Widgets

Ο "μαύρος Αύγουστος" του 1922 ...ο ξεριζωμός της Ελληνικής Μικρασίας


Μετά τις περήφανες νίκες του σκληρά δοκιμαζόμενου Ελληνικού Στρατού στο Εσκί Σεχίρ, στην Κιουτάχεια και στο Αφιόν Καραχισάρ οι οποίες όμως δεν επέφεραν την καταστροφή του Κεμαλικού στρατού, το Ελληνικό πολεμικό συμβούλιο αποφασίζει τη συνέχεια της προέλασης...

Εκεί γράφονται μερικές από τις πιο λαμπρές σελίδες του Ελληνικού Στρατού. Παρόλη την κούραση των τμημάτων, την έλλειψη εφεδρειών λόγω σημαντικών απωλειών ανδρών, τα ανυπέρβλητα προβλήματα σιτισμού και γενικότερα ανεφοδιασμού του στρατού, πάνω στην γραμμή Καρά Νταγ-Τσαλ Νταγ-Αρντίζ Νταγ-Κάλε Γκρότο θα αφήσουν την τελευταία τους πνοή χιλιάδες Έλληνες από τις ορμητικές εφόδους που προκαλούσαν τρόμο στους εχθρούς, θα φτάσουν σε απόσταση μικρότερη των 100 χλμ από την Άγκυρα και θα κάνουν τον Κεμάλ να φτάσει σε σημείο απόγνωσης.

Οι 23.000 Ελληνικές απώλειες -4.000 νεκροί οι υπόλοιποι τραυματίες- αναγκάζουν την 29η Αυγούστου την διακοπή των επιχειρήσεων και την υποχώρηση στις θέσεις δυτικά του Σαγγαρίου. Ο Κεμάλ ανακουφίζεται αναλογιζόμενος ότι θα αναδιοργανώσει τον μισο-διαλυμένο στρατό του (3.700 νεκροί, 18.500 τραυματίες, 14.000 αιχμάλωτοι και αγνοούμενοι) και ετοιμάζεται για τις επόμενες κινήσεις του. Οι επιχειρήσεις αυτές ήταν οι τελευταίες στις οποίες οι Έλληνες είχαν την επιθετική πρωτοβουλία κινήσεων.

Μέχρι τον Αύγουστο του 1922, οι Ελληνικές δυνάμεις ήταν πλέον αναγκασμένες να είναι απλωμένες σε μια τεράστια γραμμή μετώπου, χωρίς τις απαραίτητες εφεδρείες, με τον εθνικό διχασμό να μαστίζει αξιωματικούς και οπλίτες και τις ‘μετανοεμβριανές’ κυβερνήσεις να μην χαράσσουν εθνική πολιτική αλλά να αναλώνονται σε μικροκομματικά συμφέροντα και να πραγματοποιούνται μόνο σπασμωδικές κινήσεις.

Ακόμη σοβαρότερο λάθος ήταν η πραγματικά εγκληματική άγνοια της ποιότητας του αντιπάλου. Όλο αυτό το διάστημα που οι Ελληνικές δυνάμεις ήταν στατικές, ο εχθρός ανεφοδιάζονταν συνεχώς. Οι ‘σύμμαχοι’ Γάλλοι και Ιταλοί μη θέλοντας μια Μεγάλη και Δυνατή Ελλάδα παρείχαν στον Κεμάλ μεγάλες ποσότητες εφοδίων αλλά και σύγχρονα όπλα. Επιπλέον οι μπολσεβίκοι του εβραίου Λένιν παρείχαν και εκείνοι συνεχώς βοήθεια στους Κεμαλιστές προσφέροντας κάθε λογής όπλα και άφθονο χρυσό.

Το εθνοπροδοτικό ΣΕΚΕ (πρώην ΚΚΕ) θεωρούσε ότι δεν υπήρχαν εθνικά ζητήματα ούτε ανάγκη εθνικής απελευθέρωσης. Θεωρούσε ότι το επιχείρημα για την απελευθέρωση των ‘υπόδουλων αδελφών’ ήταν μόνο για τη μεγαλύτερη εκμετάλλευση του λαού από τους αστούς και την ολοκλήρωση της εξάρτησης της χώρας από τους ξένους. Στις αναλύσεις του δεν υπάρχει καμιά αναφορά στους Έλληνες της Μικρά Ασίας και της Ανατολικής Θράκης. Οι πληθυσμοί αυτοί δεν υπάρχουν!

