Widgets

Μήνυμα Γενικού Γραμματέα της Χρυσής Αυγής για την εθνική επέτειο της 25ης Μαρτίου



Την 25η Μαρτίου του 1821 οι πρόγονοί μας ξεκίνησαν τον Αγώνα για Πίστη, Πατρίδα και Ελευθερία έχοντας απέναντί τους μια μεγάλη αυτοκρατορία. Με προμετωπίδα την φράση «Ελευθερία ή Θάνατος» εδόθη ένας υπέροχος Αγώνας για να είναι και πάλι η Ελλάδα ελεύθερη μετά από 400 χρόνια πικρής σκλαβιάς, της τουρκοκρατίας που κάποιοι θεωρούν ότι δεν πρέπει να την αποκαλούμε έτσι την περίοδο αυτή για λόγους πολιτικής ορθότητας. Τον ρόλο των τουρκοκοτζαμπάσηδων, των νενέκων και των προσκυνημένων έχουν πάρει σήμερα οι πολιτικοί της υποταγής και οι εθνομηδενιστές οι οποίοι διαστρεβλώνουν την εθνική μας ιστορία.


Από το «Ελευθερία ή Θάνατος» του 1821 ζούμε σήμερα στην Ελλάδα των Μνημονίων και την εκχώρηση της εθνικής μας κυριαρχίας. Τιμή στην 25η Μαρτίου του 1821 σημαίνει σήμερα Αγώνα ενάντια στην ξενοκρατία και τους υποτακτικούς της.

Νικόλαος Γ. Μιχαλολιάκος
Γενικός Γραμματέας Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή


Μέσα σε καταιγισμό χειροκροτημάτων η Τ.Ο. Βορείων Προαστίων κατέθεσε στεφάνι στο Μνημείο Πεσόντων στην Ν. ΕΡΥΡΘΡΑΙΑ, σε αντίθεση με όλους τους άλλους εκπροσώπους των κομμάτων τους οποίους ο κόσμος αποδοκίμασε με την σιωπή του.  ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ!


Ζήτω η 25η Μαρτίου - Χρόνια Πολλά σε όλους τους Έλληνες που μάχονται ακόμη ζητώντας δικαίωση και ελευθερία...!


"Λαέ, μη σφίξεις άλλο το ζωνάρι, μην έχεις πια την πείνα για καμάρι.
Οι αγώνες πούχεις κάνει δεν φελάνε, το αίμα το χυμένο αν δεν ξοφλάνε.
Λαέ, μη σφίξεις άλλο το ζωνάρι, η πείνα το καμάρι είναι του κιοτή,
του σκλάβου που του μέλλει να θαφτεί..."


Η επανάσταση του 1821 δεν έγινε τυχαία την 25η του Μαρτίου, ημέρα που η εκκλησία μας γιορτάζει τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου. Για του Χριστού την πίστη την Αγία και της πατρίδος την ελευθερία μάχονταν όλοι εκείνοι που έγιναν αφορμή σήμερα εμείς να είμαστε ελεύθεροι, ακόμη και να τους αμφισβητούμε.

Η 25η του Μάρτη, μας διδάσκει, ακόμη, πως ένας λαός, που είναι αποφασισμένος και έχει το δίκιο με το μέρος του, με όπλο την πίστη του και την ψυχή του, μπορεί να αντιμετωπίσει και να νικήσει τους αντιπάλους του...

Χρόνια πολλά σε όλους τους Έλληνες που μάχονται ακόμη ζητώντας δικαίωση και ελευθερία...!

Η Εθνεγερσία συνεχίζεται! 


xryshaygh.blogspot.com

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Το οικουμενικό μήνυμα του 1821

O Ευαγγελισμός της Θεοτόκου και του Ελληνικού Έθνους

«Εμπρός, Ελλάς Επαναστάτισσα!»



Εις την Ελλάδα

"Εμπρός, Ελλάς επαναστάτισα, στάσου όρθια
κράτα με τα γερά τα όπλα την δύναμήν σου.
Δεν εγέρθηκε ένας Όλυμπος του κάκου
η Πίνδος σου και οι Θερμοπύλες, η τιμή σου
Επετάχθηκε από των σπλάχνων σου τα βάθη
η ελευθερία σου δυνατή, φωτός πυρήνας
κι απ' του Θησέος και του Περικλή τους τάφους
και τα πάντα νέα ιερά των Αθηνών.
Θραύσε τώρα, γη θεών και ηρώων
της σκλαβιάς τες αλυσίδες,
την μαύρην μοίρα με τες γλυκόηχες ωδές
από του Τυρταίου και από του Ρήγα
και του Βύρωνος την λύρα."

...αναφέρει το ποίημα του μεγάλου Ρώσου ποιητή Πούσκιν.

25η Μαρτίου. Μέρα της Πίστης και της Λευτεριάς. Από την αρχή του ξεσηκωμού φάνηκε ότι ο δρόμος θα είναι βαμμένος με Αίμα Ελλήνων Αγωνιστών.

Το καταπληκτικό θαύμα της εφόδου του 1821 αγγίζει τα όρια της παραφροσύνης, μα μιας «παραφροσύνης θεϊκιάς» όπως την ονόμασε ο Νίκος Καζαντζάκης σε ένα κείμενο του, το 1947.

