Widgets

13 Μαρτίου 1959: Λήγει ο τετραετής ένδοξος ένοπλος Αγώνας της ΕΟΚΑ


Μετά από τέσσερα χρόνια ένοπλου αγώνα, μετρώντας δεκάδες νεκρούς από εν ψυχρώ εκτελέσεις και βασανιστήρια από τους Άγγλους, εννέα απαγχονισθέντες αγωνιστές και εκατοντάδες τραυματίες κατά τη διάρκεια της δράσης της ΕΟΚΑ, δυστυχώς η κατάληξη δεν ήταν αυτή που επεδίωξε ο μέγας στρατηγός και Αρχηγός της Γεώργιος Γρίβας-Διγενής, η Ένωση δηλαδή της μεγαλονήσου μας με την «μητέρα» πατρίδα Ελλάδα.
Κάτω από τη πίεση του διεθνούς παράγοντα, οι συμφωνίες Ζυρίχης και Λονδίνου τον Φεβρουάριο του 1959, αποτέλεσαν ουσιαστικά την «ταφόπλακα» στο όνειρο των Αγωνιστών αλλά και των υπολοίπων Ελλήνων της Κύπρου που ήθελαν η Κύπρος να ενσωματωθεί στον εθνικό κορμό. Οι όροι των συμφωνιών όσο διαρκούσαν οι συνομιλίες, αποκρύπτονταν συνεχώς από τον Αρχηγό του ένοπλου αγώνα και υπήρχε μια επίμονη και ανεξήγητη μυστικότητα. Οι εκπρόσωποι της Κύπρου, της Ελληνικής κυβέρνησης και του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου, φρόντισαν όπως απλωθεί γύρω από τον Αρχηγό ένα «μαύρο πέπλο» επί των συμφωνιών, αφετέρου για να τον «παρασύρουν» δίνοντας εμμέσως τη συγκατάθεσή του για τις συμφωνίες και την εκδήλωση συμπαράστασης της Οργάνωσης «υπέρ της υπό του Αρχιεπισκόπου ληφθείσης θέσεως».
Ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος, με επιστολή του στις 13 Φεβρουαρίου του 1959, ζητά από τον Αρχηγό να συμφωνήσει με τους όρους. Χωρίς να ζητηθεί η γνώμη του και με το φόβο ότι αν στείλει αντιπροσώπους της Οργάνωσης, εκείνοι θα απορρίψουν τις συμφωνίες και δε θα υποκύψουν σε οποιαδήποτε πίεση, η Ελληνική και Κυπριακή κυβέρνηση φρόντισαν ο Διγενής να μη λάβει γνώση των όρων των συμφωνιών. Και την ώρα που στο Λονδίνο εξελίσσονταν ιστορικά δραματικά γεγονότα, από τα οποία εξαρτιόταν το μέλλον της Κύπρου, απουσίαζε, αποκλεισθής σκοπίμως, ο πρωταγωνιστής του Αγώνα, η ΕΟΚΑ.
Δυστυχώς, κάτω από ηθική πίεση και παραπλάνηση επιβλήθηκαν οι συμφωνίες, τις οποίες με έκδηλη ψυχρότητα δέχτηκε ο Κυπριακός λαός. Προσφέρθηκε μια ελλειμματική ανεξαρτησία και ένα κρατικό μόρφωμα, στη πραγματικότητα εντελώς δυσλειτουργικό, όπου και ενείχε τα σπέρματα των μετέπειτα καταστροφικών εξελίξεων.
Στις 22 Φεβρουαρίου, απελύθησαν όλοι οι πολιτικοί κρατούμενοι. Ο Γεώργιος Γρίβας-Διγενής κατόπιν αυτών απέστειλε σημείωμα στον Έλληνα Πρόξενο, διαβιβάζοντάς του τους όρους αμνηστίας και καταθέσεως των όπλων. Σε ότι αφορά τους καταζητούμενους, δε δεχόταν κανέναν εξευτελισμό αυτών, παρουσιάζοντας τους και παραδίνοντας τους στην αστυνομία. Ο καθένας, μετά την αμνηστία, θα μετέβαινε στην οικία του χωρίς καμία ενόχληση. Σε ότι αφορά