Widgets

Γεώργιος Γρίβας Διγενής, ένας σύγχρονος θρύλος του Ελληνισμού



Γεώργιος Γρίβας Διγενής, ένας σύγχρονος θρύλος του Ελληνισμού 

Η Ελλάς είχε την ευλογία στις 23 Μαΐου του 1897 (5 Ιουνίου στο Ιουλιανό) να αποκτήσει μια από τις μεγαλύτερες προσωπικότητες της σύγχρονης Ελληνικής Ιστορίας στην οποία διαδραμάτισε αποφασιστικό, καίριο και εξαιρετικά σπουδαίο ρόλο. Ο Γεώργιος Γρίβας αντάμωνε την ζωή ως το τέταρτο παιδί στην εξαμελή οικογένεια του Θεόδωρου Γρίβα και της Καλομοίρας Χατζημιχαήλ στη Χρυσαλινιώτισσα της Λευκωσίας. Έπειτα θα μεγάλωνε στο πατρικό του στο Τρίκωμο Αμμοχώστου.  Στο Παγκύπριο Γυμνάσιο Λευκωσίας ξεχώρισε για τον ιδιαίτερο ζήλο στην μόρφωση και στον αθλητισμό. Βλέποντας την Ελλάδα να διπλασιάζεται με τους Βαλκανικούς Πολέμους γαλουχείται και αυτός με το όραμα της Μεγάλης Ελλάδας και το 1916 μπαίνει στη Σχολή Ευελπίδων στην Αθήνα. Η αποφοίτηση έρχεται το 1919 και πλέον τοποθετείται ως ανθυπολοχαγός στο Μικρασιατικό Μέτωπο με την 10η Μεραρχία.

Εκεί αρχίζει μια ένδοξη στρατιωτική σταδιοδρομία. Παίρνει μέρος σε στις μεγάλες μάχες του Γ’ Σώματος Στρατού από τη Σμύρνη στην Πάνορμο, στο Εσκί Σεχίρ και φτάνει στις επικές αιματηρές συγκρούσεις  στην ύστατη προσπάθεια του Ελληνικού Στρατού να φτάσει στην Άγκυρα. Με την υποχώρηση το 1922 τοποθετείται στη Ραιδεστό Θράκης. Είχε ήδη αποκτήσει τη φήμη ενός σκληροτράχηλου, λιτού και γενναίου αξιωματικού με φυσικό επακόλουθο την προαγωγή του σε υπολοχαγό. Ακόμη στις 14/11/1924 θα έχει την απερίγραπτη χαρά να λάβει την Ελληνική υπηκοότητα και τον επόμενο χρόνο προήχθη σε λοχαγό ως στρατιωτικός διοικητής στην Κομοτηνή. Η άψογη διοικητική μέριμνα του δεν πέρασε απαρατήρητη και έτσι το 1927 επελέγη για μετεκπαίδευση στο Παρίσι. 

Οι ‘περγαμηνές’ του πλέον θα είχαν την αποφοίτηση στη Σχολή Εφαρμογής Πεζικού των Βερσαλλιών και στη φημισμένη Σχολή Βολής Σαλέ συρ Μαρν. Ακόμα και εκεί όμως παρόλο το νεαρό της ηλικίας του ήταν αυστηρά προσηλωμένος στην εκπαίδευση, εξαιρετικά λιτός αποφεύγοντας ξενύχτια και διασκεδάσεις( κάτι που θα ήταν απόλυτα λογικό και συμβατό με την ηλικία του). Το 1929 φορώντας υπερήφανα την στολή του Έλληνα αξιωματικού επισκέφτηκε την Κύπρο σε μια εξαιρετικά φορτισμένη περίοδο όπου τα υπομνήματα στη Μ. Βρετανία για Ένωση με την Ελλάδα διαδέχονταν το ένα μετά το άλλο. Έπειτα τοποθετήθηκε στο κέντρο ιππασίας του ΓΕΣ και στη Σχολή Εφαρμογής Πεζικού ενώ το 1931 μετεκπαιδεύτηκε στη Γαλλική Ακαδημία Πολέμου έχοντας πλέον συσσωρεύσει πλήθος γνώσεων που θα του απέβαιναν εξαιρετικά χρήσιμες στο μέλλον.

