Widgets

Το οικουμενικό μήνυμα του 1821


Καθώς ετοιμαζόμαστε να εορτάσουμε τη διπλή εορτή, τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου και την Ελληνική Επανάσταση, είναι χρήσιμο να συνειδητοποιήσουμε ότι το 1821 ήταν ταυτοχρόνως μία εθνική και μία οικουμενική, πανανθρώπινη επανάσταση. 

του Κωνσταντίνου Χολέβα


Ήταν πρωτίστως εθνική εξέγερση με σύνθημα «για του Χριστού την πίστη την αγία και της πατρίδος την ελευθερία». Ορθόδοξη πίστη, αντιστασιακό πνεύμα του Ελληνισμού, κοινοτική αυτοδιοίκηση, κρυφά και φανερά σχολεία, η ικανότητα του έθνους μας στο εμπόριο και τη ναυτιλία, αυτά ήσαν τα κυριότερα θεμέλια της εθνικής ανεξαρτησίας. Υπάρχει, όμως, και η οικουμενική διάσταση του Αγώνος. Το 1821 ξεπέρασε τα σύνορα και συγκίνησε πολλά έθνη ανά την υφήλιο.

Αραβόφωνοι ορθόδοξοι χριστιανοί, οι Ρουμ Ορτοντόξ του Λιβάνου, ξεσηκώθηκαν μαζί μας κατά των Τούρκων. Ο Χατζημιχάλης Νταλιάνης κατέβηκε από τη Βόρειο Ηπειρο για να τους ενσωματώσει στην κοινή προσπάθεια. Ακόμη και σήμερα στα σπίτια των Ρωμιών ορθοδόξων του Λιβάνου και της Συρίας βρίσκεις εικόνες του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού, αν και ο ίδιος ουδέποτε επισκέφθηκε την περιοχή αυτή. 




Κατά το Α’ Επιστημονικό Συνέδριο της Ιεράς Συνόδου για τις ιστορικές πηγές του 1821 (κυκλοφορείται ήδη ο σχετικός τόμος) κατατέθηκαν μαρτυρίες για τη συμβολή του 1821 στην επαναστατική διάθεση των Ιταλών του 19ου αιώνος και στην ενοποίηση της Ιταλίας. Αντιθέτως με όσα διαδίδουν ορισμένοι ξενομανείς, η Ελληνική Επανάσταση αφύπνισε τους Ιταλούς επαναστάτες και δεν συνέβη το αντίθετο.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες συγκινήθηκαν από την ελληνική εξέγερση και έστειλαν πολλούς φιλέλληνες, όπως ο ιατρός Σάμουελ Γκρίντλεϊ Χάου. Ο Διονύσιος Σολωμός στον «Υμνον εις την Ελευθερίαν» τονίζει ότι με την Εθνεγερσία των Ελλήνων «γκαρδιακά εχαροποιήθη και του Βάσιγκτον η γη», η χώρα του Τζορτζ Ουάσινγκτον, δηλαδή οι ΗΠΑ. Στη Λατινική Αμερική πολλές εξεγέρσεις εντοπίων κατά των αποικιοκρατών εμπνεύσθηκαν από την Ελληνική Επανάσταση.

Στη δυτική Ευρώπη ο φιλελληνισμός επηρέασε τον λαό και τους διανοητές. Ο Γάλλος ζωγράφος Ντελακρουά απεικόνισε συγκλονιστικά τη σφαγή της Χίου, ενώ για το ίδιο γεγονός ο Βίκτορ Ουγκό έγραψε το περίφημο ποίημα «Το Ελληνόπουλο». Στη Ρωσία, ο Πούσκιν έγραψε έργα σχετικά με το 1821. Η Εξοδος του Μεσολογγίου προκάλεσε διαδηλώσεις φοιτητών στο Παρίσι και στο Λονδίνο.


Αθάνατο 1821, ελληνικό και πανανθρώπινο!



1821 – Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΩΡΑ ΘΑ ΦΤΑΣΕΙ ΣΤΟΝ ΣΚΟΠΟ ΤΗΣ




ΑΘΗΝΑ 25-3-2015.

Το πνεύμα τής ελευθερίας και τής αδάμαστης ελληνικότητας έδωσε τούς ομορφότερους καρπούς του με τον πλέον αυθόρμητο τρόπο μέσα από την ένδοξη και χιλιοτραγουδισμένη Επανάσταση τού Εικοσιένα. Έλληνες απλοί, πιστοί χριστιανοί και φλογεροί πολεμιστές τής Ελληνικής Φυλής πήρανε τα ιερά όπλα για να σπάσουνε τα δεσμά τής τουρκικής δουλείας και να αναστήσουνε την Μεγάλη και Αυτοκρατορική Ελλάδα. Για να βρεθούνε εμπρός τους μασκαρεμένοι ψευτοσύμμαχοι και ψευτορωμιοί κοτζαμπάσηδες για να ακυρώσουν δίκαιο και αίματα αγωνιστών.

