Widgets

Η ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ «Η ζωή εν τάφω…»


Την Μεγάλη Παρασκευή οι χριστιανοί όλου του κόσμου, ζουν την κορύφωση του Θείου Δράματος...


Η Εκκλησία θυμάται τα Άγια Πάθη

Το πρωί της Μεγάλης Παρασκευής γίνεται ο στολισμός του Επιταφίου στις εκκλησίες. Αρχικά ψάλλονται οι Μεγάλες Ώρες, που περιέχουν ψαλμούς, τροπάρια, Αποστόλους, Ευαγγέλια και Ευχές. Στη συνέχεια ψάλλεται ο Εσπερινός της Μεγάλης Παρασκευής και γίνεται η Αποκαθήλωση του Εσταυρωμένου. Ακολούθως, τοποθετείται στο Ιερό Κουβούκλιο ένα ύφασμα, πάνω στο οποίο έχει κεντηθεί ή ζωγραφιστεί ο Κύριος, νεκρός. Το ύφασμα αυτό λέγεται Επιτάφιος. 




Το βράδυ της ίδιας ημέρας ψάλλεται ο όρθρος του Μεγάλου Σαββάτου και η υμνολογία είναι σχετική με την ταφή του Κυρίου από τους Ιωσήφ και Νικόδημο και την κάθοδο της ψυχής Του στα σκοτεινά βασίλεια του Άδη. Σχετικά τα τροπάρια: «Ο ευσχήμων Ιωσήφ...», και «Ότε κατήλθες προς τον θάνατον...».



Όταν ο Κύριος απέθανε, το σώμα Του μπήκε στον τάφο, η δε ψυχή του ενωμένη με την Θεότητά του κατήλθε στον Άδη και αφού τον νίκησε απελευθέρωσε τις ψυχές. Και την τρίτη ημέρα ενώθηκε και πάλι η Ψυχή με το Σώμα και το Σώμα Ανέστη εκ Νεκρών. Έτσι νικήθηκε ο Άδης και ο θάνατος.

Κατά τη διάρκεια της ακολουθίας ψάλλονται σε τρεις στάσεις (μέρη) τα λεγόμενα Εγκώμια, μικρά τροπάρια πολύ αγαπητά στο λαό, αγνώστου ποιητή. Τα πιο γνωστά είναι: «Η ζωή εν τάφω…», «Άξιον εστί μεγαλύνειν…», «Αι γενεαί πάσαι…» και «Ω γλυκύ μου Έαρ…». 




Στη συνέχεια γίνεται η Περιφορά του Επιταφίου, εκτός του ναού και στα όρια της Ενορίας.

Μετά την επάνοδο του Επιταφίου στην εκκλησία διαβάζεται περικοπή από το Ευαγγέλιο του Ματθαίου (κζ' 62-66): Αρχιερείς και Φαρισαίοι πηγαίνουν στον Πόντιο Πιλάτο και του ζητούν να σφραγίσουν τον τάφο, επειδή θυμούνται ότι ο Κύριος σε μία αποστροφή των λόγων του είχε πει ότι σε τρεις μέρες θα αναστηθεί. Ο Πιλάτος τους δίνει την άδεια. 




Έθιμα της Μεγάλης Παρασκευής

Στη Σκιάθο και σε όσες περιοχές ακολουθούν το Αγιορείτικο τυπικό η περιφορά του Επιταφίου γίνεται τις πρώτες πρωινές ώρες του Μεγάλου Σαββάτου.

Στη Ναύπακτο, η περιφορά του Επιταφίου συνδυάζεται με ρίψη πυροτεχνημάτων στο λιμάνι, σε ανάμνηση της ηρωικής προσπάθειας του μπουρλοτιέρη Ανεμογιάννη να πυρπολήσει την τουρκική ναυαρχίδα στο χώρο αυτό.