Με την έναρξη του Ελληνοϊταλικού πολέμου υπηρετούσε στο 3ο επιτελικό γραφείο του ΓΕΣ όπου και ο ίδιος έγραφε "Η εκλογή μας αυτή την φορά υπήρξε εύκολος. Ακολουθήσαμε εκείνους οι οποίοι είχαν ως έμβλημά τους την ελευθερία." Ζητώντας επίμονα και εξαιρετικά φορτικά να μετατεθεί στο μέτωπο δεν δίστασε να δηλώσει ως και παραίτηση για να αναγκάσει το ΓΕΣ τελικά να μετατεθεί στη 2α Μεραρχία Πεζικού ως επιτελάρχης. Εκεί ξεδίπλωσε τις στρατηγικές αρετές του. Στις 30 Νοέμβρη αποκρούει ισχυρή ιταλική αντεπίθεση στο στενωπό της Σούχας και ήταν από τους τυχερούς που είδε τις Ελληνικές σημαίες να κυματίζουν στους Άγιους Σαράντα και στο Αργυρόκαστρο, τις κοιτίδες του βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού. Η διπλή χαρά του Γρίβα ήταν ο προάγγελος της πιθανής απελευθέρωσης  μεταπολεμικά της Κύπρου, από τους ΄ σύμμαχους ’ Βρετανούς. Τον Γενάρη του 1941 ως αντισυνταγματάρχης  ως και τα τέλη Φεβρουαρίου δίνει σκληρές μάχες στην οροσειρά Γκόλικο με τους Ιταλούς αλλά και με το σφοδρό κρύο. 

Τα άψογα καταρτισμένα σχέδια αποδίδουν και η συνεχής παρουσία του στην πρώτη γραμμή με τους στρατιώτες του, του χαρίζουν το προσωνύμιο του «ακούραστου». Ένας υφιστάμενος αξιωματικός ανέφερε «Δεν μπορούσα να βρω ελάττωμα στον αντισυνταγματάρχη Γρίβα..» Νέες σελίδες δόξας στα αιματοβαμμένα υψώματα όπως στο θρυλικό 731 που έγινε ο τάφος των Ιταλών. Η υπερκέραση όμως του Ελληνικού Στρατού τον Απρίλιο από τις Γερμανικές Δυνάμεις γέμισαν πικρία και απογοήτευση για το άδικο αυτό αποτέλεσμα. Συνεπής στις Ιδέες του και στο αδιανόητο της παράδοσης αναπτύσσει στην κατεχόμενη Ελλάδα επαφές αντιστασιακής δράσης. 

Έτσι με την ίδρυση της Οργάνωσης Χ ξεκινά ο αντιστασιακός αγώνας με σαμποτάζ και κατασκοπεία στις κατεχόμενες δυνάμεις αλλά και αντικομμουνιστικός αγώνας ενάντια στις επερχόμενες ορδές των μπολσεβίκων. Τα μέλη της αριθμούσαν περί τα 2.500 άτομα με μικρότερη όμως δύναμη οπλοφορούντων. Το Ε.Α.Μ. κατά τη συνήθη πρακτική του(π.χ. σφαγή 5/42 Συντάγματος Ψαρρού) δολοφονεί περί τους 40 αξιωματικούς και οπλίτες της Χ λαμβάνοντας τις ανάλογες «απαντήσεις» . Η ατμόσφαιρα ήταν ήδη εξαιρετικά φορτισμένη στην επερχόμενη αναμέτρηση η οποία ξέσπασε τον Δεκέμβρη του 1944 και έμελλε να είναι ο κολοφώνας της ‘Χ’ .

Οι 3.000 κομμουνιστές ήταν σίγουροι για την νίκη του ενάντια στους 130 Χίτες του Θησείου και των 2 φυλακίων στην οδό Σόλωνος. Παρόλο που ο «πατερούλης» Στάλιν είχε ήδη αφήσει την Ελλάδα εκτός της σφαίρας επιρροής του, αυτοί ήταν αποφασισμένοι να οδηγήσουν την χώρα σε ένα απερίγραπτο λουτρό αίματος όπως και έγινε. Η μάχη ανέδειξε τους λιγοστούς, μα ηρωικούς Χίτες, οι οποίοι κυριολεκτικά κρατάγανε Θερμοπύλες κατακερματίζοντας τα αλλεπάλληλα κύματα των κομμουνιστών. Το ίδιο το σπίτι του Γρίβα είχε μετατραπεί σε προπύργιο-ασπίδα ενάντια σε έναν εχθρό πολλαπλάσιο αριθμητικά και υπέρτερο υλικά. Ακόμη, σημαντικότατη ήταν η συμβολή του 2ου λόχου Χιτών στην λυσσαλέα μάχη του Συντάγματος Χωροφυλακής στου Μακρυγιάννη

Όταν οι παραζαλισμένοι Έλληνες αστοί στις κρίσιμες αυτές μέρες του Δεκέμβρη κλείδωναν τις πόρτες των σπιτιών τους και έσφιγγαν το μαξιλάρι στο φοβισμένο κεφάλι τους, αυτοί οι λίγοι άνδρες με πίστη και άφθαστο ηρωισμό όρθωσαν το ανάστημα τους ενάντια στην τρομοκρατία του ΕΛ.ΑΣ. 

