεων και των σφαγών στο χρονικό διάστημα μεταξύ 1916-1923. Οι μαζικές εκτοπίσεις πληθυσμών, σε μια συγκαλυμμένη μορφή εξόντωσης, δεν νομιμοποιούνται ακόμη και με το Δίκαιο του Πολέμου. Ελληνικός στρατός δεν υπήρχε στον Πόντο και οι περιοχές στις οποίες έγιναν οι εκτοπίσεις δεν είχαν στρατιωτική σπουδαιότητα.

Ένα από τα συμπεράσματα επισταμένων ερευνών της τελευταίας δεκαετίας είναι ότι οι σφαγές κατά των Ποντίων δεν ήταν μια μεμονωμένη παρέκκλιση. Στην ουσία της η Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου μπορεί να γίνει κατανοητή μόνο εντός ενός ευρύτερου ιστορικού πλαισίου το οποίο είναι η διαδικασία αποσύνθεσης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και η αντίδραση της πολιτικής ηγεσίας σε αυτόν τον αργό θάνατο. Μετά τη σαρωτική τους ήττα στους Βαλκανικούς Πολέμους 1912-13, οι Οθωμανοί έχασαν πάνω από 60% των ευρωπαϊκών εδαφών τους.

Αναπτύχθηκε λοιπόν μια βαθιά πεποίθηση ότι ήταν αδύνατον να συμβιώσουν με τους εναπομείναντες χριστιανικούς πληθυσμούς της αυτοκρατορίας. Έτσι οι κυβερνητικές οθωμανικές-τουρκικές αρχές διαμόρφωσαν μια πολιτική που είχε στόχο την ομογενοποίηση του πληθυσμού της Ανατολίας, της καρδιάς της αυτοκρατορίας από εδαφική άποψη.

Η πολιτική αυτή είχε δύο κύρια συστατικά στοιχεία: το πρώτο ήταν ο διασκορπισμός και η επανεγκατάσταση των μη Τούρκων μουσουλμάνων, όπως οι Κούρδοι και οι Άραβες, μεταξύ της τουρκικής πλειοψηφίας, με σκοπό την αφομοίωσή τους, το δεύτερο αφορούσε την εκδίωξη των μη μουσουλμανικών, μη τουρκικών λαών από την Ανατολία, πράγμα που είχε ως αποτέλεσμα την απομάκρυνση 2.000.000 ανθρώπων συνολικά, το σύνολο ουσιαστικά του χριστιανικού πληθυσμού της περιοχής. Αν και στόχος των ειδικών μέτρων που αποσκοπούσαν στην εξόντωσή τους ήταν οι Αρμένιοι και οι Ασσύριοι, μέσα σε αυτό το πλαίσιο συνετελέσθη και η γενοκτονία των Ποντίων. Συνολικά, σχεδόν το ένα τρίτο του πληθυσμού της Ανατολίας είτε μετεγκατεστάθη είτε σκοτώθηκε. Αυτές οι εθνικές εκκαθαρίσεις και ομογενοποιήσεις άνοιξαν τον δρόμο για τη σημερνή Δημοκρατία της Τουρκίας.

Σήμερα το επίσημο τουρκικό κράτος υποστηρίζει ότι οι σφαγές κατά των Ποντίων ήταν μια δικαιολογημένη πράξη κρατικής αναγκαιότητας, πράγμα που επιτρέπει στη χώρα να αποφεύγει να αναλάβει κάποια ηθική θέση αναφορικά με αυτό. Σε αναλογία με το επιχείρημα της αναγκαιότητας, το κράτος υποστηρίζει ότι οι σφαγές των Ποντίων δεν ήταν εσκεμμένη πολιτική της κυβέρνησης αλλά μια σειρά από μεμονωμένα περιστατικά που σημειώθηκαν χωρίς πρόθεση και στο πλαίσιο των δυσχερών πολεμικών συνθηκών κατά τη διάρκεια «κανονικών» εκτοπίσεων. Παραμένει, ωστόσο, τρομερά δύσκολο να εξηγήσουμε πως 350 χιλιάδες άνθρωποι πέθαναν μέσα σε έξι χρόνια, λόγω εκτοπίσεων, χωρίς να τεθούν σε συναγερμό οι κρατικές αρχές για να τους προστατεύσουν.

Το ερώτημα, όμως, το οποίο παραμένει μετέωρο γύρω από το ποντιακό ζήτημα είναι γιατί υποβαθμίστηκε η γενοκτονία των Ποντίων μέσα στη συλλογική μνήμη του νεοελληνισμού; Σε μεγάλο βαθμό, η απάντηση σε αυτό το ερώτημα έχει να κάνει με την υποβάθμιση της γενοκτονίας στην Ελλάδα διαμέσου της προσέγγισης των γεγονότων με βάση τη θεωρία περί ανταλλαγής πληθυσμών. Η επίσημη εκδοχή της Ιστορίας από το ελλαδικό κράτος απέκρυπτε για δεκαετίες το γεγονός ότι, όταν υπεγράφη η Συνθήκη της Λωζάννης (1923), ουδείς Πόντιος ευρίσκετο στον Πόντο. Είχαν ήδη είτε εκτοπισθεί είτε εξολοθρευθεί. Όσοι δεν κατέφυγαν στην Ελλάδα ή τον Καύκασο ευρίσκοντο εκτοπισμένοι στη Μέση Ανατολή αποδεκατιζόμενοι από τον τύφο σε στρατόπεδα προσφύγων.

Αυτή, η πολιτικού τύπου, ερμηνεία σχετικοποίησε το έγκλημα, ελαχιστοποίησε τις ευθύνες του ελλαδικού κράτους και περιθωριοποίησε το γεγονός στη νεοελληνική ιστοριογραφία, επιβάλλοντας για δεκαετίες τη λήθη, μέσα από μια λογική εξισορρόπησης: «Ανταλλαγή» των τουρκικών πληθυσμών της Ελλάδας με τους Ελληνικούς της Μικράς Ασίας.
infognomonpolitics.blogspot.com


Προσβολή για τα εκατοντάδες χιλιάδες θύματα: «Νεοπαγές θεώρημα» για τον «Ιό» η γενοκτονία των Ποντίων!

Προσβολή για τα εκατοντάδες χιλιάδες θύματα: «Νεοπαγές θεώρημα» για τον «Ιό» η γενοκτονία των Ποντίων!


Η 19η Μαΐου είναι η ημερομηνία που έχει καθιερωθεί ως η επέτειος της γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου. Φαίνεται, όμως, ότι δεν συμφωνούν όλοι με τον ορισμό της εξόντωσης των Ποντίων ως γενοκτονίας. Εκτός από την Ρεπούση, υπάρχουν και άλλοι, οι οποίοι αρνούνται να δεχθούν ότι υπήρξε γενοκτονία, χωρίς αστερίσκους και εισαγωγικά. Ανάμεσα σ' αυτούς και η τριάδα του «Ιού», η οποία μ' ένα κατάπτυστο άρθρο το περασμένο Σάββατο, όχι μόνον επιχειρεί να ταυτίσει τους Έλληνες του Πόντου με τους σύγχρονους λαθρομετανάστες (εξού και ο τίτλος «Μια Αμυγδαλέζα για τους Πόντιους») αλλά πολύ χειρότερα αμφισβητεί, επί της ουσίας, ότι υπήρξε γενοκτονία από τους Τούρκους!

