Widgets

Το μήνυμα του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου: Κανείς δεν έχει το δικαίωμα να παραδώσει την Ελλάδα στους εχθρούς της - Όλοι στον Αγώνα!


Μάιος του έτους 1453 και η πράσινη σημαία του Ισλάμ κυματίζει έξω από τα τείχη της Βασιλεύουσας. Ο Αυτοκράτορας, Κωνσταντίνος Παλαιολόγος Δραγάσης, δέχεται τον πρέσβη του Μωάμεθ Β’, ο οποίος του φέρνει ένα τελεσίγραφο. Ζητούσε την παράδοση της πόλης με την υπόσχεση να επιτρέψει στον Αυτοκράτορα και σε όσους το επιθυμούσαν να φύγουν με τα υπάρχοντά τους. Επίσης, θα αναγνώριζε τον Κωνσταντίνο ως ηγεμόνα της Πελοποννήσου.

Η ιστορία βρισκόταν σε πλήρη επανάληψη, θυμίζοντας έντονα εκείνες τις καλοκαιρινές ημέρες του 480 π.Χ. όταν οι απεσταλμένοι του Πέρση Αυτοκράτορα έπεμψαν τελεσίγραφο στον Λεωνίδα, με αντάλλαγμα να το αναγορεύσουν σε αρχιστράτηγο. Αντικειμενικά μιλώντας, ο Λεωνίδας δεν είχε ελπίδες, υπερασπιζόμενος το στενό των Θερμοπυλών με ελάχιστους, σε ποσότητα μόνο, άνδρες, έναντι των ασιατικών ορδών που έστεκαν ενώπιόν του.

Αντίστοιχα, η κατάσταση στην πολιορκία της Πόλεως δεν ήταν καλύτερα,αφού στην έναρξή της μόνο το τάγμα των γενίτσαρων υπερτερούσε αριθμητικά του συνόλου των αμυνομένων, συμπεριλαμβανομένων των κατάφρακτων που είχαν σπεύσει στο πλευρό του Αυτοκράτορος. Το πρωτόγνωρο, για την εποχή, πυροβολικό των τούρκων, καθώς και η υπεροπλία τους σε ναυτικές δυνάμεις, καθιστούσαν σαφές ότι ακόμα και ο χρόνος ήταν αντίπαλος των υπερασπιστών.


Την ώρα της απόδοσης του τελεσιγράφου ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος έχει πλήρη συναίσθηση της καταστάσεως, του επαπειλούμενου φυσικού θανάτου του και του γεγονότος ότι ο αγώνας αυτού και των συμπολεμιστών του είναι, ουσιαστικά, ανέλπιδος. Παρόλα αυτά, κόντρα σε κάθε λογική και στο ένστικτο της αυτοσυντήρησης, έδωσε την απάντηση που τον αναγόρευσε στο Πάνθεον των Ηρώων του Ελληνισμού, μαζί με τον Λεωνίδα και εκατομμύρια άλλους.

«Τὸ δὲ τὴν πόλιν σοὶ δοῦναι οὔτ' ἐμὸν ἐστίν οὔτ' ἄλλου τῶν κατοικούντων ἐν ταύτῃ· κοινῇ γὰρ γνώμῃ πάντες αὐτοπροαιρέτως άποθανοῦμεν καὶ οὐ φεισόμεθα τῆς ζωῆς ἡμῶν.»

 «Το να σου (παρα)δώσω όμως την πόλη ούτε σε εμένα επαφίεται ούτε σε άλλον από τους κατοίκους της· διότι με κοινή απόφαση οι πάντες θα αποθάνουμε αυτοπροαίρετα και δεν θα υπολογίσουμε τη ζωή μας.»

Σήμερα, εν έτει 2015, η Ελλάς βρίσκεται προ μίας νέας Αλώσεως. Χρόνια τώρα, με την ανοχή των προδοτικών κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ και Νέας Δημοκρατίας, οι πόλεις της χώρας έχουν γεμίσει με εκατομμύρια λαθρομεταναστών. Μάλιστα, τα προαναφερθέντα κόμματα φρόντισαν με εξαιρετική σπουδή, έτσι ώστε να ποινικοποιηθεί ακόμα και η αντίθετη άποψη από αυτή την πολιτική. Ο Σύριζα και οι Ανέλ σχεδιάζουν την συνέχιση αυτής της πολιτικής, αφού ήδη κατέθεσαν τροπολογία για να χτίσει ισλαμικό τέμενος στο κέντρο των Αθηνών, ενώ με το λαθρονομοσχέδιο, που συντόμως θα ψηφίσουν στην Βουλή θα καταστήσουν τα στίφη των λαθρομεταναστών «έλληνες πολίτες».

Η πράσινη σημαία του Ισλάμ για άλλη μία φορά απειλεί την Πατρίδα μας. Δεν είναι μονάχα στην Θράκη, όπου οι πράκτορες της Άγκυρας δρουν ανεξέλεγκτα, φτάνοντας μέχρι του σημείου να κάνουν λόγο για δημοψήφισμαΠλέον η Τουρκία εγείρει ανοιχτά θέμα αμφισβήτησης ελληνικών εδαφών και οι παραβιάσεις της είναι πολυάριθμες καθημερινά. Ουδείς λόγος, βέβαια, για τις αποκαλύψεις που έχουν γίνει για σύγκλιση πυρήνων τζιχαντιστών που ζουν στη χώρα μας, με αντεξουσιαστές και ποινικούς, γεγονός που δημιουργεί ένα εκρηκτικό μείγμα που απειλεί την ασφάλεια της χώρας και των Ελλήνων.