Ο ίδιος ο Ριζοσπάστης θα γράφει αργότερα το γνωστό ‘εμείς, όχι μόνο δεν λυπηθήκαμε για την αστικοτσιφλικάδικη ήττα στη Μικρά Ασία μα και την επιδιώξαμε.’ Τέλος, ο Έλληνας στρατιώτης μετά από δέκα συνεχή έτη πολέμου είχε αρχίσει να φθάνει στα όριά του καθώς έβλεπε την ανικανότητα του Ελληνικού επιτελείου και της Κυβέρνησης χωρίς όμως να χάνει ποτέ την ορμητικότητά του. Ο ίδιος ο Κεμάλ αναγνώρισε αργότερα ότι ο Έλληνας διένυσε την πιο λαμπρή και ένδοξη εποχή του φθάνοντας μέχρι τα βάθη της Μ. Ασίας αλλά η ανικανότητα των επιτελικών τον έθεσε στα χέρια του αντιπάλου.

Τον Αύγουστο λοιπόν του 1922 ο Κεμαλικός στρατός αυξήθηκε κατακόρυφα και έφθασε τους 208.000 άνδρες με πλήρη εξοπλισμό αλλά και υποστήριξη από τις Μεγάλες Δυνάμεις (πλην Βρετανίας που υποστήριζε τους Έλληνες …στα λόγια). Έτσι στις 13 Αυγούστου και ενώ ο αρχιστράτηγος Χατζηανέστης κοιμόταν στη Σμύρνη (500 χλμ από το μέτωπο...) στις 4.30 το τουρκικό πυροβολικό εξαπέλυε ένα μπαράζ άνευ προηγουμένου αιφνιδιάζοντας το Α’ Σώμα Στρατού. Ο Νικόλαος Τρικούπης περικυκλώνεται και συλλαμβάνεται. Ό,τι κέρδισαν οι στρατιώτες μας με τόσο αίμα σε αγώνες 3 ετών χάθηκε σε λίγες εβδομάδες. Στο Αλη Βεράν έπος και πικρία. Δεκάδες σκηνές ηρωισμού προηγήθηκαν πριν την παράδοση με όσους Έλληνες δεν υποχωρούν να κρατούν ακλόνητοι τα μετερίζια τους.


Ο Σπαρτιάτης αντισυνταγματάρχης της 12ης Μεραρχίας Αθανάσιος Σακέτας, άξιος συνεχιστής λαμπρών προγόνων, αρνείται να παραδοθεί και εξορμεί μόνος του βρίσκοντας τον θάνατο ενώ σπάθιζε Τούρκους πεζούς. Δίδεται η διαταγή εγκατάλειψης του Αφιόν Καραχισάρ προς δυτικά, στο Τουμλού Μπουνάρ. Κάποιοι πανικοβάλλονται και τραβούν και τους υπόλοιπους. Λίγοι διατηρούν την ψυχραιμία τους. Ο Πλαστήρας με το 5/42 Σύνταγμα αναχαιτίζει τους Τούρκους στο ύψωμα 1310 και ο Ρεσάτ Μπέης αυτοκτονεί για την αποτυχία του. Στις 15 Αυγούστου η 2η Μεραρχία Ιππικού των Τούρκων συντρίβεται και καταλαμβάνονται μερικά ολοκαίνουργια πυροβόλα με ρώσικες επιγραφές. Ήταν τα δώρα του Λένιν στον Κεμάλ...

Οι Συνταγματάρχες Καλλιδόπουλος και Δημαράς με 1.500 παραδίδονται εξαντλημένοι χωρίς εφόδια και πυρομαχικά. Στις 23 Αυγούστου ο Πλαστήρας με τους γενναίους τσολιάδες συντρίβει 5πλάσιους Τούρκους στο Σαλιχλή δίνοντας την ευκαιρία στα Ελληνικά τμήματα να υποχωρήσουν, αλλά η υποχώρηση γίνεται χωρίς καμία απολύτως συνοχή και τάξη. Ήταν η τελευταία αναλαμπή μαζί με την ένδοξη πορεία της Ανεξάρτητης Μεραρχίας που διένυσε τόσες κακουχίες και επιθέσεις από Τούρκους, Τσέτες ακόμα και χωρικούς.