Είναι χαρακτηριστικό το πώς ξεκινά το κείμενό του ο «Ιός»: "Χιλιάδες Πόντιοι βρήκαν τον θάνατο τη δεκαετία του 1920 στα «λοιμοκαθαρτήρια» και τα ξερονήσια της Ελλάδας. Επισήμως προσμετρώνται στα θύματα της «γενοκτονίας» που η πολιτεία θα γιορτάσει, όπως κάθε χρόνο, την ερχόμενη Τρίτη, στην πραγματικότητα, θύτης τους υπήρξε ο ελληνικός ρατσισμός -και η Μακρόνησος του 1922, η πρώτη  Αμυγδαλέζα. Δεν χρειάζεται βέβαια να δεχθεί κανείς το νεοπαγές θεώρημα περί «γενοκτονίας» για να διαπιστώσει πως ο ελληνορθόδοξος πληθυσμό του Πόντου υπέφερε πολλά στη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου και του μικρασιατικού πολέμου. Από τους 400.000 Ρωμιούς που κατέγραψαν στην περιοχή η απόρρητη υπηρεσιακή στατιστική υπηρεσία των ελληνικών προξενείων το 1910-12 και η επίσημη «Μαύρη Βίβλος» του Οικουμενικού Πατριαρχείου, περίπου το ένα τέταρτο χάθηκε μέσα σε μια δεκαετία ως αποτέλεσμα των σφαγών, των βασανιστικών εκτοπίσεων, της πολύνεκρης επιδημίας ισπανικής γρίπης που σάρωσε όλη την Ευρώπη (και τον Πόντο) το 1918, αλλά και των δραματικών συνθηκών της προσφυγιάς και της εγκατάστασής τους στη νέα πατρίδα".


Σύμφωνα, λοιπόν, με τα φυντάνια του «Ιού» η γενοκτονία των Ποντίων όχι μόνον είναι αμφισβητήσιμη, μπαίνοντας σε εισαγωγικά ο όρος γενοκτονία, αλλά χαρακτηρίζεται και ως «νεοπαγές θεώρημα»! Συνεχίζοντας στον ίδιο θρασύτατο ρυθμό, ισοσκελίζουν τους σφαγιασθέντες από τις ορδές των τούρκων του Κεμάλ με την «επιδημία ισπανικής γρίπης»!

Πραγματική ασέβεια στους κατακρεουργημένους αδελφούς μας (χωρίς εισαγωγικά, σε αντίθεση με τον «Ιό», που βάζει την λέξη αδελφοί σε εισαγωγικά, όταν αναφέρεται στους Ποντίους). Όλο το υπόλοιπο άρθρο αποτελεί μια προσπάθεια ταύτισης των Ποντίων προσφύγων του 1922 με τους σημερινούς λαθρομετανάστες, που έρχονται από τα βάθη της Ασίας. Ακόμη και αν μπορούσε να γίνει σοβαρή συζήτηση για την συμπεριφορά του Ελληνικού κράτους απέναντι στους διωκόμενους, από τον Τόπο τους, Έλληνες του Πόντου, σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι η περίπτωσή τους ταυτίζεται με τους λαθρομετανάστες, που σε καθημερινή σχεδόν βάση εισέρχονται παράνομα στην Χώρα. Οι Πόντιοι ήρθαν στην κρατική υπόσταση του Έθνους, στο οποίο ανήκουν και στους ομόθρησκούς τους. Δεν ήταν ούτε αλλοεθνείς, ούτε αλλόθρησκοι, όπως συμβαίνει με τους σημερινούς λαθρομετανάστες.

Ας τα βλέπουν, όμως, αυτά όλοι εκείνοι, που έχουν ανάγει την παρακμιακή και περιθωριακή αυτή δημοσιογραφική ομαδούλα σε. αξιόπιστο κριτή των πάντων. Είναι αντιληπτό, επίσης, για ποιον λόγο οι συγκεκριμένοι εθνομηδενιστές επιθυμούν την ποινική εξόντωση της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ. Το Λαοφιλές, Έντιμο και Νόμιμο Πολιτικό Κίνημα των Ελλήνων Εθνικιστών αποτελεί το πιο ισχυρό εμπόδιο για όλους, όσοι επιζητούν την πλήρη εθνική αποδόμηση της Ελλάδας. Τέτοιες δόσεις ανθελληνικών δηλητηριωδών μικροβίων δείχνουν το ποιόν τους και το πόσο σέβονται τους σφαγιασθέντες προγόνους μας.

Τελειώνοντας, αναρωτιόμαστε αν τέτοιες άθλιες απόψεις («νεοπαγές θεώρημα»), καθώς και η ευθεία αμφισβήτηση της γενοκτονίας των Ποντίων εμπίπτουν στις διατάξεις του πρόσφατου αντιρατσιστικού νόμου, ή αν αυτός τελικά έχει επιλεκτική ισχύ και αφορά όλα τα θύματα γενοκτονιών εκτός απ' αυτά με Ελληνική καταγωγή.

Γιώργος Μάστορας

Υ.Γ1:  Θα είχε πολύ ενδιαφέρον οι ανά την Ελλάδα και στον υπόλοιπο κόσμο Ποντιακοί Σύλλογοι να πληροφορηθούν τις απόψεις του «Ιού» για την Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού, καθώς και το γεγονός ότι τους ταυτίζουν με τους λαθρομετανάστες, οι οποίοι εισέρχονται παράνομα στην Χώρα μας.

Υ.Γ2: Σας παραθέτουμε το σχετικό άρθρο του Ν.4285/2014 του περίφημου «αντιρατσιστικού νόμου».

   

www.xryshaygh.com



ΣΥΝΤΑΓΜΑ 19 ΜΑΙΟΥ 2015
353.000 ψυχές Ελλήνων ζητούν δικαίωση...


Για πρώτη φορά χορευτές συλλόγων-μελών του Συνδέσμου Ποντιακών Σωματείων Νοτίου Ελλάδος και Νήσων χόρεψαν πυρρίχιο στο Μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη, κλείνοντας με αυτό τον τρόπο τις εκδηλώσεις της ΠΟΕ (βίντεο: Βασίλης Τσενκελίδης). Δείτε το σχετικό άρθρο ΕΔΩ 

Ο Πυρρίχιος τράνταξε το Σύνταγμα στην Εκδήλωση για τη Γενοκτονία

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Ένταση στην πορεία των Ποντίων προς την τουρκική πρεσβεία (βίντεο)

A. Ματθαιόπουλος: Ο Δήμος Θεσσαλονίκης αδιαφορεί για τα θύματα του ποντιακού Ελληνισμού - ΒΙΝΤΕΟ


Ομιλία του Αρχηγού της Χρυσής Αυγής στην εκδήλωση για την Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού


Την 19η Μαΐου του 2015 στην Πλατεία Ακριτών Πόντου στις Αχαρνές θα πραγματοποιηθεί για άλλη μία χρονιά η εκδήλωση Τιμής και Μνήμης της Χρυσής Αυγής για τα θύματα της Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού από τον Κεμάλ Ατατούρκ και τις τουρκικές ορδές του. Η εκδήλωση αυτή πραγματοποιείται επί σειρά ετών, αφού για εμάς τους Χρυσαυγίτες η Εθνική Μνήμη αποτελεί προϋπόθεση και πυξίδα για τον Ελληνισμό του μέλλοντος.


Τον Μάιο του 2013 στην συγκεκριμένη εκδήλωση ομιλητής ήταν ο Αρχηγός της Χρυσής Αυγής, Νικόλαος Μιχαλολιάκος. Λίγους μήνες μετά το αντεθνικό καθεστώς του Μνημονίου εξαπέλυσε την κατ' εντολή των διεθνών τοκογλύφων πολιτική δίωξη εναντίον της Χρυσής Αυγής, που οδήγησε στον παράνομο και αντισυνταγματικό εγκλεισμό του Αρχηγού, αλλά και Βουλευτών του Λαϊκού Εθνικιστικού Κινήματος επί 18 μήνες. Ένας εγκλεισμός που συνεχίζεται παρανόμως μέχρι σήμερα, αφού ο Αρχηγός της Χρυσής Αυγής βρίσκεται σε κατ' οίκον περιορισμό ύστερα από 18μηνη κράτηση, γεγονός που αντιτίθεται σε κάθε έννοια Δικαίου. 