Τα ιστορικά γεγονότα πρέπει να κρίνονται με βάση τις προθέσεις και τούς σχεδιασμούς των πρωταγωνιστών τους. Είναι βέβαιο ότι ο ελληνικός λαός διακατεχόταν από τον διακαή πόθο να επανέλθει το Έθνος στην διακυβέρνηση των τυχών του, στα πάνσεπτα προσκυνήματά του και στα εδάφη που τού στέρησε με αίμα ο Τούρκος τύραννος. Κι όταν έχεις χάσει τον κόσμο σου με αίμα, πάλι με αίμα θα τον πάρεις πίσω. Ειδάλλως θα πάς σε παζάρια για να σού δώσουν πίσω λίγα μέτρα γης που θα γίνουν δορυφόρος τού τυράννου και τού σιωνιστή Εμποράκου που δίνει τα δανεικά κάθε αγώνα. Αυτά ακριβώς τα παζάρια έκαμαν οι τότε πολιτικάντηδες, τα ίδια παζάρια συνεχίσανε οι επόμενοι.

Οι Πολέμαρχοι τού Εικοσιένα, οι Κλέφτες και οι Αρματολοί που ορκίστηκαν στην Αγία Τριάδα, στον Χριστό και την Υπέρμαχο Παναγία να δώσουν το Τίμιο Αίμα τους προκειμένου από ραγιάδες να ξαναγίνουν οι ίδιοι και τα παιδιά τους Έλληνες, δεν είχαν μήτε μόρφωση μήτε στρατιωτική πείρα. Είχαν πατριωτική φλόγα και νοοτροπία νικητή μέσα τους, είχαν την άσβεστη κανδύλα μέσα τους πως η Ελλάς είναι Αποστολικό Γένος που θα στηριχθεί στις δικές του δυνάμεις και όχι στις ξένες πλάτες και την ήρεμη ζωή τού σκλάβου. Είχαν ελληνικό αίμα και ελληνική ψυχή, την δε στρατιωτική πείρα την απέκτησαν μέσα στο καμίνι τού πολέμου.

Μια Επανάσταση όμως για να επιτύχει, πρέπει να φροντίσουν οι Επαναστάτες να βγάλουν από την μέση όλα τα βαρίδια που έχουν αντίθετους σκοπούς. Να εξολοθρευτούν τόσο τα εξωτερικά όσο και τα εσωτερικά εμπόδια, μισέλληνες και ανθέλληνες. Να ξολοθρευτούν πασάδες και νενέκοι.

Να γενεί το Δικαστήριο τής Φυλής για να καταδικαστούν οι ξενόφιλοι πολιτικοί πάσης μερίδος κι όχι οι Κολοκοτρωναίοι που έδωσαν το αίμα τής καρδιάς τους, το ίδιο τους το γέννημα που το σκότωσαν Έλληνες κι όχι Τούρκοι. Να περάσει ο Απελευθερωτικός Αγώνας από Ελληνικό Θρόνο που στέκει στην Αγία Κωνσταντινούπολη όπως έλεγε ο Γέρος τού Μοριά κι όχι να γυρίσει το Ισλάμ σε μια κατεχόμενη Αθήνα όπως θέλουν οι δημοκράτες.

Η Τριπολιτσά, τα Δερβενάκια, οι σύγχρονες Θερμοπύλες στο Μανιάκι, οι θυσίες στο Μεσολόγγι και στο Σούλι, το ζεστό αίμα στις φλέβες Ανδρείων Πολεμιστών, η αντρειά που δείξανε στο πλευρό τους ισότιμες και ισάξιες Ελληνίδες, το αλύγιστο πνεύμα τής αυτοθυσίας, αυτός ο πηγαίος ελληνικός ηρωισμός τρόμαξε τον εχθρό και αναθάρρησε την Φυλής μας. Η απόφαση πως κινάμε να πολεμήσουμε για Νίκη ή για Θάνατο. Η συνειδητοποίηση πως όταν έχεις υπάρξει Δύναμη και έχεις δώσει το φως πολιτισμού και δημιουργίας σε όλη την οικουμένη, τότε μπορείς να το επαναλάβεις τηρώντας μέσα σου Αξίες και Συλλογική Φιλοδοξία πως υπεράνω όλων είναι μονάχα η Ελλάς και πάνω από την Ελλάδα μονάχα ο Θεός.

Τα καριοφίλια και τα γιαταγάνια διώξανε τον Τούρκο από την Ηπειρωτική και Νησιωτική Ελλάδα. Τα δε δάνεια τού Αγώνα φέρανε Κωλέττηδες και Μαυροκορδάτους και τις Συνθήκες με τούς συμμαχικούς στρατούς που σταμάτησαν τον Επαναστατημένο Έλληνα έξω από την Βασιλεύουσα Κωνσταντινούπολη και τις Ακτές τής Ιωνίας. Οι λίγοι, οι ατίθασοι, οι κατά κάποιους γραικύλους «ξεβράκωτοι», οι σπαθοφόροι και το ελληνοκεντρικό μη οικουμενιστικό ράσο μαστίγωσαν την κοιμισμένη αξιοπρέπεια των ραγιάδων πως με τις δικές τους ενέργειες θα μείνουν Έλληνες και θα μάθουν ελληνικά γράμματα στα παιδιά τους.