Οι πρόγονοι μας για 400 χρόνια κρατούσαν άσβεστη την ελπίδα για λευτεριά από τους τούρκους. Και διάλεξαν την 25η Μαρτίου, ημέρα του Ευαγγελισμού να αποτινάξουν τον ζυγό του κατακτητή.


"Όλη δόξα, όλη χάρη, άγια μέρα ξημερώνει 

και τη μνήμη σου το Έθνος χαιρετά γονατιστό. 

Και τα στήθη σου όλο φλόγα με τον ήλιο σου πυρώνεις, 

που χρυσός με περηφάνια περπατεί στον ουρανό."



7 χρόνια πριν: Ένα επίκαιρο άρθρο του Νικόλαου Μιχαλολιάκου για το 1821 και τη σημερινή παρακμή


7 χρόνια πριν: Ένα επίκαιρο άρθρο του Νικόλαου Μιχαλολιάκου για το 1821 και τη σημερινή παρακμή

Στο Μέτωπο της Ιστορίας: Από το Πνεύμα του 1821 στο 2008 - Αλήθειες και ψέματα για την Επανάσταση.

Ο πρωτοπόρος Γάλλος Εθνικιστής και Σοσιαλιστής του 19ου αιώνος Μπαρρές είχε γράψει ότι για να δημιουργηθεί ένα Έθνος χρειάζονται κοιμητήρια και διδασκαλία της Ιστορίας. Η νέα Ελληνική Ιστορία έχει σαν τελευταίο ορόσημό της το 1821, αλλά φυσικά ούτε τότε άρχισε, ούτε το Ελληνικό Έθνος δημιουργήθηκε τον 19ο αιώνα! Και όμως, ο τόσο προβεβλημένος από τα ΜΜΕ καθηγητής της Ιστορίας, Αντώνης Λιάκος, στο τελευταίο του βιβλίο εξετάζει το «Πως και με ποιες διαδικασίες ελληνόφωνες και μη κοινότητες, διεσπαρμένες στην βορειοανατολική Μεσόγειο, συγκρότησαν το Ελληνικό Έθνος…». Κατ΄ αυτόν λοιπόν, αλλά και κατά την «προοδευτική» νέα ιστορία (βλ. βιβλίο Ρεπούση), το Ελληνικό Έθνος συγκροτήθηκε τον 19ο αιώνα από κάποιες σπαρμένες στην Μεσόγειο ελληνόφωνες και μη κοινότητες! 

Την περασμένη εβδομάδα, στις 12 Μαρτίου 2008, έξω από ένα υπουργείο της κυβερνήσεως του κράτους των Αθηνών συγκεντρώθηκε μια χούφτα παλαιών πολεμιστών του 1974. Των πρωταγωνιστών της περίφημης μάχης του Αεροδρομίου, των καταδρομέων, που πήγανε στην Κύπρο μας το 1974. Δίπλα σε αυτούς ισάξιοι και οι ηρωικοί άνδρες των Ενόπλων Δυνάμεών μας, Αξιωματικοί και Στρατιώτες που έδωσαν την μάχη της ΕΛΔΥΚ. Κρατούσαν ένα πανό που έλεγε «ΕΙΜΑΣΤΕ ΗΡΩΕΣ-ΜΑΣ ΚΑΤΑΝΤΗΣΑΤΕ ΕΠΑΙΤΕΣ». 

Κανένας υπουργός δεν βγήκε να τους δει, κανένα μεγάλο κανάλι δεν πρόβαλε την παρουσία τους… Δεν είναι πια καιρός για ήρωες. Καθόλου πρωτότυπο για την Ελληνική Ιστορία το γεγονός.Πόσοι γνωρίζουν, αλήθεια, ότι πολλοί από τους γενναίους που πολέμησαν το 1821 μετά την «απελευθέρωση» κατάντησαν ζητιάνοι και μερικοί απ΄αυτούς πέθαναν στην καρμανιόλα σαν λήσταρχοι; Κάποιοι μάλιστα έφυγαν από την «ελεύθερη» Ελλάδα για να ζήσουν σαν ληστές στην Οθωμανική επικράτεια…

Η παρουσία των παλαιών πολεμιστών έξω από το υπουργείο δεν μπορεί παρά να μας θυμίζει το περίφημο ποίημα του Στρατήγη, «Ματρόζος», όπου ένας γέρος ήρωας του Αγώνα, καπετάνιος και πυρπολητής, πάει να επισκεφθεί μέσα στην  μαύρη φτώχεια του τον τότε πρωθυπουργό Κανάρη. Ο φρουρός του υπουργείου τον διώχνει σαν ζητιάνο και ο Κανάρης ακούει τις φωνές και αναγνωρίζει τον παλαιό του σύντροφο. Όμως, αλίμονο, στα υπουργεία της Ελλάδος του 2008 όσο και αν έξω από αυτά μπορεί να υπάρχουν και σήμερα «Ματρόζοι», δεν υπάρχουν αλίμονο στα υψηλά αξιώματα Κανάρηδες… 

Ν.Γ. ΜΙΧΑΛΟΛΙΑΚΟΣ   

www.xryshaygh.com

Τα δάνεια του 1821 και η εκχώρηση της εθνικής μας κυριαρχίας

Τα δάνεια του 1821  και η εκχώρηση της εθνικής μας κυριαρχίας

Άρθρο από την εφημερίδα "Χρυσή Αυγή" που κυκλοφορεί εκτάκτως σήμερα.