Σας παρουσιάζουμε εκείνη την ομιλία του Αρχηγού της Χρυσή Αυγής στην εκδήλωση του 2013 για να τιμήσουμε τα θύματα της Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού.

www.xryshaygh.com



Τοποθέτηση του Βουλευτή Επικρατείας της Χρυσής Αυγής, Χρήστου Παππά στην Ολομέλεια σχετικά με την Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού

Αφιέρωμα στην Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου

Ο  Βυζαντινός Πόντος : Ακρίτες της Αυτοκρατορίας

Αετός πάνω από τον χάρτη του Πόντου. Χαρακτικό του Βελισσαρίδη για την επετειακή έκδοση των 500 χρόνων από Αλώσεως Τραπεζούντος της Επιτροπής Ποντιακών Μελετών, "Μνήμη Αυτοκρατορίας Μεγάλων Κομνηνών". Αθήνα 1961.
 Ακρίτας κάστρον έχτιζεν
τριγύρω’ς σα ραχία
Απάν’ του κόσμου τα φυτά εκεί
φέρ’ και φυτεύει,
απάν’ του κόσμου τα πουλιά,
εκεί πάγνε φωλεύ’νε
(από το «Αιχμάλωτον», ακριτικό έπος της Κερασούντας)

          Τα βυζαντινά φρούρια και κάστρα σκορπισμένα σε όλη την περιοχή του Πόντου, καθώς και τα ισχυρά τείχη των πόλεων μαρτυρούν τη σημαντική στρατηγική σημασία του τόπου κατά τη Βυζαντινή εποχή. Επί μία χιλιετία περίπου ο Πόντος στάθηκε το ακριτικό οχυρό, ο προπυλώνας της αυτοκρατορίας ενάντια στους πολυπληθείς εχθρούς της – αρχικά τους Πέρσες και αργότερα Άραβες και τους Σελτζούκους – με μια ιστορία γεμάτη πολέμους και επελάσεις εχθρικών λαών, που βάδιζαν προς τη Βασιλεύουσα.

           Πολλοί αυτοκράτορες πέρασαν από τα χώματα του Πόντου στην πορεία τους για εκστρατείες, επισκεύασαν στρατιωτικές εγκαταστάσεις, ίδρυσαν εκκλησίες και έκαναν αφιερώματα σε μοναστήρια. Ανάμεσά τους ο Ιουστινιανός, ο στρατηγός Βελισσάριος, ο Ηράκλειος, ο Βασίλειος Β’ Βουλγαροκτόνος. Αρκετές ποντιακής καταγωγής οικογένειες ανήκαν στην τάξη της βυζαντινής στρατιωτικής αριστοκρατίας όπως οι Γαβράδες, δούκες Χαλδίας (11. – 13. αι.), Οι Λεκαπηνοί και η αυτοκρατορική δυναστεία των Κομνηνών, που κατάγονταν από την περιοχή της Κασταμονής.

            Η φήμη των ακριτών του Πόντου, που ήταν πολεμιστές και ιδιοκτήτες γης μαζί, διαδόθηκε σε όλη την αυτοκρατορία μέσα από τα τραγούδια και τα ακριτικά έπη που διηγούνται τα κατορθώματά τους και εξυμνούν την άφταστη ανδρεία τους.


            Μετά την ίδρυση της Κωνσταντινούπολης, ολόκληρος ο Πόντος χωρίστηκε σε τρεις γεωγραφικές περιφέρειες. Το δυτικό τμήμα που ονομάστηκε Ελενόποντος προς τιμή της μητέρας του Μ. Κωνσταντίνου περιελάμβανε τις πόλεις Αμάσεια, Ιβώρα, Ευχάιτα, Ανδράπα, Ζάλιχα, Σινώπη και Αμισό. Το ανατολικό τμήμα, στο οποίο υπάγονταν οι πόλεις Νεοκαισάρεια, Κόμανα, Πολεμώνιον, Κερασούντα και Τραπεζούντα ονομάστηκε Πολεμωνιακός Πόντος από το όνομα του διοικητή Πολέμωνα. Το τρίτο γεωγραφικό τμήμα, με πρωτεύουσα τη Νικόπολη και γνωστές πόλεις τη Σεβάστεια, τα Σάταλα και τη Σεβαστούπολη Αρμενιακού, που συμπεριλάμβανε μέρος του Πόντου και της Μικρής Αρμενίας, ονομάστηκε Κολώνεια.

            Η γεωγραφική αυτή διαίρεση διατηρήθηκε έως τα χρόνια του Ιουστινιανού. Σ' αυτό το διάστημα ελάχιστη ήταν η ρωμαϊκή πολιτισμική επίδραση στον ελληνικό πληθυσμό. Ο ελληνισμός και ο χριστιανισμός ήταν οι παράγοντες που επηρέασαν το διοικητικό μηχανισμό και δημιούργησαν την ελληνοβυζαντινή αυτοκρατορία. Κατά τη μακραίωνη περίοδο της Ρωμαιοκρατίας ανοικοδομήθηκαν τα ρωμαϊκά τείχη. Επίσης έγιναν λιμενικά έργα, νέα οικιστικά κτίρια και στρατόπεδα μέσα στην πόλη της Τραπεζούντας, για να φιλοξενηθεί η Πρώτη Ποντιακή Λεγεώνα. Οι Τραπεζούντιοι άρχισαν να συνειδητοποιούν τη σημασία της πόλης τους στον άξονα Ανατολή-Κωνσταντινούπολη και το μεσολαβητικό τους ρόλο για τις σχέσεις της πρωτεύουσας με τα ομόθρησκα, συμμαχικά και πελατειακά κρατίδια της γειτονικής Γεωργίας11.

   Η διάδοση του χριστιανισμού

           Ο χριστιανισμός διαδόθηκε στον Πόντο πολύ νωρίς από τους αποστόλους Ανδρέα και Πέτρο με πρώτο ιεραποστολικό σταθμό την Αμισό. Παρά τα σοβαρά προβλήματα που προκαλούσαν οι οπαδοί των άλλων θρησκειών και η ρωμαϊκή διοίκηση, ο χριστιανισμός κατόρθωσε να εδραιωθεί σε όλες τις επαρχίες του Πόντου. Στα χρόνια των αυτοκρατόρων Διοκλητιανού (284- 305), Γαλέριου (306-311) και Μαξιμίνου (305-311), ο Πόντος πέρασε μια κρίσιμη εικοσαετία θρησκευτικών διωγμών, με αποτέλεσμα τη φυγή πολλών χριστιανών προς τις δύσβατες βουνοκορφές στο εσωτερικό της χώρας. Ωστόσο, οι συστηματικοί διωγμοί όχι μόνο δεν κατόρθωσαν να ανακόψουν τη διάδοση του χριστιανισμού αλλά και την ενέτειναν περισσότερο.

            Μεγάλοι πνευματικοί πατέρες των χριστιανών του Πόντου υπήρξαν οιμάρτυρες Ευγένιος από την Τραπεζούντα, Ουαλεριανός από την Εδίσκη, Κανίδιος από την Τσολόσαινα και Ακύλας από τη Γοδαίνη της Χαλδίας. Η συμβολή του Ευγένιου, ειδικότερα, στην τελική επικράτηση του χριστιανισμού υπήρξε τόσο καθοριστική, ώστε ο μάρτυρας αυτός τιμάται ως πολιούχος της Τραπεζούντας  αλλά και ως κορυφαία θρησκευτική και πνευματική μορφή από όλους τους Έλληνες του Πόντου.