Ο Γρίβας το 1946 αποστρατεύεται αλλά με αίτηση του αλλά οι προσπάθειες να κερδίσει το λαϊκό έρεισμα και να πολιτευθεί πέφτουν στο κενό. Από το 1950 θέτει σχέδια απελευθέρωσης της Κύπρου.  Στις 15 Ιανουαρίου 1950 με το ενωτικό δημοψήφισμα το αποτέλεσμα είναι εκπληκτικό. 215,108 από τους 224,747 ψηφοφόρους, το 97.8% δηλαδή του πληθυσμού αξιώνει την Ένωση με την Ελλάδα. Ως εκ τούτου η επανάσταση δεν μπορεί να περιμένει. Ως μέλος της Επιτροπής Αγώνος Κύπρου υπογράφει με τον αρχιεπίσκοπο Μακάριο Γ’ τον ενωτικό όρκο και συνεργάζεται μαζί του για την προετοιμασία επαναστατικού κινήματος.  Ιδρύει την ΕΟΚΑ (Εθνική Οργάνωση Κυπρίων Αγωνιστών) και την 1η Απριλίου 1955 με εγκύκλιο που υπογράφει ως «Διγενής» κι εκκωφαντικές εκρήξεις στις μεγαλουπόλεις εγκαινιάζει την έναρξη μιας σκληρής και άνισης τετραετούς αναμέτρησης με σύνθημα «Αυτοδιάθεση – Ένωση». 

Με την ατελείωτη ενέργεια του εκπαιδεύει, καθοδηγεί και τους αντάρτες και τσακίζει τον ‘ Βρετανικό λέοντα’. Διαφεύγει κάθε προσπάθειας σύλληψης βρισκόμενος πάντα ένα βήμα μπροστά. Με συνεχείς μάχες, δολιοφθορές και απεργίες εξυψώνει το ηθικό και το φρόνημα του Κυπριακού λαού και τον οδηγεί σε πράξεις απαράμιλλου θάρρους και αυτοθυσίας με κυρίαρχα Ιδανικά την ελευθερία και την Ένωση. Κατά τη διάρκεια του αγώνα, στο στόχαστρο της ΕΟΚΑ βρέθηκαν εκτός από τους Άγγλους δυνάστες, οι Ελληνοκύπριοι συνεργάτες τους, οι Τουρκοκύπριοι της οργάνωσης «Ταξίμ» που επιζητούσαν «ένωση» της Κύπρου με την Τουρκία, αλλά και μέλη του ΑΚΕΛ που δρούσαν ως σύνηθως σαν δοσίλογοι των Άγγλων. Τα ονόματα του Κυριάκου Μάτση, του Γρηγόρη Αυξεντίου, του Μάρκου Δράκου, του Ευαγόρα Παλληκαρίδη, του Μιχαλάκη Καραολή και εκατοντάδων άλλων Ελλήνων της Κύπρου θα αποτελέσουν την λαμπρότερη σελίδα της σύγχρονης Ιστορίας της Κύπρου.

Τελικά αφού οι Βρετανοί ταπεινωμένοι και τσακισμένοι δεν μπορούν να τον αντιμετωπίσουν, στις αρχές του 1959, με την υπογραφή των Συμφωνιών Ζυρίχης – Λονδίνου και την ανακήρυξη της Κύπρου σε ανεξάρτητο κράτος, διστακτικά διατάζει τον τερματισμό του ένοπλου αγώνα, αφού ο αντικειμενικός σκοπό ς της Ένωσης δεν είχε επιτευχθεί.  Η Κύπρος του 1955-1959 αποτέλεσε μια από τις ελάχιστες περιπτώσεις στις οποίες οι Βρετανοί απέτυχαν να νικήσουν σε έναν αποικιακό πόλεμο. Το Μάρτιο του 1959 βγαίνει από το υπόγειο κρησφύγετό του νικητής κι αναχωρεί για την Αθήνα όπου του επιφυλάσσεται υποδοχή ήρωα ενώ η Βουλή των Ελλήνων του απονέμει τον ανώτατο τίτλο «Άξιος της Πατρίδος» και η Ακαδημία Αθηνών το «Χρυσούν Μετάλλιον», την ανωτάτην των τιμών της.