Ο ξεσηκωμός του Γένους το 1821 ήταν για την Ελευθερία ώστε να καταστεί η Ελλάς ένα ΕΘΝΙΚΑ ΚΥΡΙΑΡΧΟ κράτος. Ασφαλώς και ο χαρακτήρας της Επανάστασης ήταν φυλετικός και όχι... ταξικός όπως θα ήθελαν τα ορφανά του Μαρξ.

Τότε οι Έλληνες αποφάσισαν να πολεμήσουν ΜΟΝΟΙ εναντίον μιας ολόκληρης αυτοκρατορίας και οι ξένοι φρόντισαν να υποδουλώσουν την Ελλάδα με τα περίφημα «Δάνεια του Αγώνος» πριν καν ελευθερωθεί από τον τουρκικό ζυγό. Ένα «μνημόνιο» της εποχής με απλά λόγια, το οποίο αποπληρώσαμε την δεκαετία του... 1970.

Παρόλα αυτά, ο Ελληνισμός τότε, διατήρησε την Εθνική του Κυριαρχία, την οποία εκχωρήσαμε στους ξένους εν έτει 2010, την εποχή των... «ταξικών αγώνων». Αυτό το γεγονός ενισχύει μάλιστα τον ισχυρισμό μας, πως ο Εθνικοαπελευθερωτικός Αγώνας των Ηρώων, δεν έχει ακόμα δικαιωθεί, καθώς η Ελλάς παραμένει σε καθεστώς Ξενοκρατίας.

Αύριο εορτάζουμε την επέτειο της Εθνικής Επανάστασης του 1821 και μοιραία στο μυαλό μας έρχεται η εξής απορία: Πως θα «τιμήσουν» την 25η Μαρτίου και Εκείνους που έχυσαν το Αίμα τους για την Ελλάδα, όλοι αυτοί που εκχώρησαν την Εθνική μας Κυριαρχία;

ΝΙΚΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ  

www.xryshaygh.com

Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ 25ΗΣ ΜΑΡΤΙΟΥ 1821, ΠΑΝΤΟΤΙΝΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΣΗ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ ΜΑΣ

25martiou-608x330

Γράφει η Κορίνα Πενέση

Τα Έθνη, λένε, για να επιβιώσουν, πρέπει να έχουν πάνω απ΄όλα ιστορική μνήμη. Δίχως αυτήν, ένας λαός οδηγείται, με μαθηματική ακρίβεια στην αλλοίωση των βασικών γνωρισμάτων της ταυτότητάς του, στην μη συνειδητοποίηση της σημαντικότητας του Έθνους του, στην ενδεχόμενη αφομοίωσή του από αλλόφυλα πληθυσμιακά σύνολα και, αναπόφευκτα, στην εξαφάνισή του.

Η συνεχής ιστορική ματιά στο παρελθόν και την πορεία ενός έθνους είναι απαραίτητη όχι μόνο για την μόρφωση των νεότερων γενεών αλλά και για την κατανόηση της σύγχρονης κοινωνικής και πολιτικής πραγματικότητας. Η συνείδηση της ταυτότητας, η αξιοποίηση των στοιχείων του πολιτισμού μας, η διατήρηση της πολιτιστικής μας κληρονομιάς είναι ζωτικά αναγκαίες για την ολοκλήρωση της ατομικής και συλλογικής μας προσωπικότητας. Μόνο έτσι μπορούμε να αποκτήσουμε πείρα για να δημιουργήσουμε ένα καλύτερο μέλλον για τον Τόπο μας. Η Εθνική Επέτειος της 25ης Μαρτίου 1821 μας δίνει την ευκαιρία για αυτογνωσία, για το τι σημαίνει η Επανάσταση για εμάς στην πραγματικότητα.

Αυτό το τόσο ξεχωριστό γεγονός της νεώτερης ιστορίας μας αλλά και της ευρωπαϊκής, πρέπει να μας παραδειγματίζει, ιδιαίτερα στα πλαίσια της σημερινής κρίσης. Μιας κρίσης η οποία δεν είναι απλώς οικονομική, αλλά ακόμα βαθύτερα, είναι κρίση αξιών και ταυτότητας, μιας και τα πάντα στη σημερινή εποχή έχουν αποδομηθεί.

Η εθνεγερσία του 1821 ήταν η ένοπλη εξέγερση ενός ολόκληρου λαού για την απόκτηση της ελευθερίας του από έναν βάρβαρο κατακτητή στον οποίο ήταν υπόδουλος για 400 ολόκληρα χρόνια.