         Στα χρόνια του Μ. Κωνσταντίνου, η εκκλησία του Πόντου οργανώθηκε διοικητικά και ιδρύθηκε η «Επισκοπή Τραπεζούντας εν τη ποντική διοικήσει», η οποία αργότερα εξελίχθηκε σε μητρόπολη με δεκαπέντε επισκοπές. Η εδραίωση του χριστιανισμού συνέβαλε ουσιαστικά στην ίδρυση πολλών χριστιανικών ναών και μοναστηριών, με κύρια του Αγίου Ιωάννου Βαξελώνος, της Παναγίας Σουμελά, του Αγίου Γεωργίου Περιστερεώτα και άλλα, τα οποία συνέβαλαν καθοριστικά στη διάδοση και τη διάσωση του χριστιανισμού και του ελληνισμού.



εικόνα
Ψηφιδωτό του Αγίου Ευγενίου, πολιούχου της Τραπεζούντας και της Νέας Ρωμανίας
         
Μετά το Μέγα Θεοδόσιο, ένα μέρος του ανατολικού Πόντου πέρασε στην εξουσία της δυναστείας των Περσών. Η περιοχή της Τραπεζούντας και η επαρχία της Χαλδίας δεν γνώρισαν την περσική κυριαρχία. Με τη νίκη του Ιουστινιανού οι Πέρσες εκδιώχτηκαν από τη Λαζία και τις άλλες περιοχές του Πόντου, γεγονός που συνέβαλε στην ολοκλήρωση της διάδοσης του χριστιανισμού στον Πόντο, με τον εκχριστιανισμό της πολεμικής φυλής των Τζάνων.

          Στα χρόνια του Λέοντα Γ' του Ισαύρου ο Πόντος ανάκτησε τη γεωπολιτική, στρατιωτική και οικονομική προνομιακή του θέση, επειδή τα βυζαντινά στρατεύματα, λόγω των συνεχών πολέμων με τους Πέρσες, τους Τουρκομάνους και τους Άραβες, είχαν ως κέντρο εφοδιασμού την Τραπεζούντα. Ο πληθυσμός της πόλης αυξήθηκε σημαντικά και η Τραπεζούντα το 10ο μ.Χ. αιώνα έγινε σπουδαίος εμπορικός σταθμός. Όπως αναφέρουν και δύο σύγχρονοι Άραβες γεωγράφοι, ο Μασσουδή και ο Ισταχρή, η Τραπεζούντα εξελίχτηκε σε οικονομικό, πολιτικό και στρατιωτικό κέντρο του Πόντου, με αποτέλεσμα την ισχυροποίηση του ελληνισμού.


          Οι βυζαντινοί αυτοκράτορες, για την ενίσχυση των ανατολικών τους συνόρων, είχαν παραχωρήσει ιδιαίτερα προνόμια στους θεματάρχες του Πόντου, ακολουθώντας μια συνετή κοινωνική και φορολογική πολιτική, η οποία είχε ως αποτέλεσμα την ανάπτυξη αισθημάτων αφοσίωσης των ακριτικών πληθυσμών προς το βυζαντινό κράτος, καθώς και προς την ιδιαίτερη πατρίδα τους. Πουθενά αλλού σε όλο το βυζαντινό χώρο δεν καλλιεργήθηκε τόσο πολύ ο κύκλος των ακριτικών τραγουδιών όσο στον Πόντο και την Καππαδοκία, γεγονός που επιβεβαιώνει την ουσιαστική προσφορά των ακριτών στη φύλαξη των βυζαντινών συνόρων, για το διάστημα που ίσχυε το προνομιακό καθεστώς. Η λαϊκή μούσα ξεχώρισε σε ανδρεία και αρετή το Διγενή Ακρίτα, του οποίου οι αγώνες συμβολίζουν τον αδιάκοπο αγώνα του ελληνισμού εναντίον όσων απείλησαν την ελευθερία του.

           Τα προβλήματα για τη βυζαντινή αυτοκρατορία εμφανίστηκαν σταδιακά μετά τον 11ο αιώνα, καθώς η καταστροφή των αρμενικών κρατιδίων και η απέλαση των αρμενικών φύλων στην Καππαδοκία και την Κιλικία ευνόησαν τις εισβολές των Σελτζούκων. Η αποφασιστική πολεμική επιχείρηση απομάκρυνσης των Σελτζούκων από τον αυτοκράτορα Ρωμανό (1067-1071) κατέληξε στην καταστροφική ήττα της μάχης του Μαντζικέρτ (26 Αυγούστου 1071), που είχε ως αποτέλεσμα την ελεύθερη επέλαση των Σελτζούκων. Οι Σελτζούκοι, ανεμπόδιστοι πλέον, κατέκλυσαν τη Μ. Ασία και δημιούργησαν ξεχωριστά κράτη, το σουλτανάτο του Ρουμ με πρωτεύουσα το Ικόνιο και το εμιράτο των Ντανισμενίδων με πρωτεύουσα τη Νεοκαισάρεια. Αυτήν την περίοδο της κρίσης το Βυζάντιο αδιαφόρησε για τα ανατολικά του σύνορα και άλλαξε την κοινωνική και φορολογική πολιτική του προς τους ακρίτες και τους θεματάρχες του Πόντου.

            Συγκεκριμένα, καταργήθηκαν τα στρατιωτόπια (η παραχώρηση δηλαδή γεωργικών κλήρων στους στρατιώτες), η φορολογική απαλλαγή και τα άλλα ειδικά προνόμια, με αποτέλεσμα να γίνουν ανίσχυρα και ευάλωτα σε κάθε εχθρό τα ανατολικά σύνορα του Βυζαντίου. Οι ακρίτες δεν είχαν πλέον λόγους να πολεμούν και πολλοί από αυτούς έφυγαν για πιο εύπορες περιοχές ή άλλαξαν επάγγελμα. Τότε ανεξαρτητοποιήθηκαν πολλοί από τους θεματάρχες και δούκες του Πόντου. Άλλοι πάλι αναγκάστηκαν να πολεμήσουν μόνοι τους για να ελευθερώσουν τις περιοχές τους από τους Σελτζούκους και τους άλλους ανατολικούς εχθρούς, χωρίς την οικονομική και στρατιωτική βοήθεια του Βυζαντίου. Από τους αγώνες αυτούς γνωστοί είναι οι ήρωες και τα κατορθώματα των ανεξάρτητων Ποντίων θεματαρχών Θεοδώρου και Κωνσταντίνου Γαβρά και Γρηγορίου του Ταρωνίτη..


 Ένα εξαιρετικό χαρακτικό του Βελισσαρίδη για τον Αλέξιο τον Α Κομνηνό για τα 500 χρόνια από την Άλωση της Τραπεζούντας και δημοσιεύτηκε στη ειδική έκδοση της Επιτροπής Ποντιακών Μελετών σε περιορισμένα αντίτυπα. Αθήνα 1961.

Το κράτος των Μεγάλων Κομνηνών της Τραπεζούντας (1204-1461)

            Το κράτος των Μεγάλων Κομνηνών της Τραπεζούντας ιδρύθηκε από τον Αλέξιο, απόγονο της αυτοκρατορικής δυναστείας των Κομνηνών, μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης (1204) από τους Φράγκους και το νέο διοικητικό κατακερματισμό του Βυζαντίου. Ο λαός του Πόντου αναγνώρισε τον Αλέξιο ως νόμιμο κληρονόμο της βυζαντινής αυτοκρατορίας, γιατί σεβάστηκε την καταγωγή, την ορθόδοξη πίστη του και, κυρίως, γιατί φοβήθηκε τις πολιτικές μεταβολές στην Κωνσταντινούπολη, τους Φράγκους κατακτητές και τους Σελτζούκους, που καθημερινά τους προκαλούσαν.

