Widgets

ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ ΣΗΜΕΡΑ ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΝΤΑΙ ΕΝ ΨΥΧΡΩ!!!




Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Πραγματικά πολύ βαριές κατηγορίες κατά της σημερινής νεοοθωμανικής ισλαμικής Τουρκίας, κάνει το ζευγάρι των Τούρκων, Gökkan και Özge Talas, καταγγέλλοντας το επίσημο ισλαμικό τουρκικό καθεστώς ότι επιδιώκει να εξοντώσει κάθε χριστιανό κάτοικο της χώρας με όλα τα μέσα που διαθέτει.
Το ζευγάρι αυτό ήταν στενοί φίλοι των δολοφονηθέντων στις 18 Απριλίου του 2007 από φανατικούς μουσουλμάνους στην πόλη Μαλάτεια της ανατολικής Τουρκίας μέσα σε ένα χριστιανικό εκδοτικό οίκο, τεσσάρων χριστιανών, ενός Γερμανού και τριών Τούρκων που είχαν ασπαστεί τον χριστιανισμό. Από τότε, όπως αναφέρουν σε μια πραγματικά εντυπωσιακή τους συνέντευξη στην τουρκική εφημερίδα Radikal, έχουν περάσει σχεδόν οχτώ χρόνια και οι ένοχοι δεν έχουν τιμωρηθεί για το φρικτό αυτό έγκλημα.
Στην ίδια συνέντευξη οι Gökkan και Özge Talas περιέγραψαν το πώς δημιουργήθηκε η μικρή χριστιανική κοινότητα της Μαλάτειας από το 2006 και η οποία γρήγορα έγινε στόχος με την σκανδαλώδη ανοχή των τοπικών αρχών από φανατικούς μουσουλμάνους που άρχισαν τις απειλές κατά της ζωής τους. Η κοινότητα αριθμούσε περί τα 30-40 άτομα αλλά σήμερα μετά τα φρικτά εγκλήματα, δυστυχώς δεν έχει μείνει κανένας καθώς ο φόβος και ο τρόμος για όποιον αμφισβητήσει επίσημα το Ισλάμ παραμονεύει παντού.
Το ζευγάρι περίγραψε στην τουρκική εφημερίδα το πως έγιναν οι φρικτές δολοφονίες, το κλίμα φόβου που είχε προηγηθεί και το πώς εξαναγκάστηκαν να διαλύσουν τον εκδοτικό οίκο και την μικρή χριστιανική κοινότητα και να καταφύγουν όπως όπως στην Κωνσταντινούπολη για να βρουν κάποια σχετική ασφάλεια. «Η ζωή μας από τότε έχει αλλάξει ριζικά», ανέφεραν χαρακτηριστικά στην τουρκική εφημερίδα, «και καθημερινά ζούμε με τις υποψίες ότι μπορεί κάποια μέρα να βρουν και τα δικά μας πτώματα κάπου χωρίς να υπάρχει κάποια δυνατότητα να έχουμε μια σίγουρη προστασία από τις αρχές!».
Είναι πράγματι συγκλονιστικά όλα αυτά να τα καταγγέλλουν δυο Τούρκοι και δείχνουν την σκληρή πραγματικότητα στην σημερινή σύγχρονη Τουρκία του ισλαμιστή Ταΐπ Ερντογάν, του ανθρώπου που έχει στηρίξει με κάθε μέσο τους Τζιχαντιστές της Μέσης Ανατολής στα φρικτά τους εγκλήματα κατά των χριστιανών, ακόμα και τους φανατικούς ισλαμιστές της Νιγηρίας της Boko Haram, όπως έχει καταγγείλει ο ίδιος ο αντιπολιτευόμενος τουρκικός τύπος. Αυτή η ισλαμική Τουρκία εξοντώνει με όλα τα μέσα κάθε δυνατότητα να μπορεί κάποιος πολίτης της να αλλάξει θρήσκευμα, όπως κατήγγειλαν το ζευγάρι των Τούρκων από την Μαλάτεια.
Εδώ όμως εκείνο που εξοργίζει είναι ότι όλοι αυτοί που κόπτονται για τα ανθρώπινα δικαιώματα και την ελευθέρια άσκησης των θρησκευτικών πεποιθήσεων, κάνουν τα στραβά μάτια στους σημερινούς αδίστακτους ισλαμιστές της Τουρκίας. Φαίνεται πως τίποτα δεν έχει αλλάξει ουσιαστικά από τις αρχές του εικοστού αιώνα με τις φρικτές γενοκτονίες των χριστιανών της Ανατολής από τους Οθωμανούς και τους Κεμαλικούς τσέτες.
ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος
www.nikosxeiladakis.gr

ΤΟΥΡΚΙΚΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΚΑΤΑ ΤΗΣ… «ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ» ΚΑΤΟΧΗΣ 150 ΝΗΣΙΩΝ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ

1342123035

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Ενώ συνεχίζεται καθημερινά ο ακήρυχτος εναέριος πόλεμος πάνω από το Αιγαίο, ενώ τις τελευταίες μέρες έχει ξεσπάσει μια άνευ προηγούμενου εισβολή λαθρομεταναστών στα ελληνικά νησιά από τις τουρκικές ακτές, στην Τουρκία διοργανώνουν συλλαλητήριο κατά… της ελληνικής «κατοχής», 150, (!!!), νησιών και νησίδων του Αιγαίου Πελάγους.
Όπως αναφέρουν τουρκικά δημοσιεύματα, στην πόλη του Bodrum στην γνωστή Αλικαρνασσό απέναντι από την νήσο Κω, την Κυριακή 26 Απριλίου και ώρα 15 μ.μ διοργανώνεται μεγάλο συλλαλητήριο κατά της ελληνικής «κατοχής» 150 νησιών στο Αιγαίο. Στο συλλαλητήριο αυτό που το διοργανώνει το τουρκικό κόμμα Vatan, αναμένεται να πάρουν μέρος Τούρκοι πολίτες από τις περιοχές της Σμύρνης, Αϊδινίου, Μπαλικεσίρ και των νοτιοδυτικών τουρκικών ακτών.
Στο συλλαλητήριο αυτό θα μιλήσει ο πρώην υπουργός Άμυνας της Τουρκιάς, Barlas Doğu, ο οποίος θα διαβάσει επιστολή που θα επιδοθεί στην ελληνική πρεσβεία της Άγκυρας και στην οποία θα γίνεται διαμαρτυρία για την παράνομη, όπως θα υποστηρίζει η επιστολή αυτή, κατοχή 150 νησιών του Αιγαίου. Στην επιστολή θα γίνεται ιδιαίτερη μνεία στα νησιά Αγαθονήσι και Φαρμακονήσι τα οποία, σύμφωνα με τους Τούρκους, με παράνομο τρόπο επιβλήθηκε η ελληνική κατοχή από το 2004 και μετά. Παράλληλα θα επισημαίνεται ότι η Ελλάδα έχει… παραβιάσει την συνθήκη της Λοζάνης που απέδιδε τα νησιά αυτά στην Τουρκία!
Όπως φαίνεται μέσα στο εσωτερικό ντελίριο που έχει καταβάλλει αυτή την περίοδο την Τουρκία εν όψει των εκλογών στις 7 Ιουνίου, αλλά και με τα συνεχιζόμενα «χαστούκια» στην τουρκική εξωτερική πολιτική από τις εκδηλώσεις της αρμενικής γενοκτονίας και από πολλές πλευρές στα ανατολικά και βόρεια σύνορα της, κάποιοι προσπαθούν να… ξεδώσουν τα απωθημένα τους στην δική μας πλευρά.
Το πρόβλημα είναι τι συνέπειες μπορεί να έχει αυτή η αυξανομένη τουρκική προκλητικότητα.
ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος
www.nikosxeiladakis.gr


ΑΥΤΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ… «ΚΑΤΕΧΟΜΕΝΑ» ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΝΗΣΙΑ

icerik

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Με ένα πολύ χαρακτηριστικό χάρτη που κυκλοφορούν οι Τούρκοι αναδεικνύουν τις διεκδικήσεις τους σε όλο το Αιγαίο που φτάνουν μέχρι νότια της Κρήτης στην νήσο Γαύδο. Η διεκδικήσεις μέχρι και… 150 νησιών και βραχονησίδων σε όλο το Αιγαίο, δεν είναι πρόσφατη προκλητική εξέλιξη. Ήδη απ το 1997 μια τότε μελέτη των Πολεμικών Ακαδημιών της Τουρκίας με αφορμή την κατάληξη της κρίσης των Ιμίων, είχε προβάλλει και επίσημα τουρκικές διεκδικήσεις επί 150 νησιών του Αιγαίου.
Εντωμεταξύ συνεχίζονται οι προετοιμασίες για το μεγάλο συλλαλητήριο που διοργανώνουν τουρκικές εθνικιστικές οργανώσεις την Κυριακή 26 Απριλίου στο Kuşadası κατά της ελληνικής κατοχής 150 νησιών σε όλο το Αιγαίο. Μάλιστα έχουν κυκλοφορήσει και αφίσα με το σύνθημα, «Τα 150 νησιά είναι πατρώα γη».
vatanadaafis
Παλιά «τέχνη» των Τούρκων να προσπαθούν να  εκμεταλλεύτούν κάθε εσωτερική κρίση της Ελλάδας, όπως στην δεδομένη συγκυρία, για να προβάλουν τις προκλητικές τους διεκδικήσεις.
ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος
www.nikosxeiladakis.gr


ΤΡΕΙΣ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΕΣ, ΜΙΑ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ

GENOKTONIA_PONTION1

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Στις αρχές του εικοστού αιώνα διαπράχτηκε η φρικτή γενοκτονία των χριστιανών της Μικράς Ασίας, των χριστιανών της Ανατολής, Αρμενίων, Ελλήνων και Ασσυρίων. Σχεδόν εκατό χρόνια μετά ο καιρός ωρίμασε ώστε με μια κοινή στρατηγική να προωθηθεί η διεθνής αναγνώριση αυτής της γενοκτονίας συνολικά.
«Δεν είχε ακόμα χαράξει, έλεγε ο πατέρας μου, όταν όλο το χωριό ξεκίνησε με θρήνους συνοδεία μερικών ζαπτιέδων, (Τούρκων χωροφυλάκων), παίρνοντας τον δρόμο της εξορίας, με πολύ λίγα από τα υπάρχοντά τους, αφού τα πάντα έπρεπε να τα εγκαταλείψουν, γυναίκες, παιδιά και γέροι. Οι άνδρες είχαν συλληφθεί τις προηγούμενες μέρες και είχαν οδηγηθεί μακριά από το χωριό, στη γειτονική Kαισάρεια. Ύστερα από πορεία μερικών ωρών φτάσαμε στην Kαισάρεια και εκεί που πλησιάζαμε στην πλατεία της πόλης, από την κεφαλή της πορείας άρχισε ένας σπαρακτικός θρήνος που σε λίγο έφτασε και σε μας και μας κάλυψε. Αντικρίσαμε ένα φοβερό θέαμα. H πλατεία είχε μετατραπεί σε ένα δάσος με αγχόνες με τα άψυχα σώματα των αγαπημένων μας να κρέμονται. O θρήνος ξέσκιζε τον ουρανό, γυναίκες σφιχταγκάλιαζαν τα μικρά τους και περνούσαν μπροστά από τις κρεμάλες χωρίς να τους επιτρέπεται να σταματήσουν έστω και λίγο. Άλλες έπεφταν λιπόθυμες, κλαίγοντας σπαρακτικά τραβώντας τα μαλλιά τους. Οι ζαπτιέδες τις χτυπούσαν βάναυσα υποχρεώνοντάς τις να προχωρήσουν. Αδιάφορο για τον θρήνο των γυναικών, ένα χαμίνι, τουρκόπαιδο, ξυπόλυτο, τριγυρνούσε μέσα στις αγχόνες, καγχάζοντας και τραβώντας από τα πόδια τα σώματα των κρεμασμένων, τα έφτυνε, τα κουνούσε πέρα δώθε, και φώναζε χλευαστικά,  -Που είναι η Αρμενία σας;. Το πρωινό αεράκι φυσούσε κάνοντας τα άψυχα αθώα σώματα να αιωρούνται μέσα σε μια μακάβρια μελωδία που δημιουργούσαν οι τριγμοί από τα σχοινιά και τις αγχόνες».
(Από το βιβλίο, «Η Αρμενική Γενοκτονία» του Kαραμπέτ Kαλφαγιάν, Αρμένιος ιστορικός συγγραφέας)
«Στην διάρκεια της νύχτας οι οργανωμένες συμμορίες εξακολούθησαν την λεηλασία της πόλεως και κατά την αυγή εξακολουθούσαν να ρίχνονται πολύ δυνατοί πυροβολισμοί μπροστά στα σπίτια. Βγήκαμε αμέσως έξω οι τέσσερις μας και είδαμε το πιο φρικτό θέαμα που θα μπορούσε να ονειρευτεί κανείς. Η ορδή που είχε μπει στην πόλη ήταν οπλισμένη με γκράδες και τυφέκια του ιππικού. Ένα σπίτι ήταν μέσα στις φλόγες. Από όλες τις διευθύνσεις οι χριστιανοί έτρεχαν προς την παραλία προσπαθώντας να βρουν βάρκες για να φύγουν με αυτές αλλά από την νύχτα κιόλας δεν είχε μείνει καμία. Άκουγε κανείς κραυγές τρόμου ανακατεμένες με τους κρότους των πυροβολισμών. Ο πανικός ήταν τέτοιος ώστε μια γυναίκα με το παιδί της πνίγηκε σε νερό βάθους εξήντα εκατοστών. Ο κ. Carlier είδε ένα φρικτό θέαμα. Ένας Έλληνας στέκονταν μπροστά στην πόρτα του σπιτιού του μέσα στο οποίο ήταν η γυναίκα του και η κόρη του και όπου ήθελαν να μπουν οι ληστές. Η χειρονομία αυτή του στοίχισε την ζωή γιατί τον πυροβόλησαν στο στομάχι. Ενώ έτρεχε τρικλίζοντας προς την θάλασσα τον πυροβόλησαν ξανά από πίσω και το πτώμα του κείτονταν εκεί επί δυο μέρες. Ευτυχώς υπήρχαν στο λιμάνι δύο ατμόπλοια και κατορθώσαμε να επιβιβάσουμε σε αυτά τους δυστυχείς χριστιανούς σε μικρές ομάδες. Παρά όμως τις προσπάθειες μας οι ταλαίπωροι αυτοί άνθρωποι είχαν τέτοια βία να φύγουν ώστε αναποδογύρισαν τις μικρές βάρκες. Μιας αποκρουστική λεπτομέρεια απέδειξε τον κυνισμό της ορδής εκείνης, η οποία με την πρόφαση του αφοπλισμού των φευγόντων λήστευε αδιάντροπα τους κακόμοιρους και τρομοκρατημένους αυτούς ανθρώπους από τα τελευταία τους υπάρχοντα. Οι ληστές άρπαζαν με την βία από γριές δέματα και κλινοσκεπάσματα. Με κατάβαλε αγανάκτηση και τόσο σιχάθηκα βλέποντας αυτές τις ελεεινές σκηνές, ώστε έπιασα ένα αξιωματικό της χωροφυλακής και του κραύγασα ότι αν δεν σταματήσουν αυτό το πράγμα θα έπαιρνα ο ίδιος ένα όπλο και θα πυροβολούσα επάνω στους ληστές. Αυτό έφερε το αποτέλεσμα που ήθελα και οι δυστυχείς εκείνοι μπόρεσαν αν επιβιβαστούν με ότι είχαν μπορέσεις να σώσουν από την καταστροφή πράγμα που δείχνει ότι η όλη επιχείρηση θα μπορούσες εύκολα να αποφευχθεί. Η λεηλασία όμως είχε σταματήσει μόνο στην δική μας γειτονιά. Παραπέρα είδαμε πόρτες να σπάζονται και άλογα και γαϊδούρια να φορτώνονται με λάφυρα. Αυτό συνεχίστηκε όλη την μέρα και κατά το βράδυ ανέβηκα σε ένα μικρό λόφο και είδα καμιά εκατοστή καμήλες φορτωμένες με τα λάφυρα της πόλεως. Περάσαμε εκείνη την νύχτα μέσα σε αγωνία αλλά δεν συνέβη τίποτα. Την άλλη μέρα ξανάρχισε η μεθοδική λεηλασία της πόλης. Και τότε άρχισαν να φτάνουν οι πληγωμένοι. Επειδή δεν υπήρχε γιατρός ανέλαβα εγώ να τους δώσω τις πρώτες βοήθειες προτού τους επιβιβάσουμε σε πλοία για την Μυτιλήνη. Βεβαιώνω ότι όλοι εκείνοι οι πληγωμένοι με εξαίρεση δυο ή τρεις ήταν επάνω από εξήντα ετών. Ανάμεσα τους υπήρχαν και γριές επάνω από ενενήντα ετών που είχαν πυροβοληθεί και είναι δύσκολο να φανταστεί κάνεις ότι είχαν τραυματιστεί υπερασπιζόμενες τα αγαθά τους. Επρόκειτο απλούστατα περί σφαγής». 
(Από την σφαγή το 1914 της μικρασιατικής Φώκαιας, της μητρόπολης της γαλλικής Μασσαλίας, περιγραφή από το βιβλίο, «Η κατάρα της Ασίας» του γενικού προξένου των ΗΠΑ στην Εγγύς Ανατολή, George Horton, Εκδόσεις The BOBBS-MERRIL COMPANY)