Βέβαια, όσον αφορά αρκετούς μαρξιστές ιστορικούς, εγχώριους και μη, μεταξύ αυτών και ο Βρετανός Eric Hobsbawm, ο οποίος σε ένα από τα γνωστότερα έργα του, την τριλογία με τίτλο «Η εποχή των επαναστάσεων: 1789 – 1848» , υποστηρίζει ότι το ελληνικό έθνος δεν υπήρχε πριν από το 1830, ούτε στην αρχαιότητα, ούτε στο Βυζάντιο. Σύμφωνα με αυτόν, το ελληνικό έθνος δημιουργήθηκε από τον ελληνικό εθνικισμό, ο οποίος «κατάφερε μέσα από τον συνδυασμό αστικής ηγεσίας, κλέφτικης αποδιοργάνωσης και επέμβασης των Μεγάλων Δυνάμεων, να γεννήσει μία από εκείνες τις μικροκαρικατούρες του δυτικού φιλελεύθερου ιδεώδους που επρόκειτο να γίνει τόσο γνώριμο σε περιοχές όπως η Λατινική Αμερική».

Τις ίδιες απόψεις ενστερνίζονται και πάρα πολλοί ιστορικοί, οι οποίοι εμφανίζουν την κατάσταση των Ελλήνων στην τουρκοκρατία περίπου ως ειδυλλιακή. Γι αυτούς, δεν υπάρχουν κατακτητές, η Εκκλησία τέθηκε στην υπηρεσία του Οθωμανικού κράτους, το παιδομάζωμα χαρακτηρίζεται σαν «δραστικός καταναγκαστικός μηχανισμός κοινωνικής ανόδου» (!), επειδή τα παιδιά «έφευγαν από το καθεστώς του ραγιά και προσχωρούσαν στους «κυρίαρχους». (Λες και το έκαναν με δική τους πρωτοβουλία και όχι με τη βία, λες και το παιδομάζωμα ήταν ένα είδος “επιβράβευσης” για νεαρά ελληνόπουλα).

Επίσης, ο όρος «Έλληνες» δεν χρησιμοποιείται κυριολεκτικά, για να υποδηλώσει δηλαδή ότι ανήκουμε σε κάποιο υπαρκτό έθνος, δεδομένου ότι για τους «μοντέρνους» αυτούς ιστορικούς, το ελληνικό έθνος αναγνωρίζεται μονάχα από τα μέσα του 18ου αιώνα και μετά. Σύμφωνα λοιπόν με την κοινωνιολογική αρχή ότι δεν υπάρχουν ανώτεροι και κατώτεροι πολιτισμοί αλλά είναι όλοι ίσοι, οι σύγχρονοι αποδομητές της Ιστορίας δεν αποδέχονται τον τούρκο ως βάρβαρο κατακτητή, και θεωρούν ότι οι Έλληνες που επαναστάτησαν δεν υπερείχαν πολιτισμικά και ηθικά, αφού στο κάτω – κάτω «και αυτοί έσφαζαν αμάχους τούρκους». Και οι δύο πλευρές, δηλαδή, διέπραξαν ωμότητες σε μια κατακριτέα ένοπλη σύρραξη!




Αδιαμφισβήτητα όμως ο Έλληνας δεν περίμενε καμία επανάσταση για να ανακαλύψει ότι ανήκει σε ένα Έθνος με βαθιές ιστορικές ρίζες γιατί πολύ απλά είχε και θα έχει συνείδηση της εθνικής του ταυτότητας. Ο Ρήγας Φεραίος στα επαναστατικά κείμενά του κάνει συνεχή επίκληση στο ελληνικό έθνος, την ελληνική πατρίδα, τον ελληνικό λαό και την ελληνική γλώσσα στην οποία θα γράφονται οι νόμοι του νέου κράτους. Ο Αδαμάντιος Κοραής, εμπνευσμένος από τον μέγα δάσκαλο Αριστοτέλη έγραφε: «Οι πρόγονοί μας ονομάζοντο το παλαιόν Γραικοί, έπειτα έλαβον το όνομα Έλληνες από Γραικόν τινά, όστις είχε κύριον όνομα το Έλλην. Αν προκρίνεις το Έλληνες ονομάζου φίλε μου Έλλην, αλλά μη δια τους οικτιρμούς του Θεού Ρωμαίος».

Οι Φιλικοί αναγγέλλουν την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης στους συμπατριώτες τους ως εξής: «Φίλοι και αδελφοί Έλληνες πατριώτες. Αύριο εις Ιάσιον υψώνεται η Σημαία της Ελευθερίας της πατρίδος μας παρά του Αλέξανδρου Υψηλάντη. Νέοι τρέξατε, πλούσιοι βοηθήσατε, γέροντες παρακινήσατε. Η Ελλάς, η δυστυχισμένη Πατρίς μας κράζει να την ελευθερώσωμεν». Όλοι αυτοί οι θαυμαστοί άνθρωποι θεωρούσαν ότι ανήκουν σε ένα έθνος με ιστορία και παραδόσεις, πίστευαν στην ενότητα και την διαχρονική ύπαρξη του έθνους αυτού, και ήταν έτοιμοι να θυσιαστούν για να το δουν ελεύθερο. Γενιές ολόκληρες Ελλήνων χριστιανών ορθόδοξων, από τη Μακεδονία και την Ήπειρο μέχρι την Κωνσταντινούπολη, την πάλαι ποτέ Ιωνία, το Αιγαίο, και την Κρήτη, αλλά και εκείνοι οι Έλληνες που ζούσαν σε μακρινές περιοχές όπως ο Πόντος, η Κριμαία, η Βενετία, η Οδησσός, έζησαν με αυτό το όραμα, της ελεύθερης Ελλάδας.