Σε οικονομικό επίπεδο, παρά τις κορώνες των συγκυβερνώντων, το τελεσίγραφο έχει ήδη αποδοθεί και η κυβέρνηση έχει ήδη συμφωνήσει στην εκχώρηση της εθνικής κυριαρχίας. Η αρχική συμφωνίας της 20ης Φεβρουαρίου περιλαμβάνει το Αγγλικό Δίκαιο και την παράδοση της ασυλίας της χώρας μας στην δικαιοδοσία του Δικαστηρίου του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου. Οι ενταύθα «διαπραγματευτές», μάλιστα, ενίοτε δέχονται και «φιλικά» σκαμπίλια από τους επίδοξους κατακτητές.

Είναι, λοιπόν, πολύ επίκαιρο το μήνυμα που εξακοντίζει μέσα από του αιώνες, ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος. Η πολιτεία δεν ανήκει, ούτε στον Τσίπρα, ούτε στον Σαμαρά, ούτε στον Καμμένο για να την παραδώσουν στους κατακτητές. Η αρμοδιότητα παράδοσης της πόλεως δεν ανήκει σε κανέναν. Το μόνο καθήκον που έχουν οι Έλληνες πολίτες και η εκάστοτε κυβέρνησή τους είναι να παραδώσουν στα παιδιά μας μία Πατρίδα καλύτερη από αυτήν που οι ίδιοι παρέλαβαν από τους γονείς τους.

Δυστυχώς, ο μόνος πολιτικός σχηματισμός που έχει αντιληφθεί το ιστορικό καθήκον απέναντι στους αιώνιους κριτές των πάντων, κατά Κωστή Παλαμά, είναι η Χρυσή Αυγή. Πιστοί στα Εθνικά Ιδεώδη τιμούμε την Μνήμη των Προγόνων μας και ιδιαίτερα των ηρωικών κορυφογραμμών, όπως ο Λεωνίδας, ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος, ο Κολοκοτρώνης και πολλοί άλλοι. Τους τιμούμε ουσιαστικά και όχι τυπικά, αντιλαμβανόμενοι ότι Τελετή Τιμής και Μνήμης είναι ουσιαστικά όρκος για να συνεχίσουμε να είμαστε «λαμπρών προγόνων ιχνηλάτες».

Παρασκευή 29 Μαΐου, Πλατεία Μητροπόλεως, 19:30

Κώστας Αλεξανδράκης


www.xryshaygh.com


Κάποτε στην Πλατεία Μητροπόλεως…



Έχουν παρέλθει 19 μήνες από την στιγμή που το ανθελληνικό καθεστώς σε αγαστή συνεργασία με το παρακράτος και την μιντιακή κλεπτοκρατία κορύφωσε την πολεμική του εναντίον του Κινήματος των Ελλήνων Εθνικιστών. Είχαν προηγηθεί πολλά έτη λασπολογίας και συγκρότησης, δια του ψεύδους, ενός κατηγορητηρίου – τερατουργμήματος, που παρόμοιό του δεν έχει υπάρξει παγκοσμίως.

Στο ρου των προαναφερθέντων 19 μηνών οι εξελίξεις, πέριξ του Εθνικιστικού Κινήματος, υπήρξαν ραγδαίες. Με αποκορύφωμα την 1η Νοεμβρίου του 2013, το καθεστώς και το παρακράτος επεχείρησαν με κάθε αθέμιτο, παράνομο, αντισυνταγματικό και χυδαίο τρόπο να διαλύσει το Κίνημα των Ελλήνων Εθνικιστών. Από εκείνη την ημέρα μέχρι σήμερα έχουν χυθεί τόνοι μελάνης, προκειμένου να ερμηνευθεί η αντοχή του Κινήματος και των Αγωνιστών του, για να εξηγηθεί πως, παρά την πολεμική, η Χρυσή Αυγή όχι μόνο συνέχιζε ακάθεκτη, αλλά και βρίσκοντας απήχηση σε όλο και μεγαλύτερο ποσοστό των Ελλήνων.

Η απάντηση στο ερώτημα αυτό βασάνιζε μεγαλόσχημους νόες του καθεστώτος, οι οποίοι με περισπούδαστες αναλύσεις προσπάθησαν να άρουν τα αδιέξοδα του συστήματος της κλεπτοκρατίας. Έως και σήμερα που γράφονται οι παρακάτω γραμμές, ουδείς κατάφερε να απαντήσει στο συγκεκριμένο ερώτημα, παρότι επιφανείς φιλόσοφοι ασχολήθηκαν με αυτό, κάνοντάς το να μοιάζει σαν τα μαθηματικά προβλήματα της αρχαιότητας ή άλλες σχετικώς σύγχρονες εικασίες, που η απόδειξη ή διάψευσή τους βασανίζουν γενιές και γενιές επιστημόνων.