Το πρωί της Μεγάλης Παρασκευής ομάδες παιδιών γυρνούν από σπίτι σε σπίτι και τραγουδούν το μοιρολόι «Σήμερα μαύρος ουρανός», γνωστό και ως «Μοιρολόι της Παναγίας». Σε πολλές περιοχές της χώρας τα κορίτσια της ομάδας κρατούν ένα στεφάνι, πλεγμένο με λουλούδια εποχής, το οποίο στη συνέχεια το εναποθέτουν είτε στον Επιτάφιο, είτε στον τάφο του προσφάτως αποβιώσαντος ενορίτη. Τα Κάλαντα της Μεγάλης Παρασκευής τείνουν σήμερα να εκλείψουν. 
Πηγή

Τροπάρια

Ο ευσχήμων Ιωσήφ
από του ξύλου καθελών
το άχραντόν σου σώμα,
σινδώνι καθαρά
ειλήσας και αρώμασιν,
εν μνήματι καινώ
κηδεύσας απέθετο.

Ότε κατήλθες προς τον θάνατον,
η ζωή η αθάνατος,
τότε τον άδην ενέκρωσας
τη αστραπή της Θεότητας·
ότε δε και τους τεθνεώτας
εκ των καταχθονίων ανέστησας,
πάσαι αι δυνάμεις
των επουρανίων εκραύγαζον·
Ζωοδότα Χριστέ
ο Θεός ημών, δόξα σοι.

Εγκώμια

Η ζωή εν τάφω
κατετέθης, Χριστέ,
και αγγέλων στρατιαί εξεπλήττοντο,
συγκατάβασιν δοξάζουσαι την σην.

Άξιον εστί
μεγαλύνειν σε των πάντων κτίστην·
τοις σοις γαρ παθήμασιν έχομεν
την απάθειαν, ρυσθέντες της φθοράς.

Αι γένεαι πάσαι
ύμνον τη ταφή σου
προσφέρουσι, Χριστέ μου.

Ω γλυκύ μου έαρ,
γλυκύτατον μου τέκνον,
που έδυ σου το κάλλος;


Επιτάφιος Θρήνος - Εγκώμια Στάση Πρώτη

Η ζωή εν τάφω...



Μια ιατροδικαστική έκθεση για τον θάνατο του Ιησού


Ἡ “νεκροψία” τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ μὲ ἰατροδικαστικὴ ἔκθεση.
Τί πραγματικὰ συνέβη στὸν Ἰησοῦ πάνω στὸν Σταυρὸ τοῦ μαρτυρίου;
Μία ἰατροδικαστικὴ ἔκθεση γιὰ τὸ μαρτύριο τοῦ Χριστοῦ, πέρα ἀπὸ τὶς γραφές.


Ὁ Φίλιππος Κουτσάφτης εἶναι ὁ προϊστάμενος τῆς Ἰατροδικαστικῆς Ὑπηρεσίας Ἀθηνῶν καὶ ἴσως ὁ πιὸ διάσημος ἰατροδικαστὴς τῶν τελευταίων δεκαετιῶν. Ἔχει κληθεῖ νὰ μελετήσει καὶ νὰ ἀποφανθεῖ γιὰ τὰ μεγαλύτερα σύγχρονα ἐγκλήματα καὶ οἱ ἐκθέσεις τοῦ προσέφεραν πολύτιμα στοιχεῖα στὶς Ἀρχές. Αὐτὴ τὴ φορὰ ὅμως ἐκλήθη νὰ κάνει μία διαφορετικὴ νεκροψία καὶ «ἔκθεση» γιὰ τὸ μαρτύριο καὶ τὸν θάνατο τοῦ Ἰησοῦ. Ὁ κ. Κουτσάφτης ἔχει κάνει μιὰ βαθιὰ μελέτη (συστηματικὰ ἐδῶ καὶ καιρὸ) γιὰ τὸ θέμα, ἐξετάζοντας ὅλες τὶς πηγὲς καὶ ἀναλύοντας τὰ Πάθη καὶ τὸν θάνατο τοῦ Ἰησοῦ μὲ ἐπιστημονικὸ τρόπο. 
Σήμερα ἀναλύει στὴν «κυριακάτικη δημοκρατία» τὰ αἴτια θανάτου τοῦ Ἰησοῦ, τὴν ἐπίπτωση κάθε βασανιστηρίου ἀλλὰ καὶ τὴν ψυχοσωματικὴ κατάσταση τοῦ Χριστοῦ. Τέλος, ἀπαντᾶ γιατί καταρρίπτονται ὅλες οἱ θεωρίες ποὺ ἀμφισβητοῦν ὅτι ὁ Ἰησοῦς πέθανε πάνω στὸν Σταυρό, μὲ τελικὸ σκοπὸ νὰ ἀμφισβητηθεῖ ἡ Ἀνάστασή Του.