Όμως ο αγώνας για τον ακούραστο Διγενή πλέον δεν έχει τελειώσει. Επανέρχεται στην Κύπρο το 1964 ύστερα από την ανταρσία των Τουρκοκυπρίων υπό τον δάκτυλο της Τουρκίας ως Αρχηγός της Ανωτάτης Στρατιωτικής Διοίκησης Αμύνης Κύπρου (ΑΣΔΑΚ) εξαλείφοντας τους θύλακες που έχουν δημιουργηθεί.  Μετά τις επιχειρήσεις Κοφίνου – Αγίου Θεοδώρου και το τελεσίγραφο της Τουρκίας προς την Ελλάδα το Νοέμβριο του 1967 η στρατιωτική κυβέρνηση, που τον Απρίλιο επέβαλε στρατιωτικό νόμο στη χώρα, τον ανακαλεί μαζί με την ελληνική μεραρχία στην Αθήνα. Εκεί προσπαθεί να ανατρέψει τους Απριλιανούς και συγκεντρώνει άνδρες, εφόδια και όπλα αλλά το σχέδιό του προδίδεται και τον ωθεί σε μυστική διαφυγή του ξανά στην Κύπρο όπου δεν σταματά να οραματίζεται την πραγματοποίηση του σκοπού της ζωής του, την Ένωση της Μεγαλονήσου με την μητέρα Ελλάδα. 

Διοργανώνει το ένοπλο σώμα ΕΟΚΑ Β που χρησιμοποιεί ως μοχλό πίεσης προς τον αρχιεπίσκοπο Μακάριο για αλλαγή στρατηγικής. Αλλά τα σχέδιά του να πείσει ή να πιέσει το Μακάριο να ακολουθήσει τα σχέδιά του για  «Αυτοδιάθεση–΄Ενωση» αποτυχαίνουν.  Να τονισθεί ότι με την εκδήλωση της τουρκικής εισβολής, τα μέλη της ΕΟΚΑ Β' έλαβαν μέρος στην άμυνα του νησιού είτε ως έφεδροι στα στρατεύματα της Εθνικής Φρουράς είτε ως ενταγμένοι σε μαχητικά τμήματα της οργάνωσης. Συγκεκριμένα, στις 20 Ιουλίου μέλη της ΕΟΚΑ Β' αποτέλεσαν τον πυρήνα του Τάγματος Μιχαήλ Καλογερόπουλου-Διάκου,το οποίο επωμίστηκε το κύριο βάρος των επιχειρήσεων κατά των τουρκοκυπριακών θυλάκων της Λεμεσού ενώ άνδρες της ΕΟΚΑ Β' κατέλαβαν το τουρκοκυπριακό χωριό Αυδήμου, το οποίο ήταν κέντρο στρατιωτικής εκπαίδευσης των Τουρκοκυπρίων της Λεμεσού.

Ο ξαφνικός θάνατος του Γεωργίου Γρίβα Διγενή από καρδιακή προσβολή στις 27 Ιανουαρίου 1974 αφήνει το όνειρό του για ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα απραγματοποίητο.Την κηδεία του στο χώρο του κρησφυγέτου του στη Λεμεσό παρακολούθησαν δεκάδες χιλιάδες λαού, η Κυπριακή Κυβέρνηση κήρυξε τριήμερο πένθος ενώ η Βουλή των Αντιπροσώπων της Κύπρου τρεις μέρες μετά το θάνατό του τον ανακήρυξε «Άξιον τέκνον της ιδιαιτέρας αυτού πατρίδος». Υπόδειγμα Έλληνα, στρατιώτη δεν σταμάτησε ποτέ να μάχεται για την Ελλάδα αφήνοντας ‘σημάδια’ από την δράση του από τα βάθη της Μ. Ασίας ενάντια στους Κεμαλιστές, στην αλύτρωτη μέχρι σήμερα Β. Ήπειρο ενάντια στους Ιταλούς, στα αιματοβαμμένα σοκάκια του Θησείου ενάντια απειλή του κομμουνισμού και στην αγαπημένη του Κύπρο ενάντια στην αλαζονεία των Βρετανών και των συνεργατών τους.


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΡΙΒΑΣ ΔΙΓΕΝΗΣ: Ο ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ ΕΘΝΑΡΧΗΣ…


«ΣΤΡΑΤΗΓΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΓΡΙΒΑ - ΔΙΓΕΝΗ ΑΠΟΜΝΗΜΟΝΕΥΜΑΤΑ ΑΓΩΝΟΣ Ε.Ο.Κ.Α. 1955-1959»


ΧΑΙΡΕ ΜΕΓΑ ΓΕΩΡΓΙΕ ΓΡΙΒΑ, ΖΕΙΣ, ΕΣΥ ΜΑΣ ΟΔΗΓΕΙΣ!...