Ουδείς εκ των μεγαλόσχημων φιλοσόφων, κοινωνιολόγων, πολιτικών αναλυτών, οικονομολόγων και καθηγητάδων, έφτασε έστω και κοντά στην Αλήθεια, την οποία και τους παρουσιάζουμε, εν είδει ενός ανθρωπιστικού αντίδωρου για το μίσος που επεφύλαξαν σε ένα ολόκληρο Λαϊκό και Εθνικό Κίνημα. Η απάντηση «κρύβεται» στην άνωθεν παρατεθείσα φωτογραφία και θα μπορούσε κάλλιστα να έχει τον τίτλο «Κάποτε στην Πλατεία Μητροπόλεως».

Στην φωτογραφία εμφανίζονται οι Ήρωες του Κινήματος των Ελλήνων Εθνικιστών, οι Αιώνιοι Συναγωνιστές, Γιώργος Φουντούλης και Μανώλης Καπελώνης, ως Σημαιοφόροι της Τ.Ο. Βορείων Προαστίων, στην εκδήλωση της Επιτροπής Εθνικής Μνήμης για τον Κωνσταντίνο Παλαιολόγο, στην Πλατεία Μητροπόλεως.

Την αποφράδα ημέρα που τα δολοφονικά σκυλιά της αριστεράς στέρησαν από εμάς, τους Συναγωνιστές μας, ήταν ημέρα λειτουργίας στην Τ.Ο. Βορείων Προαστίων. Το δολοφονικό και άνανδρο χτύπημα συνέβη στην ώρα προσελεύσεως των φίλων της Τοπικής, γεγονός που αποδεικνύει το σκοπούμενο των τρομοκρατών. Στα γραφεία της Τοπικής Οργανώσεως εκείνη την στιγμή βρισκόταν ήδη πλήθος κόσμου και πολλοί ήταν αυτοί που βίωσαν σκηνές ανείπωτες, που η θύμησή τους σφίγγει την καρδιά τους μέχρι και σήμερα. Παρόλα αυτά, άπαντες συνεχίζουν τον Αγώνα για Πατρίδα, Πίστη, Λαό και Ελευθερία με και για την Χρυσή Αυγή του Ελληνισμού.

Κάποτε στην Πλατεία Μητροπόλεως με μπροστάρη τον Αρχηγό μας, Νικόλαο Μιχαλολιάκο, ανανεώσαμε τον όρκο πολιτικού αγώνος ενώπιον του τελευταίου Αυτοκράτορα των Ελλήνων. Εκεί ήταν μαζί μας ο Γιώργος και ο Μάνος, τα αδέρφια μας!

Αύριο, Παρασκευή 29 Μαΐου, όλοι μας θα βρεθούμε και πάλι στην Πλατεία Μητροπόλεως, στην σκιά του αγάλματος του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου. Εκεί θα είναι και τα αδέρφια μας, εν πνεύματι κρατώντας και τα λάβαρα του Εθνικισμού και δίνοντάς μας το Παράδειγμα της Πίστεως στην Ιδέα και της Αυταπάρνησης ενώπιον των μόνων άξιων κριτών των Αγωνιστών, των «αγέννητων και των νεκρών», όπως έλεγε ο Μεγάλος Κωστής Παλαμάς. Εκεί, όλοι μαζί, θα πούμε προς τους επίδοξους ολετήρες της Πατρίδας μας: «Την Πόλιν σοι δούναι, ουκ εμόν εστίν, ουτ΄ άλλου των κατοικούντων ενταύθα. Κοινή γαρ γνώμη πάντες αυτοπροαιρέτως αποθανούμεν μη φεισόμενοι της ζωής ημών».

Κώστας Αλεξανδράκης 

www.xryshaygh.com


Στην Πύλη του Ρωμανού - Άρθρο του Ν.Γ. Μιχαλολιάκου

Στην Πύλη του Ρωμανού - Άρθρο του Ν.Γ. Μιχαλολιάκου

Δρόμους διαβαίνοντας παλιούς, πλακόστρωτους, μιας χώρας όμορφης, πανώριας. Περνώντας μέσα από ποτάμια, πέλαγα, κοιλάδες, κορφοβούνια. Παντού, σ' αραχνιασμένους πύργους και στοιχειωμένα κάστρα, ανάμεσα απ' ασφοδέλους και ματωμένα λούλουδα. Παντού όπου κι αν πήγα το ίδιο παραμύθι, θρήνος αψύς και γοερός, παντού ο ίδιος: «Ήτανε κάποτε παλιά ένας Βασιλιάς, Μεγάλος, Δυνατός, Δίκαιος, Ωραίος...».

Λόγια ψιθυριστά που ο ασπρομάλλης γέρος στον εγγονό του θε’ να πει και αυτός στον εδικό του κι έτσι πέρασαν από τότε μίζερα χρόνια μαύρα πεντακόσια εξήντα:

«Ήτανε κάποτε παλιά ένας Βασιλιάς...». Το ψιθυρίζουνε με γλώσσα ιερή τα κύματα στα γαλανά ακρογιάλια, στα κορφοβούνια αετοί και κεραυνοί, στους κάμπους οι ανυπόταχτοι απελάτες της Πατρίδας. Και το τραγούδι δε σιγά. Το παραμύθι πέρα από το χρόνο, από στόμα σε στόμα, από γενιά σε γενιά καθαροαίματη κρατιέται.