Στις 27 Αυγούστου αποχωρεί και τον τελευταίο ένοπλο σώμα από το λιμάνι της Σμύρνης. Έπειτα αρχίζει το δράμα. Πρώτοι μπαίνουν οι αιμοσταγείς Τσέτες που ξεκινούν τις σφαγές. Οι Έλληνες ανήμποροι και αβοήθητοι από τα ‘συμμαχικά’ πλοία -πλήν τα αμερικανικά- αφήνονται στο έλεος των βαρβάρων. Μετά από μια εβδομάδα οι Τούρκοι πυρπολούν την Σμύρνη που καίει για 4 ημέρες. Εκείνες τις στιγμές 3.000 χρόνοι ιστορίας γίνονται παρανάλωμα του πυρός και το Ελληνικό στοιχείο που διέπρεπε και άκμαζε όλους αυτούς τους αιώνες έπαψε να υπάρχει πια.

Οι Τουρκικές θηριωδίες άφησαν πίσω τους 120.000 νεκρούς και άλλοι 160.000 θα προορίζονταν για τα ‘τάγματα εργασίας’ τα φοβερά ‘αμελέ ταμπουρού’ όπου οι περισσότεροι θα άφηναν την τελευταία τους πνοή από τις κτηνωδίες των Τουρκομογγόλων. Ο ίδιος ο Κεμάλ περιχαρής στις 19 Αυγούστου 1923 στην τουρκική εθνοσυνέλευση θα δήλωνε : ‘Επιτέλους, τους ξεριζώσαμε!’…

Αυτές τις κτηνωδίες των ‘γειτόνων’ μας πρέπει να έχει χαραγμένες στο μυαλό του κάθε γνήσιος Έλληνας τη στιγμή που οι εθνομηδενιστές απάτριδες μιλούν χωρίς αιδώ για ‘ελληνοτουρκική’ φιλία, για ‘συνωστισμό’ στη Σμύρνη και οι δήθεν πατριώτες βλέπουν τους ‘σωτήρες’ τους να κάνουν κουμπαριλίκια και σκύβουν το κεφάλι μπροστά στο μνημείο του σφαγέα των Ελλήνων, Κεμάλ...


antepithesi.gr

Της Σμύρνης τ' αποκαϊδια...


του Αρχιμ. Χρυσόστομου Χρυσόπουλου
 


8 Σεπτεμβρίου 2012

Εκεί που ανακατεύεται το δάκρυ του αποχωρισμού με τον ιδρώτα της αγωνίας, ο πόνος του ξεριζωμού με τον κλαυθμό της φυγής, εκεί η Σμύρνη του ΄22. Δεκαετίες εννέα συμπληρώνονται από την ημέρα εκείνη που η χαρά έδωσε την θέση της στον οδυρμό, η ζωντάνια στον θάνατο, ο πολιτισμός στην αγριότητα. Όλα στην πανέμορφη και αλησμόνητη (ποτέ χαμένη) νύμφη των μικρασιατικών και ελληνικότατων παραλίων.

Η διεθνής κοινότητα με απάθεια είδε και επιπόλαια αξιολόγησε τα γεγονότα. Πεισματικά αρνείται να αναγνωρίσει ως γενοκτονία τα όσα συνέβησαν τότε στην Σμύρνη, όπως το ίδιο κάνει και στις περιπτώσεις των Ποντίων και των Αρμενίων με τον ίδιο διώκτη. Με την αυτή απάθεια είδαν οι «αρμόδιοι» τα γεγονότα του 1955 στην Κων/πολη και του 1974 στην Κύπρο. Πάλι ξεριζωμός κάθε τι ελληνικού και χριστιανικού, ίδιος ο θύτης, ίδια τα θύματα, τυχαίο; Γιατί βέβαια να μην κωφεύει ο περίγυρος μας εμπρός στα εγκλήματα αυτά; Αφού υπάρχουν έλληνες, επιστήμονες μάλιστα, που γίνονται φερέφωνα της τουρκικής προπαγάνδας που μιλούν και διδάσκουν για συνωστισμό και όχι για αιματηρό βίαιο διωγμό.