             Η αυτοκρατορία της Τραπεζούντας χάρη στη διπλωματική ευελιξία και τις πολιτικές και στρατηγικές ικανότητες των ηγεμόνων της απέκτησε μεγάλη δύναμη και με τους συνεχείς απελευθερωτικούς και αμυντικούς αγώνες των Κομνηνών ανέκοψε την τουρκική επέκταση προς τη Δύση. Παράλληλα, σημαντική υπήρξε και η πολιτισμική ακτινοβολία της αυτοκρατορίας αυτής.

           Η Τραπεζούντα, κατά το 14ο αιώνα, υπήρξε κέντρο μελέτης της αστρονομίας και των μαθηματικών με ονομαστούς δασκάλους τον Γρηγόριο Χιονιάδη, τον Κωνσταντίνο Λουκύτη και τον κληρικό Μανουήλ. Από όλα τα μέρη του κόσμου πήγαιναν εκεί για να σπουδάσουν. Στη Σχολή της Τραπεζούντας δίδαξε επίσης ο βυζαντινός ποιητής Θεόδωρος Πρόδρομος, ο γνωστός στη νεοελληνική λογοτεχνία Φτωχοπρόδρομος, ενώ πολλοί ιστορικοί από την Τραπεζούντα, όπως ο Θεωνάς, ο Μιχαήλ Πανάρετος, ο Ανδρέας Λιβαδινός, ο μητροπολίτης Ιωσήφ Λαζαρόπουλος, έγραψαν αξιόλογες ιστορικές, φιλολογικές, εθνολογικές και γεωγραφικές πραγματείες.

           Αργότερα, μετά την Άλωση της Τραπεζούντας από τους Οθωμανούς, το 1461, πολλοί λόγιοι εγκατέλειψαν την πόλη τους και κατέφυγαν στην Ευρώπη, όπου μεταλαμπάδευσαν την ελληνική παιδεία και τις αξίες του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού. Ανάμεσα τους ξεχωρίζουν ο Βησσαρίων, που αργότερα έγινε Καρδινάλιος, και ο Γεώργιος ο Τραπεζούντιος που αναδείχθηκαν ως κορυφαίες πνευματικές φυσιογνωμίες και πρόδρομοι του ευρωπαϊκού Ανθρωπισμού.

           Η Τραπεζούντα, ως πρωτεύουσα του παρευξείνιου ελληνισμού, εκτός από πνευματικό κέντρο υπήρξε και κόμβος εμπορικών ανταλλαγών ανάμεσα στις χώρες της Ανατολής και της Δύσης, με αποτέλεσμα στην αγορά της να συναντώνται λαοί από την Ασία και την Ευρώπη, οι οποίοι μετέφεραν μια πολυχρωμία από γλώσσες, ενδυμασίες και θρησκείες.

           Οι Μεγαλοκομνηνοί, οι οποίοι έφεραν τον τίτλο «Βασιλείς και Αυτοκράτορες πάσης Ανατολής, Ιβήρων και Πειρατείας», παρά το γεγονός ότι η πολιτική τους δεν ήταν άμοιρη λαθών, συνέβαλαν γενικά στην προστασία και την επιβίωση του ποντιακού ελληνισμού στο διάστημα των 257 χρόνων της εξουσίας τους.

Ο ΘΡΗΝΟΣ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΟΥΝΤΑΣ

Έναν πουλίν, καλόν πουλίν,
εβγαίν' από την Πόλην,
ουδέ στ'αμπέλ(ε)α κόνεψεν,
ουδέ στα περιβόλ(ε)α
επήγεν και εκόνεψεν
'ς σ'Αγια-Σοφιάς την πόρταν'.
Έσειξεν τ'έναν το φτερόν,
στο αίμαν βουτεμένον,
έσειξεν τ'άλλο το φτερόν,
χαρτίν είshεν γραμμένον.
Σιτ' αναγνώθ' σιτ(ε)ά κλαίει,
σιτ' ανακρούει την καρδ(ε)άν:
-Αϊλί εμάς και βάι εμάς,
'πάρθεν η Ρωμανία!
Μοιρολογούν τα εγκλησ(ε)ας,
κλαίγ'νε τα μοναστήρ(ε)α
κι' Αϊ-Γιάννες, ο Χρυσόστομον,
κλαίει στερνοκοπάται.
-Μη κλαίς, μη κλαίς, Αϊ-Γιάννε μου,
και δερνοκοπισκάσαι.
-Η Ρωμανία 'πέρασεν!
Η Ρωμανία 'πάρθεν!
-Η Ρωμανία κι' αν πέρασεν,
ανθεί και φέρει κι' άλλο.

η ΠΟΝΤΙΑΚΗ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ



Γράφει ο Σπυρίδων Καραχάλιος

Το Γένος μας έχει γνωρίσει ανείπωτες στιγμές τραγωδίας και εκτεταμένα ολοκαυτώματα στο διάβα τής ιστορικής του διαδρομής. Δυστυχίες και εξανδραποδισμούς που έγιναν με την συνέργεια βαρβάρων και ψευτοσυμμάχων, με την σκόπιμη εγκατάλειψη των πληθυσμών μας από δωσίλογους πολιτικάντηδες και ψευτοεθνάρχες. Εκκενώσεις εθνικών εδαφών με την αισχρή δολοφονία αθώων ψυχών.

Κορυφαία πένθιμη σελίδα στην ελληνική ιστορία αποτελεί η Ποντιακή Γενοκτονία, ο διωγμός των Ποντίων αδερφών μας από την αρχέγονη κοιτίδα τους και η δολοφονία 353000 αθώων ψυχών. Επρόκειτο για ένα προμελετημένο έγκλημα με σκοπό την απομάκρυνση τής Ελλάδος από το γεωπολιτικό πλεονέκτημα τής Μαύρης Θάλασσας και την ματαίωση τής Μεγάλης Ιδέας που αποσκοπούσε στην εθνική μας αποκατάσταση στα φυσικά μας σύνορα, τα σύνορα τής Ελληνικής Αυτοκρατορίας τής Αγίας Ρωμανίας.

Οι απάνθρωπες εκκαθαρίσεις σε βάρος των Ποντίων ανήκουν στην ίδια χωρία με τις εξίσου απάνθρωπες εκκαθαρίσεις σε βάρος των Ανατολικοθρακιωτών και των Μικρασιατών αδερφών μας. Πληθυσμοί που αποτέλεσαν τούς ακλόνητους Ακρίτες τής Μεγάλης μας Πατρίδος Ελλάδος. Οι δε Αλύτρωτες Πατρίδες μας ήταν και είναι οι Πύλες που οδηγούν στην καθ’ ημάς Ανατολή, την Ελληνίδα Ανατολή που αποτελεί μαζί με την παλαιά λεγομένη Ελλάδα τα δύο πόδια που χρειάζεται προκειμένου να σταθεί δυνατό και με ασφάλεια στα πόδια του το Έθνος μας.

Η τραγωδία τής Ποντιακής Γενοκτονίας διαδραματίστηκε σε  διαδοχικές φάσεις από το 1914, μέχρις ότου φτάσουμε στην έσχατη πράξη που συντελέστηκε από τα αιμοσταγή στίφη τού Τουρκοεβραίου Μουσταφά Κεμάλ. Με εκτοπισμούς, με τα θανατηφόρα τάγματα εργασίας, με τις μαζικές δολοφονίες.