«Ήτανε κάποτε ένας Βασιλιάς...». Βογκά το Αίμα αδίκιωτο στις στοιχειωμένες πολιτείες του Μυστρά, του Γερακιού, στης Θεσσαλονίκης το κάστρο και στον Βόσπορο, το αίμα όλων αυτών, που κράτησαν ψηλά το Λάβαρο μιας Αυτοκρατορίας, της Αυτοκρατορίας μας.

«Μια φορά και έναν καιρό ήτανε ένας Βασιλιάς που είχε στην εξουσία του κάστρα πολλά, το πιο όμορφο και δυνατό απ' όλα ήταν χτισμένο σε ένα όμορφο μέρος δίπλα στη θάλασσα που ήταν σπουδαίο σταυροδρόμι σε Ανατολή και Δύση, σε Νότο και Βορρά.

Το κάστρο αυτό που κάποτε έλεγαν Βυζάντιο και ύστερα Κωνσταντίνου Πόλη είχε γνωρίσει Δόξες πολλές. Για χρόνια χίλια κρατούσε τη Δύναμη του Κόσμου στα σιδερένια χέρια του και ήταν η ελπίδα των ανθρώπων απέναντι στα στίφη των ανθρώπων της Ανατολής.
Πόσοι και πόσοι εχθροί δεν είχανε κινήσει να πάρουνε το κάστρο του Βασιλιά του παραμυθιού μας. Για χίλια ολόκληρα χρόνια όμως αυτό έμενε ασάλευτο στη θέση του και κρατούσε τη Δύναμη του.

Πολλές φορές είχαν κινήσει εχθροί να πάρουνε το κάστρο και άλλες τόσες είχαν γυρίσει ντροπιασμένοι στις μακρινές τους χώρες. Μα μια φορά δεν ήταν σαν τις άλλες. Ο εχθρός ήταν δυνατός, μυριάδες ο στρατός του και ο Βασιλιάς μας με λίγους γενναίους είχε απομείνει. Εξήντα μερόνυχτα ολάκερα ο πόλεμος κρατούσε και η Πόλη άπαρτη έμενε και ολόρθη. Ώσπου μια μέρα θλιβερή, μέρα φαρμακωμένη, η Πόλη έπεσε και οι βάρβαροι μολέψανε τα ιερά της, πήραν τα πλούτη της, σφάξανε νέους, παιδιά και γέρους. 

Είπαν ακόμη πως σκοτώσανε το Βασιλιά του κάστρου Κωνσταντίνο, μα αυτό είναι ψέμα... Ήμουν εκεί στην Πύλη που την λεν του Ρωμανού και είδα, είδα το Βασιλιά να σφάζει τους εχθρούς με το σπαθί του και έλαμπε και ήταν όλος μια φωτιά που γύρω-γύρω του φεγγοβολούσε λες ο τόπος. Τα χέρια του έσταζαν αίμα. Στα στήθη του Χρυσός Δικέφαλος Αετός Στέμμα γεμάτος από κόκκινες αιμάτινες κουκίδες και λαμπερά πετράδια.

Το μέτωπο του ήταν καθάριο και ήρεμος σαν που αρμόζει σε Θεό όπου μοιράζει Δίκιο μου’ μοιάζε. Τα πόδια του πατάγανε βαριά τη γη, πέτρινοι πύργοι όμοια, σαν να ‘τανε σαραντάπηχος Ακρίτας.

Ξάφνου τον ζώσανε εχθροί πολλοί κι όλοι πιστέψαμε ότι το τέλος είχε πια σιμώσει. Και εκεί όπου ο καθένας μας πάσχιζε στο Βασιλιά κοντά για να βρεθεί, άνοιξαν ξάφνου οι ουρανοί και ο Βασιλιάς από τα μάτια μας εχάθη.

Είπαν οι βάρβαροι πως σκότωσαν το Βασιλιά του Κάστρου Κωνσταντίνο, μα αυτό είναι ψέμα. Το ξέρω, το είδα με τα ίδια μου τα μάτια. Κάτω από τη Χρυσόπορτα της Πόλης του κοιμάται και προσμένει... Και κάθε που ο Ήλιος γέρνει προς τη Δύση ξυπνά και το σπαθί τροχίζει, τροχίζει το σπαθί του και λέει κάθε νυχτιά το ίδιο τραγούδι:

«Ακολουθείστε με αλαφροΐσκιωτοι.
Πυκνώστε τις φάλαγγες μου εσείς οι ονειροπαρμένοι.
Είμαι το πνεύμα μιας Αυτοκρατορίας όπου ποτέ της δεν εχάθη. Σαλπίσατε Βιγλάτορες τον ερχομό μου τα Λάβαρα ψηλά αποκρισάριοι έρχομαι εκδικητής και τιμωρός».

Και το τραγούδι ακούγεται αχός σε όλη τη χώρα, όλες τις νύχτες, της μεγάλης νύχτας της πατρίδας. Σαλεύουνε στα ξεχασμένα κάστρα οι σκιές, βογκά το αίμα στις στοιχειωμένες πολιτείες, στο Μυστρά, , στον Βόσπορο, στου Ρωμανού την Πύλη, και το τραγούδι δε σιγά, το ψιθυρίζουν κύματα στα γαλανά ακρογιάλια, Αετοί και κεραυνοί στα κορφοβούνια, στις νερομάνες και στους ποταμούς Νεράιδες.