---

Κύριε Κουτσάφτη, τὰ στοιχεῖα ποὺ ἔχουμε στὰ χέρια μας ἀπὸ τὶς Γραφές, τὴν παράδοση τῆς Ἐκκλησίας καὶ τὶς ἱστορικὲς πηγὲς μᾶς δίνουν μία πλήρη εἰκόνα γιὰ τὰ μαρτύρια τοῦ Χριστοῦ; 


Βεβαιότατα. Ξέρουμε πάρα πολλὰ στοιχεῖα καὶ θὰ ἔλεγε κανεὶς ὅτι μποροῦμε νὰ βγάλουμε ἕνα πόρισμα. Ἐλπίζω νὰ μὴν ἀκούγεται ἀσεβὲς αὐτὸ τὸ τόλμημα σὲ ὁρισμένους, γιατί τόλμημα εἶναι. Πρέπει νὰ γίνει κατανοητὸ ὅτι τὸ Θεῖο Πάθος εἶναι ἑκούσιο. Ὁ Κύριος μὲ τὴ δική Του θέληση δέχτηκε τὰ πάντα, γι’ αὐτὸ ἀκόμα καὶ τὴν ὥρα ποὺ τὰ καρφιὰ ἔσκιζαν τὶς σάρκες του καὶ τρυποῦσαν τὰ ὀστᾶ Του αὐτὸς προσευχόταν γιὰ τοὺς σταυρωτές Του, πράγμα πρωτοφανές.

Ποιά ἦταν λοιπὸν ἡ ἐπίπτωση τῶν Παθῶν;

Αὐτὸ ποὺ πρέπει ὅλοι νὰ γνωρίζουν εἶναι ὅτι τὰ Πάθη εἶναι ψυχοσωματικά. Ὁ Χριστός, ὅταν φεύγει ἀπὸ τὸν Μυστικὸ Δεῖπνο καὶ πορεύεται γιὰ νὰ προσευχηθεῖ, ἀφήνοντας λίγο πιὸ μακριά τοὺς τρεῖς μαθητὲς (Πέτρο, Ἰάκωβο καὶ Ἰωάννη), ἐμφανίζεται μὲ βάση τὶς Γραφὲς ἐκστατικὸς σὰν κάτι δυσάρεστο νὰ περιμένει. Στὸ τέλος (ἐνῶ οἱ μαθητὲς δὲν ἔχουν ἀντιληφθεῖ τί συμβαίνει) ὁ Ἰησοῦς προσεύχεται γιὰ τρίτη φορὰ καὶ τρέχει ἀπὸ τὸ μέτωπό του ἱδρώτας καὶ αἷμα. Αὐτὸ τὸ σημεῖο τῆς διήγησης περὶ «αἱματηροῦ ἱδρώτα» ἀμφισβητήθηκε πολὺ ἔντονα γιὰ αἰῶνες. Ὁ Εὐαγγελιστὴς ὅμως γράφει κάτι ποὺ ἦταν ἀδιανόητο καὶ πρωτοφανές, χωρὶς νὰ τὸν νοιάζει ἂν θὰ τὸν ἀμφισβητήσουν ἢ ἂν θὰ ποῦν ὅτι γράφει φανταστικὰ πράγματα. Πράγματι, λοιπόν, τὸ Εὐαγγέλιο 2000 χρόνια μετὰ δικαιώθηκε, καθὼς ἡ Ἰατρικὴ πρόσφατα ἀποφάνθηκε ὅτι ὑπάρχει ἕνα σπάνιο συνοδὸ σύμπτωμα τοῦ ὀργανισμοῦ μὲ αὐτὰ τὰ χαρακτηριστικά, ὅταν κάποιος βρεθεῖ σὲ μεγάλη ψυχοσωματικὴ ἔνταση. Ξέρουμε πλέον ἀπὸ τὴ σύγχρονη ἐπιστήμη ὅτι οἱ ἱδρωτοποιοὶ ἀδένες εἶναι διάσπαρτοι στὸ σῶμα, ἀλλὰ οἱ πολυπληθέστεροι βρίσκονται στὶς παλάμες, στὰ πέλματα, στὸν αὐχένα, στὶς παρειὲς καὶ στὸ μέτωπο. Ὅταν ὁ ἄνθρωπος βρεθεῖ σὲ μεγάλη ἔνταση, εἶναι δυνατὸν νὰ γίνει αὐτόματη ρήξη μεγάλου ἀριθμοῦ τριχοειδῶν ἀγγείων στὸ πίραμα τῶν ἀδένων. Τὸ αἷμα ποὺ ἀπελευθερώνεται ἀναμειγνύεται μὲ τὸν ἱδρώτα, τὸν βάφει κόκκινο καὶ στὴ συνέχεια τὸ παραχθὲν μεῖγμα ἀναβλύζει στὸ δέρμα. Δηλαδὴ ὁ Εὐαγγελιστὴς Λουκᾶς ἔγραψε τὴν ἀλήθεια. Καταλαβαίνει, ὅμως, κανεὶς σὲ πόσο μεγάλο βαθμὸ ἔντασης βρισκόταν ὁ Ἰησοῦς πρὶν ἀκόμα ἀπὸ τὴ σύλληψή Του. Τὴν ἄλλη μέρα ἤξερε ὅτι θὰ ἀναλάβει τὴν ἀνθρώπινη ἁμαρτία ὡς ἀντικαταστάτης τοῦ πεσόντος ἀνθρώπου καὶ θὰ ἀντιμετωπίσει πάνω στὸν Σταυρὸ τὴ θεία δικαιοσύνη. Δὲν ἤθελε νὰ χάσει τὸ βλέμμα τοῦ πατέρα Του ποὺ ἦταν στραμμένο πάνω Του. Δὲν ἦταν ἡ ἀγωνία Του οὔτε γιὰ τὴ μαστίγωση οὔτε γιὰ τὰ καρφιά.