Το ίδιο το Κίνημα των Νεότουρκων υπήρξε αποκλειστικά υπόθεση τού Σιωνισμού, με όλους τούς κορυφαίους κινηματίες να ανήκουν στο ψευτοπεριούσιο γένος, όπως ο ίδιος ο Κεμάλ, ο Ταλαάτ Πασάς και άλλοι. Οι δε Δυνάμεις που ανέχτηκαν και βοήθησαν γύρω τριγύρω τα βδελύγματα τής μογγολικής στέπας είχαν ομοούσιους ταγούς, όπως η Σοβιετική Ένωση τού Εβραίου Λένιν που έστελνε πολεμοφόδια στους Τούρκους κατά την διάρκεια τής Μικρασιατικής Καταστροφής, οι ψευτοσύμμαχοι εξ Εσπερίας, αλλά και ο ψευτορωμιός πολιτικός συρφετός.

Οι Ηρωικοί Τραντέλληνες τού Πόντου Μας δεν έσκυψαν ούτε για μια στιγμή το κεφάλι και δεν προσκύνησαν ποτέ. Με το μαχαίρι ζωσμένοι στην μέση. Με το τουφέκι στον ώμο. Με την πολεμική όψη και αποφασιστικότητα να μακελέψουν τον εχθρό και να μην πέσει ελληνική ψυχή στα χέρια τους. Με τα βουνά τού Πόντου να παίρνουν την θέση τού σπιτιού και να αντηχούν από την αντάρα ιερού και λυτρωτικού πολέμου.

Αλλά το Ελληνικό Κράτος, αλίμονο, μένει μακριά και κλεισμένο μέσα στον μικρόκοσμο τού πολιτικού ορθολογισμού, τής νεκρικής ηρεμίας και των «συμμαχικών» εντολών. Μην σας νοιάζει το αίμα των Ελλήνων, λέγουν στους νενέκους οι Μεγάλες Δυνάμεις. Πάνω από όλα ψυχραιμία για το συμφέρον τού Σταυρωτή των Εθνών. Για την φιλία τού αίσχους από τότε με την Τουρκία.

Πολιτικός ορθολογισμός ονομάζεται τεχνηέντως η εσχάτη προδοσία σε βάρος τού Έθνους των Ελλήνων. Ηρεμία βαφτίζονται οι προστατευόμενοι θώκοι των αισχρών ταγών. Και οι εντολές αφορούσαν στην απόκτηση τού γεωπολιτικού ελέγχου από Νεοταξίτες όλων των καιρών και Τούρκους. Οι Τούρκοι τού Κεμάλ προελαύνουν καίγοντας χωριά, κρεμώντας και σφάζοντας γέρους, νέους και παιδιά. Δεν έχουν ηθικές αναστολές και ανθρώπινα ένστικτα. Μονάχα εντολές και κτηνώδη πάθη έχουν. Αυτά τούς οδηγούν.

Τα αδέρφια μας δίνουν τον υπέρ πάντων αγώνα. Αίμα και δάκρυα γίνονται μια θάλασσα οδύνης. Δεν υπάρχει παράδοση. Ή νικάς ή πεθαίνεις. Αιώνες ιστορίας ελληνικής κάνουν άγριο πολεμικό χορό πάνω από την Ιερή Γη τού Ποντιακού Αετού. Είναι όμως μια κατάσταση άνιση. Ο Τούρκος έχει σχέδιο, έχει ανεφοδιασμό, έχει πλάτες. Τα μαυροφορεμένα αδέρφια μας είναι μόνα τους.

Οι Εθνομάρτυρες τού Πόντου μας ζουν τον δικό τους Γολγοθά. Το ελληνικό στοιχείο απειλείται να σβήσει. Όμως οι «σύμμαχοι» δεν επεμβαίνουν. Το κράτος των Αθηνών σέρνεται σαν σκουλήκι πίσω από τις εξελίξεις. Οι «δυνατοί» έχουν μάτια μονάχα για τα ολοκαυτώματα που υπηρετούν τα σχέδιά τους. Το όνειρο τής λευτεριάς και τής Μεγάλης Ιδέας σβήνει πρόσκαιρα πάνω από τις στάχτες τής Γης των Ηρώων.

Τα χρόνια όμως δεν σβήνουν τις Μνήμες των Αληθινών Ελλήνων. Η νέα γενιά των Ποντίων έκανε το δάκρυ δύναμη και τραγούδι τής εθνικής της μνημοσύνης. Η Τουρκία έχει λίγο καιρό ζωής. Η Μεγάλη Ιδέα είναι πάντα ζωντανή. Το Δίκαιο τής Ελληνικής Φυλής θα επικρατήσει με την δύναμη τής ψυχής και με το Ατσάλι. Η Ρωμανία κι αν επέρασε, άνθει και φέρει κι άλλο. Θα ξαναγυρίσουμε και η γη θα τρέμει από χαρά. Δόξα και Τιμή στους Τραντέλληνες τού Πόντου Μας. 

 

ethnikistikosagwn.blogspot.com

19 ΜΑΙΟΥ: ΜΝΗΜΗ ΠΟΝΤΙΑΚΗΣ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ

banner genoktonia x.a

Γράφει ο Νικόλαος Λεμοντζής

Η 19η Μαΐου μέρα είναι ημέρα μνήμης, ημέρα οργής, ημέρα που αποτελεί πένθους και αδιάσειστο επιχείρημα κατά της υπερπροβεβλημένης υποτιθέμενης ελληνοτουρκικής φιλίας.

Μια μέρα χαραγμένη στο ελληνικό υποσυνείδητο

Στις 19 Μαΐου του 1919, ο σφαγέας του Ελληνισμού Μουσταφά Κεμάλ, που κάποιοι θέλουν να ονομάσουν και έναν κεντρικό δρόμο της Θεσσαλονίκης από το όνομά του…εισέρχεται στην Σαμψούντα, δήθεν με την εντολή να σταματήσει τις αναταραχές που υπάρχουν εδώ και τρία χρόνια.

Αντί αυτού, οργανώνει τις άτακτες συμμορίες των τούρκων και προχωρά στον δεύτερο γύρο της γενοκτονίας που συντελέστηκε εις βάρος των Ελλήνων του Πόντου.Όλα όμως έχουν ξεκινήσει πολύ νωρίτερα. Οκτώ έτη πριν, στα 1911, στη Θεσσαλονίκη ,το Νεοτουρκικό Κομιτάτο πραγματοποιεί ένα συνέδριο. Εκεί λαμβάνεται η απόφαση να εξοντωθούν πλήρως όλοι οι Έλληνες και οι Αρμένιοι. Η απόφαση έλεγε τα εξής:

«η τουρκία πρέπει να γίνει μωαμεθανική χώρα, όπου η μωαμεθανική δύναμη και οι μωαμεθανικές αντιλήψεις θα κυριαρχούν και κάθε άλλη θρησκευτική προπαγάνδα θα καταπνίγεται. Και είναι ολοκάθαρο ότι αυτό δεν μπορεί να γίνει με την πειθώ. Άρα πρέπει να χρησιμοποιηθεί βία».