Ο Αθανάσιος Διάκος που προτίμησε να βρει ελληνικό και ορθόδοξο θάνατο αντί να τουρκέψει, να ποτίσει το δέντρο τής λευτεριάς με το αίμα τού Απροσκύνητου Έλληνα ακόμη κι όταν τον σούβλιζαν οι απόβλητοι τής μογγολικής στέπας. Ο Παπαφλέσσας που ζώστηκε τα άρματα και έγινε Απόστολος τής Φιλικής Εταιρίας μη ανεχόμενος την ατίμωση των οικείων του και τής Πατρίδος του από το βρώμικο τουρκικό ποδάρι, ωθώντας το φιλότιμο και το θάρρος τού ραγιά που περίμενε τον Ρώσο για να κινηθεί. Ο Κολοκοτρώνης που θέλησε την Ανάσταση τής Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και την Κατακτητική Θέληση τής Ελληνικής Ηγεμονίας με το Δίκαιο και το Ατσάλι, βάζοντάς τα τόσο με τον Τούρκο όσο και με τούς σιωνιστές, τούς πολιτικάντηδες και όλους τούς πραματευτάδες που μάς κουβαλήθηκαν.

Η Επανάσταση δεν έφτασε ποτέ στον σκοπό της. Οι ψευτορωμιοί και οι γυρολόγοι πραματευτάδες είναι αυτοί που τελικά εξόρισαν τούς Ήρωες από την Κεφαλή τής Φυλής και από την εκπαίδευση των παιδιών μας. Άνοιξε όμως τον δρόμο για την Αληθινή Ελλάδα με τούς Τρανούς Πολέμαρχους τής Φυλής μας να μάς κληρονομούν Εντολή Ιερή και Ελληνική. Να συνεχίσουμε από κει που σταμάτησε το Όνειρο, να γίνει πραγματικότητα η Ελεύθερη, η Δυνατή, η Αυτοκρατορική, η Ελληνική Ελλάδα.

Να φτιάξουμε Καθάρια Ελληνική, Λαϊκή και Εθνικιστική Πολιτεία. Να περάσουμε πάνω από τις στάχτες των μισελλήνων. Και από την Νησιωτική Ελλάδα να βρεθούμε Απελευθερωτές στην Ελλάδα τής Καρδιάς μας, στην Ιωνία και τον Πόντο. Να κυματίσουν σε ολάκερη την Μεγάλη Ελλάδα, στην Νέα Ρωμανία η Γαλανόλευκη και ο Δικέφαλος Αετός.

ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΚΑΡΑΧΑΛΙΟΣ
ethnikistikosagwn.blogspot.com


1821 - Τα πρόσωπα της Επαναστάσεως

Αδιαμφισβήτητα η φλόγα της ελευθερίας κορώνει και συντηρείται χάρη στην αρειμάνια, την ηρωική και αυτοθυσιαστική προσωπικότητα των πολεμιστών που αποτέλεσαν την μαγιά εκείνη, η οποία σήκωσε τα όπλα και διεκδίκησε το πολυτιμότερο αγαθό. Το πνεύμα αυτοθυσίας και αυταπάρνησης που παρατηρεί οποιοσδήποτε τύχει να αναγνώσει είτε τις ιστορικές καταγραφές και μαρτυρίες είτε τα απομνημονεύματα πρωταγωνιστών της 9χρονης πάλης κατά των οθωμανών, είναι διάχυτο σε όλες τις εκφάνσεις του ηρωικού αγώνα, στις μάχες, στην κλεφτουριά, στις καλές και στις κακές στιγμές.

Προσεγγίζοντας το θέμα με σεβασμό και δέος, εύκολα διαπιστώνει κανείς ότι οι ήρωες του 1821 ήταν άνθρωποι που εμφορούνταν από συγκεκριμένες αξίες, είχαν γαλουχηθεί με συγκεκριμένα ιδανικά και όταν το Γένος τους χρειάστηκε, δεν δίστασαν να δώσουν και τη ζωή τους ακόμη, προκειμένου να εξυπηρετήσουν τους σκοπούς της Επαναστάσεως. Θα πρέπει όμως να εντρυφήσει κανείς ενδελεχώς στα γεγονότα και θα γίνει αμέσως πασίδηλο ότι πέρα από οποιαδήποτε σκοπιμότητα επέδειξαν κάποιοι πολιτικάντηδες της εποχής, αυτοί που θυσιάστηκαν δεν ήταν ερασιθάνατοι, ούτε μεμψίμοιροι. 

Άφησαν πίσω περιουσίες, με τις οποίες αποκτήθηκαν τα όπλα και τα πυρομαχικά του Αγώνα, άφησαν οικογένειες και πολλοί άφησαν και τον τρόπο ζωής τους. Δεν προτίμησαν δηλαδή να συμβιβαστούν και να παραμείνουν «αφέντες» των υποδούλων, αλλά ξεχύθηκαν με την ίδια ορμή όπως αυτός που δεν έχει τίποτα να χάσει. Τόσο ο φτωχός Έλληνας όσο και ο προεστός και ο καραβοκύρης, έθεσαν εαυτόν στην υπηρεσία του Έθνους, εμποτίστηκαν από την πυρκαγιά της Απελευθέρωσης και πολέμησαν σαν να μην υπήρχε αύριο. Αυτοί οι συλλογισμοί είναι και η καλύτερη απάντηση προς όλους αυτούς που διεθνιστικά και ανθελληνικά προπαγανδίζουν πως ο ξεσηκωμός του Γένους ήταν «ταξική πάλη» χωρίς στοιχεία εθνικά ή πατριωτικά. 