Γιατί τότε οι ξένοι να ασχοληθούν σοβαρά με την Σμύρνη του 1922 και άλλοτε αλλού;

Έχασαν μεν περιουσίες οι Έλληνες τότε, η ψυχή τους έμεινε εκεί. Ξεριζώθηκαν σωματικά, όχι πνευματικά. Η βαρβαρότητα του τουρκικού στρατού τους έδιωξε, η κάρδια τους υπάρχει στις πατρογονικές εστίες. Ληστεύτηκαν, ατιμάσθηκαν, εκτοπίσθηκαν, δεν λησμόνησαν ποτέ τα χώματα που τους ανέθρεψαν.

Τα αίτια της καταστροφής θα τα κρίνει η ιστορία, αλλά και αυτή δεν πρέπει να βιάζεται χάρη συμφερόντων. Όταν την παραποιήσουμε ή την ξεχάσουμε, τότε αυτοκαταδικαζόμαστε και να την ξαναζήσουμε. Τα λάθη των πολιτικών μας και ο μεγαλοϊδεατισμός είχαν τίμημα βαρύ, της Σμύρνης τ΄ αποκαϊδια.

Μέσα στην όλη συμφορά υπήρξε μια θετική πλευρά. Οι πρόσφυγες δεν έφεραν μαζί τους περιουσίες και χρήμα.

Έφεραν όμως κειμήλια της πίστης και του πολιτισμού. Έφεραν τα λείψανα των Αγίων και τις εικόνες των ναών τους, δισκοπότηρα και σκεύη ιερά. Έφεραν κουλτούρα, πολιτισμό, ήθη, έθιμα και όλα μπολιάστηκαν με τ΄ αντίστοιχα της ελεύθερης μητροπολιτικής Ελλάδας.

Έφεραν όμως και ένα αγιολόγιο. Όλων εκείνων που σήκωσαν τον Σταυρό που μιλά ο Κύριος στο αυριανό Ευαγγέλιο.

Πολύ εύστοχα η Εκκλησία της Ελλάδας όρισε προ ετών όπως, την Κυριακή προ της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού να θυμόμαστε τους κληρικούς και τους λαϊκούς που «σταυρώθηκαν» ποικιλότροπα από το αχαλίνωτο μίσος των Τούρκων και ξανασταυρώνονται απ΄ όσους αμφισβητούν τη θυσία τους, που την κρύβει μέσα της η ιστορία ως θησαυρό ανεκτίμητο.

Θα θυμηθεί με δάκρυα και συγκίνηση τις μορφές των Μητροπολιτών : Κυδωνιών Γρηγορίου που πριν τον θάψουν ζωντανό ξεψύχησε από εγκεφαλική συμφόρηση, του Μοσχονησίων Αμβρόσιου που του πετάλωσαν τα πόδια και κατατεμάχισαν το σώμα του, Ικονίου Προκοπίου που τελείωσε η ζωή του από τις κακουχίες, του Ζήλων Ευθυμίου ο οποίος φυλακίσθηκε και έλαβε μαρτύρια πολυώδυνα, από τα οποία και ξεψύχησε. Η ενθύμησή μας θα τρέξει σε αναρίθμητους κληρικούς και λαϊκούς που συγκακοπάθησαν με τους Ποιμενάρχες τους και αλλού, γιατί ήταν Έλληνες και χριστιανοί.




Κορυφαία μορφή αναδείχθηκε ο Μητροπολίτης Σμύρνης Χρυσόστομος. Δεν εγκαταλείπει την πόλη του την αγαπημένη. 


Το σώμα του θα συρθεί βασανισμένο στους δρόμους της και αυτοί πια γίνονται λεωφόροι προς τον Παράδεισο. Δεν άφησε μόνο το αίμα του ο θαρραλέος Ιεράρχης στα σμυρναίϊκα σοκάκια, εκεί σύρθηκε και μάτωσε ο Ελληνισμός. Στέλνει την ευλογία του πλέον νοερά στα μέρη της ελεύθερης πατρίδας, εκεί που εγκατα-στάθηκε και πρόκοψε, μέσα από δυσκολίες και κακουχίες, το ποίμνιό του. Εκείνον τον θυμάται πλέον μέσα από τις διηγήσεις των παλαιότερων και το συναξάρια της Εκκλησίας. Ο γλυκός πνευματικός πατέρας της Σμύρνης έγινε σύμβολο θυσίας, εφάμιλλης των μεγαλομαρτύρων της πίστης μας και ηρώων του έθνους μας, εθνοιερομάρτυρας δηλαδή.