Τὰ μαρτύρια πρὶν ἀπὸ τὴ Σταύρωση ποιά ἦταν καὶ ποιά ἐπίπτωση εἶχαν;

Μετὰ τὴ σύλληψη ὁ Ἰησοῦς πέρασε ἀπὸ ἕξι ἐξαντλητικὲς καὶ κακόπιστες ἀνακρίσεις. Ἀπὸ τὸν Ἄννα, τὸν Καϊάφα, τὸ Συνέδριο, τὸν Πιλάτο, τὸν Ἡρώδη καὶ ξανὰ ἀπὸ τὸν Πιλάτο. Στὰ μεσοδιαστήματα κακοποιήθηκε μὲ τέσσερις πολύωρους καὶ βάρβαρους βασανισμούς. Μεταξὺ τῶν ἀνακρίσεων καὶ τῶν βασανισμῶν σύρθηκε ἁλυσοδεμένος καὶ δερόμενος ἕξι φορές. Ἡ ἀπόσταση ποὺ διήνυσε μὲ τὶς ἁλυσίδες ἦταν περίπου ἕξι χιλιόμετρα. Καὶ ὅλα αὐτὰ νηστικός, διψασμένος καὶ ἄυπνος.

Οἱ πιέσεις τί ρόλο ἔπαιξαν;

Τοῦ ἀσκήθηκε ἔντονη ψυχοσωματικὴ βία, τὸν ἔγδυσαν τρεῖς φορές, τὸν ἕντυσαν ἄλλες τόσες, τὸν μαστίγωσαν, τοῦ φόρεσαν τὸ ἀκάνθινο στεφάνι καὶ τοῦ φόρτωσαν τὸν βαρὺ Σταυρό. Στὶς ἀνακρίσεις τὸν διέσυραν καὶ τὸν ἐξευτέλισαν. Ἤθελαν μὲ κάθε τρόπο νὰ τὸν κάνουν νὰ λυγίσει.

Μεταξὺ ἄλλων, μαστιγώθηκε.