''Κανείς δεν έχει δικαίωμα να αφήσει πίσω τους νεκρούς του. Το ίδιο είναι και για τους αγωνιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, οι οποίοι ως Υπηρέτες της Ανθρωπότητας δεν πρέπει ν’ αφήσουν κανένα βάρβαρο ν’αρπάξει τα θύματά του. Αν δεν το κάνουμε αυτό, τότε δεν έχει νόημα ο αγώνας μας και δεν πρέπει να μας ξαφνιάσουν οι επιθέσεις που θα δεχθούμε από την Τουρκία όταν θα αποτανθούμε στα διεθνή δικαστήρια, διότι εμείς οι ίδιοι δεν έχουμε εκπληρώσει τις υποχρεώσεις μας απέναντι στους νεκρούς μας. Οι Αρμένιοι, οι Ασσύριοι και οι Έλληνες είναι τα θύματα της ίδιας τριάδας γενοκτονίας. Κατά συνέπεια, μόνο ενωμένοι στα τρία δάκτυλα θα καταφέρουμε να διεκδικήσουμε τα ανθρώπινα δικαιώματά μας.'' Ν. Λυγερός
«Στις 25 Φεβρουαρίου 1915, οι τουρκικές και κουρδικές δυνάμεις επιτέθηκαν στο χωριό της Gulpashan, ένα από τα πιο ευημερούντα ασσυριακά χωριά της περιοχής της Urmia. Σχεδόν όλοι οι άνδρες του χωριού πυροβολήθηκαν και σκοτώθηκαν ενώ οι περισσότερες από τις γυναίκες είχαν βιαστεί από τις τουρκικές ορδές. Στις 5 Μάρτη 1915 περίπου 800 Ασσύριους που παρέμειναν στη Salamas, οι περισσότεροι από τους οποίους ήταν ηλικιωμένοι, με μερικές από τις φτωχότερες και νεότερες γυναίκες, συγκεντρώθηκαν στην πλατεία του χωριού και εκτελέστηκαν. Τον Απριλίου του 1915 έγιναν σφαγές στην περιοχή της σε Gawar όπως και σε άλλες περιοχές των Ασσυρίων. Ο αριθμός των μαρτύρων είναι άγνωστος. Οι σφαγές συνεχίστηκαν και τις επόμενες μέρες. Οι Τούρκοι σε συνεργασία με τις γειτονικές κουρδικές φυλές περικύκλωσαν 600 ασσυριακά σπίτια, στο χωριό Tel Mozilt. Μετά την καταγραφή του πληθυσμού πήραν όλους τους άνδρες που βρήκαν μεταξύ των ηλικιών 12 και 70 και τους έθεσαν σε περιορισμό. Το επόμενο πρωί, οι κρατούμενοι μεταφέρθηκαν σε μια περιοχή όπου τους εκτέλεσαν εν ψυχρώ . Μετά από κάποιες διαφωνίες μεταξύ των Κούρδων και των Τούρκων αξιωματούχων σχετικά με το τι να κάνουν με τα νέα αγόρια και κορίτσια που έμεναν πίσω, ο στρατός αποφάσισε να τους σκοτώσει, και αυτούς. Περίπου 1.500 παιδιά, μεταξύ των οποίων ο Αιδεσιμότατος Gabrial, (ένας κοκκινομάλλης γενειοφόρος ιερέας), δολοφονήθηκαν». 
(Μαρτυρία του Agha Ayoob Hamzah, προσωπικού φίλου του Ιερέα). Από το βιβλίο του Gorgis, Διάκονος Asman Alkass, Jirah Fi Tarikh Αλ-Συρίας, εκδόσεις Trans. Subhi Younan. 1980. Σελ. 24).
ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος
www.nikosxeiladakis.gr