«Ακολουθείστε με αλαφροΐσκιωτοι έρχομαι εκδικητής και τιμωρός».

Ν.Γ.Μ. - ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ ΜΑΪΟΣ 1986

www.xryshaygh.com



Όρκος στον Μαρμαρωμένο Βασιλιά

Όρκος στον Μαρμαρωμένο Βασιλιά

Άρθρο της διευθύντριας της εφημερίδας "Εμπρός", Ειρήνης Δημοπούλου - Παππά.

Τα τρέχοντα προβλήματα της καθημερινότητας απα-σχολούν τον μέσο Ελληνα περισσότερο από οτιδήποτε άλλο. Κομμένοι μισθοί, συντάξεις πείνας, ακρίβεια, φόροι, αβεβαιότητα. Αυτή είναι η πραγματικότητα την οποία καμία κυβέρνηση του συστημικού τόξου δεν προτίθεται να αλλάξει. Οι αυταρχικές εξουσίες θέλουν τον λαό ανίσχυρο, μπερδεμένο σε έννοιες που δεν καταλαβαίνει, ναρκωμένο σε διασκεδάσεις που κρατούν την σκέψη του σε αδράνεια και εν τέλει σε αχρηστία.

Με τον νου απασχολημένο στο πώς θα φέρει βόλτα τις τεχνητές υποχρεώσεις που του δημιούργησαν οι μνημονιακές κυβερνήσεις και συντηρεί το αντισυνταγματικό μνημονιακό τόξο, ο πολίτης δεν έχει διάθεση να ασχοληθεί με τα αίτια του προβλήματός του που δεν είναι οικονομικά αλλά πολιτικά. Αλλά αυτό δεν πειράζει την εξουσία. «Εσύ πλήρωνε και άφησε την πολιτική σε μας». Αυτό θέλουν, επιδιώκουν και σε μεγάλο βαθμό καταφέρνουν οι εξουσιαστές.

Πότε αισθάνονται ότι κινδυνεύουν; Όταν οι πολίτες καταφέρουν να εστιάσουν την προσοχή τους στις πολιτικές αποφάσεις. Όταν απαντούν στις απαγορεύσεις με περιφρόνηση. Όταν αρνούνται να σκέφτονται μόνο τα καθημερινά και τετριμμένα. Όταν σηκώσουν κεφάλι, και κοιτάξουν πέρα από την μύτη τους. Ποια πρέπει λοιπόν να είναι η απάντηση του λαού; Όπως δείχνει η πραγματικότητα με την τελευταία εναλλαγή κυβέρνησης από τα Δεξιά στα Αριστερά, οι επιλογές είναι δύο: Είτε η συνέχιση των πολιτικών της υποταγής, με κυβέρνηση Δεξιάς, Αριστεράς ή συνδυασμό τους, είτε η αλλαγή πολιτικής.

Η πρώτη οδηγεί με κάθε βεβαιότητα στην εξαθλίωση και τον μαρασμό. Η δεύτερη, εάν στηριχθεί από τον λαό και αποκτήσει στιβαρή και συνεκτική ηγεσία, έχει κάθε δυνατότητα να επιτύχει. Αν κοιτάμε πίσω στην Ιστορία δεν είναι για να κάψουμε λιβάνι και να κλάψουμε στις στάχτες ενός παρελθόντος που παίρνει ιδανική μορφή μπροστά στην σύγχρονη μετριότητα. Είναι γιατί μας διδάσκει πως η ζωή των κοινωνιών, των ανθρώπων και των λαών, προχωρεί μόνο με αποφάσεις και μεγάλα βήματα που αποτολμούν οι δυνατοί, είτε είναι ηγέτες είτε λαοί.

Μένει λοιπόν να πάρουμε απόφαση ως λαός ότι μια επαναστατική αλλαγή είναι απαραίτητη για να ξεκολλήσει η Ελλάδα από το αδιέξοδο. Να αποκτήσει υπερηφάνεια και αξιοπρέπεια. Θέλει κόπο, είναι βέβαιο. Θα έχει όμως αποτέλεσμα που θα είναι καλύτερο από την απραξία. Για την αποφασιστικότητα και την ενίσχυση των αντιστάσεών μας χρειάζονται διδαχές που θα μας δυναμώσουν. Τις έχουμε.

Αυτόν τον Μάη θα βρεθούμε και πάλι εμπρός στο άγαλμα του Μαρμαρωμένου Βασιλιά. Θα ζητήσουμε και φέτος να πάρουμε αντίδωρο της Τιμής στο πρόσωπό του, την αποφασιστικότητα, το θάρρος, κι εκείνη την Ιερή Τρέλλα, εκείνη την αποκοτιά που μόνον μ΄ αυτήν προχωρούν εκείνοι που γράφουν Ιστορία, όπως την περιγράφει ο Αγγελος Σικελιανός από τα χείλη του Σόλωνα:

Κι α, χύσου πια απ' τον Όλυμπο
ή απ' τα Τάρταρα έλα,
ιερή μεγάλη τρέλα
και πάρε μου το νου

Και τη σοφία σπατάλα μου
για μιαν αθάνατη ώρα,
μιαν ώρα νικηφόρα
σα νάταν αλλουνού! 

www.xryshaygh.com



Μαρμαρωμένε Βασιλιά



Μαρμαρωμένε Βασιλιά

Και ρίχτηκε με τ' άτι του μες στων εχθρών τα πλήθια,
το πύρινο το βλέμμα του σκορπούσε την τρομάρα,

και το σπαθί του τη θανή. Στα χάλκινά του στήθια,

εξέσπασε η όργητα σε βροντερή κατάρα.