Έτσι ξεκίνησε η Επανάσταση του 1821, που αν και με φτωχά μέσα, οργανώθηκε με μεγάλη πίστη, ήταν μια επανάσταση εθνική, με έντονο θρησκευτικό χαρακτήρα. Η Ελληνική Επανάσταση δεν έγινε κάτω από κανένα ιδεολογικό πρόσταγμα για κοινωνική ανατροπή ούτε για τις οικονομικές επιδιώξεις της καταπιεσμένης εργατικής ή αγροτικής τάξης. Έγινε για χάρη του οράματος της αναγέννησης του Ελληνικού Έθνους, για την ορθόδοξη πίστη και για την Ιδέα, για την οποία ο απλός λαός πήρε τα όπλα στα χέρια και πολέμησε για την ελευθερία του. Η επανάσταση αυτή είχε μέσα της πνευματικές αξίες, παιδεία και την αγνότητα της χριστιανικής πίστης, πράγματα τα οποία καταπατήθηκαν για τετρακόσια χρόνια κάτω από το πέλμα ενός βάρβαρου κατακτητή. Είχε χαρακτήρα πανεθνικό και κάποιοι στέκονται στο ποια ήταν η ακριβής ημέρα κήρυξής της και σε ποιο μέρος…

Είναι λοιπόν αναγκαίο να γιορτάζουμε κάθε χρόνο την Επανάσταση της 25ης Μαρτίου 1821 και να τιμούμε τους αγωνιστές εκείνους οι οποίοι με το απαράμιλλο θάρρος τους και την αυταπάρνησή τους μας κάνουν όχι μόνο να είμαστε υπερήφανοι για τα κατορθώματά τους, αλλά και να συγκεντρωθούμε εκ νέου στον κοινό σκοπό που δεν είναι άλλος από μια νέα Εθνική απελευθέρωση από τους τωρινούς «οικονομικούς» δυνάστες μας και μία νέα αλλαγή στην πορεία της Εθνικής μας Ιστορίας.  ΠΗΓΗ



1821 - Τα πρόσωπα της Επαναστάσεως



Αδιαμφισβήτητα η φλόγα της ελευθερίας κορώνει και συντηρείται χάρη στην αρειμάνια, την ηρωική και αυτοθυσιαστική προσωπικότητα των πολεμιστών που αποτέλεσαν την μαγιά εκείνη, η οποία σήκωσε τα όπλα και διεκδίκησε το πολυτιμότερο αγαθό. Το πνεύμα αυτοθυσίας και αυταπάρνησης που παρατηρεί οποιοσδήποτε τύχει να αναγνώσει είτε τις ιστορικές καταγραφές και μαρτυρίες είτε τα απομνημονεύματα πρωταγωνιστών της 9χρονης πάλης κατά των οθωμανών, είναι διάχυτο σε όλες τις εκφάνσεις του ηρωικού αγώνα, στις μάχες, στην κλεφτουριά, στις καλές και στις κακές στιγμές.
Προσεγγίζοντας το θέμα με σεβασμό και δέος, εύκολα διαπιστώνει κανείς ότι οι ήρωες του 1821 ήταν άνθρωποι που εμφορούνταν από συγκεκριμένες αξίες, είχαν γαλουχηθεί με συγκεκριμένα ιδανικά και όταν το Γένος τους χρειάστηκε, δεν δίστασαν να δώσουν και τη ζωή τους ακόμη, προκειμένου να εξυπηρετήσουν τους σκοπούς της Επαναστάσεως. Θα πρέπει όμως να εντρυφήσει κανείς ενδελεχώς στα γεγονότα και θα γίνει αμέσως πασίδηλο ότι πέρα από οποιαδήποτε σκοπιμότητα επέδειξαν κάποιοι πολιτικάντηδες της εποχής, αυτοί που θυσιάστηκαν δεν ήταν ερασιθάνατοι, ούτε μεμψίμοιροι. Άφησαν πίσω περιουσίες, με τις οποίες αποκτήθηκαν τα όπλα και τα πυρομαχικά του Αγώνα, άφησαν οικογένειες και πολλοί άφησαν και τον τρόπο ζωής τους. Δεν προτίμησαν δηλαδή να συμβιβαστούν και να παραμείνουν «αφέντες» των υποδούλων, αλλά ξεχύθηκαν με την ίδια ορμή όπως αυτός που δεν έχει τίποτα να χάσει. Τόσο ο φτωχός Έλληνας όσο και ο προεστός και ο καραβοκύρης, έθεσαν εαυτόν στην υπηρεσία του Έθνους, εμποτίστηκαν από την πυρκαγιά της Απελευθέρωσης και πολέμησαν σαν να μην υπήρχε αύριο. Αυτοί οι συλλογισμοί είναι και η καλύτερη απάντηση προς όλους αυτούς που διεθνιστικά και ανθελληνικά προπαγανδίζουν πως ο ξεσηκωμός του Γένους ήταν «ταξική πάλη» χωρίς στοιχεία εθνικά ή πατριωτικά. Το πρίσμα τους αποδεικνύεται λοιπόν συμπλεγματικό, ελλιπές, ανιστόρητο και αντιεπιστημονικό και το μόνο που χρειάζεται είναι μια ματιά στην «σύνθεση» της επαναστατικής μαγιάς, για να πείσει και τον πιο διεστραμμένο ανθέλληνα για την καθολικότητα του χαρακτήρα της Εθνεγερσίας. Ο απλός Έλληνας μαζί με αυτόν που θα μπορούσε να θεωρηθεί πως έχει μια «ευνοϊκή» θέση έναντι των υπολοίπων, έδωσαν τα πάντα για την Ελευθερία. Αξίζει λοιπόν να δούμε κάποιες προσωπικότητες που ξεχώρισαν, χωρίς τη διάθεση να αδικήσουμε κανέναν, αρκεί πάντα να θυμόμαστε πως ο απλός επαναστάτης, ο άγνωστος Στρατιώτης, χαίρει και πρέπει να χαίρει της ίδιας τιμής και μνήμης.