Χορτάσατε ελληνοτουρκική φιλία;

Αυτή είναι η επίσημη απόφαση των νεότουρκων , η οποία δεν άργησε να γίνει πράξη.
Οι νεότουρκοι λοιπόν οργάνωσαν μια συστηματική γενοκτονία σε βάρος των Ελλήνων, πράγμα που κόστισε τη ζωή σε 353.000 ανθρώπους. Οι τρόποι που μετέρχονταν για να τους εξοντώσουν ήταν πάρα πολλοί:

Επιστράτευση και εξόντωση των νεοτέρων/ δημιουργία των ταγμάτων εργασίας(αμελέ ταμπουρού)/ στρατόπεδα συγκέντρωσης / ξεκοίλιασμα εγκύων και πέταμα των εμβρύων για βορά σε σκυλιά/ εξορίες/ σφαγές/ εκτελέσεις/ατελείωτες πορείες θανάτου/πυρπολήσεις χωριών/λεηλασίες/βιασμοί και ατιμάσεις/πείνα/παιδομάζωμα
Το 1915 οι τούρκοι ξεκινούν τα σχέδια τους εξοντώνοντας σε μικρό χρονικό διάστημα 1,5 εκατομμύριο Αρμενίους. Το 1916 ξεκινάει η δίωξη εναντίον και των Ελλήνων του Πόντου, με εμπνευστή τον γερμανό συνταγματάρχη Λίμαν Φον Σάντερς που εκπαίδευσε τους νεότουρκους.ειδού μερικά από τα λόγια του:

«Σας διαβεβαιώ, με αυτό το σύστημα που προτείνω ο θάνατος τους θα είναι βέβαιος. Η μισητή και άτιμη αυτή ράτσα θα ξεκληριστεί και θα χαθεί για πάντα». Αυτά έλεγε ο μισέλληνας Σάντερς. Άλλος πρωτεργάτης της γενοκτονίας ήταν ο Μεχμέτ Τααλάτ,
υπουργός εσωτερικών, ο οποίος έδωσε την εντολή να μην μείνει τίποτε όρθιο. Τουρκικές ορδές σφάζουν, λεηλατούν, απαγχονίζουν, βιάζουν, καίνε ολόκληρες πόλεις, ενώ ο ίδιος εκμυστηρεύεται σε έναν Αυστριακό πράκτορα στις 31 Ιανουαρίου του 1917:
«Βλέπω για την τουρκία να πλησιάζει η ώρα να ξεκαθαρίσουμε με τους Έλληνες, όπως το 1915 με τους Αρμένιους».

Η κατάσταση αυτή διαρκεί τρία χρόνια και είναι μόνο η αρχή...

Ακολουθεί η δεύτερη και ακόμη σκληρότερη φάση της γενοκτονίας με την αποβίβαση του Μουσταφά Κεμάλ στη Σαμψούντα, στις 19 Μαΐου 1919. Μαζί με τον Τοπάλ Οσμάν, έναν από τους χειρότερους σφαγείς του ελληνισμού, επιδίδονται σε αποτρόπαιες πράξεις. Ολόκληρα χωριά παραδίδονται στις φλόγες, γυναικόπαιδα ατιμάζονται και σφάζονται με μια πρωτοφανή λύσσα. Ο ανδρικός πληθυσμός ξεκληρίζεται.


Ολόκληροι πληθυσμοί βιαίως εκτοπίζονται και οδηγούνται προς την ενδοχώρα. Οι εξοντωτικές πορείες ξεκινούν. Σε όλη τη διαδρομή τα βασανιστήρια είναι ανείπωτα και χιλιάδες αφήνουν την τελευταία τους πνοή. Γυναίκες που δεν αντέχουν στην ιδέα της ταπείνωσης και της ατίμωσης προτιμούν να μιμηθούν τις γυναίκες του Ζαλόγγου και περνούν στην αθανασία με τα μωρά τους στην αγκαλιά. Όταν λίγο καιρό αργότερα κάποιος διπλωματικός ακόλουθος ξένης πρεσβείας αναφέρεται σε όσα έγιναν η απάντηση που λαμβάνει είναι ότι δεν έγινε απολύτως τίποτα και όλα ήταν ένα ασήμαντο περιστατικό.
Όλα αυτά αναγκάζουν τους περήφανους Ποντίους να βγουν αντάρτες στα βουνά.


Σελίδες λαμπρής δόξας γράφονται και ήρωες ξεπηδούν μέσα από τους απλούς και καθημερινούς ανθρώπους

Ο Ευκλείδης, ο Χαραλαμπίδης, ο Αναστάς αγάς ενώνονται και μαζί με άλλους οπλαρχηγούς συγκροτούν το αντάρτικο του Πόντου. Φορούν το πένθιμο μαύρο της ποντιακής φορεσιάς, ζώνονται τα άρματα και τα φισεκλίκια και ορκίζονται να εκδικηθούν για το χαμένο αίμα, για τον ξεριζωμό, για την γενοκτονία. Λίγοι και χωρίς πολλά πυρομαχικά ή εφόδια, βρίσκονται παντού και βοηθούν και υπερασπίζονται τους διωκόμενους Έλληνες.

Λίγα χρόνια μετά, όλα μοιάζουν να ξεθωριάζουν. Όλοι ζουν στους ρυθμούς της πλαστής ευμάρειας, δίχως ίχνος εθνικής μνήμης. Πολλοί φτάνουν μάλιστα στο σημείο να αγνοούν τα ιστορικά δεδομένα και ακόμη χειρότερα μερικοί προσπαθούν να τα αποσιωπήσουν, να τα μειώσουν, να τα διαστρεβλώσουν. Καμία αναφορά δεν γίνεται στα σχολικά βιβλία σχετική με τη Γενοκτονία των Ποντίων.

Οι ιθύνοντες αποφάσισαν πως κάτι τέτοιο δεν βολεύει καθόλου τα τους σκοπούς τους, τις ψευτοφιέστες της ελληνοτουρκικής φιλίας που προσπαθούν να στήσουν, εξυπηρετώντας τα οικονομικά τους συμφέροντα.

Την ίδια στιγμή, στις 19 Μαΐου κάθε χρόνο, νεαροί τούρκοι παίρνουν χώμα από τη Σαμψούντα και το μεταφέρουν στην Άγκυρα, όπου το παραδίδουν στον πρόεδρο της τουρκικής δημοκρατίας, διαιωνίζοντας το άσβεστο μίσος, γαλουχώντας τις επόμενες γενιές.
Πόσο ποιο ατράνταχτη επίρρωση της πάγιας θέσης της Χρυσής Αυγής, σχετικά με την ανυπαρξία της ελληνοτουρκικής φιλίας.

Ενώ όμως τα πράγματα έχουν έτσι, ενώ ο τούρκος μαθαίνει από μικρό παιδί πως ο Έλληνας είναι εχθρός του, τα βρωμοκάναλα της διαφθοράς βομβαρδίζουν καθημερινά το υποσυνείδητο του Έλληνα και της Ελληνίδας με τουρκοσήριαλ, προλειαίνοντας το έδαφος για όσα θα ακολουθήσουν.

Είναι απόλυτο λάθος και κουτσαβακισμός να θεωρεί κανείς ότι μόνο οι κυβερνήσεις και οι πολιτικοί έχουν διαφορές. Είναι πραγματική μωροπιστία να θεωρεί κανείς πως τα εγκλήματα συντελέστηκαν από πρωθυπουργούς, υπουργούς, μπέηδες, πασάδες.
Άλλοι κρατούσαν το τσεκούρι, άλλοι βίαζαν με την καθοδήγηση των εμπνευστών. Και τρανή απόδειξη για την περηφάνια που νιώθουν είναι τα όσα διδάσκουν στα τουρκόπαιδα, αλλά και η συμβολική μεταφορά του χώματος.

Ως συνέχεια των διωγμών που υπέστησαν οι Έλληνες του Πόντου έρχεται η καταστροφή της Σμύρνης


Μια αδαής, αμόρφωτη καθηγήτρια ξένων γλωσσών, εσχάτως μάλιστα βουλευτής, στο ανιστόρητο βιβλίο ιστορίας που συνέγραψε, υποστήριξε πως τα γεγονότα στη Σμύρνη οφείλονται σε συνωστισμό.

Συνωστισμός οι λεηλασίες, οι σφαγές, οι βιασμοί. Συνωστισμός το κλάμα, ο πόνος, το ξερίζωμα. Με μια μονοκονδυλιά διέγραψε τον πόνο χρόνων, τις μνήμες, τα δάκρυα, τις απώλειες. Και όλα αυτά έγιναν επί κυβερνήσεως της ψοφοδεξιάς της ΝΔ. ναι, η ΝΔ ήταν κυβέρνηση το 2007, όταν το κατάπτυστο βιβλίο της Ρεπούση διδάχτηκε στα 11χρονα Ελληνόπουλα.