Εθόλωσαν τα μάτια του. Τ' αγνό το μέτωπό του,
θαρρείς ο φωτοστέφανος της Δόξας τ' αγκαλιάζει.

Κι έπεσε χάμου ο Τρανός! Θρηνήστε το χαμό του.

Μα, μη! Σε τέτοιο θάνατο ο θρήνος δεν ταιριάζει.

Κι έπεσε χάμου ο Τρανός! Κυλίστηκε στο χώμα,
ένας Τιτάν π' ακόμα χτες εστόλιζ' ένα θρόνο,

κι εσφάλισε - οϊμένανε! - για πάντ' αυτό το στόμα,

που κάθε πίκρα ρούφαγε κι έχυν' ελπίδες μόνο,

Μαρμαρωμένε Βασιλιά, πολύ δε θα προσμένεις.
Ένα πρωί απ' τα νερά του Βόσπορου κει πέρα

θε να προβάλει λαμπερός, μιας Λευτεριάς χαμένης,

ο ασημένιος ήλιος. Ω, δοξασμένη μέρα!

Κωνσταντίνος Καρυωτάκης

www.xryshaygh.com

Άνθρωπος και Κράτος



Άνθρωπος και Κράτος

Ο άνθρωπος από την πρώτη κιόλας στιγμή που δημιουργήθηκε και άρχισε να περιφέρεται ανά τον πλανήτη, ένιωσε την ανάγκη ακολουθώντας τη φύση του, να συναναστρέφεται με άλλους ανθρώπους. Η συνέπεια αυτής της ανάγκης ήταν η δημιουργία των πρώτων κοινωνιών. Επακόλουθο ήταν η ανάγκη της οργάνωσης των κοινωνιών αυτών.

Έτσι στο πέρας των αιώνων και όσο αυξανόταν ο πληθυσμός και η τεχνολογία έκανε τις πρώτες της δειλές εμφανίσεις, οι κοινωνίες αυτές που είχαν πλέον διογκωθεί, μετατράπηκαν και επισήμως σε μικρά υποτυπώδη κράτη. Σε αυτό το σημείο πρέπει να υπογραμμίσουμε δύο μεγάλες αλήθειες που προκύπτουν:

Η πρώτη είναι, ότι τα κράτη δημιουργήθηκαν από τους ανθρώπους και όχι οι άνθρωποι από τα κράτη. Αυτή την αυτονόητη διαπίστωση πρέπει να την κρατήσουμε, γιατί θα μας βοηθήσει  να προσανατολιστούμε σωστά απέναντι στις αντιλήψεις που φέρουν το κράτος σαν σκοπό. Δημιουργώντας στο πρόσωπο του, μια λατρεία και του δίνουν το λεγόμενο ''αλάθητο''. Τέτοιες αντιλήψεις είναι εντελώς ανυπόστατες και έχουν δημιουργηθεί από ανθρώπους, ή ψυχικά διαταραγμένους, ή από κάποιους, οι οποίοι χρησιμοποιούν την κρατική οντότητα για ιδίον συμφέρον. Από αυτές, η δεύτερη κατηγορία ανθρώπων, είναι και η πιο επικίνδυνη. 

Στις μέρες που ζούμε, βλέπουμε τα κράτη υποχείρια πολυεθνικών οι οποίες ρυθμίζουν την κρατική οικονομία ανάλογα με τα συμφέροντα και τα κέρδη τους. Δήθεν κρατικοί ''ηγέτες'' (πρωθυπουργοί, πρόεδροι) με περίσσια δουλοπρέπεια και συμπεριφορά που θυμίζει γλοιώδεις κόλακες κάποιας βασιλικής αυλής ή μεσαιωνικούς σκλάβους, πηγαινοέρχονται από γραφείο σε γραφείο και από εστιατόριο σε εστιατόριο για να ικετεύσουν ένα προεκλογικό ''χρίσμα''. Ή για να πάρουν εντολές από τους κεφαλαιοκράτες τους οποίους ευγενώς το κατεστημένο ονομάζει ''συμφέροντα''.