Ναί. Ἡ μαστίγωση γινόταν μὲ φραγγέλιο, ποὺ εἶχε λουριὰ μὲ ἀπολήξεις σφαιρίδια καὶ ἄκρες ἀπὸ κόκαλα. Κάθε φορὰ ποὺ ἔπεφτε στὸ σῶμα τὸ μαστίγιο, αὐτὰ τὰ ἀντικείμενα ἔμπαιναν μέσα στὶς σάρκες καὶ ὅταν τὸ τραβοῦσε ὁ βασανιστὴς γιὰ νὰ ξαναχτυπήσει ἔσκιζαν τὸ δέρμα. Οἱ πληγὲς ποὺ προκάλεσαν ἦταν φοβερὲς σὲ ὅλη τὴν ὀπίσθια ἐπιφάνεια καὶ τὴν πλάγια κοιλιακὴ καὶ θωρακικὴ χώρα, ποὺ πρέπει νὰ ἦταν καταματωμένη. Πρέπει νὰ ἔχασε πολὺ μεγάλη ποσότητα αἵματος ὁ Χριστὸς μόνο ἀπὸ αὐτό.

Ὡς πρὸς τὸν Σταυρὸ ποὺ κουβάλησε;

Ὅταν ὁ Κύριος φορτώθηκε τὸν Σταυρό, ἔπρεπε νὰ κουβαλήσει ἕνα ξύλο ποὺ δὲν ἦταν πλανισμένο (ὅπως τὸ βλέπουμε στὶς ἁγιογραφίες). Ἦταν δύο κορμοὶ γεμάτοι σκληρὸ φλοιὸ καὶ ρόζους καὶ καταλαβαίνετε τί ἔγινε, ὅταν πέταξαν πάνω στὴν πλάτη του τὸ ὁριζόντιο τμῆμα. Τὴν ἤδη καταματωμένη πλάτη ἀπὸ τὴν μαστίγωση. Αὐτὸς ὁ βαρὺς κορμὸς μπῆκε μέσα στὶς πληγὲς προκαλώντας ἀφόρητο πόνο. Στὴ συνέχεια ὁ Ἰησοῦς κυριολεκτικὰ σέρνει τὰ βήματά Του καὶ ὑποφέρει. Πλέον δὲν ἔχει ἀνάσες καὶ ἀρκετὸ ὀξυγόνο. Τὸ αἷμα Του λιγοστεύει καὶ κάποια στιγμὴ λυγίζουν τὰ γόνατά Του καὶ εἶναι ἀδύνατον νὰ προχωρήσει.

Περιγράφετε μία κατάσταση ποὺ σχεδὸν δὲν ἀντέχεται μὲ βάση τὰ ἀνθρώπινα μέτρα.

Ναί. Πιστεύω, ἂν δὲν ἦταν ὁ συγκεκριμένος, ἐκεῖ θὰ εἶχε πεθάνει. Κανονικά, μὲ βάση τὴ λογική, ἐκεῖ (στὴν πορεία πρὸς τὸν Γολγοθὰ) θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι τὸ τέλος.


Ὡστόσο, ὁ Χριστὸς φτάνει τελικὰ μέχρι τὴ Σταύρωση. Ἐκεῖ τί ἀκριβῶς γίνεται;

Ἐκεῖ οἱ σταυρωτὲς ξαπλώνουν τὸν Ἰησοῦ πάνω στὸν Σταυρὸ καὶ τοῦ καρφώνουν τὰ χέρια καὶ τὰ πόδια. Γιὰ τὸ ἀκριβὲς σημεῖο τοῦ καρφώματος ὑπάρχουν δύο ἐκδοχές: τὸ ἐσωτερικό τῆς παλάμης, ποὺ φαίνεται καὶ σὲ πολλὲς εἰκόνες, ἢ τὸ κέντρο τῆς ἔσω ἐπιφανείας τῶν καρπῶν. Ἡ πρώτη ἐκδοχὴ εἶναι γιὰ μένα ἡ πιὸ προσιτή. Ἡ παλάμη ἔχει μικρὸ πάχος, μεγάλη ἐπιφάνεια καὶ λόγῳ τῶν τενόντων καὶ τῶν περιτονιῶν δὲν σκίζεται τὸ δέρμα. Ὑπάρχουν καὶ τὰ μετακάρπια ὀστᾶ, ποὺ μποροῦν νὰ συγκρατήσουν τὸ βάρος. Ἄν, πάντως, τὸ καρφὶ μπῆκε ἀνάμεσα στὰ δύο κόκαλα, κερκίδα καὶ ὠλένη, ἔχουμε τραγικὸ πόνο, γιατί τραυματίστηκε τὸ μέσο νεῦρο. Σκεφτεῖτε ὅτι ἂν ἀκουμπήσουμε ἐλάχιστα τὸ νεῦρο τοῦ ἀγκώνα, νιώθουμε ἔντονο πόνο. Φανταστεῖτε νὰ περάσει καρφὶ ἀπὸ αὐτὸ τὸ νεῦρο. Ὡς πρὸς τὸ κάρφωμα τῶν ποδιῶν οἱ δύο ἐκδοχὲς εἶναι ὅτι σταύρωναν τὰ πόδια καὶ τὸ καρφὶ περνοῦσε ἀπὸ τὸ ἕνα πόδι στὸ ἄλλο ἢ ὅτι καρφώθηκαν παράλληλα. Εὑρήματα τοῦ 1968 σὲ τάφους στὴν Ἀνατολικὴ Ἱερουσαλὴμ μᾶς δείχνουν ὅτι ὑπῆρχαν καὶ ἄλλοι ποὺ σταυρώθηκαν στὰ πόδια μὲ τὸν πρῶτο τρόπο.