Με τέτοιο εκπαιδευτικό σύστημα είναι απολύτως λογικό τα παιδιά μας να μη γνωρίζουν την ιστορία της πατρίδας μας, μιας και αυτοί που είναι επιφορτισμένοι να τα διδάξουν, εμφορούνται από ανθελληνικό μένος και φιλοοθωμανικά αισθήματα. Πραγματικά, αν βάζαμε έναν τούρκο δάσκαλο να διδάξει, ίσως να παρουσίαζε τα γεγονότα με την πραγματική τους διάσταση και ποιο κοντά στην αλήθεια από ότι ο εσμός των κουλτουριάρηδων καθηγητάδων.

Απάτριδες πολιτικοί, ρουφιάνοι δημοσιογράφοι, ημιμαθείς συγγραφείς, ανιστόρητοι καθηγητάδες, επικίνδυνοι πανεπιστημιακοί, διεφθαρμένοι καναλάρχες.
Ημερίδες, ρεπορτάζ, βιβλία και συγγράμματα, συμπόσια, τουρκοσήριαλ και Νεοοθωμανισμός. Όλοι και όλα μοιάζουν να στρέφονται εναντίον της εθνικής μνήμης και συνείδησης, εναντίον της Ιστορίας μας, αλλά και εναντίον αυτής της ίδιας της αλήθειας. 

Όλοι όμως;

Περήφανα σας λέω πως όχι. Δεν έχουν γυρίσει όλοι την πλάτη τους στην εθνική αξιοπρέπεια, στην ιστορική μνήμη. Δεν έπαψαν όλοι να τιμούν τους προγόνους, τους ήρωες, τους μάρτυρες, τους εθνομάρτυρες. Δεν έσβησε το καντήλι των ψυχών αυτών που βασανίστηκαν για την ορθοδοξία και τον Ελληνισμό.

Η φλόγα του παραμένει αρειμάνια αναμμένη από τους εθνικιστές της Χρυσής Αυγής, από όλους εσάς, τους άνδρες και τις γυναίκες που θα γίνουν η λαίλαπα που θα κατακάψει ότι σάπιο και διεφθαρμένο ευθύνεται για τη σημερινή κατάσταση.

Λένε ότι λαός που ξεχνάει την ιστορία του δεν έχει μέλλον. Εμείς λέμε πως λαός που επιτρέπει να διαστρεβλώνουν την ιστορία του και δεν αντιδρά, είναι ξοφλημένος.
Γιατί για εμάς δεν υπάρχουν λησμονημένες και αλύτρωτες πατρίδες. Για μας υπάρχουν σκλαβωμένες πατρίδες και χρέος μας είναι να τις ελευθερώσουμε και αυτές και τα σκλαβωμένα αδέρφια μας. Μόνο τότε θα δικαιωθούν οι ψυχές των βασανισμένων αδερφών μας. Μόνο τότε θα ανατείλει το φως του ελληνισμού στα προαιώνια εδάφη των Ελλήνων. http://ethnikismos.net/


Παρακολουθήστε παρακάτω ένα συγκλονιστικό βίντεο για την σφαγή των νηπίων της Σάντας.  Μια από τις πιο τραγικές στιγμές της Γενοκτονίας που έζησαν οι Πόντιοι


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Εκδήλωση Τιμής και Μνήμης για την Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου

Αντάρτικο του Πόντου - Γενοκτονία Ποντίων - ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ: Δεν ξεχνούμε τους ηρωικούς νεκρούς του Ελληνικού Πόντου - Το μήνυμα του Ν.Γ. Μιχαλολιάκου για την 19η Μαΐου


«ΑΤΑΤΟΥΡΚΙΚΗ» ΠΡΟΚΛΗΣΗ ΣΤΗΝ ΕΠΕΤΕΙΟ ΤΗΣ ΠΟΝΤΙΑΚΗΣ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ

Η Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου - Κωνσταντίνου Φωτιάδη (ΕΝΤΥΠΟ PDF)

ΓΕΡΜΑΝΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ Η ΕΞΑΦΑΝΙΣΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΑΠΟ ΤΗ ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ!

“Σφάξτε τους Έλληνες”. Έγγραφο - Ντοκουμέντο αφιερωμένο στους αρνητές της Γενοκτονίας

Δείτε πως η Deutsche Bank χρηματοδότησε την Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου!


Οι τουρκικές θηριωδίες και οι εκτοπίσεις πληθυσμών της Τραπεζούντας


Τα εγκλήματα του Στάλιν εις βάρος των Ελλήνων του Πόντου


Η “Ελληνική Επιχείρηση” του Στάλιν εναντίον του Ποντιακού Ελληνισμού

Λίγο πριν την ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ, σε έναν καφενέ στην Σαμψούντα…

«Χτυπούσαν σκληρά και ανελέητα τα παιδιά με τα μαστίγια και τα τρυπούσαν με τα ξίφη τους για να μην κλαίνε. Παντού βλέπαμε πτώματα γυναικών, παιδιών και γερόντων». Μαρτυρίες από τη γενοκτονία των Ποντίων...

Νεαρή Πόντια αυτοκτονεί στη Δραπετσώνα του ’22, όταν μαθαίνει από πρόσφυγες που έφθασαν στο λιμάνι του Πειραιά, την σφαγή των συγγενών της στην Τραπεζούντα…

Τα τάγματα εργασίας των Τούρκων που οδήγησαν στο θάνατο 250 χιλιάδες Έλληνες. Τα εφιαλτικά Αμελέ Ταμπουρού (βίντεο)…

Η ιστορία της Ελένης της Ρωμιάς η οποία στον ξεριζωμό του ’22 χάθηκε στην Τουρκία. Την αναζητούσε ο πατέρας της σε όλη τη ζωή του και τελικά τη βρήκε ο εγγονός του στην Τραπεζούντα…

Ημέρα Μνήμης Γενοκτονίας Ποντίων 2015: Σβήνουμε τα φώτα μας 

«Όργανο Καταραμένο»! Ένας ύμνος στο ιστορικό σύμβολο των Ποντίων, τον Κεμεντζέ (ΒΙΝΤΕΟ) 

Η ποντιακή διάλεκτος ως στοιχείο της ταυτότητάς μας


Αφιερωμένο στους Ρεπούσηδες - Τι γράφουν τα σχολικά βιβλία των χωρών που υπέστησαν τουρκική κατοχή

«Η νέα εξουσία της Τουρκίας πλούτισε από τη Γενοκτονία»




ΟΛΕΣ ΟΙ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΑΣ


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ 5205678758456056063

Δημοσίευση σχολίου

Translate

ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ

SOCIAL

ΤΩΡΑ

ΑΡΘΡΑ

ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΒΡΕΙΤΕ ΜΑΣ ΚΑΙ ΕΔΩ

ΒΡΕΙΤΕ ΜΑΣ ΚΑΙ ΕΔΩ
ΟΜΑΔΑ στο FACEBOOK
Widget by:Blogger Tips
Pro Blogger Tricks
Instagram Επισκεφτείτε το προφίλ του EΛΛΗΝΩΝ στο Pinterest.

ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ

ΟΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΜΑΣ ΣΤΟ EMAIL ΣΟΥ. ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΕ ΤΟ EMAIL ΣΟΥ ΚΑΙ KANE CLICK ΣΤΟ ΚΟΥΜΠΙ "ΕΓΓΡΑΦΗ".:

Delivered by FeedBurner

ΕΛΛΗΝΩΝ ΔΙΚΤΥΟ VIDEO
Recommended Post Slide Out For Blogger

ΕΝΙΣΧΥΣΤΕ ΜΑΣ...

Embed Calculator requires a newer version of Adobe Flash Player.

You must have the current version of the adobe flash player to use this online calculator.

item