ΕΦΥΓΑΝ ΟΛΟΙ ΟΙ ΡΩΜΙΟΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ ΤΟ 1922-24;

44866D607FC1222F91E0490AE6D48DE3
Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης

Στις 30 Ιανουαρίου του 1923 υπογράφτηκε η συνθήκη της ανταλλαγής των πληθυσμών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, (Türk – Yunan Mübadelesine İlişkin Sözleşme ve Protokol Anlaşması). Σύμφωνα με την συνθήκη αυτή, όλοι οι Ρωμιοί χριστιανοί της Μικράς Ασίας και της ανατολικής Θράκης πλην της Κωνσταντινούπολης και των νήσων Ίμβρου και Τενέδου, θα έπρεπε να φύγουν για την Ελλάδα ενώ από την άλλη πλευρά οι μουσουλμάνοι της Ελλάδας πλην της δυτικής Θράκης, θα έπρεπε να πάνε στην Τουρκιά. Έτσι ένα θλιβερό καραβάνι της προσφυγιάς ξεκινούσε από τα πατροπαράδοτα χώματα της Μικράς Ασίας στον δρόμο της εξορίας. Στην Μικρά Ασία δεν θα ακούγονταν πια ο ήχος της καμπάνας που θα καλούσε το ελληνορθόδοξο ποίμνιο για την θεια λειτουργία, ένας ήχος που ηχούσε αδιάκοπα επί δυο σχεδόν χιλιετίες.
Έφυγαν όμως όλοι οι Ρωμιοί ; Στο ερώτημα αυτό που ίσως σήμερα μετά από τόσα χρόνια για πολλούς φαντάζει παράδοξο, η απάντηση είναι ένα απόλυτο όχι. Υπήρξαν χιλιάδες Ρωμιοί που προτίμησαν να μείνουν στα πατρικά τους εδάφη, στα ιστορικά και άγια εδάφη της Μικράς Ασίας, δηλώνοντας ότι γίνονται μουσουλμάνοι καθώς το βασικό κριτήριο της ανταλλαγής, (στα τουρκικά Mübadele), ήταν το θρησκευτικό. Όλοι αυτοί, οι καλύτερα οι απόγονοι όλων αυτών όπως θα δούμε παρακάτω, σήμερα αιωρούνται σαν τεράστιες σκιές στο περίγραμμα της σημερινής ισλαμικής Τουρκίας, αναζητώντας την χαμένη τους θρησκευτική συνείδηση.