Το κράτος είναι ο θεσμός ο οποίος συσπειρώνει ανθρώπους φυλετικά όμοιους, τους προασπίζει απέναντι σε εξωτερικούς όσο και εσωτερικούς εχθρούς και εξυπηρετεί τις ανάγκες τους σε όλα τα επίπεδα. Ουδείς αρνείται την τεράστια σημασία του για την φυσιολογική ζωή και εξέλιξη του Έθνους, απλά πρέπει να γίνει κατανοητό ότι τελικά πρόκειται για ένα μέσο, για ένα εργαλείο. Η δεύτερη μεγάλη αλήθεια που προκύπτει είναι ότι τα πρώτα κράτη που δημιουργήθηκαν, αντέχοντας στο πέρασμα του χρόνου, είναι τα Εθνικά. Οποιοσδήποτε διαθέτει έστω και ελάχιστες ιστορικές γνώσεις μπορεί να το επιβεβαιώσει. Το Έθνος προϋπάρχει του κράτους. Η Εθνότητα για τον κάθε άνθρωπο είναι δεδομένη από την στιγμή που ο άνθρωπος αυτός γεννιέται. Τα αρχέγονα χαρακτηριστικά του κάθε Έθνους του έχουν δοθεί εν τη γέννησή του.

Εμφανίζονται κατά καιρούς διάφοροι θολοκουλτουριάρηδες που ''κόπτονται'' για την διαφορετικότητα του κάθε ατόμου, το δικαίωμα της διαφορετικότητας κ.τ.λ και αποφεύγουν να αναφερθούν για το ίδιο ζήτημα μαζικά. Βλέπουν το δέντρο και εντέχνως παραβλέπουν το δάσος. Όπως οι άνθρωποι είναι μοναδικοί και έχουν δικαίωμα στην ιδιαιτερότητα και στον κάθε ένα ταιριάζουν ξεχωριστά πράγματα και επιλογές, ακριβώς ο ίδιος κανόνας ισχύει και για τα Έθνη. Το κράτος είναι επιφορτισμένο να διακρίνει τις ιδιαιτερότητες αυτές του λαού που φιλοξενεί και πάνω σε αυτές να χτίσει την δομή του. 

Αυτό είναι ίσως το σημαντικότερο για την διαχείριση του λαού. Δεν μπορείς να επιβάλεις σε έναν λαό συστήματα ή τρόπο ζωής που δεν του ταιριάζουν. Το κράτος πρέπει να δημιουργείται και να πορεύεται πάνω στα γνωρίσματα της εκάστοτε φυλής την οποία εξυπηρετεί, τότε και μόνον θεωρείται επιτυχημένο. Επίσης το κράτος αναδεικνύει τα ιδιαίτερα πολιτιστικά χαρακτηριστικά του Έθνους. Ο πολιτισμός παίζει τον κυριότερο ρόλο για την ανάπτυξη ενός λαού και αυτό επιτυγχάνεται μέσο της σωστής διαπαιδαγώγησης. Κράτη τα οποία βασίστηκαν σε διάφορες φυλές (πολυφυλετικά) ήταν αποτυχημένα  μορφώματα, τα οποία είτε διαλύθηκαν με τον χειρότερο τρόπο (Αυστροουγγρική αυτοκρατορία, Οθωμανική αυτοκρατορία) είτε επιβιώνουν μετά βίας εις βάρος των άβουλων πολιτών τους, που πλέον δεν διαθέτουν ούτε συγκεκριμένες ηθικές αξίες, ούτε παραδόσεις, αλλά νοοτροπίες που έχουν παρθεί από δω και από κει και έχουν πολτοποιηθεί στο νου των πολιτών τους (ΗΠΑ).

Διάφορες φωνές, κυρίως από τάχα ανθρωπιστές-διεθνιστές, που αναφέρονται στον περιβόητο ''εξελληνισμό'', υποστηρίζουν ότι στο Ελληνικό κράτος μπορούν να μείνουν και να συνυπάρξουν άνθρωποι διαφορετικής Εθνότητας, μόνο και μόνο επειδή μιλάνε Ελληνικά και σέβονται τους νόμους! Είναι πράγματι θλιβερό να αντικρίζεις έναν νέγρο που με τα βίας μπορεί να αρθρώσει πέντε «σπαστές» λέξεις, να δηλώνει Έλληνας επειδή τα έφερε έτσι η μοίρα να μεταναστεύσει πριν από χρόνια στον τόπο μας. Ή να παρατηρείς ένα Αλβανόπουλο που γεννήθηκε και μεγάλωσε εδώ (όμως τα χαρακτηριστικά που διαμορφώνουν το Έθνος του, προδίδουν αμέσως την μη Ελληνικότητά του) να σηκώνει με καμάρι την Ελληνική σημαία. Η ΓΛΩΣΣΑ ΑΥΤΗ ΚΑΘΕ ΑΥΤΗ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΚΑΠΟΙΟΝ ΕΛΛΗΝΑ. ΕΛΛΗΝΕΣ ΦΤΙΑΧΝΟΥΝ ΜΟΝΟ ΤΟ ΑΙΜΑ ΚΑΙ Ο ΘΕΟΣ.

Έτσι αποδεικνύεται περίτρανα ότι ένα και μόνο Εθνολογικό χαρακτηριστικό δεν μπορεί να επιβάλει την αρμονική συνύπαρξη διαφορετικών φυλών στο ίδιο κράτος.
Τεράστιο κομμάτι στην καλή λειτουργία του κράτους κατέχει η ''αξιοκρατία''. Σήμερα βέβαια, ακούγεται ως μια ουτοπική φράση, αλλά στην πράξη είναι και απλή και αποτελεσματική. Σε μια κοινωνία δεν κάνουν όλοι οι άνθρωποι για όλες τις δουλειές. Όπως προείπαμε ο κάθε άνθρωπος είναι ξεχωριστός, έχει ξεχωριστές δεξιότητες. Ανάλογα λοιπόν με αυτές τις δεξιότητες, το κρατικό σύστημα είναι αυτό το οποίο και στα χρόνια της νεότητας του ατόμου θα το βοηθήσει να προσανατολιστεί και κατόπιν θα μεριμνήσει για την τοποθέτηση του στη θέση εργασίας που του ταιριάζει. 