Το πρίσμα τους αποδεικνύεται λοιπόν συμπλεγματικό, ελλιπές, ανιστόρητο και αντιεπιστημονικό και το μόνο που χρειάζεται είναι μια ματιά στην «σύνθεση» της επαναστατικής μαγιάς, για να πείσει και τον πιο διεστραμμένο ανθέλληνα για την καθολικότητα του χαρακτήρα της Εθνεγερσίας. Ο απλός Έλληνας μαζί με αυτόν που θα μπορούσε να θεωρηθεί πως έχει μια «ευνοϊκή» θέση έναντι των υπολοίπων, έδωσαν τα πάντα για την Ελευθερία. Αξίζει λοιπόν να δούμε κάποιες προσωπικότητες που ξεχώρισαν, χωρίς τη διάθεση να αδικήσουμε κανέναν, αρκεί πάντα να θυμόμαστε πως ο απλός επαναστάτης, ο άγνωστος Στρατιώτης, χαίρει και πρέπει να χαίρει της ίδιας τιμής και μνήμης.


ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ - «Φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους»

Τόνοι μελανιού έχουν χυθεί και χιλιάδες σελίδες έχουν γραφτεί για τον θρυλικό γέρο του Μοριά, τον άνθρωπο που φυλακίστηκε τρεις φορές και κάθε φορά ήταν στην πρώτη γραμμή, ξεσηκώνοντας τους επαναστατημένους Έλληνες, εμφυσώντας τους κουράγιο και δίνοντας τους δύναμη να συνεχίσουν παρά τις αντίξοες συνθήκες, την ανεπάρκεια σε οπλισμό και πολεμοφόδια, την έλλειψη νερού και τροφής. Ο Κολοκοτρώνης από νεαρή ηλικία διακρίθηκε για τις πολεμικές του ικανότητες και την ηγετική του φυσιογνωμία. Η δράση του απλώθηκε σταδιακά σ' όλη την Πελοπόννησο. 

Το 1802 είχε γίνει πλέον τόσο επικίνδυνος για τους οθωμανούς κατακτητές, ώστε ο βοεβόδας της Πάτρας πέτυχε να εκδοθεί σουλτανικό φιρμάνι που τον καταδίκαζε σε θάνατο και ανάθετε την εκτέλεση στους προεστούς, με την απειλή ότι αν δεν κατόρθωναν να τον σκοτώσουν θα εκτελούνταν οι ίδιοι. Το 1818 μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία. Πρωταγωνίστησε σε πολλές μάχες, όπως στο Βαλτέτσι, στην άλωση της Τριπολιτσάς, στην καταστροφή της στρατιάς του Δράμαλη στα Δερβενάκια. Απολύτως λογικό ήταν λοιπόν να αναδειχτεί σε αρχιστράτηγο της Πελοποννήσου. Τα απομνημονεύματά του αποτελούν φάρο γενναιότητας και καταδεικνύουν πολλά για πρόσωπα κα καταστάσεις της εποχής. Αξιοσημείωτες και ενδεικτικές του χαρακτήρα του είναι και οι ρήσεις που άφησε παρακαταθήκη:

« Ο Θεός έβαλε την υπογραφή του για τη λευτεριά της Ελλάδας και δεν την παίρνει πίσω».
« Όταν αποφασίσαμε να κάμωμε την Επανάσταση, δεν εσυλλογισθήκαμε ούτε πόσοι είμεθα ούτε πως δεν έχομε άρματα ούτε ότι οι Τούρκοι εβαστούσαν τα κάστρα και τας πόλεις ούτε κανένας φρόνιμος μας είπε «πού πάτε εδώ να πολεμήσετε με σιταροκάραβα βατσέλα».
«Μια φορά εβαπτίστημεν με το λάδι, βαπτιζόμεθα και μία με το αίμα δια την ελευθερίαν της πατρίδος μας».
«Φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους».
«Μόνο ένας Έλληνας να μείνει, πάντα θα πολεμούμε και μην ελπίζεις πως την γην μας θα την κάνεις δική σου, βγάλ' ντο από τον νου σου».(από επιστολή του στον Ιμπραήμ)
«Οβριός κι αρματωμένος δεν γίνεται»


ΝΙΚΗΤΑΡΑΣ - «Κουράγιο Νικήτα, Τούρκους σφάζεις»