Τελευταία ήρθε μια συγκλονιστική μελέτη μιας Τουρκάλας ιστορικού και ερευνήτριας, της Fahriye Emgili, του πανεπιστήμιου της Μερσίνας, με ημερομηνία σύνταξης της μελέτης το 2005, (αλλά πρόσφατα ήρθε στην δημοσιότητα), η οποία ασχολείται με την ανταλλαγή των πληθυσμών της Μιρκάς Ασίας. Ένα μεγάλο μέρος της συγκλονιστικής αυτής μελέτης έχει τον χαρακτηριστικό τίτλο «İhtida : Mübadeleden Kurtulma Çabası Olarak», που μεταφράζετε, «Προσηλυτισμός, (στο Ισλάμ), Σαν Προσπάθεια Εξαίρεσης από την Ανταλλαγή (των πληθυσμών)». Το σημαντικό με την μελέτη αυτή είναι ότι ασχολείται μόνο με τους Ρωμιούς, δηλαδή με τους Ορθόδοξους χριστιανούς της Μικράς Ασίας που τώρα αντιμετώπιζαν την αναγκαστικό εξανδραποδισμό, δηλαδή την αναγκαστική εγκατάλειψη των πατρογονικών τους εστιών εξ αιτίας ακριβώς του θρησκευτικού τους στίγματος.
Σύμφωνα με την Fahriye Emgili, η οποία μελέτησε επισταμένως τα κρατικά αρχεία της εποχής από διάφορες περιοχές της Μικράς Ασίας, υπήρξαν αμέτρητες περιπτώσεις όπου οι ελληνορθόδοξοι αποφάσισαν να μείνουν, είτε δηλώνοντας ότι προσέρχονται στο Ισλάμ, ή ακόμα πιο συχνά, με διάφορους μεικτούς γάμους όπου κυριαρχούσε η προσδοκία να σώσουν τις περιούσιες τους, τα σπίτια τους και να παραμείνουν στην πατρογονική τους γη. Στα αρχεία της εποχής έχουν καταγραφεί πολλές συγκεκριμένες περιπτώσεις όπου πολλοί Ρωμιοί έκαναν ότι μπορούσαν για να παραμείνουν εκεί που γεννηθήκαν αυτοί και οι πρόγονοι τους και να μην φύγουν για την Ελλάδα.  Δυστυχώς από ελληνικής πλευράς δεν υπήρξε ακόμα δυνατότητα να γίνει μια εμπεριστατωμένη μελέτη πάνω σε αυτή την τραγική πράγματι ιστορία, έτσι αρκούμαστε στις καθαρά τουρκικές πηγές.
Είναι πολύ χαρακτηριστικές οι περιπτώσεις που περιγράφονται στην μελέτη αυτή και που δίνουν ένα περίγραμμα όλης αυτής της χαμένης Ρωμιοσύνης που παρέμεινε με άλλη πλέον ταυτότητα στην πατρογονική της εστία. Έτσι στην περιοχή της Μούγλας, ο Kazım Toprak, αναφέρει για πολλές Ρωμιοπούλες οι οποίες όταν ήρθε να τις καταγράψει για την ανταλλαγή αρνήθηκαν ότι είναι χριστιανές και δήλωναν μουσουλμάνες. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα κάποιας Felek, (δεν δίνει το ελληνικό της όνομα ), που του δήλωσε ότι θα παντρευτεί μουσουλμάνο και έτσι εξαιρείτε από την ανταλλαγή. Υπήρξαν και άλλες τέτοιες περιπτώσεις, όπως αναφέρει ο Τούρκος υπάλληλος, αλλά και πολλές που δεν έγινε δεκτή η δήλωση τους και έτσι αναγκάστηκαν να φύγουν στην προσφυγιά. 
Άλλη περίπτωση από την Άγκυρα αυτή την φορά. Κάποια Ρωμιά, ονόματι Κατίνα, όταν ήρθε η ώρα να δηλωθεί για να φύγει δήλωσε ότι παντρεύεται τον Abdullah, (το όνομα αυτό είναι ενδεικτικό γιατί συνήθως δήλωνε τους εκ χριστιανών μουσουλμάνους), από το Ürgüp της Καππαδοκίας και έτσι γίνονταν μουσουλμάνα και εξαιρέθηκε της ανταλλαγής. Άλλη περίπτωση από την περιοχή του Ντερσίμ, ανατολικότερα, όπου ένας βουλευτής της περιοχής, ο Ramiz Bey, είχε παντρευτεί μια Ρωμιά που πήρε το όνομα Münevver Hanum και έτσι εξαιρέθηκε της ανταλλαγής. Από την περιοχή του Πόντου και συγκεκριμένα από την Σαμψούντα, έχουμε πολλά παραδείγματα Ρωμιών που έμειναν δηλώνοντας μουσουλμάνοι όπως κάποιος Abdullah στην περιοχή των Çanik. Από τον ρωμαίικο μαχαλά της Σαμψούντας ενώ επέρχονταν η καταστροφή και η προσφυγιά, ο γιος του Χατζηαναστάση, Παντελής καθώς και η κόρη του εξαιρεθήκαν της ανταλλαγής καθώς δήλωσαν ότι είναι μουσουλμάνοι. 
Από την περιοχή της Προύσας, ο Tevfik Bey παντρεύτηκε την Δέσποινα, μια Ρωμιά, που έτσι έγινε μουσουλμάνα και παρέμεινε μετά την ανταλλαγή στην Προύσα. Στη περιοχή της Νίκαιας, οι Πασχάλης και Παντελής δήλωσαν ότι είναι παιδία του Mehmet Ali Ağa και έτσι παρέμειναν σαν μουσουλμάνοι στις πατρίδες τους. Στην περιοχή της Μερσίνας, η Ρωμιά Αγγελική, η οποία είχε και μεγάλη κτηματική περιουσία για να μην φύγει στην προσφυγιά παντρεύτηκε τον Fedon Tahinci και έτσι έμεινε στην Μερσίνα. Στην Σμύρνη, η Μαρία Σαβαζίογλου, χήρα και μητέρα δυο παιδιών για να παραμείνει στην πατρίδα της δέχτηκε να παντρευτεί μουσουλμάνο και έτσι εξαιρέθηκε της ανταλλαγής.
Αυτές είναι ελάχιστες, αλλά χαρακτηριστικές από τις περιπτώσεις χιλιάδων άλλων Ρωμιών που με τον ένα η τον άλλο τρόπο εξαιρέθηκαν της ανταλλαγής και έμειναν στην Μικρά Ασία. Αντιλαμβάνεται κανείς ότι οι απόγονοι όλων αυτών, συχνά μέσα σε ένα δράμα της θρησκευτικής τους συνείδησης, σήμερα κοσμούν αυτό που ονομάζετε σύγχρονη Τουρκία. Είναι αυτοί που σήμερα συνθέτουν αυτό το περίπλοκο πρόβλημα που ονομάστηκε από τους ίδιους τους Τούρκους, «Kimlik Meselesi», δηλαδή το Πρόβλημα Ταυτότητας. Το πρόβλημα αυτό, παρά του ότι ελάχιστα έχει γίνει γνωστό, είναι ίσως το σοβαρότερο πρόβλημα της σύγχρονης Τουρκίας, (όπως αναγνωρίζετε από πολλούς διανοούμενους στην γειτονική χώρα), η οποία απειλείτε σοβαρά από μια πολυδιάσπαση. 
Χαρακτηριστικό είναι το αποκαλυπτικό άρθρο της τουρκικής επιθεώρησης, «Aksyon», που κυκλοφόρησε τον Μάρτιο του 2005 με τον τίτλο, «Asıl dinlerine dönüyorlar», δηλαδή, «Επιστρέφουν στις πατρογονικές τους θρησκείες». Το άρθρο αναφέρονταν σε πολλές επώνυμες περιπτώσεις μουσουλμάνων που μετά από πολλά χρόνια δήλωναν ότι θέλουν να ξαναγίνουν χριστιανοί Ορθόδοξοι όπως ήταν οι πρόγονοι τους.
Μια πραγματικά μεγάλη τραγωδία, που σήμερα, μετά από τόσες δεκαετίες, αναζητά την ιστορική και ψυχική της δικαίωση.
Από : Emgili Fahriye, «Türk Yunan Nüfüs Mübadelesinin Mersin in Sosyo -Ekonomik Yapısına Etkileri», Tarih İçinde Mersin Kolokyumu II Eylül 2005, Mersin Üniveritesi Yayınları, Mersin 2005.
ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος- Συγγραφέας-Τουρκολόγος
www.nikosxeiladakis.gr