τον οπλισμό, να μην παραδίνονταν στους Άγγλους τίποτα, αλλά να παραδινόταν σε συγκεκριμένες περιοχές σύμφωνα με τη δική του υπόδειξη. Σε ότι αφορούσε τον ίδιο, έκφρασε την επιθυμία του να μην τον πλησιάσει ή συνοδεύσει κανένας Άγγλος. Η αναχώρησή του θα γινόταν από το Ελληνικό Προξενείο και από εκεί απ’ευθείας στο τόπο επιβίβασης. Τέλος, δήλωσε ότι στη περίπτωση που θελήσουν να υιοθετήσουν οποιουσδήποτε όρους αμνηστίας εκτός των παραπάνω, θα θεωρηθεί από τον ίδιο εξευτελιστικό για τους Αγωνιστές και δε θα γινόταν δεκτό σε καμία περίπτωση συνεχίζοντας έτσι τον αγώνα.
Οι όροι έγιναν δεκτοί, εκτός από αυτούς που αφορούσαν τους καταδίκους. Επιστρέφοντας ο Μακάριος από το Λονδίνο, έστειλε στις 3 Μαρτίου επιστολή στον Διγενή προκειμένου να συναντηθούν στη Λευκωσία για την διευθέτηση των θεμάτων που είχαν προκύψει.
Στις 8 Μαρτίου, οι όροι Αμνηστίας κοινοποιήθηκαν όπως επιθυμούσε ο Διγενής και στις 9 Μαρτίου κυκλοφόρησε η προκήρυξη, διατάσσοντας «ΚΑΤΑΠΑΥΣΙΝ ΤΟΥ ΠΥΡΟΣ».
Ο φόβος ότι αν συνεχιζόταν ο αγώνας θα ήτο αναπόφευκτος ο εμφύλιος πόλεμος, οδήγησε τον Γεώργιο Γρίβα-Διγενή σε αυτή την απόφαση.
Ένας επικός Αγώνας, άνευ προηγουμένου στην ιστορία, έληξε. Στις 15 Μαρτίου στη Λευκωσία, ο Αρχηγός συναντήθηκε για ύστατη φορά με τους Τομεάρχες και τους άμεσους συνεργάτες του. Αφού μιλούσαν επί ώρες για το μέλλον τους, για την Οργάνωση και για το μέλλον της Κύπρου, αποχώρησε αφού πρώτα τους ασπάστηκε όλους και έδωσε τη τελευταία του εντολή : «Αγάπη και ομόνοια μεταξύ σας».
Το πρωί της 17ης Μαρτίου, αναχώρησε για την Αθήνα, ενώ την επομένη η Βουλή των Ελλήνων τον ανακήρυξε: «Άξιον της Πατρίδος».
Ο Αγώνας της ΕΟΚΑ, αποτέλεσε κατά καιρούς προϊόν σκληρής αντιπαράθεσης και μάλιστα σε συγκεκριμένους πολιτικούς κύκλους εξαπολύθηκε εκστρατεία σπίλωσης του αγώνα του κυπριακού ελληνισμού, παρόλο που αυτός διεξήχθη με σκοπό την απελευθέρωση από τον αποικιακό ζυγό και την Ένωση. Πρώτη και καλύτερη η Αριστερά, η οποία ακόμα και τώρα εκφράζουν την αρνητική τους διάθεση απέναντι στο πρόσωπο του Αρχηγού Γεωργίου Γρίβα, που ήταν σφοδρός αντικομουνιστής. Όμως ο αγώνας της ΕΟΚΑ δεν ήταν προσωπική υπόθεση του Γεώργιου Γρίβα, πλάι του αγωνίστηκε και θυσιάστηκε ολόκληρος ο Κυπριακός λαός.
Η ΕΟΚΑ διαρκώς διακήρυττε ότι ο Αγώνας αφορούσε το σύνολο του Κυπριακού ελληνισμού, πέρα από κομματικά και ιδεολογικά στρατόπεδα. Η δράση της σφράγισε καταλυτικά την ελληνική πολιτική και κοινωνική ζωή της δεκαετίας του 1950 και συγκίνησε τη πλειοψηφία του ελληνικού λαού αλλά και τη διεθνή κοινή γνώμη.