Ο Νικήτας Σταματελόπουλος, γνωστός και ως Νικηταράς ή Τουρκοφάγος, ήταν εξέχουσα προσωπικότητα του Αγώνα. Το προσωνύμιο του το κέρδισε χάρη στην φονικότητά του καθώς με την έκρηξη της Επανάστασης, στην πρώτη μάχη που δόθηκε στο Βαλτέτσι της Αρκαδίας στις 12 - 13 Μαΐου 1821 ο Νικηταράς, που κρατούσε με 200 άντρες τα Άνω Δολιανά, κατάφερε να αποκρούσει 6.000 τούρκους και επειδή έπεσαν πολλοί τούρκοι από το χέρι του σ' εκείνη τη μάχη, οι άντρες του τον ονόμασαν Τουρκοφάγο. Διακρίθηκε και σε όλες τις μάχες που ακολούθησαν κυρίως δε στην πολιορκία και την άλωση της Τρίπολης. Μέσα σε τέσσερις μόνο μήνες συμμετείχε σε περισσότερες από είκοσι μάχες και συμπλοκές γύρω από την Τριπολιτσά. Λέγεται ότι κατά τη διάρκεια της μάχης στα Δερβενάκια άλλαξε τέσσερα σπαθιά, καθώς τα προηγούμενα τρία έσπασαν. Μετά το τέλος της σύγκρουσης χρειάστηκε ιατρική βοήθεια για να ξεκολλήσει το σπαθί από το χέρι του, καθώς είχε υποστεί βαριά αγκύλωση.

Αξίζει να προσέξει κανείς και το εξής. Όταν κουραζόταν στη μάχη έδινε θάρρος στον εαυτό του μονολογώντας: «κουράγιο Νικήτα, Τούρκους σφάζεις». Η ανιδιοτέλεια και η σεμνότητά του μαρτυρούνται τόσο από τη φράση που έλεγε ότι «Δεν πολεμούμε για λάφυρα» όσο και από το γεγονός ότι αμέσως μετά τη μάχη των Δερβενακίων ο Δημήτριος Υψηλάντης του δώρισε 2 ασημένιες πιστόλες, τις οποίες δεν κράτησε για τον εαυτό του αλλά τις πούλησε για να θρέψει την οικογένειά του. Τελικά φυλακίστηκε κι αυτός και όταν βγήκε από τη φυλακή το κράτος αντί να φροντίσει για την αποκατάστασή του, δίνοντάς του μια σύνταξη για να ζήσει, του παραχώρησε μια γωνιά για να ζητιανεύει, θέλοντας να τον ταπεινώσει και να τον εξευτελίσει, αυτόν τον μεγάλο ήρωα και αγωνιστή.


ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΑΪΣΚΑΚΗΣ - «Όταν θέλω γίνομαι άγγελος, και όταν θέλω πάλε γίνομαι διάβολος»

Θρυλικός και εξεχόντως αθυρόστομος, όπως όλοι μάλλον εκείνη την εποχή, γενναίος και ανδρειότατος στη μάχη. Άφησε εποχή για τις απαντήσεις του στις απαιτήσεις τον τούρκων να παραδοθεί. Σύρθηκε πολλάκις σε δίκες από την «πολιτική» εξουσία, διότι αρνούνταν να δεχτεί ότι οι άκαπνοι έγιναν εξουσιαστές. Χάθηκε πρόωρα και σύμφωνα με αρκετά στοιχεία από «φίλιο» βόλι στη μάχη του Φαλήρου(Αναλάτου), μια μάχη που ήθελαν να δώσουν οι άπειροι στα ελληνικά δεδομένα, αλλά παρόλα αυτά επικεφαλής λόρδος Κόχραν και στρατηγός Τσώρτς.


ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΔΙΑΚΟΣ - «Εγώ Γραικός γεννήθηκα, Γραικός θελ’ να πεθάνω»

Στις 27 Μαρτίου 1821, ο Αθανάσιος Διάκος πρωτοστατεί στην κήρυξη της Επανάστασης στην Ανατολική Στερεά. Έχοντας λάβει την άδεια του βοεβόδα της Λιβαδειάς Χασάν Αγά, κατορθώνει να στρατολογήσει 5.000 χωρικούς, με πρόσχημα την απόκρουση του Ανδρούτσου. Στις 30 Μαρτίου, η Λιβαδειά πέφτει στα χέρια των επαναστατών και στη συνέχεια ο Διάκος οργανώνει την κατάληψη της Αταλάντης και της Θήβας, ενώ λίγο αργότερα κυριεύει το ισχυρό φρούριο της Μπουδουνίτσας (Μενδενίτσας). Οι οθωμανοί ενοχλούνται από τον ξεσηκωμό των ραγιάδων και διατάσσουν τον Ομέρ Βρυώνη και τον Κιοσέ Μεχμέτ να καταστείλουν την Επανάσταση, τόσο στη Ρούμελη, όσο και στην Πελοπόννησο. 