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ - «Φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους»
Τόνοι μελανιού έχουν χυθεί και χιλιάδες σελίδες έχουν γραφτεί για τον θρυλικό γέρο του Μοριά, τον άνθρωπο που φυλακίστηκε τρεις φορές και κάθε φορά ήταν στην πρώτη γραμμή, ξεσηκώνοντας τους επαναστατημένους Έλληνες, εμφυσώντας τους κουράγιο και δίνοντας τους δύναμη να συνεχίσουν παρά τις αντίξοες συνθήκες, την ανεπάρκεια σε οπλισμό και πολεμοφόδια, την έλλειψη νερού και τροφής. Ο Κολοκοτρώνης από νεαρή ηλικία διακρίθηκε για τις πολεμικές του ικανότητες και την ηγετική του φυσιογνωμία. Η δράση του απλώθηκε σταδιακά σ' όλη την Πελοπόννησο. Το 1802 είχε γίνει πλέον τόσο επικίνδυνος για τους οθωμανούς κατακτητές, ώστε ο βοεβόδας της Πάτρας πέτυχε να εκδοθεί σουλτανικό φιρμάνι που τον καταδίκαζε σε θάνατο και ανάθετε την εκτέλεση στους προεστούς, με την απειλή ότι αν δεν κατόρθωναν να τον σκοτώσουν θα εκτελούνταν οι ίδιοι. Το 1818 μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία. Πρωταγωνίστησε σε πολλές μάχες, όπως στο Βαλτέτσι, στην άλωση της Τριπολιτσάς, στην καταστροφή της στρατιάς του Δράμαλη στα Δερβενάκια. Απολύτως λογικό ήταν λοιπόν να αναδειχτεί σε αρχιστράτηγο της Πελοποννήσου. Τα απομνημονεύματά του αποτελούν φάρο γενναιότητας και καταδεικνύουν πολλά για πρόσωπα κα καταστάσεις της εποχής. Αξιοσημείωτες και ενδεικτικές του χαρακτήρα του είναι και οι ρήσεις που άφησε παρακαταθήκη:
« Ο Θεός έβαλε την υπογραφή του για τη λευτεριά της Ελλάδας και δεν την παίρνει πίσω».
« Όταν αποφασίσαμε να κάμωμε την Επανάσταση, δεν εσυλλογισθήκαμε ούτε πόσοι είμεθα ούτε πως δεν έχομε άρματα ούτε ότι οι Τούρκοι εβαστούσαν τα κάστρα και τας πόλεις ούτε κανένας φρόνιμος μας είπε «πού πάτε εδώ να πολεμήσετε με σιταροκάραβα βατσέλα».
«Μια φορά εβαπτίστημεν με το λάδι, βαπτιζόμεθα και μία με το αίμα δια την ελευθερίαν της πατρίδος μας».
«Φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους».
«Μόνο ένας Έλληνας να μείνει, πάντα θα πολεμούμε και μην ελπίζεις πως την γην μας θα την κάνεις δική σου, βγάλ' ντο από τον νου σου».(από επιστολή του στον Ιμπραήμ)
«Οβριός κι αρματωμένος δεν γίνεται»