Στο κοινοβούλιο της Ελλάδος έχουν στοιβαχτεί κάθε λογής απατεωνίσκοι οι οποίοι άρπαξαν την ευκαιρία ζητιανεύοντας ψήφους και τάζοντας χάρες με τον πιο ευτελή τρόπο, να στρογγυλοκαθίσουν σ’ αυτές τις ξύλινες, απαρχαιωμένες καρέκλες, αδιαφορώντας για τον λόγο που υποτίθεται ότι είναι εκεί. Το κυβερνητικό σχήμα όπως και όλα τα κυβερνητικά σχήματα που υπήρξαν, αποτελείται από ανθρώπους ανίδεους ως προς το αντικείμενο που έχουν αναλάβει. Βλέπουμε υπουργό Εθνικής Παιδείας αρχιτέκτονα ή υπουργό Εθνικής Αμύνης γιατρό. Τι σχέση έχουν με τα καθήκοντά τους; Απολύτως καμία! Έτσι κι αλλιώς ποίος νοιάζεται; Οι άνθρωποι που ασχολούνται με τα κοινά δεν επιλέγονται επειδή έχουν χρήματα ή τάζουν χάρες, αλλά επειδή έχουν γνώση του αντικειμένου που αναλαμβάνουν και κυρίως έχουν συνείδηση του Εθνικού καθήκοντος. Αυτή είναι και η διαφορά μας με τα κοινοβουλευτικά αρπακτικά. Οι βουλευτές μας εργάζονται για το κοινό συμφέρον, και όχι για το καλό της τσέπης τους. Ένα καλά οργανωμένο κράτος φροντίζει σχεδόν για το κάθε τι που απασχολεί τον πολίτη και παίρνει θέση γι' αυτά.

Ο κρατικός θεσμός, είναι το μεγαλύτερο εργαλείο στα χέρια ενός Έθνους και με την σωστή διαχείριση του μπορεί να εξυψώσει το Έθνος σε ανώτερα επίπεδα. Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι είναι και εξαρτημένο από αυτό. Έθνη χωρίς κράτη άντεξαν επί πολλούς αιώνες χωρίς να έχουν κρατική υπόσταση, τρανό παράδειγμα είναι τα 400χρόνια σκλαβιάς που βίωσε ο Ελληνισμός από τους Τούρκους... Αντεπίθεση


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ: 29 ΜΑΪΟΥ 1453: ΟΥΚ ΕΑΛΩ Η ΒΑΣΙΛΕΥΟΥΣΑ ΨΥΧΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ
Έρευνα: Που βρίσκεται ο τάφος του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Παλαιολόγου
Ιωάννης Βατάτζης - Ο θρύλος του Μαρμαρωμένου Βασιλιά και το μεγάλο μυστήριο


Το μυστικό της Αγίας Σοφίας 

Φανερώνεται ο Παντοκράτορας στην Αγία Σοφία; - Τι λέει η προφητεία

Η ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ, που την θέλουν για τζαμί, έχει Πραγματική Ορθόδοξη Γιορτή… την Μεσοπεντηκοστή

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: 13/4/1204 - Η Λεηλασία της Βασιλεύουσας από τους Σταυροφόρους


Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ ΔΙΔΑΞΕ: ΑΥΤΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΠΑΠΙΚΟΙ

Η αντίσταση των Βυζαντινών στον Καθολικισμό

Άννα Κομνηνή η ευφυής Πριγκίπισσα του Βυζαντίου 

Το μετάξι στο Βυζάντιο

Η βυζαντινή αγιογραφία

11 Μαΐου 330 μ.Χ. - Το Γενέθλιον της Κωνσταντινουπόλεως και ο Ναός της Του Θεού Σοφίας

ΟΛΕΣ ΟΙ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΑΣ


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ 886768649986550966

Δημοσίευση σχολίου

Translate

ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ

SOCIAL

ΤΩΡΑ

ΑΡΘΡΑ

ΔΗΜΟΦΙΛΗ

Widget by:Blogger Tips
Pro Blogger Tricks
Instagram Επισκεφτείτε το προφίλ του EΛΛΗΝΩΝ στο Pinterest.

ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ

ΟΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΜΑΣ ΣΤΟ EMAIL ΣΟΥ. ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΕ ΤΟ EMAIL ΣΟΥ ΚΑΙ KANE CLICK ΣΤΟ ΚΟΥΜΠΙ "ΕΓΓΡΑΦΗ".:

Delivered by FeedBurner

ΕΛΛΗΝΩΝ ΔΙΚΤΥΟ VIDEO
Recommended Post Slide Out For Blogger

ΕΝΙΣΧΥΣΤΕ ΜΑΣ...

Embed Calculator requires a newer version of Adobe Flash Player.

You must have the current version of the adobe flash player to use this online calculator.

item