Στις 17 Απριλίου οι δυο πασάδες με 8.000 άνδρες στρατοπεδεύουν στο Λιανοκλάδι. Το πρωί της 23ης Απριλίου οι τούρκοι επιτίθενται ταυτόχρονα ενώ ο Διάκος υπερασπίζεται με ελάχιστους πολεμιστές το γεφύρι της Αλαμάνας. Μάχεται ηρωικά, τραυματίζεται και τελικά συλλαμβάνεται και μεταφέρεται στη Λαμία. Οι οθωμανοί του προτείνουν να προσκυνήσει και να συνεργαστεί μαζί τους, να τουρκέψει. Ο Διάκος προτιμάει τον θάνατο και υπερήφανα αρνείται: «Εγώ Γραικός γεννήθηκα, Γραικός θελ’ να πεθάνω». Επιβάλλεται ως ποινή ο θάνατος διά ανασκολοπισμού και εκτελέστηκε την ίδια μέρα. Προτού ξεψυχήσει ο Διάκος λέγεται ότι αναφώνησε το αυτοσχέδιο τετράστιχο:
Για ιδές καιρό που διάλεξε
ο χάρος να με πάρει
τώρα π' ανθίζουν τα κλαδιά
και βγάζει η γης χορτάρι
Ο μαρτυρικός θάνατος του πέρα από το γεγονός ότι συγκλόνισε τους συναγωνιστές του, τους χαλύβδωσε ακόμη περισσότερο το φρόνημα και τους έκανε να θέλουν να πολεμήσουν ακόμη πιο σκληρά, με περισσότερη αυταπάρνηση.


ΛΑΣΚΑΡΙΝΑ ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΙΝΑ - Η καραβοκύρισσα της Επανάστασης

Η Μπουμπουλίνα ήταν η μοναδική γυναίκα που έγινε μέλος της Φιλικής Εταιρείας, κατάφερε να αγοράσει μυστικά όπλα και πολεμοφόδια από τα ξένα λιμάνια, τα οποία μετά έκρυψε στο σπίτι της, ενώ κατασκεύασε και μια πολεμική ναυαρχίδα τον Αγαμέμνονα, με την οποία, μαζί με τα υπόλοιπα πλοία της περικύκλωσε και απέκλεισε πολλά τουρκικά οχυρά.

Σχημάτισε δικό της εκστρατευτικό σώμα από Σπετσιώτες, τους οποίους αποκαλούσε χαρακτηριστικά «γενναία μου παλικάρια». Όλα τα πλοία, τα πληρώματα και οι πολεμιστές, εξοπλίστηκαν και συντηρούνταν από την περιουσία της με αποτέλεσμα στα δύο πρώτα χρόνια της επανάστασης να ξοδέψει όλη της την περιουσία, για τους σκοπούς του Αγώνα.

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Χωρίς αμφιβολία ο μακρύς κατάλογος των ηρώων, τα κατορθώματά τους και οι ανδραγαθίες τους δίνουν την δυνατότητα σε εμάς τους απογόνους να αναλογιστούμε με περηφάνια τους ένδοξους προγόνους μας, να ψηλαφήσουμε τα κατορθώματά τους, να διδαχτούμε από την γενναιότητα και το ήθος τους, αλλά παράλληλα να παραδειγματιστούμε και να αντιληφθούμε πως αυτοί οι άνθρωποι προσέλαβαν την ηρωική τους διάσταση, κέρδισαν την υστεροφημία τους και άφησαν αξεπέραστη φήμη στους αιώνες επειδή το επέλεξαν. Επειδή οι συνθήκες στις οποίες έζησαν τους έδιναν δύο επιλογές: να υποταχθούν και να έχουν μια ζωή γεμάτη ταπείνωση και υποδούλωση ή να αντισταθούν, να επαναστατήσουν, να καινοτομήσουν και να ζουν ελεύθεροι για πάντα στα δημοτικά τραγούδια, στις ιστορίες και στις αφηγήσεις. Τους στρώθηκαν λοιπόν δύο δρόμοι της αρετής και της κακίας, της περηφάνιας και της υποταγής. Και διάλεξαν τον δρόμο του Αγώνα, τον δύσκολο, κακοτράχαλο, επικίνδυνο δρόμο της θυσίας. Από απλοί άνθρωποι έγιναν ήρωες όχι για τη φήμη, τα λάφυρα ή το κέρδος, μα για την Πατρίδα, την Ελευθερία, το Γένος.

ΑΜΕΣ Γ’ ΕΣΟΜΕΘΑ ΠΟΛΛΩ ΚΑΡΡΟΝΕΣ

Υ.Γ: ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΣΤΟΥΣ ΕΘΝΙΚΙΣΤΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΥΣ

Νικόλαος Λεμοντζής

Διαβάστε αυτό και άλλα πολλά στο δέκατο τεύχος του περιοδικού "Μαίανδρος" που κυκλοφορεί τις επόμενες ημέρες.