Αξίζει να αναφερθεί η έλλειψη οποιασδήποτε στρατιωτικής πείρας και εκπαίδευσης στα στελέχη της ΕΟΚΑ για τη διεξαγωγή επιχειρήσεων και την οργάνωση ανταρτοπόλεμου. Κατά την έναρξη του αγώνα, τον Απρίλιο του 1955, μόνο δύο αγωνιστές είχαν στρατιωτική εκπαίδευση, ο Αρχηγός Γεώργιος Γρίβας Διγενής ο οποίος μάλιστα είχε πλούσια στρατιωτική θητεία με την συμμετοχή του στη Μικρασιατική εκστρατεία, στο έπος του 40', τα Δεκεμβριανά του 44' κλπ, και ο έφεδρος Ανθυπολοχαγός του Ελληνικού στρατού Γρηγόρης Αυξεντίου, ο θρυλικός «Ζήδρος». Όλοι όμως οι αγωνιστές, μέσα σε μικρό διάστημα μεταμορφώθηκαν σε σκληροτράχηλους δολιοφθορείς και μαχητές, οι οποίοι δεν έκαναν πίσω, δε δείλιασαν ούτε στιγμή ακόμα και όταν οι βρετανικές δυνάμεις υπερέβησαν τους 30.000 άνδρες και οι Τουρκο‘‘κύπριοι’’ συστρατεύθηκαν μαζί με τους αποικιοκράτες στελεχώνοντας το γνωστό «Επικουρικό Σώμα», που έμεινε στην ιστορία για τις βιαιοπραγίες του.
Το κροτάλισμα των αυτομάτων και ο βρόντος των εκρήξεων μπορεί να σταμάτησαν, όμως η αποστολή του μαχητικού αγώνα δεν τελείωσε. Το παράδειγμα των Αγωνιζομένων και πεσόντων Αγωνιστών θα αποτελεί παράδειγμα για τις επερχόμενες γενιές.
Το τίμημα για όλα τα παραπάνω;;
Η ΕΟΚΑ στη περίοδο της πλήρους στελέχωσης και δράσης της έφτασε να αριθμεί 340 ένοπλους μαχητές. Οι Αγωνιστές που έδωσαν τη ζωή τους στα τέσσερα χρόνια του αγώνα, ανήλθαν στους 108. Από αυτούς εννέα απαγχονίστηκαν και έξι έγιναν ολοκαύτωμα, αρνούμενοι να παραδοθούν. Δεκατρείς απεβίωσαν στα κρατητήρια και τις φυλακές ύστερα από τα βασανιστήρια και οι υπόλοιποι ογδόντα έπεσαν κατά τη διάρκεια επιχειρήσεων, μαχών κλπ. Επίσης, πρέπει να προσθέσουμε και τουλάχιστον ακόμη 90 Ελληνοκύπριους οι οποίοι έπεσαν θύματα των Τούρκο"κυπρίων" εξτρεμιστών. www.elamcy.com
ΟΛΕΣ ΟΙ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΑΣ


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΚΥΠΡΟΣ 8784320885100925114

Δημοσίευση σχολίου

Translate

ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ

SOCIAL

ΤΩΡΑ

ΑΡΘΡΑ

ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΒΡΕΙΤΕ ΜΑΣ ΚΑΙ ΕΔΩ

ΒΡΕΙΤΕ ΜΑΣ ΚΑΙ ΕΔΩ
ΟΜΑΔΑ στο FACEBOOK
Widget by:Blogger Tips
Pro Blogger Tricks
Instagram Επισκεφτείτε το προφίλ του EΛΛΗΝΩΝ στο Pinterest.

ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ

ΟΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΜΑΣ ΣΤΟ EMAIL ΣΟΥ. ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΕ ΤΟ EMAIL ΣΟΥ ΚΑΙ KANE CLICK ΣΤΟ ΚΟΥΜΠΙ "ΕΓΓΡΑΦΗ".:

Delivered by FeedBurner

ΕΛΛΗΝΩΝ ΔΙΚΤΥΟ VIDEO
Recommended Post Slide Out For Blogger

ΕΝΙΣΧΥΣΤΕ ΜΑΣ...

Embed Calculator requires a newer version of Adobe Flash Player.

You must have the current version of the adobe flash player to use this online calculator.

item