Ὁ θάνατος τελικὰ ἀπὸ τί ἐπῆλθε; Γνωρίζουμε;

Μποροῦμε νὰ ποῦμε ὅτι ἦταν ἕνας θάνατος ἀργὸς καὶ λίαν βασανιστικός. Μὲ τὴν ἀνύψωση τοῦ Σταυροῦ ὁ Χριστὸς ἀντιμετωπίζει μία σειρὰ ἀπὸ δυσμενεῖς παράγοντες: – Ὑποχρεωτικὴ ὀρθοστασία, ποὺ τοῦ δημιουργεῖ ὀρθοστατικὴ ὑπόταση. – Ὑποχρεωτικὴ ἀκινησία, ποὺ δὲν δίνει τὴ δυνατότητα τὸ φλεβικὸ αἷμα νὰ ἐπιστρέψει στὴν καρδιά. – Εἰδικὴ στάση τοῦ θώρακα, μὲ τὸ βάρος τοῦ σώματος νὰ εἶναι σὲ μόνιμη ἔκπτυξη καὶ νὰ δυσκολεύει φοβερὰ τὴν ἀναπνοή. Δὲν μπορεῖ νὰ κάνει ἐκπνοὴ παρὰ μόνο εἰσπνοή. Αὐτὸ συντόμευσε τὸν θάνατό Του. Ἐπιπλέον ἀντιμετωπίζει ἐπιπλοκὲς τραυμάτων, αἱμορραγία, ἀφυδάτωση, πείνα, δίψα καὶ ἐξάντληση.


Τὸ τελικὸ «πόρισμα»;

Ἐπρόκειτο γιὰ πολυπαραγοντικὸ θάνατο. Πολλὰ πράγματα ἔδρασαν γιὰ τὴν κατάληξη, μὲ τελικὸ αἴτιο τὴν ἀσφυξία μαζὶ μὲ τὴν κυκλοφορικὴ ἀνεπάρκεια. Μία σημαντικὴ λεπτομέρεια εἶναι καὶ ἡ ἐπιδρομὴ τῶν σαρκοφάγων ἐντόμων. Τὸ αἷμα φέρνει ἀπὸ πολὺ μακριὰ ἔντομα ποὺ κόβουν κομμάτια ἀπὸ τὶς πληγὲς ἑνὸς ἀκίνητου ἀνθρώπου! Οἱ πιὸ φοβερὲς στιγμὲς γιὰ τὸν Κύριο ἦταν μετὰ τὸ κάρφωμα στὸν Σταυρό.

Πῶς ἐξηγεῖτε τὴν ἀντοχὴ ποὺ ἔδειξε;

Ὁ Χριστὸς δὲν πέθανε πρὶν ἀπὸ τὴν Σταύρωση γιατί ὑπῆρχε λόγος. Ὑπερέβη τὰ ἀνθρώπινα μέτρα καὶ γιὰ μένα τὸ ὅτι ἄντεξε καὶ ἀνέβηκε στὸν Σταυρὸ εἶναι ἀκόμα ἕνα δεῖγμα τῆς θεότητάς Του.