ΕΛΛΗΝΕΣ-ΤΟΥΡΚΟΙ: ΕΧΘΡΟΙ ΑΠΟ ΠΑΝΤΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ


Γράφει ο Γεώργιος Δημητρακόπουλος, Φιλόλογοςhttp://ethnikismos.net/
Η εθνική μας εορτή της 25ης Μαρτίου είναι γι’ αυτούς μαύρη επέτειος εθνικής καταστροφής. Η αποφράδα για εμάς 29η Μαΐου είναι για τους Τούρκους κάθε χρόνο ευκαιρία παρελάσεων και πανηγυρισμών. Η εθνική τους εορτή στις 19 Μαΐου, για την αποβίβαση του Κεμάλ στην Σαμψούντα, είναι ημέρα θρήνου για τους Ποντίους και όλους τους Έλληνες. Και πάει λέγοντας, για να καταδειχθεί το αυτονόητο: ή αυτοί ή εμείς. Και αν εκείνος ο μικρός αριθμός Μογγόλων που ξεχύθηκε από τα υψίπεδα του Αλτάι, για να φτάσει στα μικρασιάτικα παράλια θύοντας και απολύοντας, έχει σήμερα γενετικά αναμειχθεί με ευρωπαϊκά φύλα, και το ελληνικό ανάμεσά τους, τούτο διόλου δεν ανάγει τον σημερινό πληθυσμό της καλούμενης Τουρκίας σε βιολογικά ισάξιό μας. Και μια σταγόνα μογγολικού αίματος αρκεί, για να αλλοιώσει ακόμα και το καλύτερο γονίδιο.