ΝΙΚΗΤΑΡΑΣ - «Κουράγιο Νικήτα, Τούρκους σφάζεις»
Ο Νικήτας Σταματελόπουλος, γνωστός και ως Νικηταράς ή Τουρκοφάγος, ήταν εξέχουσα προσωπικότητα του Αγώνα. Το προσωνύμιο του το κέρδισε χάρη στην φονικότητά του καθώς με την έκρηξη της Επανάστασης, στην πρώτη μάχη που δόθηκε στο Βαλτέτσι της Αρκαδίας στις 12 - 13 Μαΐου 1821 ο Νικηταράς, που κρατούσε με 200 άντρες τα Άνω Δολιανά, κατάφερε να αποκρούσει 6.000 τούρκους και επειδή έπεσαν πολλοί τούρκοι από το χέρι του σ' εκείνη τη μάχη, οι άντρες του τον ονόμασαν Τουρκοφάγο. Διακρίθηκε και σε όλες τις μάχες που ακολούθησαν κυρίως δε στην πολιορκία και την άλωση της Τρίπολης. Μέσα σε τέσσερις μόνο μήνες συμμετείχε σε περισσότερες από είκοσι μάχες και συμπλοκές γύρω από την Τριπολιτσά. Λέγεται ότι κατά τη διάρκεια της μάχης στα Δερβενάκια άλλαξε τέσσερα σπαθιά, καθώς τα προηγούμενα τρία έσπασαν. Μετά το τέλος της σύγκρουσης χρειάστηκε ιατρική βοήθεια για να ξεκολλήσει το σπαθί από το χέρι του, καθώς είχε υποστεί βαριά αγκύλωση.
Αξίζει να προσέξει κανείς και το εξής. Όταν κουραζόταν στη μάχη έδινε θάρρος στον εαυτό του μονολογώντας: «κουράγιο Νικήτα, Τούρκους σφάζεις». Η ανιδιοτέλεια και η σεμνότητά του μαρτυρούνται τόσο από τη φράση που έλεγε ότι «Δεν πολεμούμε για λάφυρα» όσο και από το γεγονός ότι αμέσως μετά τη μάχη των Δερβενακίων ο Δημήτριος Υψηλάντης του δώρισε 2 ασημένιες πιστόλες, τις οποίες δεν κράτησε για τον εαυτό του αλλά τις πούλησε για να θρέψει την οικογένειά του. Τελικά φυλακίστηκε κι αυτός και όταν βγήκε από τη φυλακή το κράτος αντί να φροντίσει για την αποκατάστασή του, δίνοντάς του μια σύνταξη για να ζήσει, του παραχώρησε μια γωνιά για να ζητιανεύει, θέλοντας να τον ταπεινώσει και να τον εξευτελίσει, αυτόν τον μεγάλο ήρωα και αγωνιστή.
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΑΪΣΚΑΚΗΣ - «Όταν θέλω γίνομαι άγγελος, και όταν θέλω πάλε γίνομαι διάβολος»
Θρυλικός και εξεχόντως αθυρόστομος, όπως όλοι μάλλον εκείνη την εποχή, γενναίος και ανδρειότατος στη μάχη. Άφησε εποχή για τις απαντήσεις του στις απαιτήσεις τον τούρκων να παραδοθεί. Σύρθηκε πολλάκις σε δίκες από την «πολιτική» εξουσία, διότι αρνούνταν να δεχτεί ότι οι άκαπνοι έγιναν εξουσιαστές. Χάθηκε πρόωρα και σύμφωνα με αρκετά στοιχεία από «φίλιο» βόλι στη μάχη του Φαλήρου(Αναλάτου), μια μάχη που ήθελαν να δώσουν οι άπειροι στα ελληνικά δεδομένα, αλλά παρόλα αυτά επικεφαλής λόρδος Κόχραν και στρατηγός Τσώρτς.
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΔΙΑΚΟΣ - «Εγώ Γραικός γεννήθηκα, Γραικός θελ’ να πεθάνω»
Στις 27 Μαρτίου 1821, ο Αθανάσιος Διάκος πρωτοστατεί στην κήρυξη της Επανάστασης στην Ανατολική Στερεά. Έχοντας λάβει την άδεια του βοεβόδα της Λιβαδειάς Χασάν Αγά, κατορθώνει να στρατολογήσει 5.000 χωρικούς, με πρόσχημα την απόκρουση του Ανδρούτσου. Στις 30 Μαρτίου, η Λιβαδειά πέφτει στα χέρια των επαναστατών και στη συνέχεια ο Διάκος οργανώνει την κατάληψη της Αταλάντης και της Θήβας, ενώ λίγο αργότερα κυριεύει το ισχυρό φρούριο της Μπουδουνίτσας (Μενδενίτσας). Οι οθωμανοί ενοχλούνται από τον ξεσηκωμό των ραγιάδων και διατάσσουν τον Ομέρ Βρυώνη και τον Κιοσέ Μεχμέτ να καταστείλουν την Επανάσταση, τόσο στη Ρούμελη, όσο και στην Πελοπόννησο. Στις 17 Απριλίου οι δυο πασάδες με 8.000 άνδρες στρατοπεδεύουν στο Λιανοκλάδι. Το πρωί της 23ης Απριλίου οι τούρκοι επιτίθενται ταυτόχρονα ενώ ο Διάκος υπερασπίζεται με ελάχιστους πολεμιστές το γεφύρι της Αλαμάνας. Μάχεται ηρωικά, τραυματίζεται και τελικά συλλαμβάνεται και μεταφέρεται στη Λαμία. Οι οθωμανοί του προτείνουν να προσκυνήσει και να συνεργαστεί μαζί τους, να τουρκέψει. Ο Διάκος προτιμάει τον θάνατο και υπερήφανα αρνείται: «Εγώ Γραικός γεννήθηκα, Γραικός θελ’ να πεθάνω». Επιβάλλεται ως ποινή ο θάνατος διά ανασκολοπισμού και εκτελέστηκε την ίδια μέρα. Προτού ξεψυχήσει ο Διάκος λέγεται ότι αναφώνησε το αυτοσχέδιο τετράστιχο:
Για ιδές καιρό που διάλεξε
ο χάρος να με πάρει
τώρα π' ανθίζουν τα κλαδιά
και βγάζει η γης χορτάρι
Ο μαρτυρικός θάνατος του πέρα από το γεγονός ότι συγκλόνισε τους συναγωνιστές του, τους χαλύβδωσε ακόμη περισσότερο το φρόνημα και τους έκανε να θέλουν να πολεμήσουν ακόμη πιο σκληρά, με περισσότερη αυταπάρνηση.