www.xryshaygh.com

25η Μαρτίου 1821: Όπως τότε έτσι και σήμερα όλοι εναντίον μας




«Το μάρμαρο μένει βουβό. Και θε να μείνη ακόμα, ποιός ξέρει ως πότε αμίλητο το νεκρικό του στόμα. Κοιμάται κι ονειρεύεται. Και πότε θα ξυπνήση, όταν στα δάση, στα βουνά, στα πέλαγα βροντήση, το φοβερό μας κήρυγμα.. «Χτυπάτε, Πολεμάρχοι! Μη λησμονείτε το σχοινί, παιδιά του Πατριάρχη!»
Αλέξ. Βαλαωρίτης, 1872, «ΣΤΟΝ ΑΝΔΡΙΑΝΤΑ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΟΥ Ε΄»
Σε κάθε επέτειο της 25ης Μαρτίου, δίνεται η ευκαιρία στους ανθέλληνες όλων των «χρωμάτων», εσωτερικούς και μη, να εξομοιώνουν την Εθνεγερσία του 1821 με την... Γαλλική Επανάσταση καθώς επίσης και με την επανάσταση των μπολσεβίκων του 1917. Αλλά είναι περισσότερο από φανερό ότι καμία απολύτως σχέση δεν υπάρχει μεταξύ της Παλιγγενεσίας του 1821 και της επανάστασης των Γάλλων και των Ρώσων. Χίλιοι λόγοι συνηγορούν σε αυτό αλλά η αναφορά στον ένα και πιο βασικό αρκεί.
Οι Έλληνες ξεσηκώθηκαν εναντίον των αλλόφυλων και αλλόθρησκων κατακτητών ενώ οι Γάλλοι και οι Ρώσοι επεδίωξαν - και πέτυχαν - την ανατροπή του κρατούντος πολιτεύματος! Από τα απομνημονεύματα του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη διαβάζουμε: «Η επανάστασις η εδική μας δεν ομοιάζει με καμμίαν απ΄όσαις γίνονται την σήμερον εις την Ευρώπην. Της Ευρώπης αι επαναστάσεις εναντίον των διοικήσεών των είναι εμφύλιος πόλεμος... ο εδικός μας πόλεμος ήτον ο πλέον ΔΙΚΑΙΟΣ, ήτον ΕΘΝΟΣ με ΑΛΛΟ ΕΘΝΟΣ, ήτον με έναν λαόν οπού ποτέ δεν ηθέλησε να αναγνωρισθή, ως τοιούτος, ούτε να ορκισθή, παρά μόνον ότι έκαμνε η βία... ούτε ο Σουλτάνος ηθέλησε ποτέ να θεωρήση τον Ελληνικόν λαόν ως λαόν, αλλά ως ΣΚΛΑΒΟΥΣ.»
Ο Ελληνικός Αγώνας ήταν ΕΘΝΙΚΟΣ, των άλλων ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ. Οι Έλληνες πολέμησαν για την «ΠΙΣΤΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ», οι Γάλλοι επέβαλλαν θρησκεία. Λαϊκή (κατά τις Μασονικές εντολές) ενώ οι Ρώσοι την Αθεΐα. Για αυτήν και μόνο την σημαντική διαφορά, όσοι προσπαθούν να παραχαράξουν την Ιστορία το λιγότερο που μπορούν να χαρακτηριστούν είναι υβριστές και ανθέλληνες!
193 χρόνια πέρασαν από την δοξασμένη εκείνη ανοιξιάτικη μέρα της χαραυγής της Εθνικής Επαναστάσεως. Για 193 χρόνια, ένα ολόκληρο σάπιο πολιτικό κατεστημένο προσπαθεί να μας πείσει ότι το Έθνος μας απέκτησε την ελευθερία του, μια ελευθερία πέρα για πέρα λειψή, εικονική, μια ελευθερία που μόνο κατ' όνομα είναι ελευθερία. Στο όνομα αυτής της ελευθερίας λοιπόν καταργούν τις Εθνικές εορτές ως... εκδηλώσεις μίσους! Καταργούν τις στρατιωτικές παρελάσεις ως. μέτρο λιτότητας! Στο όνομα αυτής της ελευθερίας οι «περισπούδαστοι» της Πατρίδας μας σπεύδουν να γιορτάσουν με τους Τούρκους την επέτειο γεννήσεως του Κεμάλ! Στο όνομα αυτής της ελευθερίας μη μας φανεί παράξενο να καταργήσουμε την 25η Μαρτίου και την 28η Οκτωβρίου και να γιορτάζουμε μαζί με τους «φίλους» μας τους Τούρκους την 29η Μαΐου 1453!
Στο όνομα αυτής της ελευθερίας μας λένε ότι πρέπει να λησμονήσουμε, Έλληνες, την Ιστορία μας, αυτή την Ιστορία που έχει γραφτεί με αίμα ανά τους αιώνες, το αίμα του Ελληνικού Γένους. Πρέπει να λησμονήσουμε γιατί οι «θύμησες» είναι επικίνδυνες!
Πρέπει να λησμονήσουμε το 1919, όταν οι Τούρκοι «φίλοι» μας εξόντωναν πάνω από πεντακόσιους χιλιάδες Ελλήνων του μαρτυρικού μας Πόντου.
Πρέπει να λησμονήσουμε το 1922, όταν εκατομμύρια Ελλήνων σφαγιάστηκαν και ξεριζώθηκαν. Πρέπει να λησμονήσουμε τον Μεγάλο αυτό Ξεριζωμό του Γένους μας.