Κατέχουν τις προαιώνιες, Ανατολικά του Αιγαίου Πελάγους, πατρογονικές μας εστίες εποφθαλμιώντας παράλληλα τα εδάφη μέσα στα οποία ασφυκτιά η σημερινή Ελλάς. Καθώς η ευθεία σύρραξη, ευρείας τουλάχιστον κλίμακας, δεν είναι στα βραχυπρόθεσμα σχέδιά τους, βυσσοδομούν με άλλους τρόπους εναντίον μας. Προς αυτή την κατεύθυνση, η μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης εξελίχθηκε, με την ανοχή και ενοχή των ελληνικών κυβερνήσεων, σε έναν μοχλό άσκησης πίεσης, σε ένα λειτουργικό εργαλείο στα χέρια του τουρκικού επεκτατισμού. Οι πρόσφατες επαφές του DΕΒ στην Βουλγαρία, αλλά και στον ευρωπαϊκό βορρά αποτελούν προσπάθειες ποιοτικής αναβάθμισης της δράσης των πρακτόρων με τις αποσχιστικές βλέψεις.

Στο πλαίσιο αυτό διοργανώνεται στην Κομοτηνή διεθνές συνέδριο με θέμα την, κατ’ αυτούς, καταπάτηση των δικαιωμάτων της «τουρκικής» μειονότητας της περιοχής. Η Άγκυρα φιλοδοξεί να συγκεντρωθούν εκπρόσωποι 40 οργανώσεων μουσουλμανικών μειονοτήτων από 32 χώρες της Ευρώπης, οι οποίοι εν χορώ θα καταγγείλουν την Ελλάδα για παραβίαση μειονοτικών δικαιωμάτων των «Τούρκων». Το ανθελληνικό συνέδριο θα πραγματοποιηθεί υπό την αιγίδα της Ομοσπονδιακής Ένωσης Ευρωπαϊκών Εθνοτήτων(FUEN), μίας ΜΚΟ που ιδρύθηκε το 1949.Πρωταγωνιστικό ρόλο στο εγχείρημα έχουν βεβαίως το αμαρτωλό προξενείο και το DΕΒ, οι πράκτορες του οποίου φρόντισαν να δυναμιτίσουν το κλίμα με προβοκατόρικες πυρκαγιές σε τζαμιά.

Εν ολίγοις, την 14η Μαΐου, την ημέρα της επετείου της απελευθέρωσης της Θράκης, οι τουρκόψυχοι στην Κομοτηνή θα επιχειρήσουν να υψώσουν για άλλη μια φορά το πανί που ονομάζουν σημαία της «Τουρκικής Δυτικής Θράκης», θέλοντας να δηλώσουν προς πάσα κατεύθυνση ότι αποτελούν κράτος εν κράτει. Για να είμαστε ειλικρινείς, τούτο δεν απέχει πολύ από την πραγματικότητα, αφού τα αποκόμματα του ανθελληνικού τόξου προσκυνούν τους τουρκοπράκτορες, για να κερδίσουν την ψήφο της χειραγωγούμενης μειονότητας. Οι Τούρκοι οσμιζόμενοι την ιδεοληπτική αγκύλωση της σημερινής κυβέρνησης κλιμακώνουν τις κινήσεις του. Χρειάζεται να αναφέρουμε ότι ούτε δεξιοί ούτε κεντρώοι ούτε αριστεροί μπορούν να τους σταματήσουν; Άλλωστε οι ίδιοι ομολογούν πως οι μόνοι που τους φοβίζουν είναι οι Έλληνες Εθνικιστές. Δικαίως τους απαντάμε εμείς. 
ΟΛΕΣ ΟΙ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΑΣ


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ 3964463467291782396

Δημοσίευση σχολίου

Translate

ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ

SOCIAL

ΤΩΡΑ

ΑΡΘΡΑ

ΔΗΜΟΦΙΛΗ

Widget by:Blogger Tips
Pro Blogger Tricks
Instagram Επισκεφτείτε το προφίλ του EΛΛΗΝΩΝ στο Pinterest.

ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ

ΟΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΜΑΣ ΣΤΟ EMAIL ΣΟΥ. ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΕ ΤΟ EMAIL ΣΟΥ ΚΑΙ KANE CLICK ΣΤΟ ΚΟΥΜΠΙ "ΕΓΓΡΑΦΗ".:

Delivered by FeedBurner

ΕΛΛΗΝΩΝ ΔΙΚΤΥΟ VIDEO
Recommended Post Slide Out For Blogger

ΕΝΙΣΧΥΣΤΕ ΜΑΣ...

Embed Calculator requires a newer version of Adobe Flash Player.

You must have the current version of the adobe flash player to use this online calculator.

item