Μπορεῖτε νὰ μᾶς περιγράψετε τί αἰσθανόταν ὁ Ἰησοῦς φορώντας τὸ ἀκάνθινο στεφάνι;

Πρῶτα πρῶτα, νὰ σᾶς πῶ ὅτι εἶναι πρωτοφανὴς τρόπος ἀντιμετώπισης. Ποτὲ πρὶν δὲν εἶχε γίνει κάτι τέτοιο καὶ ποτὲ ξανὰ δὲν ἐπαναλήφθηκε. Ἐπρόκειτο γιὰ φρίκη! Τὸ κατασκεύασαν ἀπὸ μία τζιτζιφιά, εὐλύγιστο φυτὸ ποὺ εὐδοκιμεῖ στὴν περιοχή, μὲ πολὺ μεγάλα καὶ σκληρὰ ἀγκάθια. Μέχρι τότε τὰ στεφάνια τῶν καταδίκων ἦταν σιδερένια καὶ προσαρμόζονταν μὲ βάση τὴ διάμετρο τοῦ κρανίου. Ἐδῶ ἦταν βασανιστήριο. Τὸ τριχωτό της κεφαλῆς εἶναι ἀγγειοβριθέστατο. Ἔχει πολὺ καλὴ αἱμάτωση καὶ εἰδικὴ νεύρωση. Ἡ αἱμορραγία, λοιπόν, ἦταν μεγάλη καὶ ἀφόρητος ὁ πόνος ἀπὸ τὰ ἀγκάθια στὰ νεῦρα.


Κατὰ καιροὺς ἔχουν ἀκουστεῖ θεωρίες ὅτι ὁ Χριστὸς δὲν εἶχε πεθάνει στὸν Σταυρὸ καὶ ὅτι ἔτσι δικαιολογεῖται (λογικὰ) ἡ Ἀνάστασή του. Κατὰ τὴ γνώμη σας, αὐτὸ μπορεῖ νὰ στέκει;

Τυχαία ἔγινε, νομίζετε, ὁ λογχισμὸς τῆς πλευρᾶς; Καθόλου τυχαία. Αὐτὸ τὸ γεγονὸς εἶναι τὸ πιστοποιητικὸ τοῦ θανάτου. Ἡ λόγχη τρύπησε τὴν πλευρὰ καὶ βγῆκε «αἷμα καὶ ὕδωρ». Ἀπὸ ὅποια πλευρὰ καὶ νὰ ἔγινε ὁ λογχισμός, μὲ αὐτὸ τὸ βαρὺ ὅπλο τῶν δυόμισι μέτρων, δὲν ὑπάρχει περίπτωση ὁ ὁποιοσδήποτε νὰ μείνει ζωντανός. Μὲ τίποτα!


Ἄρα καταρρίπτονται ὅλα;

Φυσικά. Οἱ ἀρνητὲς βέβαια λένε ὅ,τι θέλουν, ἀλλὰ δὲν καταλαβαίνω γιατί ἀσχολοῦνται μὲ τὸν Χριστό, ἀφοῦ γι’ αὐτοὺς δὲν ὑπάρχει.


Πηγές: 
dimokratianews.gr

ΟΛΕΣ ΟΙ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΑΣ


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ 7191262360834862448

Δημοσίευση σχολίου

Translate

ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ

SOCIAL

ΤΩΡΑ

ΑΡΘΡΑ

ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΒΡΕΙΤΕ ΜΑΣ ΚΑΙ ΕΔΩ

ΒΡΕΙΤΕ ΜΑΣ ΚΑΙ ΕΔΩ
ΟΜΑΔΑ στο FACEBOOK
Widget by:Blogger Tips
Pro Blogger Tricks
Instagram Επισκεφτείτε το προφίλ του EΛΛΗΝΩΝ στο Pinterest.

ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ

ΟΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΜΑΣ ΣΤΟ EMAIL ΣΟΥ. ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΕ ΤΟ EMAIL ΣΟΥ ΚΑΙ KANE CLICK ΣΤΟ ΚΟΥΜΠΙ "ΕΓΓΡΑΦΗ".:

Delivered by FeedBurner

ΕΛΛΗΝΩΝ ΔΙΚΤΥΟ VIDEO
Recommended Post Slide Out For Blogger

ΕΝΙΣΧΥΣΤΕ ΜΑΣ...

Embed Calculator requires a newer version of Adobe Flash Player.

You must have the current version of the adobe flash player to use this online calculator.

item