Πρέπει να λησμονήσουμε το 1955, όταν περισσότεροι από εκατό χιλιάδες Έλληνες διώχθηκαν βιαίως, δολοφονήθηκαν αγρίως, βιάστηκαν, λεηλατήθηκαν οι περιουσίες τους βεβηλώθηκαν τα ιερά και τα όσιά τους. πρέπει να λησμονήσουμε αυτόν τον διωγμό στην Πόλη.
Πρέπει να λησμονήσουμε, Έλληνες, το 1974, όταν μετά την Εσχάτη Εθνική Προδοσία οι «φίλοι» μας οι Τούρκοι εισέβαλλαν στην Κύπρο μας. πρέπει να λησμονήσουμε ότι η Μεγαλόνησος ζει υπό κατοχή 40 ολόκληρα χρόνια.
Πρέπει να λησμονήσουμε, Έλληνες, ακόμα κι αυτό το 1996 όταν σε μια βραχονησίδα του Αιγαίου μας, τρεις Αξιωματικοί του πολεμικού μας ναυτικού, τρία Παλληκάρια, έχαναν τη ζωή τους για την Πατρίδα. Πρέπει να λησμονήσουμε ότι οι «φίλοι» μας οι Τούρκοι αμφισβητούσαν από τότε ευθέως την κυριαρχία μας στο Αιγαίο.
Πρέπει να λησμονήσουμε λοιπόν Πόντο, Σμύρνη, Κωνσταντινούπολη, Ίμβρο, Τένεδο, Κύπρο, Αιγαίο, Ίμια, Θράκη(!), Καστελόριζο(!) στο όνομα της «ελευθερίας» και της περίφημης «ελληνοτουρκικής φιλίας», γιατί λαός χωρίς ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΜΝΗΜΗ και ΕΘΝΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ είναι άβουλος λαός!
Λησμονούν όμως και αυτοί με τη σειρά τους κάτι όλοι αυτοί οι αδαείς και οι προσκυνημένοι, όλοι αυτοί οι υποτακτικοί των βάρβαρων και των σιωνιστών συνοδοιπόρων τους. Λησμονούν ότι τότε, πριν 193 χρόνια, ΛΙΓΟΙ ΓΕΝΝΑΙΟΙ έψαλλαν τον παιάνα της αιώνιας Ελευθεριάς και τον παιάνα αυτόν τον αισθάνθηκαν τα βουνά, τον αντιλάλησαν των υποδούλων οι πόλεις και τα χωριά και τον άκουσε τρεμάμενος ο Τύραννος. Και, τότε, ο δαυλός της Ελευθερίας έγινε ΗΛΙΟΣ! Και της ελπίδας η αχτίδα έγινε ΑΣΤΡΑΠΗ! Και η οπτασία έγινε ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ! Και οι ΛΙΓΟΙ έγιναν ΠΟΛΛΟΙ! Και το κίνημά τους έγινε της ΦΥΛΗΣ ολοκλήρου η ΕΓΕΡΣΙΣ!
Η ανθρωπότητα τους είπε «Μεγάλους» αλλά ήταν Γίγαντες! Τους είπε «Τιτάνες» αλλά ήταν Ημίθεοι! Η Ιστορία όμως τους είπε κάτι περισσότερο.. τους είπε «ΕΛΛΗΝΕΣ»!.
Σήμερα, το μόνο που πρέπει να κάνουμε, Έλληνες, είναι να αποφασίσουμε ποιο ρόλο θα διαλέξει ο καθένας για τον εαυτό του.. εκείνον του Κλέφτη ή αυτόν του προσκυνημένου Φαναριώτη.. και αφού το πράξουμε, ας κρατήσουμε βαθιά μέσα στην ψυχή μας τα λόγια των ΑΘΑΝΑΤΩΝ.
«Όχι τα κλαριά να μας κόψης, όχι τα δένδρα, όχι τα σπίτια που μας έκαψες, μόνο πέτρα απάνω στην πέτρα να μη μείνη, εμείς δεν προσκυνούμε.. τι τα δένδρα μας αν τα κόψης, την γην δεν θέλει την σηκώσεις και η ίδια γη που τα έθρεψε, αυτή η ίδια γη μένει δική μας και τα ματακάνη. ΜΟΝΟ ΕΝΑΣ ΕΛΛΗΝΑΣ να μείνη πάντα θα ΠΟΛΕΜΟΥΜΕ και μην ελπίζης πως την γην μας θα την κάμης δική σου.. ΒΓΑΛΤΟ ΑΠΟ ΤΟ ΝΟΥ ΣΟΥ!».
Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, Απομνημονεύματα.



ΟΛΕΣ ΟΙ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΑΣ


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ 775704207168009961

Δημοσίευση σχολίου

Translate

ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ

SOCIAL

ΤΩΡΑ

ΑΡΘΡΑ

ΔΗΜΟΦΙΛΗ

Widget by:Blogger Tips
Pro Blogger Tricks
Instagram Επισκεφτείτε το προφίλ του EΛΛΗΝΩΝ στο Pinterest.

ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ

ΟΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΜΑΣ ΣΤΟ EMAIL ΣΟΥ. ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΕ ΤΟ EMAIL ΣΟΥ ΚΑΙ KANE CLICK ΣΤΟ ΚΟΥΜΠΙ "ΕΓΓΡΑΦΗ".:

Delivered by FeedBurner

ΕΛΛΗΝΩΝ ΔΙΚΤΥΟ VIDEO
Recommended Post Slide Out For Blogger

ΕΝΙΣΧΥΣΤΕ ΜΑΣ...

Embed Calculator requires a newer version of Adobe Flash Player.

You must have the current version of the adobe flash player to use this online calculator.

item