«Με την βοήθειαν του Θεού, με πίστιν εις τον τίμιον αγώνα μας, με την συμπαράστασιν ολοκλήρου του Ελληνισμού και με την Βοήθειαν των Κυπρίων, αναλαμβάνομεν τον αγώνα δια την αποτίναξιν του Αγγλικού ζυγού, με σύνθημα εκείνο το οποίον μας κατέλιπαν οι προγονοί μας ως ιεράν παρακαταθήκην: "Η τάν ή επί τας". Αδελφοί Κύπριοι, από τα Βάθη των αιώνων μας ατενίζουν όλοι εκείνοι οι οποίοι ελάμπρυναν την Ελληνικήν Ιστορίαν, δια να διατηρήσουν την ελευθερίαν των: οι Μαραθωνομάχοι, οι Σαλαμινομάχοι, οι Τριακόσιοι του Λεωνίδα και οι νεώτεροι του Αλβανικού έπους. 

Μας ατενίζουν οι αγωνισταί του 1821, οι οποίοι και μας εδίδαξαν ότι η απελευθέρωσις από τον ζυγόν δυνάοτου αποκτάται πάντοτε με το αίμα. Μας ατενίζει ακόμη ούμηας ο Ελληνισμός, ο οποίος και μας παρακολουθεί με αγωνίαν, αλλά και με εθνικήν υπερηφάνειαν. Ας απαντήσωμεν με έργα, ότι θα γίνωμεν "πολλώ κάρρονες" τούτων. Είναι καιρός να δείξωμεν εις τον κόσμον, ότι εάν η διεθνής διπλωματία είναι άδικος και εν πολλοίς άνανδρος, η Κυπριακή ψυχή είναι γενναία. 

Εάν οι δυνάσται μας δεν θέλουν να αποδώσουν την λευτεριά μας, μπορούμε να την διεκδικήσωμεν με τα ίδια μας τα χέρια και με το αίμα μας. Ας δείξωμεν εις τον κόσμον ακόμη μίαν φοράν ότι και του "σημερινού Έλληνος ο τράχηλος ζυγόν δεν υπομένει". Ο αγών θα είναι σκληρός. Ο δυνάστης διαθέτει τα μέσα και τον αριθμόν. Ημείς διαθέτομεν την ψυχήν, έχομεν και το δίκαιον με το μέρος μας. 

Διεθνείς διπλωμάται, ατενίσατε το έργον σας. Είναι αίσχος εν εικοστώ αιώνι, οι λαοί να χύνουν το αίμα των δια να αποκτήσουν την λευτεριά των, το θείον αυτό δώρον, για το οποίον και εμείς επολεμήσαμεν παρά το πλευρόν των λαών σας, και για το οποίον σεις τουλάχιστον διατείνεσθε ότι επολεμήσατε εναντίον του ναζισμού και του φασισμού. Έλληνες, όπου και αν ευρίσκεσθε, ακούσατε την φωνήν μας: Εμπρός, όλοι μαζί για την λευτεριά της Κύπρου μας, 

Ε.Ο.Κ.Α. Ο Αρχηγός Διγενής». 

ΟΛΕΣ ΟΙ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΑΣ


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΠΟΡΤΡΑΙΤΑ - ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ 4660423944193117337

Δημοσίευση σχολίου

Translate

ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ

SOCIAL

ΤΩΡΑ

ΑΡΘΡΑ

ΔΗΜΟΦΙΛΗ

Widget by:Blogger Tips
Pro Blogger Tricks
Instagram Επισκεφτείτε το προφίλ του EΛΛΗΝΩΝ στο Pinterest.

ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ

ΟΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΜΑΣ ΣΤΟ EMAIL ΣΟΥ. ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΕ ΤΟ EMAIL ΣΟΥ ΚΑΙ KANE CLICK ΣΤΟ ΚΟΥΜΠΙ "ΕΓΓΡΑΦΗ".:

Delivered by FeedBurner

ΕΛΛΗΝΩΝ ΔΙΚΤΥΟ VIDEO
Recommended Post Slide Out For Blogger

ΕΝΙΣΧΥΣΤΕ ΜΑΣ...

Embed Calculator requires a newer version of Adobe Flash Player.

You must have the current version of the adobe flash player to use this online calculator.

item