Η ιστορία έχει πάρει τον δρόμο της, δεν έχει γυρισμό. Στο διάβα της συναντά κάθε λεπτό και στιγμή γεγονότα και τ΄ αποθηκεύει στο χρονοντούλαπό της, άλλοτε γιατί δεν την συμφέρουν και άλλοτε γιατί φέρνουν κλάμα. Όταν όμως το ανοίξει, θα τα ξανασυναντήσει έχοντας διδαχθεί (;) από τις θετικές πλευρές της ή από τα λάθη της. Η επέτειος της μικρασιατικής καταστροφής είναι άλλη μια ευκαιρία για να δούμε την ιστορία, όχι να την ξαναγράψουμε. Να εντοπίσουμε τα μελανά σημεία της και να μην επιτρέ-ψουμε άλλες γενοκτονίες και από κανέναν. Τέλος, τους Μάρτυρες που τιμάμε αύριο, κληρικούς και λαϊκούς, να τους έχουμε όχι απλά στα εικονίσματα, αλλά στην καρδιά μας ως παραδείγματα θυσίας και πατριωτισμού.

Πηγή

«Όποια γλώσσα κι αν μιλάς, λόγια δε θα βρεις να τόνε περιγράψεις. Τι κάνουν, λοιπόν, οι προστάτες μας; Τι κάνουν οι ναυάρχοι με τα χρυσά σιρίτια, οι διπλωμάτες κι οι πρόξενοι τής Αντάντ! Στήσανε κινηματογραφικές μηχανές στα καράβια τους και τραβούσανε ταινίες τη σφαγή και τον ξολοθρεμό μας!
Μέσα στα πολεμικά οι μπάντες τους παίζανε εμβατήρια και τραγούδια τής χαράς για να μη φτάνουν ίσαμε τ’ αφτιά των πληρωμάτων οι κραυγές της οδύνης και οι επικλήσεις του κόσμου. Και να ξέρει κανείς πώς μια, μόνο μια κανονιά, μια διαταγή, έφτανε για να διαλύσει όλα κείνα τα μαινόμενα στίφη. Κι η κανονιά δε ρίχτηκε κι η εντολή δε δόθηκε!»

ΔΙΔΩ ΣΩΤΗΡΙΟΥ “Ματωμένα χώματα”, 1962.



Η κτηνώδης σφαγή των Χριστιανών Ρωμιών της Μικρασίας δεν είχε προηγούμενο!


Οι αλύτρωτες πατρίδες μας προσμένουν ακόμη...

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ 3822279458034874868

Δημοσίευση σχολίου

Translate

ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ

SOCIAL

ΤΩΡΑ

ΑΡΘΡΑ

ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΒΡΕΙΤΕ ΜΑΣ ΚΑΙ ΕΔΩ

ΒΡΕΙΤΕ ΜΑΣ ΚΑΙ ΕΔΩ
ΟΜΑΔΑ στο FACEBOOK
Widget by:Blogger Tips
Pro Blogger Tricks
Instagram Επισκεφτείτε το προφίλ του EΛΛΗΝΩΝ στο Pinterest.

ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ

ΟΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΜΑΣ ΣΤΟ EMAIL ΣΟΥ. ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΕ ΤΟ EMAIL ΣΟΥ ΚΑΙ KANE CLICK ΣΤΟ ΚΟΥΜΠΙ "ΕΓΓΡΑΦΗ".:

Delivered by FeedBurner

ΕΛΛΗΝΩΝ ΔΙΚΤΥΟ VIDEO
Recommended Post Slide Out For Blogger

ΕΝΙΣΧΥΣΤΕ ΜΑΣ...

Embed Calculator requires a newer version of Adobe Flash Player.

You must have the current version of the adobe flash player to use this online calculator.

item