ΛΑΣΚΑΡΙΝΑ ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΙΝΑ - Η καραβοκύρισσα της Επανάστασης
Η Μπουμπουλίνα ήταν η μοναδική γυναίκα που έγινε μέλος της Φιλικής Εταιρείας, κατάφερε να αγοράσει μυστικά όπλα και πολεμοφόδια από τα ξένα λιμάνια, τα οποία μετά έκρυψε στο σπίτι της, ενώ κατασκεύασε και μια πολεμική ναυαρχίδα τον Αγαμέμνονα, με την οποία, μαζί με τα υπόλοιπα πλοία της περικύκλωσε και απέκλεισε πολλά τουρκικά οχυρά.
Σχημάτισε δικό της εκστρατευτικό σώμα από Σπετσιώτες, τους οποίους αποκαλούσε χαρακτηριστικά «γενναία μου παλικάρια». Όλα τα πλοία, τα πληρώματα και οι πολεμιστές, εξοπλίστηκαν και συντηρούνταν από την περιουσία της με αποτέλεσμα στα δύο πρώτα χρόνια της επανάστασης να ξοδέψει όλη της την περιουσία, για τους σκοπούς του Αγώνα.
ΕΠΙΛΟΓΟΣ
Χωρίς αμφιβολία ο μακρύς κατάλογος των ηρώων, τα κατορθώματά τους και οι ανδραγαθίες τους δίνουν την δυνατότητα σε εμάς τους απογόνους να αναλογιστούμε με περηφάνια τους ένδοξους προγόνους μας, να ψηλαφήσουμε τα κατορθώματά τους, να διδαχτούμε από την γενναιότητα και το ήθος τους, αλλά παράλληλα να παραδειγματιστούμε και να αντιληφθούμε πως αυτοί οι άνθρωποι προσέλαβαν την ηρωική τους διάσταση, κέρδισαν την υστεροφημία τους και άφησαν αξεπέραστη φήμη στους αιώνες επειδή το επέλεξαν. Επειδή οι συνθήκες στις οποίες έζησαν τους έδιναν δύο επιλογές: να υποταχθούν και να έχουν μια ζωή γεμάτη ταπείνωση και υποδούλωση ή να αντισταθούν, να επαναστατήσουν, να καινοτομήσουν και να ζουν ελεύθεροι για πάντα στα δημοτικά τραγούδια, στις ιστορίες και στις αφηγήσεις. Τους στρώθηκαν λοιπόν δύο δρόμοι της αρετής και της κακίας, της περηφάνιας και της υποταγής. Και διάλεξαν τον δρόμο του Αγώνα, τον δύσκολο, κακοτράχαλο, επικίνδυνο δρόμο της θυσίας. Από απλοί άνθρωποι έγιναν ήρωες όχι για τη φήμη, τα λάφυρα ή το κέρδος, μα για την Πατρίδα, την Ελευθερία, το Γένος.
ΑΜΕΣ Γ’ ΕΣΟΜΕΘΑ ΠΟΛΛΩ ΚΑΡΡΟΝΕΣ
Υ.Γ: ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΣΤΟΥΣ ΕΘΝΙΚΙΣΤΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΥΣ
Νικόλαος Λεμοντζής
Διαβάστε αυτό και άλλα πολλά στο δέκατο τεύχος του περιοδικού "Μαίανδρος" που κυκλοφορεί τις επόμενες ημέρες  ΠΗΓΗ


ΟΛΕΣ ΟΙ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΑΣ


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ 8092501034183083998

Δημοσίευση σχολίου

Translate

ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ

SOCIAL

ΤΩΡΑ

ΑΡΘΡΑ

ΔΗΜΟΦΙΛΗ

Widget by:Blogger Tips
Pro Blogger Tricks
Instagram Επισκεφτείτε το προφίλ του EΛΛΗΝΩΝ στο Pinterest.

ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ

ΟΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΜΑΣ ΣΤΟ EMAIL ΣΟΥ. ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΕ ΤΟ EMAIL ΣΟΥ ΚΑΙ KANE CLICK ΣΤΟ ΚΟΥΜΠΙ "ΕΓΓΡΑΦΗ".:

Delivered by FeedBurner

ΕΛΛΗΝΩΝ ΔΙΚΤΥΟ VIDEO
Recommended Post Slide Out For Blogger

ΕΝΙΣΧΥΣΤΕ ΜΑΣ...

Embed Calculator requires a newer version of Adobe Flash Player.

You must have the current version of the adobe flash player to use this online calculator.

item